QueſtioXXI I I I

cta eſt charitaſ vt diligatur aliqͥd qͣꝫtuꝫ diligibile eſt. deꝰautem tm̄ diligibilis eſt qͣꝫtū bonꝰ eſt. bonitas autē eiꝰ infinita eſt. vnde infinite diligibilis ē. nulla enim creaturapōt eū diligere infinite. cū quelibet virtus creata ſit finita. vnde per hūc modū nullius creature charitas pōt eſſeꝑfecta. ſed ſolū charitas dei qua ſeipſum diligit. Ex parte ꝟo diligentis tunc eſt charitas ꝑfecta qn̄ diligit tātuꝫqͣꝫtum pōt. Quod quidē ꝯtīgit triplicit̓. Uno modo ſicꝙ totū cor hoīs actualit̓ ſemꝑ ferat̉ in deū. ⁊ hec eſt ꝑfectiocharitatis patrie que nō eſt poſſibilis in hac vita. in qͣ impoſſibile eſt ꝓpter hūane vite infirmitatē ſemꝑ actu cogitare de deo ⁊ moueri dilectiōe ad ipſum. Alio mō vt homo ſtudiū ſuū deputet ad vacandū deo ⁊ rebus dīnis. p̄termiſſis alijs niſi qͣꝫtū neceſſitas pn̄tis vite reqͥrit. ⁊ iſtaeſt perfectio charitatis que eſt poſſibilis in via. nō tamēeſt cōis oībus habētibꝰ charitatē. Tertio modo ita ꝙ habitualit̓ aliqͥs totū cor ſuū ponat in deo. ita .ſ. ꝙ nihil cogitet vel velit quod dīne dilectioni ſit ꝯtrariū. ⁊ hec perfectio eſt coīs oībus charitatē habētibꝰ. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ apl̓s negat de ſe ꝑfectionē patrie. vnde gl.ibidem dicit ꝙ ꝑfectꝰ erat viator. ſed nōdū ipſius itineriſꝑfectiōe ꝑuentor. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ hoc dicit̉ ꝓpt̓peccata venialia que nō ꝯtrariant̉ habitui charitatis. ſedactui. ⁊ ita nō repugnāt ꝑfectiōi vie. ſed ꝑfectiōi patrie. IAd tertiū dicendū ꝙ ꝑfectio vie nō eſt ꝑfectio ſimplicit̓.et ideo ſemꝑ habet quo creſcat.Ad nonū ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ incōuenienter diſtinguant̉ tres gradus charitatis .ſ. charitas incipiēs. ꝓficiens. ⁊ ꝑfecta. Inter principiū enī charitatis ⁊ eius vltimā ꝑfectionē ſunt multi gradus medij. non ergo vnū ſolū mediū debuit poni ¶ Preterea. Statim cū charitas incipit eſſe incipit etiā ꝓficere.non ergo debet diſtingui charitas ꝓficiens a charitate incipiente. ¶ Preterea. Quantūcunqꝫ aliqͦs habeat ī hocmūdo charitatē ꝑfectā pōt etiā eiꝰ charitas augeri. vt dictum eſt. ſed charitatē augeri eſt ipſam ꝓficere. ergo charitas ꝑfecta non debet diſtingui a charitate ꝓficiēte. incōuenienter ergo p̄dicti tres gradus charitatis aſſignant̉.¶ Sed ꝯtra eſt quod Aug. dicit ſuꝑ primā cano. Ioh.Charitas cū fuerit nata. nutrit̉. quod pertinet ad incipiētes. cū fuerit nurrita roborat̉. quod ꝑtinet ad ꝓficiētes cūfuerit roborata ꝑficit̉. quod ꝑtinet ad ꝑfectos. ergo eſt triplex gradus charitatis. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ſpūale augmentū charitatiſ ꝯſiderari pōt qͣꝫtū ad aliqͦd ſimile corꝑali hoīs augmēto. quod quidē qͣꝫuis in plurimas partes diſtingui poſſit. habet tamē aliqͣs determīatas diſtinctiōeſẜm determīatas actiōes vel ſtudia ad que hō ꝑducit̉ peraugmentū. Sicut infantilis etas d̓r anteqͣꝫ habeat vſurationis. poſtea aūt diſtinguit̉ alius ſtatus hoīs qn̄ iamincipit loqui ⁊ ratiōe vti. iterū tertiꝰ ſtatꝰ eius eſt pubertas. cū iam incipit poſſe generare. ⁊ ſic deinde quouſqꝫ ꝑueniat̉ ad ꝑfectū. Ita etiā ⁊ diuerſi gradus charitatis diſtiguunt̉ ẜm diuerſa ſtudia ad que hō ꝑducit̉ ꝑ charitatiſaugmentū. Nam primo quidē incūbit hoī ſtudiū principale ad recedēdū a pctō ⁊ reſiſtēdū ꝯcupiſcētijs eius. q̄ inꝯtrariū charitatis mouēt. ⁊ hoc ꝑtinet ad incipiētes in qͥbus charitas eſt nutriēda vel fouenda ne corrupat̉. Secūdū aūt ſtudiū ſuccedit vt hō principalit̓ intēdat ad hoc ꝙin bono ꝓficiat. ⁊ hoc ſtudiū ꝑtinet ad ꝓficiētes. qͦ ad hocprincipalit̓ intendūt. vt in eis charitas ꝑ augmentū roboretur. Tertiū autem ſtudiū eſt vt hō ad hoc principaliter

intendat vt deo inhereat ⁊ eo fruatur. ⁊ hoc ꝑtinet ad perfectos qui cupiunt diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto. Sicut etiamvidemus in motu corꝑali ꝙ primū ē receſſus a termīo. ſecundū aūt ē appropinqͣtio ad aliū terminū. tertiū eſt quiesin termino. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ oīs illa determinata diſtinctio que pōt accipi in augmēto charitatis comprehendit̉ ſub iſtis tribus que dicta ſunt. ſicut etiā omīsdiuiſio ꝯtinuoꝝ comp̄hendit̉ ſub tribꝰ his. principio medio. ⁊ fine. vt phūs dicit in. i. de celo. ¶ Ad ſecundū dicēdum ꝙ illis in qͦbus charitas incipit qͣꝫuis ꝓficiāt. principalior tamen cura īminet vt reſiſtant peccatis. quoꝝ impugnatiōe inquietant̉. ſed poſtea hanc impugnationē minus ſentiētes iam quaſi ſecurius intendūt ad ꝓfectum exvna tn̄ parte facientes opus. ⁊ ex alia parte habentes manū ad gladiū. vt dicitur in Eſdra de edificatoribꝰ hieruſalem. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ꝑfecti etiā in charitate ꝓficiunt. ſed non eſt ad hoc principalis eoꝝ cura. ſed iam eorūſtudiū circa hoc maxime ꝟſat̉. vt deo inhereant. ⁊ qͣꝫuisetiā hoc querūt incipiētes ⁊ ꝓficiētes. tn̄ magis ſentiuntcirca alia ſuā ſolicitudinē. incipiētes quidē de vitationepeccatoꝝ. ꝓficiētes ꝟo de ꝓfectu virtutū.Adde cimū ſic procedit̉.Uidetur ꝙ charitas poſſit diminui. Cōtraria enim nataſunt fieri circa idē. ſed augmētatio ⁊ diminutio ſunt ꝯtraria. cū ergo charitas augeat̉. vt dictū eſt ſupͣ. videt̉ etiamꝙ poſſit diminui. ¶ Preterea. Aug. x. ꝯfeſſ. ad deū loq̄nſdicit. Minꝰ te amat qui tecū aliqͥd amat. ⁊ ī libro. lxxxiij.q. dicit ꝙ nutrimētū charitatis ē diminutio cupiditatis.ex qͦ videt̉ ꝙ etiā ecōuerſo augmētū cupiditatis ſit diminutio charitatis. ſed cupiditas qͣ amat̉ aliqͥd aliud qͣꝫ deꝰpōt in hoīe creſcere. ergo charitas pōt diminui ¶ Preterea. Sicut Augu. dic̄. viij. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Non itadeus oꝑatur hoīem iuſtū iuſtificādo eum. vt ſi abſceſſeritmaneat in abſente quod facit. Ex quo pōt accipi ꝙ eodeꝫmodo deus oꝑat̉ in hoīe charitatē eiꝰ ꝯſeruādo qͦ oꝑaturprimo ei charitatē infundēdo. ſed in prima charitatis infuſione minꝰ ſe preꝑanti deus minore charitatē infundit.ergo etiam in conſeruatione charitatis minus ſe preꝑanti minorem charitatem cōſeruat. poteſt ergo charitas diminui ¶ Sed contra eſt ꝙ charitas in ſcriptura igni cōꝑatur. ẜm illud Cantꝭ. viij. Lampades eius. ſcilicet charitatis. lampades ignis atqꝫ flammarū. ſed ignis qͣꝫdiu manet ſꝑ aſcedit. ergo charitas qͣꝫdiu manet aſcēdere pōt. ſꝫdeſcedere .i. diminui nō pōt. ¶ Rn̄ſio dicēduꝫ ꝙ qͣꝫtitascharitatis quā hꝫ in cōꝑatiōe ad obiectū ꝓpriū minui nōpōt ſicut nec augeri. vt ſupͣ dictū eſt. ſꝫ cū augeat̉ ẜm qͣꝫtitatem quā hꝫ per cōꝑationē ad ſubiectū hoc oportet ꝯſiderare vtrum ex hac parte diminui poſſit. ſi autem diminuatur oportet ꝙ vel diminuatur per aliquem actum.vel per ſolam ceſſationem ab actu. per ceſſationem quidem ab actu diminuūtur virtutes ex actibus acquiſite. etquandoqꝫ etiam corrumpuntur. vt ſupra dictum eſt. vnde de amicitia phūs dicit in. viij. ethico. ꝙ multas amicitias inappellatio ſoluit. id eſt. non appellare amicum velnon colloqui ei. ſed hoc ideo eſt quia conſeruatio vniuſcuiuſqꝫ rei dependet ex ſua cauſa. cauſa autem virtutis acquiſite eſt actus humanus. vnde ceſſantibus humanisactibus virtus acquiſita diminuitur. ⁊ tandem totalitercorrumpitur. ſed hoc in charitate locum non habet. quiacharitas non cauſatur ab humanis actibus. ſꝫ ſoluꝫ a deovt ſupͣ dictum eſt. Unde relinquit̉ ꝙ etiam ceſſante actu