QueſtioXXVI

angelis homines. Dicitur enī Mat. xxij. ꝙ in reſurrectione erunt hoīes ſicut angeli in celo. ⁊ ideo manifeſtum eſtꝙ amicitia charitatis etiā ad angelos ſe extendit. ¶ Adprimū ergo dicendū ꝙ proximus non ſolum dr̄ cōmunicatione ſpeciei ſed etiā cōmunicatione beneficiorū ꝑtinentium ad vitam eternam. ſuꝑ qua cōmunicatione amicitia charitatis fundat̉. ¶ Ad ſcd̓m dicendum ꝙ bruta aīalia ꝯueniunt nobiſcū in genere propinquo rōne nature ſēſitiue. ẜm quā non ſumus participes eterne beatitudinisſed ẜm mentē rōnalem in qua cōmunicamus cum angel̓.¶ Ad tertiū dicendum ꝙ angeli non ꝯuiuunt nobis exteriori cōuerſatione. que nobis eſt ẜm ſenſitiuā naturā. cōuiuimus tn̄ angelis ẜm mentē imꝑfecte quideꝫ in hac vita. ꝑfecte aūt in patria. ſicut ⁊ ſupra dictū eſt.Ad vndecimū ſic ꝓcedit̉Uidet̉ ꝙ demones ex charitate debeamꝰ diligere. Angeli enī ſunt nobis ꝓximi inqͣꝫtū cōmunicamus cum eis inrōnali mente. ſed etiā demones ſic nobiſcū cōmunicant.quia data naturalia in eis manent integra .ſ. eſſe. viuere⁊ intelligere vt dicit Dyoꝰ in. iiij. ca. de diui. no. ergo debemus demones ex charitate diligere. ¶ Preterea demones differunt a beatis angelis differentia pct̄i. ſicut ⁊ peccatores hoīes a iuſtis. ſed iuſti hoīes ex charitate diligūtpctōres. ergo etiā ex charitate debent diligere demones.¶ Preterea illi a quibus bn̄ficia nobis impendunt̉ debēta nobis ex charitate diligi tanqͣꝫ proximi. ſic̄ ptꝫ ex auctoritate Augꝰ ſupra inducta. ſed demones nobis in multisſunt vtiles. dum nos temptando nobis coronas fabricātſicut Augꝰ dicit. xi. de ciui. dei. ergo demones ſunt ex charitate diligendi. ¶ Sed contra eſt quod dicit̉ Cſa. xxviijDelebit̉ fedus vr̄m cum morte. ⁊ pactum veſtrū cum inſerno non ſtabit. ſed ꝑfectio pacis ⁊ federis eſt ꝑ charitatem. ergo ad demones qui ſunt inferni incole ⁊ mortis ꝓcuratores charitatem habere non debemus. ¶ Rn̄ſio dicendum ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. in peccatoribus ex charitate debemus diligere naturam. peccatū odire. in nomineaūt demonis ſignat̉ natura peccato deformata. ⁊ ideo demones ex charitate non ſunt diligendi. Et ſi non fiat visin nomine ⁊ queſtio referat̉ ad illos ſpūs qui demonesdicunt̉ vtrum ſint ex charitate diligendi. reſpondendū ēẜm premiſſa ꝙ aliquid ex charitate diligit̉ duplicit̓. Unomodo ſicut ad quem amicitia habet̉. ⁊ ſic ad illos ſpūs charitatis amicitiā habere nō poſſumus: ꝑtinet enī ad rōneꝫamicitie. vt amicis nr̄is bonū velimꝰ. illd̓ aūt bonū vite et̓ne qd̓ reſpicit charitas. ſpiritibꝰ illis a deo, eternal̓r dānatis ex charitate velle nō poſſumꝰ. hoc eī repugnaret charitati dei ꝑquam eius iuſticiam approbamus. Alio mododiligit̉ aliquid ſicut quod volumus ꝑmanere vt bonumalterius. ꝑ quem modū ex charitate diligimus irrationales creaturas inqͣꝫtū volumus eas ꝑmanere ad gloriā dei⁊ vtilitatem hoīm. vt ſupra dictum eſt. ⁊ per hunc modū⁊ naturam demonū etiā ex charitate diligere poſſumus īqͣꝫtum .ſ. volumus illos ſpūs in ſuis naturalibꝰ conſeruari ad gloriam dei. ¶ Ad primum ergo dicendū ꝙ mensangelorum non habet impoſſibilitatē ad eternā beatitudinē habendaꝫ. ſicut habet mens demonū. ⁊ ideo amicitiacharitatis que fundatur ſuper cōmunicatione vite eternemagis qͣꝫ ſuper cōmunicatione nature. habetur ad angelos non autem ad demones. ¶ Ad ſcd̓m dicendum ꝙ homines peccatoresī hac vita habent poſſibilitatē perueniendi ad beatitudinem eternam quod non habent illi qͥ ſūt

in inferno damnati. de quibus qͣꝫtum ad hoc eſt eademratio ſicut de demonibꝰ. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ vtilitas que nobis ex demonibꝰ prouenit non eſt ex eoruꝫ intentione. ſed ex ordinatione diuine ꝓuidentie. ⁊ ideo exhoc non inducimur ad habendum amicitiam eorum. ſedad hoc ꝙ ſimus deo amici qui eorum ꝑuerſam intentionem conuertit in noſtram vtilitatem.Ad duode cimū ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙ inconuenienter enumerent̉ quatuor ex charitate diligenda .ſ. deus. proximus. corpus noſtrū. et noſipſi. Ut enī Augꝰ dicit ſuꝑ Iohannē. Qui non diligitdeum nec ſeip̄m diligit. in dei ergo dilectione includit̉dilectio ſuij p̄ius. non ergo eſt alia dilectio ſuijp̄ius ⁊ aliadilectio dei. ¶ Preterea ꝑs non debet diuidi cōtra totumſed corpus nr̄m eſt quedam ꝑs noſtri non ergo debet diuidi quaſi aliud diligibile corpus nr̄m a nobiſip̄is. Greterea ſicut nos habemus corpus. ita etiā ⁊ ꝓximijs. ſicutergo dilectio qua quis diligit ꝓximū diſtinguit̉ a dilectione qua quis diligit ſeip̄m. ita dilectio qua qͦs diligitcorpus ꝓximi debet diſtingui a dilectōe qua quis diligitcorpus ſuū. non ergo ꝯueniēter diſtinguunt̉ quattuor excharitate diligēda. ¶ Sed cōtra eſt qḋ Augꝰ dicit in. i.de doc. xp̄iana. Quattuor ſunt diligēda. vnū quod ſupranos eſt .ſ. deus. alterū qd̓ nos ſumus. tertiū qd̓ iuxta noseſt .ſ. ꝓximus. quartū quod infra nos eſt .ſ. ꝓprium corpꝰ.Rn̄ſio dicendū ꝙ ſicut dictū eſt. amicitia charitatisſuꝑ cōmunicatione beatitudinis fundat̉ in qua quidē communicatōe vnū quidē eſt qd̓ cōſiderat̉ vt principiū influens btītudinē .ſ. deus. aliud eſt beatitudine directe ꝑticipans .ſ. homo ⁊ angelus. tertium aūt eſt id ad quod ꝑ quādam redundantiam beatitudo deriuat̉ .ſ. corpus humanūId quidē quod eſt beatitudinē influens eſt ea ratione diligibile. qꝛ eſt beatitudinis cauſa. ¶ Id aūt quod eſt beatitudinem ꝑticipans poteſt eſſe duplici rōne diligibile. vl̓qꝛ eſt vnū nobiſcum. vel qꝛ eſt nobis conſociatū in beatitudinis participatione. ⁊ ẜm hoc ſumunt̉ duo ex charitate diligibilia. prout .ſ. homo diligit ⁊ ſeip̄m ⁊ proximumAd primū ergo dicendū ꝙ diuerſa habitudo diligētisad diuerſa diligibilia facit diuerſam rationē diligibilitatis. ⁊ ẜm hoc qꝛ ē alia habitudo hoīs diligētis ad deum ⁊ad ſeip̄m. ꝓpter hoc ponunt̉ duo diligibilia. cum dilectiovnius ſit cauſa dilectōis alterius. vnde ea remota alia remouet̉. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ſubiectum charitatis eſtmens rationalis que pōt eſſe beatitudinis capax. ad quācorpus directe non attingit. ſed ſolum ꝑ quandam redundantiam. ⁊ tunc homo ẜm rationalem mentē que eſt prīcipalis in homine. alio modo ſe diligit ẜm charitatē. ⁊ alio modo corpus ꝓprium. Ad tertium dicendum ꝙ homodiligit ꝓximum ⁊ ẜm aīam ⁊ ẜm corpus ratione cuiuſdāconſociationis in beatitudine. ⁊ ideo ex parte proximi eſtvna tantū ratio dilectionis. vnde corpus proximi nō ponitur ſpeciale diligibile. ¶ Queſtio. XXVI.Einde cōſiderandūeſt de ordine charitatis. Et circa hoc querunt̉tredecim. primo vtrum ſit aliquis ordo ī charitate. ſcd̓o vtrū homo debeat deum diligere plus qͣꝫ proximū. tertio vtrū plus qͣꝫ ſeip̄m. quarto vtrum ſe plus qͣꝫꝓximū. qͥnto vtrū hō debeat plꝰ diligere proximū qͣꝫ corpus ꝓprium. ſexto vtꝝ vnuꝫ ꝓximū plus qͣꝫ alteꝝ. ſeptīovtrum plus proximum meliorem vel ſibi magis coniun

e 2