QueſtioXXVL

ctū. octauo vtrū cōiunctū ſibi ẜm carnis affinitatē vel ẜmalias neceſſitudines. nono. vtꝝ ex charitate plus debeatdiligere filiū qͣꝫ patreꝫ. decimo vtꝝ plus debeat diligerematrē qͣꝫ patrē. vndecimo vtꝝ plus vxorē qͣꝫ patrē vl̓ matrē. duodecīo vtꝝ magis bn̄factorē qͣꝫ bn̄ficiatū. xiij. vtrūordo charitatis maneat in patria.Ad primum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ī charitate nō ſit aliqͦs ordo. Charitas enī ē q̄dāvirtꝰ. ſꝫ ī alijs ꝟtutibꝰ nō aſſignat̉ aliqͥs ordo. ergo ī charitate aliquis ordo aſſignari debet. ¶ Preterea ſicuti fidei obiectū eſt prima veritas. ita charitatis obiectū eſt ſūma bonitas. ſed in fide non ponit̉ aliquis ordo. ſed oīa ecͣliter credunt̉. ergo nec in charitate debet poni aliquis ordoPreterea charitas in voluntate eſt. ordinare aūt non ēvolūtatis ſed rōnis. ergo ordo nō debet attribui charitati.¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉ Cantic̄. ij. Introduxit me rex incellaꝫ vinariam ordinauit in me charitatē. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ſicut philo. dic̄ in. v. metha. prius ⁊ poſteriꝰ dr̄ẜm relationē ad aliqd̓ principiū. ordo aūt includit ī ſe aliquē modū prioris ⁊ poſterioris. vn̄ oportet ꝙ vbicūqꝫ ſitaliqd̓ principiū. ſit etiā aliquis ordo. Dictū aūt eſt ſupraꝙ dilectio charitatis tendit in deū ſicut in principiū beatitudinis in cuiꝰ cōmunicatōe amicitia charitatis fundat̉⁊ ideo oꝑtet ꝙ in his q̄ ex charitate diligunt̉ attendat̉ aliquis ordo ẜm relationē ad primū principiū huius dilectōis qd̓ eſt deus. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ charitastendit ad vltimū finem ſub rōne finis vltimi. qd̓ non cōuenit alicui alij virtuti. vt ſupra dictū eſt. finis aūt hꝫ rationē principij in appetibilibꝰ ⁊ in agēdis. vt ex ſupra dictiſptꝫ. ⁊ ideo charitas maxīe importat cōꝑationē ad primuꝫprincipiū. ⁊ ideo in ea maxime ꝯſiderat̉ ordo ẜm relatōeꝫad primū principiū. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ fides ꝑtinetad vim cognitiuā. cuius oꝑatō eſt ẜm ꝙ res cognite ſuntin cognoſcente charitas aūt eſt in vi affectiua cuius oꝑatōꝯſiſtit in hoc ꝙ aīa tendit in ipſas res. ordo aūt principalius inuenit̉ in ip̄is rebus. ⁊ ex eis deriuat̉ ad cognitionenoſtrā. ⁊ ideo ordo magis appropriat̉ charitati qͣꝫ fidei. licer etiā in fide ſit aliquis ordo ẜm ꝙ eſt principl̓r de deo.ſecūdario aūt de alijs q̄ referunt̉ ad deū. ¶ Ad tertiū dicēdū ꝙ ordo ꝑtinet ad rōneꝫ ſicut ad ordinantē. ſed ad vimappetitiuam pertinet ſicut ad ordinatam. ⁊ hoc modo ordo in charitate poniturAd ſecūdū ſic procediturUidet̉ ꝙ deus non ſit magis diligendus qͣꝫ proximus.Dicit̉ enī. i. Io. iiij. Qui nō diligit frēm ſuum quē videt. deū quem nō videt quō pōt diligere. Ex quo videturꝙ illud ſit magis diligibile qd̓ eſt magis viſibile. nam ⁊viſio eſt principiū amoris vt d̓r in. ix. ethic̄. ſed deus ē minus viſibilis qͣꝫ ꝓximus. ergo etiā eſt minꝰ ex charitatediligibilis. ¶ Preterea ſimilitudo ē cauſa dilectōis. ẜmillud Ecc̄. xiij. Oē aīal diligit ſimile ſibi. ſed maior ē ſil̓itudo hoīs ad ꝓximū ſuum qͣꝫ ad deū. ergo hō ex charitatemagis diligit ꝓximū qͣꝫ deum. ¶ Preterea illud qd̓ in ꝓximo charitas diligit. deꝰ eſt. vt ptꝫ ꝑ Augꝭ in. i. de doc.xp̄iana. ſed deus nō eſt maior in ſeip̄o qͣꝫ in proximo. ergo nō eſt magis diligendus in ſeip̄o qͣꝫ in ꝓximo. ergo nōdebet magis diligi deus qͣꝫ ꝓximꝰ. ¶ Sed ꝯtra illud magis eſt diligendū ꝓpter quod aliqua odio ſunt hn̄da. ſedꝓximi ſunt odio hn̄di ꝓpter deū. ſi .ſ. a deo abducūt. ẜm illud Luc̄. xiiij. Si qͥs venit ad me ⁊ nō odit pr̄em ⁊ mr̄eꝫ

⁊ vxorem ⁊ filios ⁊ frēs ⁊ ſorores. non poteſt meus eſſediſcipl̓s. ergo deus ē magis diligendꝰ qͣꝫ proximꝰ ¶ Reſponſio dicendū ꝙ vnaqueqꝫ amicitia reſpicit principaliter id in quo principl̓r inuenit̉ illud bonū ſuꝑ cuius ꝯmunicatōe fundat̉. ſicut amicitia pollitica principaliuſ reſpicitprincipē ciuitatis. a quo totū bonū ciuitatis dependet. vn̄⁊ ei maxime debet̉ fides ⁊ obediētia a ciuibꝰ. amicitia aūtcharitatis fundat̉ ſuꝑ cōmunicatōe btītudinis q̄ ꝯſiſtit indeo eſſential̓r ſicut in prīo principio a quo deriuat̉ in oēsqui ſunt btītudinis capaces. ⁊ ideo principl̓r ⁊ maximedeus eſt ex charitate diligendus. ip̄e enī diligit̉ ſicut btītudinis cauſa. ꝓximus aūt ſicut btītudinē ab eo ſimul nobiſcū ꝑticipās. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ dupl̓r ē aliquid cauſa dilectōis. Uno mō ſicut id ꝙ eſt rō diligendiet hoc modo bonuꝫ eſt cauſa diligendi quia vnūquodqꝫdiligitur inqͣꝫtum habet rationem boni. Alio modo qꝛeſt via quedam ad acquirendum dilectionem. ⁊ hoc modo viſio ē cauſa dilectōis. non quidē ita ꝙ ea rōne ſit aliquid diligibile. qꝛ eſt viſibile. ſed qꝛ ꝑ viſionē ꝑducimurad dilectionē. nō ergo oꝑtet ꝙ illud qd̓ eſt magis viſibile ſit magis diligibile. ſed ꝙ prius occurrat nobis ad diligendū. ⁊ hoc mō argumentat̉ apl̓s. ꝓximus enī. qꝛ ē nobis viſibil̓. prīo occurrit nobis diligendꝰ. ex his enī q̄ nouit aīmus diſcit ignota amare. vt Gregꝰ dic̄ in quadamomel̓. vn̄ ſi aliquis ꝓximū nō diligit argui pōt ꝙ nec deum diligit non ꝓpter hoc ꝙ ꝓximus ſit magis diligēdusſed qꝛ prius diligendus occurrit. deus aūt eſt magis diligibilis ꝓpter maiorē bonitatē. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ſil̓itudo quā habemus ad deū eſt prior ⁊ cauſa ſimilitudinisquā habemꝰ ad ꝓximū. ex hoc eī ꝙ ꝑticipamꝰ a deo id qd̓ab ip̄o etiam ꝓximus hꝫ. ſil̓es ꝓximo efficimur. ⁊ ideo ratione ſil̓itudinis magis debemus deū qͣꝫ proximū diligere¶ Ad tertiū dicendū ꝙ deus ẜm ſubſtātiam ſuā cōſideratus in quocunqꝫ ſit equalis ē. qꝛ non minuit̉ ꝑ hoc qͥd ēin aliquo. ſed tn̄ nō equaliter hꝫ ꝓximus bonitatē dei. ſic̄hꝫ ip̄am deus. nā deus hꝫ ip̄am eſſentialiter. proximusautem participatiue.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ hō non debeat ex charitate plus deū diligere qͣꝫſeip̄m. dicit enī philo. in. ix. ethic̄. ꝙ amicabilia q̄ ſunt adalterū veniūt ex amicabilibꝰ que ſūt ad ſeip̄m. ſed cauſa ēpotior effectu. ergo maior ē amicitia hoīs ad ſeip̄m qͣꝫ adquemcunqꝫ aliū. ergo magis ſe debet diligere qͣꝫ deum.Preterea vnūquodqꝫ diligit̉ inqͣꝫtum eſt ꝓpriū bonūſed id qd̓ eſt rō diligēdi magis diligit̉ qͣꝫ id qd̓ ꝓpter hācrōnem diligit̉. ſicut prīcipia q̄ ſunt rō cognoſcēdi magiscognoſcunt̉. ergo hō diligit magis ſe ip̄m qͣꝫ quodcūqꝫ aliud bonū dilectū. nō ergo magis diligit deū qͣꝫ ſeip̄m yPreterea quātū aliqͥs diligit deū. tātū diligit frui eo ſꝫ qͣꝫtum aliqͥs diligit frui deo. tantū diligit ſeip̄m. qꝛ hoc ē ſūmū bonū ꝙ aliqͥs ſibi velle pōt. ergo hō nō plus debet excharitate deū diligere qͣꝫ ſeip̄m. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓ Augꝰdicit in. .i. de doc. xp̄iana. Si teip̄m nō ꝓpter te debes diligere ſed ꝓpter ip̄m vbi dilectōis tue rectiſſimus finis eſtnō ſuccēſeat aliqͥs aliꝰ hō ſi ⁊ ip̄m ꝓpter deū diligas. ſꝫ ꝓpter qd̓ vnūquodqꝫ. illd̓ magis. ergo magis debet homodiligere deū qͣꝫ ſeip̄m. ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ a deo duplexbonū acciꝑe poſſumꝰ .ſ. bonū nature ⁊ bonū gr̄e ſuꝑ cōmunicatōe aut bonoꝝ naturaliū nobis a deo facta. fundaturamor naturalis. quo nō ſolū hō ī ſue integritate nature ſuꝑ om̄ia diligit deum. ⁊ plus qͣꝫ ſeip̄m. ſed etiaꝫ quelibet