QueſtioXXIX

conuenit. ſi enī hō ꝯͣcordet cū alio nō ſpontanea volūtate. ſed quaſi coactus timore alicuiꝰ mali ſibi īminētis. tal̓ꝯcordia nō eſt vera pax. quia nō ſeruatur ordo vtriuſqꝫ cōcordantis ſed ꝑturbat̉ ab aliquo timore inferente. ⁊ ppterhoc p̄mittit ꝙ pax ē tranquillitas ordinis. que quidē tranquillitas ꝯſiſtit in hoc ꝙ motus oēs appetitiui in vno homine ꝯquieſcūt. ¶ Ad ſecundū dicēdū ꝙ ſi hō ſimul cuꝫalio hoīe in idē ꝯſentiat. non tamē ꝯſenſus eius ē oīno ſibi vnitus niſi etiā ſibi inuicē oēs motus appetitiui eiusſint ꝯſentiētes. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ paci opponit̉ duplex diſſenſio .ſ. diſſenſio hoīs ad ſeipſum. ⁊ diſſenſio hominis ad alterū. ꝯcordie autē opponitur hec ſola ſecundadiſſenſio.Ad ſecundū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ non oīa appetant pacē. Pax enī ẜm Dio. eſtvnitiua ꝯſenſus. ſed in his que cognitiōe carent non pōtvniri ꝯſenſus. ergo huiuſmodi pacē appetere nō pn̄t.Preterea. Appetiiꝰ non fert̉ ſimul ad ꝯtraria. ſed multiſunt appetētes bella ⁊ diſſenſiōes. ergo non oēs appetuntpacē. ¶ Preterea. Solū bonū eſt appetibile. ſed quēdaꝫpax videt̉ eſſe mala. alioqͥn dn̄s nō diceret Matth. x. Nōveni mittere pacē. ergo non oīa pace̓ appetūt. ¶ PretereaIllud quod oīa appetūt videt̉ eſſe ſummū bonū quod ēvltimꝰ finis. ſed pax non ē hmōi. qꝛ etiā in ſtatu vie habetur. alioqͥn fruſtra dn̄s mādaret Matth. ix. Pacē habeteinter vos. ergo nō oīa pacē appetunt. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓Aug. dicit. xix. de ciui. dei. ꝙ oīa pacē appetūt. ⁊ idē etiamdicit Dio. ix. c. de diui. no. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ex hocipſo ꝙ hō aliqͥd appetit. ꝯſequens eſt ipſum appetere eiꝰ qd̓appetit aſſecutionē. ⁊ ꝑ ꝯſequēs remotionē eoꝝ que ꝯſecutionē impedire pn̄t. pōt aūt impediri aſſecutio boni deſiderati ꝑ ꝯtrariū apperitū. vel ſuipſiꝰ vel alteriꝰ. ⁊ vtrūqꝫtollit̉ per pacē ſicut ſupͣ dictū eſt. ⁊ ideo neceſſe ē ꝙ oē appetens appetat pacē inqͣꝫtū .ſ. oē appetēſ appetit tranquille ⁊ ſine impedimēto ꝑuenire ad id quod appetit. in qͦ ꝯſiſtit ratio pacis quā Aug. diffinit tranquillitatē ordinis.¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ pax importat vnionē nonſolū appetitꝰ intellectualis ſe u rationalis aūt aīalis ad qͦspoteſt ꝑtinere ꝯſenſus. ſed etiā appetitus naturaliſ. ⁊ ideoDio. dicit ꝙ pax ē oꝑatiua ⁊ ꝯſenſus ⁊ ꝯnaturalitatꝭ. vtin ꝯſenſu importetur vnio appetituū ex cognitione ꝓcedētiū. per cōnaturalitatē aūt importat̉ vnio appetituū naturaliū. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ illi etiā qui bella querūtet diſſenſiōes. non deſiderāt niſi pacē quā ſe habere noneſtimant. Ut enī dictum eſt non ē pax ſiqͥs cū alio ꝯcordet ꝯtra id quod ipſe magis vellet. ⁊ ideo hoīeſ querunthanc ꝯcordiā rumꝑe bellando tanqͣꝫ defectū pacis habētem. vt ad pacē ꝑueniant in qua nihil eoꝝ volūtati repugnet. ⁊ ꝓpter hoc oēs bellātes querūt per bella ad pacemaliquā ꝑuenire ꝑfectiorē qͣꝫ prius haberēt. ¶ Ad tertiumdicendū ꝙ quia pax ꝯſiſtit in quietatiōe ⁊ vnione appetitus. ſicut aūt appetitus poteſt eſſe ſimplicit̓ boni. vel boni apparētis. ita etiā ⁊ pax pōt eſſe ⁊ vera ⁊ apparēs. veraquidē pax non pōt eſſe niſi circa appetitū veri boni. qꝛ omne malū ⁊ ſi ẜm aliqͦd appareat bonū. vn̄ ex aliqͣ parte appetitū quietet. habet tamē multos defectus ex quibꝰ appetitus remanet inqͥetus ⁊ ꝑturbatus. vnde pax vera nōpoteſt eſſe niſi in bonis ⁊ bonoꝝ. pax aūt que maloꝝ eſt.eſt pax apparens ⁊ nō vera. vnde dicit̉ Sap̄. xiiij. In magno viuētes inſciētie bello tot ⁊ tam magna mala pacemappellāt. ¶ Ad quartū dicēdū ꝙ cū vera pax non fit niſi

de bono. ſicut duplicit̓ habet̉ verū bonū .ſ. ꝑfecte ⁊ imꝑfecte ita eſt duplex pax vera. quedā ꝑfecta q̄ ꝯſiſtit in ꝑfecta fruitionē ſummi boni ꝑ quā oēs appetitꝰ vniunt̉ quietati inſono. ⁊ hic eſt vltimꝰ finis creature rōnalis. ẜm illd̓pͣs. Qui poſuit fines tuos pacē. Alia ē pax imꝑfecta q̄ habetur in hoc mūdo. qꝛ ⁊ ſi principalis aīe motꝰ quieſcat īdeo. ſunt tn̄ aliqͣ repugnātia ⁊ intus ⁊ extra que ꝑturbanthanc pacem.Ad tertium ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ pax nō ſit ꝓpriꝰ effectꝰ charitatis. Charitas enīnō habet ſine gr̄a gratū faciēte. ſꝫ pax a qͥbuſdā habet̉ qͥ n̄hn̄t gr̄am gratū faciētē. ſicut ⁊ gētiles aliqn̄ hn̄t pacē. ergo pax nō eſt effectꝰ charitatis ¶ Preterea. Illud nō eſteffectꝰ charitatis cuiꝰ ꝯtrariū cū charitate eſſe pōt. ſed diſſenſio que ꝯtrariat̉ paci pōt eſſe cū charitate. videmꝰ enīꝙ etiā ſacri doctores vt Hieio. ⁊ Aug. in aliqͥbꝰ opiniōibꝰdiſſenſerūt. Paulus etiā ⁊ barnabas diſſenſiſſe legunturActꝭ .xv. ergo videt̉ ꝙ pax nō ſit effectꝰ charitatis. ¶ Preterea. Idem nō eſt ꝓprius effectꝰ diuerſoꝝ. ſed pax ē effectus iuſticie. ẜm illud Eſa. xxxij. Opus iuſticie ē pax. ergo nō eſt effectꝰ charitatis. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ dicit̉ in pͣs.Pax multa diligētibꝰ legem tuā ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ duplex vnio ē de ratione pacis ſicut dictū eſt. quarū vna eſtẜm ordinationē ꝓprioꝝ appetituū in vnū. alia ꝟo ē ẜꝫ vnionē appetitus ꝓprij cū appetitu alteriꝰ. ⁊ vtrāqꝫ vnionē efficit charitas. primā quidē vnionē ẜm ꝙ deus diligit̉ ex toto corde. vt .ſ. oīa referamꝰ in ipſum. ⁊ ſic oēs appetitꝰ noſtri referunt̉ in vnū. aliā ꝟo prout diligimꝰ proximū ſic̄noſipſos. ex quo contingit ꝙ homo vult implere voluntatem proximi ſicut ⁊ ſuiipſius. ⁊ ꝓpter hoc inter amicabilia vnū ponitur idemptitas electiōis. vt patet ī. ix. ethico. et Tullius dicit in libro de amicitia. ꝙ amicoꝝ ideꝫ ēvelle ⁊ nolle. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ a gratia gratum faciente nullus deficit niſi ꝓpter peccatū. ex quo contingit ꝙ homo ſit auerſus a fine debito. in aliquo indebito finem conſtituēs. ⁊ ẜm hoc appetitus eius non inherꝫprincipalit̓ ꝟo finali bono ſed apparenti. ⁊ ꝓpter hoc ſinegratia gratum faciente non poteſt eſſe vera pax. ſed ſoluꝫapparens. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ ſicut phūs dicit inix. ethi. ad amicitiā non pertinet concordia in opinionibꝰſed ꝯcordia in bonis ꝯferētibꝰ ad vitā. ⁊ p̄cipue ī magnisqꝛ diſſentire ī aliqͥbꝰ ꝑuis qͣſi nō videt̉ eē diſſenſus. ⁊ ꝓpt̓hoc nihil ꝓhibet aliqͦs charitatē hn̄tes in opinionibꝰ diſſentire. nec hoc repugnat paci. qꝛ opīones ꝑtinēt ad intellectū qͦ p̄cedit appetitū qͥ ꝑ pacē vnit̉. ſimilit̓ etiā exn̄te cōcordia in principalibꝰ bonis diſſenſio ī aliqͥbꝰ ꝑuis nō ē ꝯͣcharitatē. ꝓcedit enī talis diſſenſio ex diuerſitate opinionū. dū vnꝰ eſtimat hoc de qͦ ē diſſenſio ꝑtinere ad illud bonū in qͦ ꝯueniūt. ⁊ alius eſtimat nō ꝑtinere. ⁊ ẜm hoc talis diſſenſio de mīmis ⁊ de opiniōibꝰ repugnat quidempaci ꝑfecte in qͣ plena veritas cognoſcet̉ ⁊ oīs appetitꝰ cōplebit̉. nō tn̄ repugnat paci imꝑfecte qͣlis habet̉ in via.Ad tertiū dicēdū ꝙ pax eſt opus iuſticie indirecte. inqͣꝫtum .ſ. remouet ꝓhibēs. ſed ē opuſ charitatis directe.qꝛ ẜm ꝓpriā rōnem charitatꝭ pacē cauſat. eſt aūt amor visvnitiua vt Dio. dicit. iiij. c. de diui. no. pax autem ē vnioappetitiuarū inclinationū.FUidet̉ ꝙAd quatū ſic ꝓce Uē. par ſievrPrecepta .n. nō dāt̉ niſi d̓ actibꝰ ꝟtutū. ſꝫ dāt̉ p̄cepta dehn̄do pacē. vt pꝫ Mar. ix. Pacē habete inter vos. ergo