QueſtioXXVL

dilectionē operatur. ſed grauius peccat qui agit ꝯtra dilectionē aliquoꝝ ꝓximoꝝ qͣꝫ qui agit ꝯtra dilectione aliqͦꝝalioꝝ. vn̄ Leuit̉. xx. p̄cipit̉ ꝙ qui maledixerit pr̄i aut mr̄i.morte moriat̉. qd̓ non p̄cipit̉ de his qui alios hoīes maledicunt. ergo quoſdā ꝓximoꝝ debemus magis diligere qͣꝫalios. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ duplex opinio circa hoc fuit.Quidā enī dixerūt ꝙ oēs proximi ſunt equaliter ex charirate diligēdi qͣꝫtum ad affectu. ſed non qͣꝫtum ad exteriorem effectū. ponentes ordinē dilectiōis eſſe intelligenduꝫẜm exteriora bn̄ficia q̄ magis debemus impendere proximis qͣꝫ alienis. non aūt ẜm interiorē affectū queꝫ equalit̓debemus impendere oībus etiā inimicis. Sed hoc irrationabil̓r d̓r. Non enī minus eſt ordinatus affectus charitatis qui ē inclinatio gr̄e qͣꝫ appetitus naturalis qui ē inclinatio nature. vtraqꝫ enī inclinatio ex diuina ſapīa ꝓcedit. videmus aūt in naturalibꝰ ꝙ inclinatio naturalisꝓportionat̉ actui vel motui qͥ ꝯuenit nature vniuſcuiuſqꝫ ſicut terra hꝫ maiorē īclinationē grauitatis qͣꝫ aqua. qꝛcōpetit ei eſſe ſub aqua. oportet ergo ꝙ etiā inclinatio gr̄eque eſt affectus charitatis ꝓportionet̉ his q̄ ſunt exteriusagenda. ita .ſ. vt ad eos intenſiorē charitatis affectū habeamus quibꝰ cōuenit nos magis beneficos eſſe. ⁊ ideo dicendū eſt ꝙ etiā ẜm affectū oꝑtet magis vnum ꝓximoruꝫqͣꝫ aliū diligere. ⁊ rō eſt. qꝛ cum principiū dilectionis ſitdeus. ⁊ ip̄e diligēs. neceſſe eſt ꝙ ẜm ꝓpinquitatē maiorēad alteꝝ iſtorum principioꝝ maior ſit dilectōis affectus.ſicut enī ſupra dictū eſt. in oībꝰ in quibꝰ inuenit̉ aliqd̓ prīcipiū ordo attendit̉ ẜm comꝑationē ad illud principium.¶ Ad primū ergo dicēdū ꝙ dilectio pōt eſſe inequal̓ dupliciter. Uno mō ex ꝑte eius boni qḋ amico optamꝰ. ⁊ qͣꝫtum ad hoc oēs hoīes eque diligimꝰ ex charitate. qꝛ oībusoptamus bonū idē in genere .ſ. btītudinē eternā. Alio mōd̓r maior dilectio ꝓpter intēſiorē actuꝫ dilectōis. ⁊ ſic n̄oꝑtet oēs eque diligere. Uel alit̓ dicendū ꝙ dilectio inequaliter pōt ad aliquos hr̄i dupl̓r. Uno modo ex eo ꝙ qͥdam diligunt̉ ⁊ alij nō diligunt̉. ⁊ hāc etiā inequalitateoꝑtet ſeruari in bn̄ficiētia. qꝛ non poſſumus oībus ꝓdeſſeſed in beniuolētia dilectōis talis iequalitas hr̄i non debet. Alia ꝟo eſt inequalitas dilectōis ex hoc ꝙ quidā plusalijs diligunt̉ Augꝰ ergo non intēdit hanc excludere inequalitatē. ſed primā vt ptꝫ ex his que de bn̄ficientia dicit¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ non oēs ꝓximi equaliter ſe hn̄t addeū ſed quidā ſunt ei ꝓpinquiores ꝓpter maiorē bonitatem qͥ ſunt magis diligēdi ex charitate qͣꝫ alij qui ſunt eiminus ꝓpinqͥ ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ rō illa ꝓcedit dequātitate dilectionis ex ꝑte boni qd̓ amicis optamus.Ad ſeptimū ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ magis debeamꝰ diligere meliores qͣꝫ nobis coniunctiores. Illud enī videt̉ eſſe magis diligendū qd̓ nulla rōne debet odio hr̄i. qͣꝫ illud qd̓ aliqua rōne eſt odiendūſicut ⁊ albiꝰ eſt qd̓ eſt nigro imꝑmixtus. ſed ꝑſone nobisconiuncte ſunt ẜm aliquā rōnem odiende. ẜm illud Luce.xiiij. Si qͦs venit ad me ⁊ nō odit prēm ⁊ mrēm ⁊c̄. hoīesaūt boni nulla rōne ſuntodiēdi. ergo videt̉ ꝙ meliores ſūtmagis amādi qͣꝫ ꝯiunctiores. ¶ Preterea ſꝫm charitateꝫhō maxīe deo aſſil̓at̉. ſed deus diligit magis meliorem qͣꝫſibi coniunctiorē. ergo ⁊ hō per charitatē magis debet meliorem diligere qͣꝫ ſibi cōiunctiorē. ¶ Preterea ſꝫm vnāquāqꝫ amicitiā illud eſt magis amandū qḋ magis ꝑtinetad id ſupra quod amicitia fundat̉. amicitia enim naturali magis diligimus eos qui ſunt nobis magis ſꝫm naturā

coniuncti. puta ꝑentes vl̓ filios. ſed amicitia charitatis fūdat̉ ſuꝑ cōmunicatione btītudinis ad quā magis ꝑtinentmeliores qͣꝫ nobis ꝯiunctōres ergo ex charitate magis debemus diligere meliores qͣꝫ nobis ꝯiunctiores. ¶ Sedꝯtra eſt qd̓ d̓r. i. ad Thimo. v. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticorum curā non habet. fidē negauit. ⁊ eſt infideli deterior. ſed interior charitatis affectio debet rn̄dere exterioriaffectui. ergo charitas magis debet hr̄i ad ꝓpinquioresqͣꝫ ad meliores. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ om̄is actus oportetꝙ ꝓportionet̉ ⁊ obiecto ⁊ agenti. ſed ex obiecto hꝫ ſpēmex virtute aūt agētis habet modū ſue intentionis. ſic̄ motus habet ſpēm ex termino ad quē eſt. ſed intentionē velocitatis habet ex diſpoſitōe mobilis ⁊ virtute mouētis. ſicergo dilectio ſpēm habet ex obiecto. ſed intentionē babetex ꝑte ip̄ius diligētis. obiectū aūt charitatiue dilectionisdeus eſt. hō aūt diligēs eſt. diuerſitas ergo dilectionis q̄eſt ſꝫm charitatē qͣꝫtū ad ſpeciē eſt attendēda in proximisdiligēdis ſꝫm cōꝑationē ad deū. vt ei qui eſt deo ꝓpinqͥor maius bonū ex charitate velimus. qꝛ licet bonū quod oībus vult charitas .ſ. beatitudo eterna ſit vnū ſꝫm ſe habet tn̄ diuerſos gradus ſꝫm diuerſas btītudinis ꝑticipationes. ⁊ hoc ad charitatē ꝑtinet vt velit iuſticiā dei ſeruari ſꝫm quā meliores ꝑfectius btītudinē ꝑticipāt ⁊ hoc ꝑtinet ad ſpēm dilectionis. ſunt enī diuerſe dilectiōis ſpēsẜm diuerſa bona que optamꝰ his quos diligimus. ſed intentio dilectionis eſt attēdenda ꝑ comꝑationē ad ip̄m hominē qui diligit. ⁊ ẜm hoc illos qui ſūt ſibi ꝓpinquiores ītēſiori affectu diligit hō ad illud bonū ad qd̓ oēs diligitqͣꝫ meliores ad maius bonū. Eſt etiā ⁊ ibi alia differētia attendēda. nam aliqui ꝓximi ſunt ꝓpinqui nobis ẜm naturalē originē a qͣ diſcedere nō pn̄t. qꝛ ẜm eā ſūt id qd̓ ſūt. ſꝫbonitas virtutis ẜm quā aliqui appropinquāt deo pōt accedere ⁊ recedere. augeri ⁊ minui vt ex ſupra dictis patet⁊ ideo poſſuꝫ ex charitate velle ꝙ iſte qͥ eſt mihi cōiunciꝰſit melior alio. ⁊ ſic ad maiorē btītudinis gradū ꝑuenirepoſſit. Eſt aūt ⁊ alius modus qͦ plus diligimus ex charitate magis nobis cōiunctos. qꝛ pluribus mōis eos diligimus. Ad eos enī qui nō ſunt nobis cōiuncti nō habemꝰniſi amicitiā charitatis. ad eos ꝟo qui ſunt nobis cōiuncti habemꝰ aliquas alias amicitias ẜm modū ꝯiunctiōiseoꝝ ad nos. cum aūt bonum ſuꝑ quod fūdat̉ quelibet aliaamicitia honeſta ordīet̉ ſicut ad finē ad bonū ſuꝑ quod fūdat̉ charitas. ꝯſequēs eſt vt charitas imperet actū cuiuſlibet alterius amicitie. ⁊ ſic ars que eſt circa finē. imꝑat arti que eſt circa ea q̄ ſunt ad fine. ⁊ ſic hoc ip̄m qd̓ eſt diligere aliquē. qꝛ ꝯſanguineꝰ vel cōiunctꝰ eſt. vel qꝛ ꝯciuis. vl̓ꝓpter quodcūqꝫ hmōi aliud licitū ordinabile in finē charitatis. pōt a charitate imꝑari. ⁊ ita ex charitate eliciēte cūimꝑante pl̓ibꝰ modis diligimus magis nobis ꝯiunctos¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ in ꝓpinquis nr̄is non p̄cipimur odire ꝙ ꝓpinqui noſtri ſunt ſed in hoc ſolū ꝙ impediunt nos a deo. ⁊ in hoc nō ſunt ꝓpinqui ſed inimici. ẜm illud Michee. vij. Inimici hoīs domeſtici eius. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ charitas facit hoīem ꝯformari deo ẜm ꝓportionē. vt .ſ. ita ſe habeat hō ad id quod ſuū eſt. ſicut deus ad id qd̓ ſuū eſt. quedā enī poſſumus ex charitate velle. qꝛ ſunt nobis ꝯuenientia que tn̄ deus non vult. qꝛ nōꝯuenit ei vt ea velit ſicut ſupra habitū eſt cum de bonitatevoluntatis ageret̉ ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ charitas nō ſolum elicit actū dilectionis ẜm rōnem obiecti. ſed etiā ẜmrōnem diligētis vt dictū eſt. ex quo cōtingit ꝙ magis cōiunctus magis amatur.