Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXXXI II

emēdari non velit. cogēdus eſt per penas vt pctā dimittat. tum etiā qꝛ ſi incorrigibilis ſit. hoc ꝓuidet̉ bono cōidum ſeruatur ordo iuſticie. vnius exēplo alij deterrent̉vnde iudex p̄termittit ferre ſententiā ꝯdēnatiōis ī peccantem ꝓpter timorē turbatiōis ipſius vel etiā amicoruꝫeius. Alia ꝟo eſt correctio fraterna cuius finis eſt emēdatio delinquētis non hn̄s coactionē. ſed ſimplicē admonitionē vbi ꝓbabilit̓ eſtimat̉ peccator admonitionēnon recipiat ſed ad peiora labatur. eſt ab hmōi correctiōedeſiſtendū qꝛ ea que ſunt ad finē debēt regulari ẜm exigit ratio finis. Ad primū ergo dicendū medicꝰ qͣdācoactiōe vtitur in frenetico qui curā eius reciꝑe vult.et huic aſſimilat̉ correctio p̄latoꝝ que habꝫ vim coactiuānon autē ſimplex correctio fraterna. Ad ſecundū dicēdum de correctiōe fraterna datur p̄ceptū ẜm ē actꝰꝟtutis. hoc autē eſt ẜm ꝓportionat fini. ideo qn̄ ē impeditiua finis. puta efficitur homo deterior. iam nonꝑtinet ad veritatē vite nec cadit ſub p̄cepto. Ad tertiūdicendū ea ordinantur ad finē hn̄t rationem boni exordine ad finē. ideo correctio fraterna qn̄ eſt impeditiua finis .ſ. emēdatiōis fratris iam non habet rationē boni. ideo cum p̄termittit̉ talis correctio. p̄termittiturbonū ne eueniat malum.Ad ſeptimū ſic procedit̉.Uidetur in correctiōe. fraterna debeat ex neceſſitatep̄cepti admonitio ſecreta p̄cedere denūciationē. In oꝑibus enī charitatis p̄cipue debemꝰ deū imitari. ẜm illudEph. v. Eſtote imitatores dei ſicut filij chariſſimi. ambulate in dilectiōe dei. deus aūt interdū publice punit hominē pro peccato nulla ſecreta admonitiōe p̄cedente. ergo videt̉ ſit neceſſariū admonitionē ſecretā p̄cederedenūciationē. Preterea. Sicut Aug. dicit in librotra mendaciū ex geſtis ſanctoꝝ intelligi pōt qualit̓ ſuntcepta ſacre ſcripture intelligēda. ſed in geſtis ſanctoꝝ inuenitur facat publica denūciatio peccati occulti nulla ſecreta monitiōe p̄cedente. ſicut legitur Gen̄.xxxvij. Ioſe phaccuſauit frēs ſuos apud patrē crimine peſſimo. etAct. v. dicit̉ Petrus ananiā et Saphyrā occulte defraudantē de p̄cio agri publice denūciauit nulla ſecreta admonitiōe p̄miſſa. Ipſe etiā dn̄s non legit̉ ſecreto admonuiſſe. Iudam anteqͣꝫ denūciaret. non ergo ē de neceſſitate p̄cepti. vt ſecreta admonitio p̄cedat publicā denunciationē. Preterea. Accuſatio ē grauior qͣꝫ denūciatioſed ad publicā accuſationē pōt aliqͥs accedere nulla admonitione ſecreta p̄cedēte. determinat̉ enī in decretaliaccuſationē debet p̄cedere inſcriptio. ergo videt̉ ſitde neceſſitate p̄cepti ſecreta admonitio p̄cedat publicādenūciationē. Preterea. videt̉ eſſe ꝓbabile eaque ſunt in cōi ꝯſuetudīe religioſoꝝ ſint ꝯtra p̄cepta chriſti. ſed ꝯſuetū eſt in religionibꝰ in capitulis aliqͥ ꝓclamantur de culpis nulla ſecreta admonitiōe p̄miſſa. ergovidetur hoc ſit de neceſſitate p̄cepti. Preterea.Religioſi tenent̉ ſuis prelatis obedire. ſed qn̄qꝫ p̄laticipiunt. vel cōiter oībus vel alicui ſpecialit̓. vt ſiqͥs ſit corrigendus ei dicat̉. ergo videt̉ ei teneant̉ dicere etiā ante ſecretā admonitionē. non ergo eſt de neceſſitate p̄ceptivt ſecreta admonitio p̄cedat publicā denūciationē Sꝯtra eſt qd̓ Aug. dicit in libro de ꝟbis dn̄i exponēs illudCorripe ipſum inter te ipſum ſolū: Studēs correctioniparcens pudori. forte enī pre verecūdia incipit defendere peccatū ſuū. quem vis facere meliorē facis peiorē. ſed

ad hoc tenem̄ per p̄ceptū charitatis. vt caueamꝰ ne fraterdeterior efficiat̉. ergo ordo correctiōis fraterne cadit ſubcepto. Rn̄ſio dicendū circa publicā denūciationē peccatoꝝ diſtinguendū eſt. aut enī pctā ſunt publica. aut ſūtocculta. ſiquidē ſint publica eſt tm̄ adhibendū remediū ei qui peccauit vt melior fiat. ſed etiā alijs in quoruꝫnoticiā deuenit vt ſcandalizent̉. ideo talia pctā ſuntpublice arguēda. ẜm illud apoſtoli. i. ad Ti moth. v. Peccantes coram oībus argue vt ceteri timorē habeant. qd̓intelligit̉ de peccatis publicis. vt Aug. dicit in li. de ꝟbiſdn̄i. Si ꝟo ſint peccata occulta. ſic videt̉ habere locū qd̓dn̄s dicit. Si peccauerit ī te frater tuꝰ. qn̄ enī te offenditpublice corā alijs iam ſolum in te peccat. ſed etiam inalios quos turbat. Sed qꝛ etiā in occultis pctīs pōt parari ꝓximoꝝ offenſa. ideo adhuc videt̉ diſtinguendū eſſequedam enī peccata occulta ſunt ſunt in nocumentuꝫꝓximoꝝ vel corꝑale vel ſpūale. puta ſi aliqͥs occulte tractet quo ciuitas tradat̉ hoſtibꝰ. vel ſi hereticꝰ priuatimhoīes a fide auertat. quia ille qui ſic occulte peccat. nonſolum in te peccat ſed etiā in alios. oportet ſtatim ꝓcedere ad denūciationē vt hmōi nocumētū impediat̉. niſi forte aliquis firmiter eſtimaret ſtatim ſecretā admonitionē poſſet hmōi mala impedire. quedā ꝟo pctā ſuntſolū ſunt in malū peccātis eius in quē peccat̉. vel quiaa peccante ſolū ledit̉. vel ſaltē ex ſola noticia. tūc ad hocſolū tendendū eſt vt fratri peccāti ſubueniat̉ ſicut medicus corꝑalis ſanitatē egroto ꝯfert ſi pōt ſine alicuiꝰ mēbriabſciſione. ſi aūt non pōt abſcindit mēbrū minꝰ neceſſarium vt vita tocius ꝯſeruet̉. ita etiam ille ſtudet emēdationi fratris debet ſi pōt ſic emēdare fratrē qͣꝫtuꝫ ad ꝯſciētiam vt fama eius ꝯſeruet̉. que quidem ē vtilis. primodem ipſi peccāti non ſolū in tꝑalibꝰ in quibus qͣꝫtū admulta homo patitur detrimentū amiſſa fama. ſed etiamqͣꝫtum ad ſpūalia. quia timore infamie multi a peccatoretra hunt̉. vnde qn̄ ſe infamatos ꝯſpiciūt irrefrenate peccant. vn̄ Hiero. dicit. Corripiendus eſt ſeorſum fraterne ſi ſemel pudorē vl̓ verecūdiā amiſerit ꝑmaneat ī pctōſecūdo debet ꝯſeruari fama fratris peccantis. tum quiavno infamato alij infamant̉. ẜm illud Augu. in epl̓a adplebem hyponenſem. Cum de aliquibꝰ qui ſanctū nomēprofitentur aliquid crimīs vel falſi ſonuerit. vel veri patuerit. inſtant. ſatagunt. ambiūt. vt de oībus hoc credat̉.tum etiam quia ex pctō vnius publicato alij ꝓuocant̉ adpctm̄. ſed quia ꝯſciētia p̄ferenda eſt fame voluit dn̄s vtſaltē cum diſpedio fame fratris ꝯſciētia publicā denūciatioē a pctō liberetur. vn̄ patet pōt eſſe de neceſſitatep̄cepti ſecreta admonitio publicā denūciationē precedat. Ad primū ergo dicendū omīa occulta ſunt deonota. hoc modo ſe habent occulta pctā ad iudicium diuinū. ſicut publica ad humanū. tamen plerumqꝫ deuspeccatores quaſi ſecreta admonitione arguit interius inſpirando vel vigilanti vel dormiēti. ẜm illud Iob. xxxiijPer ſomnium in viſione nocturna. quando irruit ſoporſuper homines. tunc aperit aures virorum erudienseos inſtruit diſciplina vt auertat hominem ab his que fecit. Ad ſecundum dicendum dominus peccatū Iude tanqͣꝫ deus ſic publicum habebat. vnde ſtatim poterat ad publicandū ꝓcedere. tn̄ ipſe publicauit. ſed obſcuris verbis eum de peccato ſuo admonuit. Petrꝰ autem publicauit peccatum occultum Ananie et Saphyretanqͣꝫ executor dei cuius reuelatiōe peccatum cognouit.De Ioſephantē credendū eſt fratres ſuos quandoqꝫ