QueſtioXXVI

creatura ſuo mō i. vel intellectuali vel rōnali vel aīali velſaltem naturali amore. ſicut lapides ⁊ alia q̄ cognitiōe carent. qꝛ vnaqueqꝫ ꝑs natural̓r plus amat cōmune bonuꝫtotius qͣꝫ ꝑticulare bonū ꝓprium. qd̓ manifeſtat̉ ex opereque libet enī ꝑs habet inclinationē principalē ad actionēcōmunē vtilitati totiꝰ. apparet etiā hoc in polliticis virtutibus ẜm quas ciues ꝓ bono cōmuni ⁊ diſpendia ꝓpriaꝝ rerum ⁊ ꝑſonarū interdū ſuſtinēt. vn̄ multomagis hoc verificat̉ in amicitia charitatis. q̄ fundat̉ ſuꝑ cōmunicatōe donoꝝ gratie. ⁊ ideo ex charitate magis dꝫ hō diligere deūqͥ eſt bonū cōmune oīm qͣꝫ ſeip̄m. qꝛ beatitudo eſt in deoſicut in cōmuni ⁊ fontali principio oīm qui btītudinē ꝑticipare pn̄t. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ philo. loquit̉ deamicabilibꝰ q̄ ſunt ad alteꝝ in quo bonū qd̓ eſt obiectū amicitie inuenit̉ ẜm aliquē ꝑticularē modū. nō aūt de amicabilibꝰ q̄ ſunt ad alteꝝ in quo bonū predictū inuenit̉ ẜmrōnem totius. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ bonū totiꝰ diligitquidē ꝑs ẜm qd̓ eſt ſibi cōueniens. nō aūt ita ꝙ bonū totius ad ſe referat ſed potius ita ꝙ ſeip̄m refert in bonū totius. ¶ Ad tertiū dicēdū ꝙ hoc ꝙ aliqͥs velit frui deo. ꝑtinet ad amorē qͦ deꝰ amat̉ amore cōcupiſcētie. magis aūtamamꝰ deū amore amicitie qͣꝫ amore cōcupiſcētie. qꝛ maiꝰē ī ſe bonū dei quā ꝑticipare poſſimꝰ fruēdo ip̄o. et iō ſimpl̓r. homo magis diligit deū ex charitate qͣꝫ ſeip̄m.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ hōex charitate nō magis debeat diligere ſeip̄mqͣꝫ ꝓximū. Principale enī obiectū charitatis eſt deus vtſupra dictū eſt. ſed qn̄qꝫ hō hꝫ ꝓximū magis deo cōiunctu qͣꝫ ſit ip̄e. ergo magis debet aliqͦs talē diligere qͣꝫ ſeipſu. Preterea detrimentū ip̄ius quē magis diligimꝰ. magis vitamꝰ. ſed hō ex charitate ſuſtinet detrimētū ꝓ ꝓxīoẜm illud Pro. xij. Qui negligit damnū ꝓpter amicū iuſtus eſt. ergo hō debet ex charitate magis aliū diligere qͣꝫſeip̄m ¶ Preterea .i. ad Coꝝ. xiij. d̓r ꝙ charitas nō querit q̄ ſua ſunt. ſed illud maxime amamꝰ cuius bonū maxime q̄rimus. ergo ꝑ charitatē aliquis nō amet ſeip̄m magis qͣꝫ proximū. ¶ Sed ꝯtra eſt qḋ d̓r Leui. xix. ⁊ Mat.xxij. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. ex quo videt̉ ꝙ dilectio homīs ad ſeip̄m ē ſicut exemplar dilectionis que hr̄ad alterū. ſed exemplar potius ē qͣꝫ exemplatū. ergo hō excharitate magis debet diligere ſeip̄m qͣꝫ proximū. ¶ Reſponſio dicendū ꝙ in hoīe duo ſunt .ſ. natura ſpūalis ⁊ natura corꝑal̓. ꝑ hoc aūt hō dicit̉ diligere ſeip̄m. ꝙ diligit ſeẜm naturā ſpūalē. vt ſupra dictū eſt. ⁊ ẜm hoc debet homo magis ſe diligere poſt deū qͣꝫ quēcūqꝫ aliū. ⁊ hoc ptꝫex ip̄a rōne diligēdi. nā ſicut ſupra dictū eſt. deus diligit̉vt principiū boni ſuꝑ quo fundat̉ dilectio charitatis. homo aūt ſeip̄m diligit ex charitate ẜm rōnem. qua eſt particeps p̄dicti boni. ꝓximus aūt diligit̉ ẜm rōnem ſocietatisin ip̄o bono. ꝯſociatio aūt eſt rō dilectiōis ẜm quādā vnionē in ordine ad deū. vn̄ ſicut vnitas potior eſt qͣꝫ vnio.ita ꝙ hō ipſe ꝑticipet bonū diuinū. ē potior rō diligēdi qͣꝫꝙ aliꝰ aſſociet̉ ſibi in hac ꝑticipatōe. ⁊ ideo hō ex charitate debet magis ſeip̄m diligere qͣꝫ ꝓximū. ⁊ huius ſignū ēꝙ hō non debet ſubire aliqd̓ malū pctī qd̓ ꝯtrariat̉ ꝑticipatōi btītudinis vt ꝓximū liberet a pctō. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ dilectio charitatis nō ſolū hꝫ quātitatē ex ꝑte obiectus qḋ eſt deꝰ. ſed ex ꝑte diligētis. qͥ eſt ip̄e hō charitatē hn̄s. ſic̄ ⁊ quātitas cuiuſlibet actōis depēdet qͦdāmodo ex ip̄o ſubiecto. ⁊ iō licet ꝓximꝰ melior. ſit deo ꝓpinqͥor. qꝛ tn̄ non eſt ita ꝓpinquꝰ charitatē hn̄ti ſic̄ ip̄e ſibi. nō

ſequit̉ ꝙ magis debeat ꝓximū qͣꝫ ſeip̄m diligere. ¶ Adſcd̓m dicendū ꝙ detrimeta corꝑalia debet hō ſuſtinere ꝓter amicū. ⁊ in hocip̄o ſeip̄m magis diligit ẜm ſpūalē mētem. qꝛ hoc ꝑtinet ad ꝑfectionē virtutis q̄ eſt bonū mētisſed in ſpūalibꝰ nō debet hō pati detrimentū peccādo vi ꝓximū liberet a pctō. ſicut dictū ē. Ad tertiū dicendū ꝙ ſic̄Augꝰ dic̄ in regl̓a. ꝙ cū d̓r charitas non q̄rit q̄ ſua ſūt. ſicintelligit̉ ꝙ cōmunia ꝓprijs anteponit. ſꝑ aūt cōmune bonū eſt magis amabile vnicuiqꝫ qͣꝫ ꝓpriū bonū. ſicut etiaꝫip̄i ꝑti ē magis amabile bonū totius qͣꝫ bonum partialeſuijp̄ius. vt dictū eſt.Ad quintum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ hō non magis debeat diligere ꝓximū qͣꝫ corpꝰꝓpriū. In ꝓximo aūt intelligit̉ corpus nr̄i ꝓximi. ſi ergodꝫ hō diligere ꝓximū plꝰ qͣꝫ corpꝰ ꝓpriū ſequit̉ ꝙ plꝰ debeat diligere corpꝰ ꝓximi qͣꝫ corpꝰ ꝓprium. ¶ Preterea hōplꝰ debet diligere aīam ꝓpriā qͣꝫ aīam ꝓximi vt dictū ē. ſꝫcorpus ꝓpriū ꝓpinquius eſt aīe nr̄e qͣꝫ ꝓximus. ergo plusdebemꝰ diligere corpꝰ ꝓpriū qͣꝫ ꝓximū. ¶ Preterea vnuſquiſqꝫ expōit id qd̓ minꝰ amat ꝓ eo qd̓ magis amat. ſednon oīs hō tenet̉ exponere corpus ꝓpriū ꝓ ſalute ꝓximi. ſꝫhoc eſt ꝑfectoꝝ ẜm illud Io. xv. Maiore charitatē nemohꝫ qͣꝫ vt aīam ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. ergo hō nontenet̉ ex charitate plus diligere ꝓximū qͣꝫ corpus ꝓprium.¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Augꝰ dic̄ in. i. de doc. xp̄iana ꝙ plꝰ debemꝰ diligere ꝓximū qͣꝫ corpus ꝓpriū. ¶ Rn̄ſio dicendūꝙ illud magis eſt ex charitate diligēdū qd̓ hꝫ pleniorē rationē diligibilis ex charitate vt dictū eſt. ꝯſociatio aūt inplena ꝑticipatōe btītudinis q̄ eſt tō diligēdi ꝓximū ē maior rō diligēdi qͣꝫ ꝑticipatō btītudīs ꝑ redundantiā que ērō diligēdi ꝓpriū corpꝰ. ⁊ ideo ꝓximū quantū ad ſalutemaīe magis debemꝰ diligere qͣꝫ ꝓpriū corpus. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ qꝛ ẜm philo. in. ix. ethic̄. vnūquodqꝫvidet̉ eſſe id qd̓ eſt p̄cipuū in ipſo. vn̄ cum d̓r proximusmagis eſſe diligendꝰ qͣꝫ corpus ꝓpriū. intelligit̉ hoc qͣꝫtuꝫad aīam q̄ eſt potior ꝑs eius. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ corpus nr̄m eſt ꝓpinquiꝰ aīe nr̄e qͣꝫ ꝓximus qͣꝫtū ad ꝯſtitutionē ꝓprie nature. ſed qͣꝫtū ad ꝑticipatione btītudīs maior eſt ꝯſociatio aīe ꝓximi ad aīam nr̄am qͣꝫ etiā corꝑis ꝓprij. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ cuilibet hoī imminet cura ꝓprij corꝑis. non aūt imminet cuilibet hoī cura de ſalutē ꝓximi niſi forte in caſu. ⁊ ideo nō eſt de neceſſitate charitatis ꝙ hō ꝓprium corpꝰ exponat ꝓ ſalute ꝓximi niſi ī caſuꝙ tenet̉ eius ſaluti ꝓuidere. ſed ꝙ aliqͥs ſponte ad hoc ſeofferat ꝑtinet ad ꝑfectionē charitatis.Ad ſextum ſic procediturUidet̉ ꝙ vnus ꝓximꝰ non ſit magis diligendꝰ qͣꝫ alius.dic̄ enī Augꝰ in. i. de doc. xp̄iana. Oēs hoīes eque diligēdi ſūt. ſed cū oībus ꝓdeſſe nō poſſis his potiſſimū ꝯſolendū eſt qͥ pro locoꝝ ⁊ tꝑm vel quarūlibet rerū opportunitatibus ꝯſtrictꝰ tibi quaſi quadā ſorte iungunt̉. ergo ꝓximorum vnus nō eſt magis diligendus qͣꝫ aliꝰ. ¶ Pretereꝫvbi vna ⁊ eadē eſt rō diligendi diuerſos. nō debet eē inequalis dilectio. ſed vna eſt rō diligēdi oēs ꝓximos .ſ. deꝰ.vt ptꝫ ꝑ Augꝰ in .i. de doc. xp̄iana. ergo oēs ꝓximos equaliter diligere debemꝰ. ¶ Preterea amare eſt velle bonuꝫalicui. vt ptꝫ ꝑ philo. in. ij. rethorice. ſed oībꝰ proximis eole bonū volumus .ſ. vitā eternā. ergo oēs ꝓximos equalit̓debemus diligere. ¶ Sed ꝯtra eſt ꝙ tanto vnuſquiſqꝫmagis debet diligi quāto grauius peccat. qui contra eius

e3