QueſtioXXVL

maior dilectionis affectus qui pro nobis plus laborauitẜm illud Ro. vl. Salutate Mariā que multū in nobislaborauit. ſed mr̄ plus laborat in generatione ⁊ educatiōeqͣꝫ pater. vnde d̓r Ecc̄. vij. Gemitū matris tue ne obliuiſcaris. ergo plus debet hō diligere matrē qͣꝫ patrē. ¶ Sꝫꝯtra eſt qd̓ Ieroꝰ dicit ſuꝑ Ezech. ꝙ poſt deum oīm patrediligendus eſt pr̄. ⁊ poſtea addit de matre. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ in iſtis cōꝑationibus id quod d̓r eſt intelligēdūꝑ ſe. vt videlicet intelligat̉ eſſe queſitum de pr̄e inqͣꝫtumeſt pater. an ſit plus diligendus matre inqͣꝫtum eſt mat̓.pōt enī in oībus huiuſmodi tanta eſſe diſtātia virtutis ⁊malitie vt amicitia ſoluat̉ vel minuat̉. vt philoſophꝰ dicit ī. viij. ethic̄. ⁊ ideo vt Ambroꝰ dicit. boni domeſtici ſūtmalis filijs p̄ponendi. ſed ꝑ ſe loquēdo pater magis eſtamandus qͣꝫ mater. amant̉ enī pater ⁊ mr̄ vt principia q̄dam naturalis originis. pater aūt habet excellentiorē rationē principij qͣꝫ mater. qꝛ pater eſt principiū ꝑ modū agētis mater aūt magis ꝑ modum patiētis ⁊ materie. ⁊ ideoꝑ ſe loquēdo pater magis eſt diligendus. ¶ Ad primuꝫergo dicendū ꝙ in generatione hoīs mater miniſtrat materiā corꝑis informē. format̉ aūt per virtutem formatiuāque eſt in ſemine patris. ⁊ qͣꝫuis hmōi virtꝰ nō poſſit creare aīam rōnalem. diſponit tn̄ materiā corporalem ad huiuſmodi forme ſuſceptionē. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ hoc ꝑtinet ad aliam rationē dilectioniſ. alia enī eſt ſpecies amicitie qua diligimus amantē ⁊ qua diligimus generanteꝫnunc aūt loquimur de amicitia que debetur patri ⁊ matriẜm generationis rationem.Ad vndecimū ſic ꝓcedit̉Uidet̉ ꝙ homo plus debeat diligere vxorē qͣꝫ patrem etmatrem. Nullus enī dimittit rem aliquā niſi pro re magis dilecta. ſed Gen̄. ij. dicit̉ ꝙ propter vxorē relīquit hōpatrē ⁊ matrē. ergo magis debet diligere vxorē qͣꝫ patreꝫ⁊ matrem. ¶ Preterea. Apoſtolus dicit ad Ephe. v. ꝙviri debent diligere vxores ſicut ſeipſos. ſed homo debetmagis diligere ſeip̄m qͣꝫ parentes. ergo etiam magis debet diligere vxorē qͣꝫ parentes. ¶ Preterea vbi ſunt plures rōnes dilectionis ibi debet eſſe maior dilectio. ſed inamicitia que eſt ad vxorē ſunt plures rationes dilectiōisdicit enī philoſophus in. viij ethicorū. ꝙ in hac amicitiavidetur eſſe vtile ⁊ delectabile. ⁊ propter virtutē ſi virtuoſi ſunt coniuges. ergo maior debet eſſe dilectio ad vxoreꝫqͣꝫ ad parentes. ¶ Sed contra eſt ꝙ vir debet diligerevxorē ſuam ſicut carnem ſuā. vt dicitur ad Ephe. v. ſedcorpus ſuum minus debet homo diligere qͣꝫ proximuꝫ.vt ſupra dictum eſt. inter proximos aūt magis debemusparentes diligere. ergo magis debemus diligere parentes qͣꝫ vxorē. ¶ Reſponſio dicendū ꝙ ſicut dictū eſt. gradus dilectionis attendi poteſt ⁊ ẜm rationē boni. ⁊ ẜmconiunctionem ad diligentē. Scd̓m ergo rationem boniquod eſt obiectū dilectionis magis ſunt diligendi parentes qͣꝫ vxores. quia diliguntur ſub ratione principij ⁊ eminentioris cuiuſdam boni. Scd̓m aūtrationē coniunctionis magis diligenda eſt vxor. quia vxor coniungit̉ virovt vna caro exiſtens. ẜm illud Mat. xix. Itaqꝫ iam nō ſūtduo ſed vna caro. ⁊ ideo intentius diligitur vxor. ſed maior reuerentia eſt parentibus exhibenda. ¶ Ad primū ergo dicendū. ꝙ non qͣꝫ tum ad om̄ia deſeritur pater ⁊ mater propter vxorem. in quibuſdā enī magis debet homoaſſiſtere parentibus qͣꝫ vxori. ſed qͣꝫtum ad vnionē carnalis copule ⁊ cohabitationis relictis om̄ibus parentibus

honto adheret vxori. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ī verbis apl̓inon eſt intelligendū ꝙ hō debeat diligere vxorē ſuā equaliter ſibijpſi. ſed quia dilectio quaꝫ aliquis habet ad ſeipſum eſt ratio dilectionis quā quis habet ad vxorē ſibi cōiunctā. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ etiaꝫ in amicitia paterna inueniuntur multe rationes dilectionis. ⁊ qͣꝫtuꝫ adaliquid preponderat rationi dilectionis que habetur advxorē ſꝫm .ſ. rationem boni qͣꝫuis ille preponderēt ſꝫm cōiunctionis rationem. ¶ Ad quartum dicendum ꝙ illudetiam non eſt ſic intelligendum ꝙ li ſicut importet equalitatē. ſed rationem dilectionis. diligit enim homo vxorēſuam principaliter ratione carnalis coniunctionis.Ad duodecimū ſic ꝓceditur. Uidetur ꝙ homo magis debeat diligere benefaciorēqͣꝫ beneficiatū. Dicit enī Auguſtinus in libro de cathetiſandis rudibus. Nulla maior eſt prouocatio ad amandum qͣꝫ preuenire amando. nimis enī durus eſt animusqui dilectionem ⁊ ſi non vult impendere nolit rependere. ſed benefactores preueniunt nos in beneficio charitatis. ergo benefactores maxime debemus diligere. ¶ Preterea tanto aliquis eſt magis diligendus qͣꝫto grauiꝰ homo peccat ſi ab eius dilectione deſiſtat. vel contra euꝫ agat. ſed grauius peccat qui benefactorem non diligit velcontra eum agit. qͣꝫ ſi diligere deſiſtat eum cui hactenusbenefacit. ergo magis ſunt amandi benefactores qͣꝫ hiquibus benefacimus. ¶ Preterea inter omnia diligenda maxime diligendus eſt deus. ⁊ poſt eum pater vtIeronimꝰ dicit. ſed iſti ſunt maxime benefactores. ergobenefactor eſt maxime diligendus. ¶ Sed cōtra eſt qd̓philo. dicit in nono ethicoꝝ ꝙ benefactores magis vidētur amare beneficiatos qͣꝫ econuerſo. ¶ Rn̄ſio dicendumꝙ ſicut ſupra dictuꝫ eſt. aliquid magis diligit̉ duplicitervno modo quia habet rationē excellentioris boni. alio modo ratione maioris coniunctionis. Primo quidem modobenefactor eſt magis diligendus quia cum ſit principiuꝫboni in beneficiato habet excellentioris boni rationē. ſicut⁊ de patre dictum eſt. Scd̓o aūt modo magis diligimusbeneficiatos. vt philoſophus probat in. ix. ethic orum ꝑquattuor rōnes. primo quidē qꝛ beneficiatꝰ eſt quaſi qd̓dā opus bn̄ factoris. vn̄ conſueuit dici de aliquo. iſte ē factura illius. naturale eſt aūt cuilibet vt diligat opus ſuū.ſicut videmꝰ ꝙ poete diligūt poemata ſua. ⁊ hoc ideo. qͥavnūquodqꝫ diligit ſuū eſſe ⁊ ſuū viuere. qd̓ maxime manifeſtat̉ in ſuo agere. ſcd̓o qꝛ vnuſquiſqꝫ naturaliter diligit illud in quo inſpicit ſuū bonū. habet quidē ergo ⁊ benefactor in bn̄ficiato aliqd̓ bonū ⁊ ecōuerſo. ſꝫ bn̄factor inſpicit in bn̄ficiato ſuū bonum honeſtū. ⁊ bn̄ficiatus in benefactore ſuū bonū vtile. bonū aūt honeſtum delectabiliꝰꝯſiderat̉ qͣꝫ bonum vtile. tum qꝛ eſt diuturnius. vtilitasenī cito tranſit. ⁊ delectatio memorie non eſt ſicut delectatio rei preſentis. tum etiam qꝛ bona honeſta magis cumdelectatione recolimus qͣꝫ vulitates que nobis ab alijs euenerunt. tertio qꝛ ad amantē pertinet agere. vult enī ⁊oꝑat̉ bonum a mato. ad amatū aūt pertinet bonū pati. ⁊ iōexcellentioris eſt amare. ⁊ ꝓpter hoc ad bn̄ factore pertinetvt plus amet. quarto quia difficilius eſt beneficia impendere qͣꝫ recipere. ca vero in quibus laboramus plus diligimus. que vero nobis de facili proueniunt quodam modo contemnimus. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ inbenefactore eſt vt beneficiatus prouocet ad ipſum amādūbn̄ factor autē diligit bn̄ficiatū non quaſi ꝓuocatus ab il-