QueſtioXXV

charitate diligēdi. Septīo vtrū pctōres ſeipſos diligantOctauo vtrū inimici ſint ex charitate diligendi. Nonovtrū ſint eis ſigna amicitie exhibēda. Decimo vtrū angeli ſint ex charitate diligēdi. Undecimo vtrū demones excharitate debeamꝰ diligere. Duodecimo de enūerationediligēdoꝝ ex charitate.Ad primū ſic proceditur.Uidetur ꝙ dilectio charitatis ſiſtat in deo ⁊ nō ſe extendat ad ꝓximū. Sicut enī deo debemꝰ amorē. ita ⁊ timorem. ẜm illud Deūt. x. Et nūc iſrael qͥd dn̄s deꝰ tuus petit niſi vt timeas ⁊ diligas eū. ſed aliꝰ ē timor qͦ timeturhō. qͦ dicit̉ timor hūanꝰ. ⁊ alius timor qͦ timet̉ deus qͦ eſtvel ſeruilis vel filialis. vt ex ſupra dictis patet. ergo etiāalius ē amor charitatis qͦdiligit̉ deꝰ. ⁊ alius eſt amor qͦdiligit̉ ꝓximꝰ. ¶ Preterea. Phūs dicit in. viij. ethic. ꝙamari eſt honorari. ſed alius ē honor qui debet̉ deo. qͦ eſthonor latrie. ⁊ alius ē honor qͥ debet̉ creature. qͦ eſt honordulie. ergo etiā alius eſt amor qͦ diligit̉ deꝰ. ⁊ alius qͦ diligitur ꝓximꝰ. ¶ Preterea. Spes generat charitatē. vt hr̄in glo. Matth. i. ſed ſpes ita habet̉ de deo ꝙ rep̄hendunt̉ſperātes in hoīe. ẜm illud Hiere. xvij. Maledictꝰ hō quiꝯfidit in hoīe. ergo charitas ita debet̉ deo ꝙ ad ꝓximū ſenō extēdat. ¶ Sed ꝯtra ē quod dicit̉. i. Ioh. iiij. Hocmandatū habemꝰ a deo vt qui diligit deū. diligat ⁊ frēmſuū. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ſicut ſupͣ dictū eſt. habitꝰ nō diuerſificant̉ niſi ex hoc ꝙ variāt ſpēm actꝰ. oīs enī actꝰ vnius ſpēi ad eundē habitū ꝑtinet. cū autē ſpēs actꝰ ex ſubiecto ſumat̉ ẜm formalē rationē ipſiꝰ. neceſſe eſt ꝙ ideꝫ ſpēſit actus qͥ fert̉ in rationē obiecti. ⁊ qͦ fert̉ in obiectū ſub tali ratione. ſicut eadē eſt ſpē viſio qͣ videt̉ lumen ⁊ qͣ videt̉color ẜm lumīs rationē. ratio autē diligēdi ꝓximū deꝰ eſthoc enī debemꝰ in ꝓximo diligere. vt in deo ſit. vnde manifeſtū eſt ꝙ idē ſpē actꝰ eſt qͦ diligit̉ deuſ ⁊ qͦ diligitur ꝓximus. ⁊ ꝓpter hoc habitꝰ charitatis nō ſoluꝫ ſe extenditad dilectionē dei. ſed etiā ad dilectionē ꝓximi. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ ꝓximꝰ timeri poteſt duplicit̓. ſicut etamari. Uno modo ꝓpter id qd̓ eſt ꝓpriū ſibi. puta cū aliquis timet tyrānū ꝓpter eius crudelitatē vel cū amat ipſuꝫ ꝓpter cupiditate acqͦrendi aliqͥd ab eo. ⁊ taliſ timor humanꝰ diſtinguit̉ a timore dei ⁊ ſimilit̓ amor. Alio modotimet̉ hō ⁊ amat̉ ꝓpter id quod eſt dei in ipſo. ſicut cū ſecularis ptās timetur ꝓpter mīſteriū dīnū qd̓ habet ad vindictā malefactoꝝ. ⁊ amat ꝓpter iuſticiā. ⁊ talis timor hominis non diſtinguit̉ a timore dei ſicut nec amor. ¶ Adſecundū dicendū ꝙ amor reſpicit bonū in cōi. ſed honorreſpicit ꝓpriū bonū honorati. defertur enī alicui in teſtīouiū ꝓprie ꝟtutis. ⁊ ideo amor nō diueſificat̉ ſpē ꝓpter diuerſam qͣꝫtitatē bonitatis diuerſoꝝ. dūmodo referant̉ adaliquod vnū bonū cōe. ſed honor diuerſificat̉ ẜm ꝓpria bona ſinguloꝝ. vnde eodē amore charitatis diligimꝰ oēs ꝓximos inqͣꝫtū referūt̉ ad vnū bonū cōe quod eſt deuſ. ſeddiuerſos honores diuerſis deferimꝰ ẜm ꝓpriā ꝟtutē ſinguloꝝ. ⁊ ſimilit̓ deo ſingularē honorē latrie exhibemnusꝓpter eius ſingularē virtutē. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ vituꝑantur qͥ ſperāt in hoīe ſicut in principali auctore ſalutis. nō aūt qui ſperant in hoīe ſicut adiuuāte mīſterialitſub deo. ⁊ ſimi lit̓ rep̄henſibile eſſet ſiquis ꝓximū diligerꝫtanqͣꝫ principalē finē nō autē ſiqͥs ꝓximū diligat ꝓpter deum. quod pertinet ad charitatē.Ad ſecundū ſic procedit.

Uidet̉ ꝙ charitas nō ſit ex charitate diligēda. Ea enī q̄ſunt ex charitate diligēda. duobꝰ p̄ceptis charitatis includunt̉. vt patet Matt. xxij. ſꝫ ſub neutro eoꝝ charitas ꝯtinetur. qꝛ nec charitas ē d̓s neqꝫ ē ꝓximꝰ. ergo charitas n̄eſt ex charitate diligēda. ¶ Preterea. Charitas fundat̉ſuꝑ cōicationē btītudinis. vt ſupͣ dictū eſt. ſed charitas nōpōt eſſe ꝑticeps btītudinis. ergo charitas nō eſt ex charitate diligēda. ¶ Preterea. Charitas ē amicitia quedaꝫvt ſupͣ dictū eſt. ſed nullus pōt habere amicitiā ad charitatē vel ad aliquod accidēs. qꝛ hmōi reamare nō pn̄t. qd̓eſt de ratiōe amicitie. vt d̓r in. viij. ethi. ergo charitas nōeſt ex charitate diligēda. ¶ Sed ꝯͣ eſt qḋ Aug. dicit. viijde trini. Qui diligit ꝓximū. ꝯſequēs ē vt etiā ipſaꝫ dilectionē diligat. ſꝫ ꝓximꝰ diligit̉ ex charitate. ergo ꝯſeq̄nseſt vt etiā charitas ex charitate diligat̉. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ charitas amor qͥdā eſt. amor autē ex natura potētiecuius ē actus hꝫ ꝙ poſſit ſup̄ ſeipſuꝫ reflecti. qꝛ enī voluntatis obiectū eſt bonū vniuerſale. quicqͦd ſub rōne bōi cōtinetur. pōt cadere ſub actu volūtatis. ⁊ qꝛ ipſuꝫ velle eſtquoddā bonū. pōt velle ſe velle. ſicut ⁊ intellectꝰ cuiꝰ obiectū eſt verū. intelligit ſe ītelligere. qꝛ hoc etiā ē qḋdā veꝝſed amor etiā ex rōne ꝓprie ſpēi hꝫ ꝙ ſup̄ ſe reflectat̉. qꝛ ēſpontaneꝰ motꝰ amātis ad amatu. vn̄ ex hocipſo ꝙ amataliqͥs. amat ſe amare. ſed charitas nō ē ſimplex amor. ſedhꝫ rationē amicitie. vt ſupͣ dictū eſt per amicitiā aūt amatur aliqͥd duplicit̓. vno mō ſicut ipſe amicꝰ ad quē amicitiā habemꝰ ⁊ cuiꝰ bona volumꝰ. alio mō ſicut bonū quodamico volumꝰ. ⁊ hoc modo charitas ꝑ charitatē amaturet nō primo. qꝛ charitas ē illud bonū qd̓ optamꝰ oībꝰ qͦsex charitate diligimꝰ. Et eadē ratio ē debtitudine ⁊ alijsꝟtutibꝰ. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ deꝰ ⁊ ꝓximꝰ ſuntilli ad qͦs amicitiā habemꝰ. ſed in illoꝝ dilectiōe includit̉dilectio charitatis. diligimꝰ enī ꝓximū ⁊ deū. inqͣꝫtū hocamamꝰ vt nos ⁊ ꝓxīos deū diligamꝰ. qd̓ eſt charitatē habere. ¶ Ad ſecūdū dicēdū ꝙ charitas ē ipſa cōicatio ſpiritualis vite ꝑ quā ad bt̄tudineꝫ ꝑuenit̉. ⁊ iō amat̉ ſicutbonū deſideratū oībꝰ qͦs ex charitate diligimꝰ. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ratio illa ꝓcedit ẜm ꝙ ꝑ amicitiā amātur illi ad quos amicitiā habemus.Ad textiū ſic procediturUidet̉ ꝙ etiā creature irrōnales ſint ex charitate diligēdePer charitatē enī maxīe ꝯformam deo. ſꝫ deꝰ diligit creaturas irrōnales ex charitate. diligit enī oīa q̄ ſunt. vt habetur Sap̄. xi. ⁊ oē qḋ diligit. ſeipſo diligit qͥ ē charitas.ergo ⁊ nos debemꝰ creaturas irrōnales ex charitate diligere. ¶ Preterea. Charitas principalit̓ fertur in deuꝫ adalia autē ſe extēdit ẜm ꝙ ad deū ꝑtinēt. ſꝫ ſicut creatura rationalis ꝑtinet ad deū inqͣꝫtū hꝫ ſimilitudineꝫ imagīs. itaetiā creatura irrōnalis inqͣꝫtū hꝫ ſimilitudine veſtigij. ergo charitas etiā ſe extēdit ad creaturas irrōnaleſ. ¶ Preterea. Sicut charitaſ obiectū ē d̓s. ita ⁊ fidei. ſꝫ fides ſe extendit ad creaturas irrationales. inqͣꝫtum credimus celūet terram eſſe creatas a deo. ⁊ piſces ⁊ aues eſſe productos ex aquis. ⁊ greſſibilia animalia ⁊ plantas ex terra.ergo charitas etiam ſe extendit ad creaturas irrationales.¶ Sed contra eſt ꝙ dilectio charitatis ſolum ſe extendit ad deum ⁊ ad proximum. ſed nomine proximi nonpoteſt intelligi creatura irrationalis quia non communicat cum homine in vita rationali. ergo charitas nonextendit ad creaturas irrationales. ¶ Reſponſiodicendum ꝙ charitas ſꝫm predicta eſt amicitia quedam