XXXL IQueſtio
¶ Preterea offerre hoſtiā deo ē actus latrie. ſed dare elemonnā ē offerre hoſtiā deo ẜm illud ad Hebre. vl. Bn̄ ficientie ⁊ cōmunionis nolite obliuiſci. talibꝰ enī hoſtijs ꝓmeret̉ deus. ergo nō eſt actus charitatis dare elemoſināſed magis latrie. Preterea phūs dicit in. iiij. ethicoꝝ ꝙdare aliquid ꝓpter bonū eſt actus liberalitatis. ſed hoc maxime fit largitione elemoſinaꝝ. ergo dare elemoſinā noneſt actus charitatis. ¶ Sed cōtra eſt qd̓ dicit̉. i. Io. iij.Qui habuetit ſubſtātiā huius mūdi ⁊ viderit frēm ſuumneceſſitatē patientē ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo. quō charitas dei manet in illo. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ exteriores actus ad illā virtutē referunt̉ ad quā ꝑtinet id qd̓ eſt motiuum ad agendū hmōi actus. motiuū aūt ad dandū elemoſinas eſt vt ſubueniat̉ neceſſitatē patienti. vn̄ quidaꝫdiffiniētes elemoſinā dicunt ꝙ elemoſina ē opus quo datur aliquid indigēti ex compaſſione ꝓpter deū. qd̓ quidemmotiuū ꝑtinet ad miſcd̓iaꝫ. vt ſupra dictū eſt. vn̄ manifeſtū eſt ꝙ dare elemoſinā ꝓprie eſt actꝰ miſcd̓ie. ⁊ hoc apparet ex ip̄o noīe. nam in greco elemoſina a miſcd̓ia deriuat̉. ſicut in latino miſeratio. ⁊ qꝛ miſcd̓ia eſt effertꝰ charitatis. vt ſupra oſtenſū eſt. ex ꝯſequēti dare elemoſinā eſtactus charitatis miſcd̓ia mediāte. ¶ Ad primū ergo dicēdū qḋ aliquid d̓r eſſe actus virtutis dupl̓r. Uno mō material̓r ſicut actꝰ iuſticie eſt facere iuſta. ⁊ talis actꝰ virtutiſpōt eſſe ſine virtute. multi enī non hn̄tes habitū iuſiicieiuſta oꝑant̉ ex naturali rōne vel ex timore ſiue ex ſpe aliqͥdadipiſcēdi. Alio mō d̓r eſſe aliquid actus virtutis formaſiter. ſicut actus iuſticie ē actio iuſta eo mō quo iuſte fac̄.ſ. ꝓmpte ⁊ delectabiliter. ⁊ hoc mō actus virtutis nō eſt ſine virtute. ẜm hoc ergo dare elemoſinas materialit̓ pōt eēſine charitate. formal̓r aūt elemoſinas dare .i. ꝓpter deumdelectabil̓r ⁊ ꝓmpte ⁊ oī eo mō quo debet. nō eſt ſine charitate. Ad ſcd̓m dicendū ꝙ nihil ꝓhibet actū qͥ ē ꝓprievnius ꝟtutis electiue attribui alteri virtuti ſicut ordināti ⁊ imꝑanti ad ſuū finē. ⁊ hoc mō dare elemoſinā ponit̉inter oꝑa ſatiſfactoria inqͣꝫtū miſeratio in defectū patientis ordinat̉ ad ſatiſfaciendū ꝓ culpa. ẜm aūt ꝙ ordinat̉ adplacandū deū. hꝫ rōnem ſacrificij. ⁊ ſic imꝑat a latria. vn̄ptꝫ rn̄ſio ad tertiū. Ad qͣrtū dicendū ꝙ dare elemoſināꝑtinet ad liberalitate inqͣꝫtū liberalitas aufert impedimentū hmōi actus. qd̓ eſt poſſe ex ſuꝑfluo amore diuitiaꝝ ꝓpt̓quem efficit̉ aliquis nimis retētiuus earum.Ad ſecundū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ incōuenienter elemoſinaꝝ genera diſtinguant̉Ponunt̉ enī ſeptē e lemoſine corꝑales .ſ. paſcere eſurientēpotare ſitientē. veſtire nudū. recolligere hoſpitē. viſitareīfirmū. redīere captiuū. ⁊ ſepelire mortuū. q̄ ī hoc ꝟſu ꝯtinent̉. Uiſito poto cibo redimo tego colligo cōdo. Ponūt̉etiā alie ſeptē elemoſine ſpūales .ſ. docere ignorante. cōſulere dubitāti. ꝯſolare triſtē. corrigere peccantē. remittereoffendēti. portare oneroſos ⁊ graues. ⁊ ꝓ oībus orare q̄etiā ī hoc verſu ꝯtinent̉. Cōſule caſtiga ſolare remitte ferora. ita tn̄ ꝙ ſub eodē intelligat̉ ꝯſiliū ⁊ doctrina. Uidet̉aūt ꝙ incōuenienter hmōi elemoſine diſtinguant̉. elemoſina enī ordinat̉ ad ſubueniendū ꝓximo. ſed ꝑ hoc ꝙ ꝓximus ſepelit̉ in nullo ei ſubuenit̉. alioquin nō eſſet veꝝ qd̓dn̄s dicit. Mat. x. Nolite timere eos qui occidūt corpus⁊ poſt hoc non hn̄t amplius quid faciāt. vn̄ ⁊ dn̄s Oat.xxv. cōmemorās miſcd̓ie oꝑa de ſepultura mortuoꝝ mentionē non facit. ergo videt̉ ꝙ incōuenienter hmōi elemoſine diſtinguant̉. ¶ Preterea elemoſina dat̉ ad ſubueni
endum neceſſitatibꝰ proximi ſicut dictū eſt ſed multe alieſunt neceſſitates humāe vite qͣꝫ p̄dicte. ſicut ꝙ cecus indiget ductore. claudus ſuſtentatōe. pauꝑ diuitijs. ergo īcōuenienter p̄dicte elemoſine enumerant̉. ¶ Pretereadare elemoſinā eſt actus miſcd̓ie. ſed corrigere delinquētem magis videt̉ ad ſecuritatē ꝑtinere qͣꝫ ad miſcd̓iaꝫ. ergo nō debet cōputari inter ſpūales elemoſinas. ¶ Preterea elemoſina ordinat̉ ad ſubueniendū defectui. ſꝫ nullus eſt hō qui defectū ignorātie nō patiat̉ ī aliquibꝰ. ergovidet̉ ꝙ quilibet debeat docere quē libet ſi ignoret id qd̓ipſe ſcit. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Gregꝰ dicit in quadā omel̓.Habēs intellectu curet omnino ne taceat. hn̄s rerū affluentiā. vigilet ne a miſcd̓ie largitate torpeſcat. hn̄s arteꝫ qͣregitur magnoꝑe ſtudeat vt vſū atqꝫ vtilitatē illius cuꝫꝓximo ꝓcuret. hn̄s loquēdi locū apud diuitē dānationeꝫꝓ retento talento timeat. ſi tn̄ valet apud eum ꝓ pauꝑibꝰintercedat. ergo predicte elemoſine ꝯueniēter diſtinguūtur ẜm ea in quibꝰ hoīes abundāt ⁊ deficiūt. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ p̄dicta elemoſinaꝝ diſtinctio ꝯuenienter ſumitur ẜm diuerſos defectꝰ ꝓximoꝝ quoꝝ quidā ſunt ex ꝑteaīe ad quos ordinantur ſpūales elemoſine. quidā ꝟo exꝑte corꝑis ad quos ordinantur elemoſine corꝑales. defectus enī corꝑal̓ aūt ē in vita. aut ē poſt vitā. ſiquidē eſt invita. aut ē cōmunis defectꝰ reſpectu eoꝝ quibꝰ oēs īdigētaut ē ſpālis ꝓpter aliqd̓ accidēs ſuꝑueniēs. ſi primo modoaūt defectꝰ ē interior aut exterior. interior quidē ē duplexvnꝰ quidē cui ſubuenitur ꝑ alimentū ſiccū .ſ. famēs. ⁊ ẜmhoc ponit̉ paſcere eſurientē. alius aūt eſt cui ſubuenit̉ peralimentū humidū .ſ. ſitis. ⁊ ẜm hoc d̓r potare ſitientē. defectus aūt cōmunis reſpectu exterioris auxilij eſt duplexvnus reſpectu tegumēti. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ponit̉ veſtire nudū. alius aūt reſpectu habitaculi. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ponit̉ ſuſciꝑe hoſpitē. ſil̓r aūt ſi ſit defectꝰ aliqͥs ſpecialis. aut ē ex cauſa intrinſeca ſicut infitmitas. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ponit̉ viſi tareinfirmū. aut eſt ex cauſa extrinſeca. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ponit̉ redemptio captiuoꝝ. poſt vitā aūt ex hibet̉ mortuis ſepultura. Sil̓r aūt ſpūalibꝰ defectibꝰ ſpūalibꝰ actibꝰ ſubuenit̉ dupl̓r. vno mō poſcendo auxiliū a deo. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ponituror̄o qua quis ꝓ alijs orat. alio mō impedēdo humanū auriliū. ⁊ hoc tripl̓r. vno mō contra defectū intellectus ⁊ ſi qͦdeꝫ ſit defectꝰ ſpeculatiui intellectꝰ adhibet̉ ei remediū perdoctrinā. ſi aūt practici intellectus adhibet̉ ei remediū perꝯſiliū. alio mō eſt defectus ex paſſione appetitiue virtutisinter quos eſt maximus triſticia. cui ſubuenit̉ ꝑ ꝯſolationē. tertio mō ex ꝑte inordinati actus qui quidē tripl̓r conſiderari pōt. vno mō ex ꝑte ip̄ius peccantis inqͣꝫtū ꝓceditab eius inordinata voluntate. ⁊ ſic adhibet̉ remediū ꝑ correctionē. alio mō ex ꝑte eius in quē peccat̉. ⁊ ſi quidem ſitpeccatū in nos. remediū adhibemꝰ remittendo offenſā. ſiaūt ſit in deū vel in ꝓximū non eſt nr̄i arbitrij remittere.vt Ieroꝰ dic̄ ſuꝑ Mat. tertio mō ex ꝑte ſequele ip̄iꝰ actiꝰ īordinati ex qua grauant̉ ei ꝯuiuētes etiam p̄ter peccātis intentionē. ⁊ ſic remediū adhibet̉ ſubportādo. in axīe in hiſqͦ ex infirmitate peccāt. ẜm illud Ro. xv. Debemꝰ noſ firmiores infirmitates alioꝝ portare. ⁊ non ſolū ẜm ꝙ infirmi ſūt ſiue graues ex inordinatis actibꝰ. ſed etiā quecūqꝫeoꝝ onera ſūt ſupportāda. ẜm illud Gall̓. vi. Alter alterius onera portate. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ ſepultura mortui ꝯfert ei qͣꝫtū ad ſenſum quē corpus poſt mortēhabeat. ⁊ ẜm hoc dn̄s dicit ꝙ interficiētes corpus nō hn̄tamplius quid faciāt. ⁊ ꝓpter hoc dn̄s non cōmemorat ſepulturā interalia miſcd̓ie oꝑa. ſed enumerat ſolū illa que