QueſtioXXVII

melius eſt. ⁊ ita qͣꝫto deus pluſ diligit̉. tanto eſt dilectiomelior? ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ illud quod eſt ꝑ ſepotius eſt eo quod ē per aliud. ⁊ ideo bonitas mēſure q̄ ꝑſe habet modū. potior eſt qͣꝫ bonitas mēſurati quod habet modū ꝑ aliud. ⁊ ſic etiā charitas que habet modū ſicut menſura p̄eminet alijs ꝟtutibꝰ quē habēt modū ſicutmenſurate. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ ſicut Aug. ibiderſubiūgit. modus diligēdi deū eſt vt ex toto corde diligat̉.id eſt. vt diligatur qͣꝫtūcūqꝫ poteſt diligi. ⁊ hoc pertinetad modū qͥ ꝯuenit mēſure. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ affectio illa cuius obiectū ſubiacet iudicio rōnis ē rōne menſurāda. ſed obiectū dīne dilectiōis quod eſt deꝰ. exceditiudiciū rōnis. ⁊ ideo nō mēſurat̉ ratione. ſed rationē excedit. nec eſt ſimi le de interiori actu charitatis ⁊ exterioribus actibus. nam interior actus charitatis habet rationēfinis. qꝛ vltimū bonū hoīs ꝯſiſtit in hoc ꝙ aīa deo inhereat. ẜm illud p̄s. Vihi adherere deo bonū eſt. exterioresaūt actus ſunt ſicut ad finem. ⁊ ideo ſunt cōmēſurādi. etẜm charitatem ⁊ ẜm rationem.Ad ſeptimū ſic procedit̉Uidetur ꝙ magis meritoriū ſit diligere inimicū qͣꝫ amicum. Dicit̉ enī Matth. v. Si diligitis eos qui vos diligunt quā mercedē habebitis. diligere ergo amicū nō meretur mercedē. ſed diligere inimicū meret̉ mercedeꝫ. vtibidē oſtendit̉. ergo magis eſt meritoriū diligere inimicos qͣꝫ amicos. ¶ Preterea. Tanto aliqͥd eſt magis meritoriū qͣꝫto ex maiori charitate ꝓcedit ſed diligere inimicū eſt ꝑfectoꝝ filioꝝ dei. vt Aug. dic̄ in enchi. di ligere aūtamicū eſt etiā charitatis ꝑfecte. ergo maioris meriti ē diligere inimicū qͣꝫ amicū. ¶ Preterea. Ubi eſt maior conatus ad bonū. ibi videt̉ eſſe maius meritū. qꝛ vnuſquiſqꝫꝓpriā mercedē accipiet ẜm ſuū laborē. vt d̓r. i. ad Corin.iij. ſed maiori conatu indiget hō ad hoc ꝙ diligat inimicum qͣꝫ ad hoc ꝙ diligat amicū. qꝛ difficiliꝰ eſt. ergo videtur ꝙ diligere inimicū ſit magis meritorium qͣꝫ diligereamicū. ¶ Sed ꝯtra eſt. qꝛ illud quod eſt melius ē magismeritoriū. ſed melius ē diligere amicū. qꝛ melius eſt diligere meliorē. amicus aūt qͦ amat eſt melior qͣꝫ inimicusqui odit. ergo diligere amicū eſt magis meritoriū qͣꝫ diligere inimicū. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ratio diligēdi ꝓximuꝫex charitate deus eſt. ſicut ſupͣ dictū eſt. cū ergo queriturqͥd ſit melius vel magis meritoriū. vtrū diligere amicuꝫvel inimicū: dupliciter iſte dilectiōes comꝑari pn̄t. vnomodo ex ꝑte ꝓximi qui diligit̉. alio modo ex parte rōnisꝓpter quā diligitur. primo quidē modo dilectio amici p̄eminet dilectioni inimici. qꝛ amicus ⁊ melior ē ⁊ magisꝯiunctus. vnde ē materia magis ꝯueniens dilectioni. ⁊propter hoc actus dilectionis ſuper hanc materiā tranſiens melior eſt. vnde ⁊ eius oppoſitū eſt deteriuſ. peiꝰ enīeſt odire amicū qͣꝫ inimicū. ſecūdo aūt modo dilectio inimici p̄eminet ꝓpter duo. primo qͥdem qꝛ dilectiōis amicipoteſt eſſe alia ratio qͣꝫ deus. ſed dilectiōis inimici ſolusdeus eſt ratio. ſecūdo qꝛ p̄ſuppoſito ꝙ vterqꝫ ꝓpter deū diligatur. fortior oſtendit̉ eſſe dei dilectio que animū hoīsad remotiora extendit .ſ. vſqꝫ ad dilectionē inimicoꝝ. ſic̄virtus ignis tanto oſtendit̉ eſſe fortior qͣꝫto ad remotioradiffundit ſuū calorē. tanto ergo oſtendit̉ diuina dilectioeſſe fortior. qͣꝫto ꝓpter ipſam difficiliora implemꝰ. ſicut ⁊virtus ignis tanto ē fortior qͣꝫto cōbuxere poteſt materiāminus cōbuſtibilē. ſed ſicut idē ignis in ꝓpinquiora fortiagit qͣꝫ in remotiora. ita etiā charitas feruētiꝰ diligit ꝯiū-

ctos qͣꝫ remotos. ⁊ qͣꝫtum ad hoc dilectio amicoꝝ ẜꝫ ſe cōſiderata eſt feruentior ⁊ melior qͣꝫ dilectio inimicorum.¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ verbū dn̄i eſt ꝑ ſe intelligēdum. tunc enī dilectio amicoꝝ apud deū mercēdē nō habet. qn̄ ꝓpter hoc ſolum amant̉ qꝛ amici. ⁊ hoc videt̉ accidere qn̄ ſic amant̉ amici ꝙ inimici nō diligunt̉. eſt tn̄ meritoria amicoꝝ dilectio. ſi ꝓpter deū diligant̉. ⁊ nō ſolū qꝛamici ſunt. Ad alia patet rn̄ſio ꝑ ea que dicta ſunt. namdue rationes ſeq̄ntes ꝓcedunt ex ꝑte ratiōis diligēdi. vltima ꝟo ex parte eoꝝ que diligūtur.Ad octauū ſic ꝓceditur.Uidetur ꝙ magis ſit meritoriū diligere ꝓximū qͣꝫ diligere deū. Illud enī videt̉ eſſe magis meritoriū qd̓ apl̓usmagis eligit. ſed apl̓s p̄elegit dilectionē ꝓximi dilectiōidei. ẜm illud ad Ro. ix. Optabā anathema eſſe a chriſtoꝓ frībus meis. ergo magis ē meritoriū diligere ꝓximuꝫqͣꝫ diligere deū. ¶ Preterea. Minꝰ videt̉ eſſe meritoriuꝫaliquo modo diligere amicū. vt dictū eſt. ſed deus maxīeeſt amicꝰ qͥ prior dilexit nos. vt d̓r. i. Ioh. iiij. ergo diligre deū videt̉ eſſe minꝰ meritoriū. Preterea. Illud qd̓eſt difficiliꝰ videt̉ eē ꝟtuoſius ⁊ magis meritoriū. qꝛ virtus ē circa difficile ⁊ bonū. vt d̓r in. ij. ethi. ſed faciliꝰ ē diligere deū qͣꝫ ꝓximū. tū qꝛ naturalit̓ oīa deū diligūt. tuꝫqꝛ in deo nihil occurrit qd̓ nō ſit diligendū. qd̓ circa ꝓximū nō ꝯtingit. ergo magis ē meritoriū diligere ꝓximumqͣꝫ diligere deū. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt. qꝛ ꝓpter qḋ vnūquodqꝫ taleet illud magis. ſed dilectio ꝓximi nō eſt meritoria. niſi ꝓpter hoc ꝙ ꝓximꝰ diligit̉ ꝓpter deū. ergo dilectio dei eſtmagis meritoria qͣꝫ dilectio ꝓximi ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ cōꝑatio iſta pōt intelligi duplicit̓ vno mō vt ſeorſum ꝯſideretur vtraqꝫ dilectio. ⁊ tūc nō eſt dubiū ꝙ dilectio dei ēmagis meritoria. debet̉ enī ei merces ꝓpt̓ ſeipſaꝫ qꝛ vltīamerces ē frui deo in quē tendit dīne dilectiōis moiꝰ. vn̄et diligēti deū merces ꝓmittit̉ Iohā. xiiij. Siqͥs diligitme. diliget̉ a pr̄e meo ⁊ manifeſtabo ei meipſum. Aliomō pōt attēdi ipſa cōꝑatio vt dilectio dei accipiat̉ ẜm ꝙſolus diligit̉. dilectio aūt ꝓximi accipiat̉ ẜm ꝙ ꝓximꝰ diligit̉ ꝓpter deū. ⁊ ſic dilectio ꝓximi includit dilectioneꝫdei. ſed dilectio dei nō includit dilectionē ꝓximi. vn̄ eritcomꝑatio dilectiōis dei ꝑfecte q̄ extēdit ſe etiā ad proximū ⁊ ad dilectionem dei inſufficientem ⁊ imperfectam.quia hoc mandatū habemus a deo. vt qui diligit deū. diligat ⁊ fratrē ſuū. ⁊ in hoc ſenſu dilectio proximi p̄emiuꝫAd primū ergo dicendū ꝙ ẜm vnā gloſe expoſitioneꝫhoc apl̓s tunc nooptabat qn̄ erat in ſtatu gratie. vt ſcilicꝫſeꝑaretur a chriſto ꝓ fratribꝰ ſuis. ſed hoc optauerat quādo erat in ſtatu infidelitatis. vnde in hoc non eſt imitandus. Uel poteſt dici ſicut dicit Chry. in libro de compūctione. ꝙ per hoc non oſtenditur ꝙ apl̓s plus diligerꝫ ꝓximū qͣꝫ deū. ſed ꝙ plus diligeret deū qͣꝫ ſeipſum. volebat enī ad tꝑs priuari fruitiōe diuina. quod ꝑtinet ad dilectionem ſui. ad hoc ꝙ honor dei procuraretur in proximis. quod pertinet ad dilectionem dei. ¶ Ad ſecūdū dicendū ꝙ dilectio amici ꝓ tanto eſt qn̄qꝫ minus meritoriaquia amicus diligitur ꝓpter ſeipſum. ⁊ ita deficit a veraratione amicitie charitatis que eſt deus. ⁊ ideo ꝙ deusdiligatur ꝓpter ſeipſum non diminuit meritū. ſed hoc cōſtituit totam meriti rationē. Ad tertiū dicēdū ꝙ plusfacit ad rationē meriti ⁊ virtutis bonū qͣꝫ difficiie. vndenon oportet ꝙ eſſe difficilius ſit magis meritoriū. ſed qd̓ſic eſt difficilius vt etiam ſit melius.