QueſtioXXI I I I

ꝙ auctoritas illa loqͥtur ẜm ptātē ſpūſſancti. cuiꝰ ꝯſeruatione a peccato īmuneſ reddūtur qͦs ipſe mouet qͣꝫtū ipſevoluerit. ¶ Ad ſecundū dicenduꝫ ꝙ charitas q̄ deficerepōt ex ipſa ratiōe charitatis vera charitas nō eſt. hoc eniꝫeſſet ſi hoc in ſuo amore haberet ꝙ ad tꝑs amaret. ⁊ poſtea amare deſineret. quod nō eſſet vere dilectiōis. ſed ſicharitas amittatur ex mutabilitate ſubiecti ꝯͣ ꝓpoſitū charitatis qd̓ in ſuo actu includit̉. hoc non repugnat veritaticharitatis ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ amor dei ſemꝑ magnaoꝑatur in ꝓpoſito. qd̓ ꝑtinet ad rationē charitatis. non tn̄ſemꝑ magna oꝑatur in actu ꝓpt̓ ꝯditionē ſubiecti. ¶ Adquartū dicendū ꝙ charitas ẜm rationē ſui actus excluditoē motiuū ad peccandū. ſed qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ charitas actunon agit. ⁊ tunc poteſt interuenire aliquod motiuuꝫ adpeccandū cui ſi ꝯſentiat̉ charitas amittitur.Ad duodecimū ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙ charitas nō amittat̉ ꝑ vnū actu pctī mortal̓.Dicit enī Origenes in primo ꝑiarchon. Si aūt ſatietascapit aliquē ex his qͦ in ſummo ꝑfectoqꝫ ꝯſtiterit gradu n̄arbitror ꝙ ad ſubitu qͦs euacuetur aūt decidat. ſed paulatim ac etiā ꝑ partes eū decidere neceſſe eſt. ſed hō deciditcharitatē amittēs. ergo charitas nō amittit̉ ꝑ vnū ſolumactū peccati mortalis ¶ Preterea. Leo papa dicit in ſermone de paſſiōe alloquēs Petrū. Uidit in te dn̄s nō fidem fictā. nō dilectionē auerſam ſed ꝯſtantiā fuiſſe turbatā. abūdauit fletus vbi nō deficit affeciꝰ. effectꝰ charitatis lauit ꝟba formidinis. Et ex hoc accepit Ber. ꝙ dixit in Petro charitatē nō fuiſſe extinctā ſed ſopitā. ſꝫ Petrus negādo chriſtū peccauit mortalit̓. ergo charitas nonamittit̉ per vnū actū peccati mortalis ¶ Preterea. Charitas eſt fortior qͣꝫ virtus acqͥſita. ſed habitꝰ ꝟtutis acqͥſite nō tollit̉ ꝑ vnū actū peccati ꝯͣriū. ergo multo minꝰ charitas tollit̉ ꝑ vnū actū peccati mortalis ꝯtrariū. ¶ Preterea. Charitas importat dilectionē dei ⁊ ꝓximi ſed aliqͦſcōmittēs aliquod pctm̄ mortale. retinet dilectionē dei etꝓximi. vt videt̉. Inordinatio enī affectiōis circa ea q̄ ſūtad finē nō tollit amorē finis. vt ſupͣ dictū eſt. ergo pōt remanere charitas ad deū exiſtēte pctō mortali ꝑ inordinatam affectionē circa aliquod tꝑale bonuꝫ. ¶ Preterea.Uirtutis theolegice obiectū eſt vltimꝰ finis. ſed alie virtutes theologice .ſ. fides ⁊ ſpes nō excludūt̉ per vnū actūpeccati mortalis. imo remanēt informes. ergo etiā charitas pōt remanere informis. etiā vno pctō mortali perpetrato. ¶ Sed ꝯtra. Per pctm̄ mortale fit hō dignꝰ morte eterna. ẜm illud Ro. vi. Stipēdia peccati mors. ſed qͥlibet hn̄s caritatē habet meritū vite eterne. Dicit̉ enimIoh. xiiij. Siquiſ diligit me diliget̉ a pr̄e meo. ⁊ ego diligā eū. ⁊ manifeſtabo ei meipſuꝫ. In qua quidē manifeſtatione vita eterna ꝯſiſtit. ẜm illud Ioh. xvij. Hec ē vita eterna vt cognoſcāt te verū deū ⁊ quē miſiſti Ieſū chriſtū. nullus autē pōt eſſe ſimul dignꝰ vita eterna ⁊ morteeterna. ergo impoſſibile ē ꝙ aliqͥſ habeat charitatē cū peccato mortali. tollit̉ ergo charitas ꝑ vnū actū peccati mortalis. ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ vnū ꝯtrariū ꝑ aliud ꝯtrariū ſuperueniens tollit̉. quilibet autē actꝰ peccati mortalis contrariat̉ charitati ẜm ꝓpriā rationē. que ꝯſiſtit in hoc ꝙ deus diligat̉ ſuꝑ oīa. ⁊ ꝙ hō totalit̓ illi ſe ſubijciat. oīa ſua referendo in ipſum. Eſt ergo de ratiōe charitatis vt ſic diligat deū ꝙ in omnibꝰ velit ſe ei ſubijcere. ⁊ p̄cepioꝝ eiꝰ regulā in oībus ſequi. Quicquid enī ꝯtrariat̉ preceptis eiꝰmanifeſte ꝯtrariatur charitati. vnde de ſe habet ꝙ charita

tem excludere poſſit. Et ſiquidē charitas eſſet habitꝰ acqͥſitus ex virtute ſubiecti dependēs. non oporteret ꝙ ſtatīper vnū actū ꝯtrariū tolleret̉. actus enī non directe ꝯtrariatur habitui ſed actui. ꝯtinuatio autē habitus in ſubiecto nō requirit ꝯtinuitatē actus. vnde ex ſuꝑueniē te ꝯtrario actu non ſtatim habitus acquiſitꝰ excludit̉. ſed charitas cū ſit habitꝰ infuſus dependet ex actione dei infundētis qui ſic ſe habet in infuſione ⁊ ꝯſeruatione charitatisſicut ſol in illūiatione aeris. vt dictū eſt. Et iō ſicut lumēſtatim ceſſaret eſſe in aere ꝑ hoc ꝙ aliqd̓ obſiaculū poneretur illūiatiōi ſolis. ita etia charitas ſtatim deficit eſſe inaīa ꝑ hoc ꝙ aliqd̓ obſtaculū ponit̉ influētie charitatꝭ a doin aīam. Manifeſtū eſt autē ꝙ ꝑ qd̓libet mortale peccatum quod diuinis p̄ceptis ꝯtrariatur ponit̉ p̄dicte infuſioni obſtaculū. qꝛ ex hoc ipſo ꝙ hō eligēdo p̄fert pctm̄ diuine amicitie. q̄ reqͥrit vt dei volūtate ſeqͣm. ꝯſeq̄ns ē vtſtatim ꝑ vnū actū pctī mortalis habitꝰ ꝑdat̉. vn̄ ⁊ Augu.dicit. viij. ſuꝑ Gen̄. ad litterā ꝙ hō deo ſibi pn̄te illuīat̉.abſente autē ꝯtinuo tenebrat̉. a qͦ nō locoꝝ interuallis ſꝫvolūtatis auerſiōe diſcēdit̉ Ad primū ergo dicendū ꝙverbū Origenis pōt vno mō ſic intelligi. ꝙ hō qui ē inſtatu ꝑfecto nō ſubito ꝓcedit in actū peccati mortalis. ſedad hoc diſponit̉ ꝑ aliquā negligētiā p̄cedentē. vn̄ ⁊ pctāvenialia dicunt̉ eſſe diſpoſitio ad mortale. ſicut ſupͣ dictūeſt. ſed tamē per vnū actum peccati mortalis ſi eū cōmiſerit decidit charitate amiſſa. ſed quia ipſe ſubdit. ſi aliquisbreuis lapſus acciderit ⁊ cito reſipiſcat. non penitꝰ ruere videtur. Poteſt aliter dici ꝙ ipſe intelligit eum penitus euacuari ⁊ decidere qui ſic decidit vt ex malicia peccetquod non ſtatim in viro perfecto a principio ꝯtingit.Ad ſecundū dicendū ꝙ charitas amittitur duplicit̓. Unomodo directe per actualē contemptū. ⁊ hoc modo Petrꝰcharitatē non amiſit. Alio modo indirecte. quando committit aliquod ꝯtrariū charitati ꝓpter aliquam paſſionemꝯcupiſcentie vel timoris. ⁊ hoc modo Petrus ꝯtra charitatem faciens charitatem amiſit. ſed eam cito recuꝑauit.Ad tertiū dicendū ꝙ non quilibet īordinatio affectionis que eſt circa ea que ſunt ad finē. id eſt. circa bona creara conſtituit peccatū mortale. ſed ſolū quando eſt talisinordinatio qua repugnat diuine volūtati. ⁊ hec inordinatio directe ꝯtrariatur charitati vt dictum eſt. Ad qͣrtum dicendū ꝙ charitas importat vnionem qͣꝫdaꝫ ad deum. non autem fides neqꝫ ſpes. oē autem peccatum conſiſtit in auerſione a deo. vt ſupra dictum eſt. ⁊ ideo omnepeccatum mortale ꝯtrariatur charitati. non autem oē peccatum mortale ꝯtrariatur fidei vel ſpei. ſed quedaꝫ determinata peccata per que habitꝰ fidei vel ſpei tollitur. ſicutet ꝑ oē peccatū mortale habitꝰ charitatiſ tollit̉. vn̄ patꝫ ꝙcharitas nō. pōt remanere informis. cuꝫ ſit vltima formavirtutum ex hoc ꝙ reſpicit deum ī ratione finis vltimi vtdictum eſt.¶ Queſtio XXVEinde ꝯſiderandūeſt de obiecto charitatis. Circa quod duo ꝯſideranda occurrūt. Primo quidē de his q̄ ſūtex charitate diligēda. Secūdo de ordine diligēdoꝝ. Circa primū querūtur. xij. Primo vtrū ſolus deus ſit ex charitate diligendus vel etiam proximus. Secundo vtrumcharitas ſit ex charitate diligēda. Tertio vtrum creatureirrationales ſint ex charitate diligende. Quarto vtrumaliquis poſſit ex charitate dei ſeipſum diligere. Quintovtrum corpus ꝓprium. Sexto vtrum peccatores ſint ex