QueſtioXXXII

ſunt euidentioris neceſſitatis. ꝑtinet tn̄ ad defunctuꝫ qͦdde eius corꝑe agat̉. tum qͣꝫtuꝫ ad hoc ꝙ viuit in memorijshoīm. cuius honor dehoneſtat̉ ſi inſepultus remaneat. tūetiā qͣꝫtum ad affectū quē adhuc viuens habeat d̓ ſuo corꝑe. cui pioꝝ effectus ꝯformari debet poſt mortē ip̄iꝰ ⁊ ẜmhoc cōmendant̉ aliqui de mortuoꝝ ſepultura. vt Thobias⁊ illi qui dn̄m ſepelierūt. vt ptꝫ ꝑ Augꝭ. in li. de cura promortuis agēda. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ oēs alie neceſſitates ad has reducunt̉. nā cecitas ⁊ claudicatio ſūt infirmitates quedā. vnde dirigere cęcū ⁊ ſuſfentate clauduꝫreducunt̉ ad viſitationē infirmoꝝ. ſimiliter etiā ſubuenire hoī contra quācunqꝫ cōpreſſionē illatā extrinſecus reducit̉ ad redemptionē captiuoꝝ. diuitie aūt quibus pauꝑtati ſubuenitur nō queruntur niſi ad ſubueniendū p̄dictis defectibꝰ. ⁊ ideo nō fuit ſpālis mentio de hoc defectufacienda. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ correctio peccantiū qͣꝫtūad ip̄am executionē actus ſeueritatē iuſticie cōtinere videtur. ſed qͣꝫtū ad intentionē corrigentis qui vult hominēa malo culpe liberare ꝑtinet ad miſcd̓iam ⁊ dilectionis aſfectū. ẜm illud Pro. xxvij. Meliora ſunt verbera diligentis qͣꝫ fraudulētia oſcula odiētis. ¶ Ad quartū dicenduꝫꝙ nō q̄libet neſcientia ꝑtinet ad hoīs defectū ſed ſolū eaqua quis neſcit ea q̄ conuenit eū ſcire. cui defectui ꝑ doctrinam ſubuenire ad elemoſinā ꝑtinet. in quo tn̄ obſeruādeſunt debite circūſtantie ꝑſone ⁊ loci ⁊ tꝑis. ſicut et in alijsactibus virtuoſis.Ad tertiū ſic procediturUidetur ꝙ elemoſine corꝑales ſint potiores qͣꝫ ſpūales.Laudabilius enī eſt magis indigēti elemoſina facere. exhoc enī elemoſina laudē habet ꝙ indigēti ſubuēit. ed corpus cui ſubuenitur ꝑ elemoſynas corꝑales eſt indigētioris nature qͣꝫ ſpūs cui ſubuenitur ꝑ elemoſynas ſpūalesergo elemolyne corꝑales ſunt potiores. ¶ Preterea recōpenſatio bn̄ficij laudē ⁊ meritū minuit. vn̄ ⁊ dn̄s dic̄ Luc̄xiiij. Cum facis prandiū aut cenā. noli vocare vicinos diuites ne forte ⁊ ip̄i te reinuitēt. ſed in elemoſynis ſpūalibꝰſꝑeſt recōpenſatio. qꝛ qui orat pro alio. ſibi ꝓficit. ẜm illd̓p̄s. Or̄o mea in ſinu meo ꝯuertetur. qui etiam aliū docetip̄e in ſcīa proficit. qd̓ non ꝯtingit in elemoſynis corꝑalibus. ergo elemoſyne corporales ſunt potiores qͣꝫ ſpūales.¶ Preterea ad laudē elemoſyne ꝑtīet ꝙ pauꝑ ex elemoſyna data ꝯſolatur. vn̄ Iob. xxxi. dr. Si non benedixerūtmihi latera eius. ⁊ ad Philemonē dicit apl̓s. Uiſcera ſāctoꝝ requieuerūt ꝑ te frater. ſed qn̄qꝫ magis ē grata pauperi elemoſyna corꝑalis qͣꝫ ſpiritual̓. ergo elemoſyna corꝑalis potior eſt qͣꝫ ſpūalis. ¶ Sed contra eſt qd̓ Aug inli. de ſermone dn̄i in monte. ſuꝑ illud. Qui petit a te da eidicit. danduꝫ eſt qd̓ nec tibi nec alteri noceat. ⁊ cum negaueris qd̓ petit indicanda ē iuſticia. vt non eū inanē dimittas. ⁊ aliqn̄ melius aliqͦd dabis. ⁊ cum iniuſte petentem correx eris. correctio aūt ē elemoſyna ſpūalis. ergo ſpirituales elemoſyne ſunt corꝑalibꝰ p̄ferende ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ comꝑatio iſtaꝝ elemoſynaꝝ pōt attendi dupliciter. Uno mō ſimpl̓r loquēdo. ⁊ ẜm hoc elemoſyne ſpūales p̄eminēt triplici rōne. primo quidē qꝛ id qd̓ exhibeturnobilius eſt .ſ. donū ſpūale quod peminet corꝑali. ẜm illd̓Pro. iiij Donū bonū tribuā vobis. legem meā ne derelinquatis. ſcd̓o rōne eius cui ſubuenitur. qꝛ ſpūs nobilioreſt corꝑe. vn̄ ſicut homo ſibijp̄i magis debet ꝓuidere qͣꝫtūad ſpm̄ qͣꝫ qͣꝫtum ad corpus. ita ⁊ ꝓximo que debet ſicut ſeip̄m diligere. tertio qͣꝫtū ad ip̄os actus quibꝰ ſubuenit̉ ꝓ-

ximo. qꝛ ſpūales actus ſunt nobiliores corꝑalibꝰ. qui ſūtquodāmodo ſeruiles. Alio mō pn̄t comꝑari ẜm aliquē ꝑticularē caſū in quo quedā corꝑalis elemoſyna alicui ſpūali p̄fert̉ puta magis eſt paſcendū fame morientē qͣꝫ docendū. ſicut ⁊ indigenti ẜm phm̄ melius eſt ditari qͣꝫ philoſophari. qͣꝫuis hoc ſit ſimpl̓r melius. ¶ Ad primū ergo dicēdum ꝙ dare magis indigēti melius eſt ceteris paribꝰ. ſꝫſi minus indigēs ſit melior ⁊ melioribꝰ indigeat. dare etmelius eſt. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ recōpenſatio nō minuit meritū ⁊ laudē elemoſine ſi non ſit intenta. ſicut ⁊ humana gloria. ſi non ſit intēta non minuitrationē virtutis. ſicut ⁊ de catōne ſaluſtiꝰ dicit ꝙ quo magis gl̓iam fugiebat eo magis euꝫ gloria ſequebatur. ⁊ itacontingit in elemoſynis ſpūalibus. ⁊ tn̄ intentio bonoruꝫſpūalium non minuit meritū. ſicut intentio bonoꝝ corporaliū. ¶ Ad terciū dicendū ꝙ meritū dantis elemoſynāattenditur ẜm id in quo debet rōnabiliter requieſcere voluntas accipientis nō in eo in qͦ requieſcit ſi ſit inordinataAd quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ e ſemoſine corꝑales non habeāt effectū ſpūaleꝫEffectus enī non eſt potior ſua cauſa. ſed bona ſpūalia ſūtpotiora corꝑalibꝰ. non ergo elemoſyne corꝑales hn̄t ſpūales effectus. ¶ Preterea dare corꝑale pro ſpūali vitiuꝫeſt ſymonie. ſed hoc vitiū eſt oīno vitandū. non ergo ſuntdande elemoſine ad cōſequendū ſpūales effectꝰ. ¶ Preterea multiplicata cauſa multiplicat̉ effectus. ſi ergo elemoſina corꝑalis cauſaret ſpūalem effectū. ſequeret̉ ꝙ maior elemoſyna magis ſpūaliter ꝓficeret. qd̓ eſt contra illd̓qd̓ legitur Luc̄. xxi. de vidua mittēte duo era minuta ī gazophylatiū que ẜm ſnīam dn̄i plus oībus miſit. non ergoelemoſina corꝑalis habet ſpūalem effectū. ¶ Sed ꝯtra ēꝙ d̓r Ecc̄. xxix. Elemoſina viri gratiā hoīs quaſi pupillāconſeruabit. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ elemoſina corꝑalis tripliciter pōt conſiderari. Uno modo ẜm ſuā ſubſtātiaꝫ etẜm hoc non hꝫ niſi corꝑalē effectū. inqͣꝫtū .ſ. ſupplet corꝑales defectus ꝓximoꝝ. Alio modo poteſt cōſiderari ex ꝑtecauſe eius. inqͣꝫtum .ſ. aliquis elemoſinā corporalē dat ꝓpter dilectionē dei ⁊ proximi. ⁊ qͣꝫtū ad hoc affert fructuꝫſpiritualē ẜm illud Ecc̄. xxix. Perde pecuniā propter fratrē. pone theſaurum in p̄ceptis altiſſimi ⁊ proderit tibi magis qͣꝫ aurum. tertio modo ex ꝑte effectus ⁊ ſic habet ſpūalem fructū inqͣꝫtum .ſ. proximus cui ꝑ corꝑalē elemoſinaꝫſubuenit̉. mouet̉ ad orandū pro benefactore. vn̄ ⁊ ibidemſubdit̉. conclude elemoſinā in ſinu pauꝑis. ⁊ hic ꝓ te exorabit ab oī malo. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ ratio illa ꝓcedit de corꝑali elemoſina ẜm ſuā ſubſtantiā. ¶ Ad ſcd̓mdicendū ꝙ ille qui dat elemoſinā non intēdit emere aliquod ſpūale per corꝑale. qꝛ ſcit ſpiritualia in infinituꝫ corꝑalibus preeminere. ſed intendit ꝑ charitatis effectū ſpūalem fructuꝫ promereri. ¶ Ad tertium dicendū ꝙ viduaque minus dedit ẜm qͣꝫtitatē. plus dedit ẜm ſuam ꝓportionem. ex quo penſatur in ipſa maior charitatis affectus. exqua corꝑalis elemoſina ſpūalem efficatiā habet.Ad quintuꝫ ſic ꝓcediturUidetur ꝙ dare elemoſinā non ſit in precepto. Conſiliaenī a preceptis diſtinguunt̉. ſed dare elemoſinā eſt conſilium. ẜm illud Daniel̓. iiij. Conſiliū meū regi placeat. peccata tua elemoſinis redime. ergo dare elemoſinā non eſtin p̄cepto. ¶ Preterea cuilibet licet ſua re vti ⁊ eā retīereſed retinendo rem ſuā aliquis elemoſinā non dabit. ergo