Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioX XXIII.

admonuerit. licet non ſit ſcriptū. vel pōt dici pctm̄ publicū erat inter frēs. vnde dicit pluralit̓ accuſauinfrēs ſuos. Ad tertiū dicendū qn̄ſiminet ꝑiculū multitudīsnon habent ibi locū hec verba dn̄i. quia tunc frater peccans non peccat in te tm̄. Ad quartū dicendū hmōiꝓclamatiōes que in capitulis religioſoꝝ fiūt ſunt de aliqͦbus leuibus que fame non derogant. vnde ſunt quaſidam cōmemoratiōes potius oblitarū culparū. qͣꝫ accuſationes vel denūciatiōes ſi eſſent tn̄ talia de quibꝰ frat̓ infamaret̉. ꝯtra p̄ceptū dn̄i ageret qui per hūc modū pctm̄fratris publicaret. Ad qͥntū dicendū p̄lato eſt obediendū ꝯtra p̄ceptū dn̄i. ẜm illud Act. v. Obedire oportet deo magis qͣꝫ hoībus. ideo qn̄ p̄latus p̄cipit vt ſibidicatur quod qͦs ſciuerit corrigendū. intelligendū eſt p̄ceptum ſane. ſaluo ordine fraterne correctiōis. ſiue p̄ceptūfiat cōiter ad oēs. ſiue ad aliquē ſpecialit̓. ſed ſi p̄latus expreſſe p̄ciperet ꝯtra hūc ordinē a dn̄o inſtitutū. ip̄e peccaret p̄cipiens ei obediēs quaſi ꝯtra p̄ceptū dn̄i agens.vnde eſſet ei obediendū. qꝛ p̄latus eſt iudex iudicio occultoꝝ. ſed ſolus deus. vnde habet ptātem p̄cipiendi aliquid ſuꝑoccultis niſi inqͣꝫtū aliqͣ indicia manifeſtant̉. puta per infamiā vel aliquas ſuſpiciōes. inbus caſibus pōt p̄latus p̄ciꝑe eodē modo ſicut iudex ſecularis vel eccleſiaſticus pōt exigere iuramentū de veritate dicenda.Ad octauū ſic procedit̉.Uidetur teſtiuꝫ inductio non debeat p̄cedere publicādenūciationē. Peccata enī occulta ſunt alijs maniſeſtanda. quia ſic magis eſſet ꝓditor crimīs qͣꝫ correctorfratris. vt Aug. dicit. ſed ille qui inducit teſtes. pctm̄ frīsalij manifeſtat. ergo in pctīs occultis non debet teſtiū inductio p̄cedere publicā denūciationē. Preterea. Homo debet diligere ꝓximū ſicut ſeipſum. ſed nullus ad ſuum pctm̄ occultū inducit teſtes. ergo neqꝫ ad pctm̄ occultum fratris debet inducere. Preterea. Teſtes inducūtur ad aliqͦd ꝓbandū. ſed in occultis non pōt fieri ꝓbatioper teſtes. ergo fruſtra hmōi teſtes inducunt̉. Preterea. Aug. dicit in regula prius prepoſito debet oſtendiqͣꝫ teſtibus. ſed oſtēdere prepoſito vel p̄lato eſt dicere eccleſie. non ergo teſtiū inductio debet p̄cedere publi denūciationē. Sed ꝯtra ē quod dn̄s dicit Matth. xviij. Rn̄ſio dicendū de vno extremo ad aliud extremuꝫꝯuenienter tranſitur per mediū. in correctiōe aūt fraterna dn̄s voluit principiū eſſꝫ occultū. dum frater corriperet frēꝫ inter ſe ipſū ſolū. finē autē voluit publicūvt .ſ. eccleſie denūciaret̉. ideo ꝯuenienter in medio ponitur teſtiū inductio. vt primo paucis indicet̉ pctm̄ fratrꝭqui pn̄t ꝓdeſſe obeſſe. vt ſaltem ſic ſine multitudīsinfamia emendet̉. Ad primū ergo dicendū quidamſic intellexerūt ordinē fraterne correctiōis eſſe ſeruanduꝫ.vt primo frater ſit in ſecreto corripiēdus. ſi audierit bn̄quidem. ſi autē non audierit. ſi pctm̄ ſit oīno occultū dicebant non eſſe vlterius ꝓcedendū. ſi autē incipit iaꝫ ad noticiam pluriū deuenire aliquibꝰ indicijs debet vlteriuscedi ẜm dn̄s mandat. ſed hoc eſt ꝯtra id quod Aug. dicit in regula. pctm̄ fratris non debet occultari ne putreſcat in corde. Et ideo aliter dicendū eſt poſt admonitionem ſecretā ſemel vel pluries factā qͣꝫdiu ſpes ꝓbabilit̓habetur de correctiōe ſecretā admonitionē ꝓcedēdū eſtex quo autē ꝓbabiliter iam cognoſcere poſſumꝰ ſecretaadmonitio valet. ꝓcedendū eſt vlterius qͣꝫtūcunqꝫ ſiꝫ

pctm̄ occultū ad teſtiū ꝓductione̓. niſi forte ꝓbabiliter eſtimaretur hoc ad emēdationē fratris ꝓficeret ſed exinde deterior redderet̉. qꝛ ꝓpter hoc ē totaliter a correctione ceſſandū. vt ſupͣ dictū eſt Ad ſecundū dicendūnon indiget teſtibꝰ ad emēdationē ſui peccati. quod tamēpoteſt eſſe neceſſariū ad emēdationē peccati fratris. vnde non ē ſimilis ratio. Ad tertiū dicendū teſtes pn̄tinduci ꝓpter tria. vno modo ad oſtendendū hoc ſit peccatū de quo aliqͦs arguit̉ vt Hiero. dicit. ſecūdo aduincendū de actu. ſi actus iteret̉ vt Aug. dicit in regula.tertio ad teſtificandū frater admonēs fecit quod inſe fuit vt Chry. dicit. Ad quartū dicendū Aug. intelligit prius dicatur p̄lato qͣꝫ teſtibꝰ ẜm p̄latus eſtquedā ſingularis perſona que magis pōt ꝓdeſſe qͣꝫ alij.autē dicat̉ ei tanqͣꝫ eccleſie .i. ſic̄ in loco iudicis reſideti.Queſtio XXXIIIIEinde ꝯſiderādumeſt de vicijs oppoſitis charitati. Et primo deodio quod opponit̉ ipſi dilectioni. ſecūdo deacidia inuidia que opponūt̉ gaudio charitatis. tertiodiſcordia ſciſmate que opponunt̉ paci. quarto de offenſione ſcandalo que opponunt̉ bn̄ficiētie correctiōi fraterne. Circa primū querūt̉ ſex. primo vtrū deuſ poſſitodio haberi: ſecūdo vtrū odiū dei ſit maximū pctōꝝ. tertio vtrū odiū ꝓximi ſemper ſit pctm̄. quarto vtrū ſit maximum inter peccata que ſunt in ꝓximum. qͥnto vtruꝫ ſitviciū capitale. ſexto ex quo capitali vicio oriatur.Ad primū ſic proceditur.Uidetur deū nullus odio habere poſſit. Dicit .n. Dionyſius. iiij. c. de diui. no. oībus amabile diligibile eſtprimū bonū pulcrū. ſed deus eſt ipſa bonitas pulcritudo. ergo a nullo odio habet̉. Preterea. In apocriphis Eſdre dicitur oīa inuocant veritatē benignantur in oꝑibꝰ eius. ſed deus eſt ipſa veritas. vt dicit̉ Ioh.xiiij. ergo oēs diligunt deū. nullus odio habere pōt. Preterea. Odiū eſt auerſio qͣdā. ſed ſicut Dion̄. diciti. c. de diui no. deꝰ oīa ad ſeipſuꝫ ꝯuertit. ergo nullus euꝫodio habere pōt. Sꝫ ꝯͣ eſt qḋ̓ d̓r in pͣs. Suꝑbia eoꝝte oderūt aſcedit ſꝑ. Ioh. xv. Nūc aūt viderūt oderūt me pr̄eꝫ meū Rn̄ſio dicēdū ſic̄ ex ſupͣ dictiſ pꝫodiū eſt q̄dā motꝰ appetitiue potētie non mouet̉ niſi abaliqͦ apprehēſo. d̓s autē duplicit̓ ab hoīe apprehēdi pōt.vno ẜm ſeipſuꝫ. puta eēntiā videt̉. alio effectus ſuos. .ſ. inuiſibilia dei ea facta ſūt intellectaſpiciūt̉. d̓s autē eēntiā ſuā ē ipſa bonitas quā nullꝰ hr̄eodio pōt. qꝛ de rōne boni ē vt amet̉. impoſſibile ēaliqͦs vidēs deū cēntiā odio habeat. ſꝫ effectꝰ eiꝰ aliqͦſunt nullo pn̄t ꝯͣrij volūtati hūane. qꝛ viuereintelligere ē appetibile amabile oībꝰ ſunt qͥdā effectꝰdei. vn̄ etiā ẜm d̓s apprehēdit̉ vt actor hoꝝ effectuūpōt odio hr̄i. ſunt autē qͦdā effectꝰ dei repugnāt inordinate volūtati. ſicut inflictio etiā cohibitio pctōꝝ legēdīnā repugnat volūtati dep̄uate pctm̄. qͣꝫtū ad ꝯſideratione taliuꝫ effectuuꝫ ab aliqͥbꝰ d̓s odio hr̄i pōt. inqͣꝫtuꝫ .ſ. apprehēdit̉ pctōꝝ ꝓhibitor penaruꝫ inflicto. Adprimuꝫ ergo dicēduꝫ illa ꝓcedit qͣꝫtur ad illos vidēt dei eēntiā ē ipſa eēntia bonitatis. Ad ſecūdū dicēdū illa ꝓcedit qͣꝫtū ad hoc apprehēdit̉ d̓s vtilloꝝ effectuū naturalit̓ ab oībꝰ amat. int̓ qͦs ſūt oꝑa ꝟitatꝭ p̄bētꝭ ſuā cognitionē hoībꝰ Ad tertiū dicēdū d̓s