QueſtioXXL I I

quorum doctrinis imbutus fuit Augꝰ. quod quidam nōaduertentes. ex verbis eius ſumpſerūt occaſionē errandi¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ deus eſt vita effectiue. ⁊ aīe percharitatē. ⁊ corꝑis ꝑ aīam. ſed formaliter charitas eſt vita aīe. ſicut ⁊ aīa corꝑis vnde ꝑ hoc pōt ꝯcludi ꝙ ſicut aīaimmediate vnit̉ corꝑi ita charitas aīe. ¶ Ad tertiū dicēdum ꝙ charitas oꝑat̉ formaliter. efficacia aūt forme eſtẜm virtutē agētis qͥ inducit formā. ⁊ ideo pꝫ ꝙ charitas n̄eſt infinita. ſed facit effectū infinitū dum ꝯiungit aīaꝫ d̓oiuſtificando ipſam hoc demonſtrat infinitatē virtutis diuine que eſt charitas actor.Ad tertiū ſic procediturUidet̉ ꝙ charitas nō ſit virtus. Charitas enī amicitia ēquedā. ſed amicitia a philoſophis nō ponit̉ virtus. vt ī li.ethicoꝝ pꝫ. neqꝫ enī cōnumerat̉ inter virtutes morales neqꝫ etiā inter intellectuales. ergo etiā neqꝫ charitas eſt virtus. ¶ Preterea virtꝰ eſt vltimū potētie. vt d̓r in li. de celo ⁊ mūdo. ſed charitas nō eſt vltimū. ſed magis gaudium ⁊ pax. ergo videt̉ ꝙ charitas nō ſit virtus ſed magisgaudiū ⁊ pax. ¶ Preterea oīs virtus eſt quidā habitꝰ accidental̓. ſed charitas nō eſt habitꝰ accidētalis. cū ſit nobilior ip̄a aīa. nullū aūt accidens eſt nobiliꝰ ſubiecto. ergocharitas nō eſt virtꝰ. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Augꝰ dic̄ in li.de moribꝰ eccle. Charitas eſt virtꝰ que cū nr̄a affectio eſtrectiſſima. ꝯiungit nos deo qͣ eum diligimꝰ. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ hūani actus bonitatē hn̄t ẜm ꝙ regulant̉ debitaregula ⁊ mēſura. ⁊ ideo humana virtꝰ que eſt principiuꝫoīm bonoꝝ actuum hoīs conſiſtit in attingendo regulamhumanoꝝ actuū. que quidē eſt duplex. vt ſupra dictū ēſcꝫ humana rō. ⁊ ip̄e deus. vnde ſic̄ virtus moralis diffinit̉. ꝑ hoc qd̓ eſt ẜm rectā rōnem. vt pꝫ in. ij. ethicoꝝ. ita etiam attingere deū ꝯſtituit rōnem virtutis. ſic̄ etiam ſupradictū eſt de fide ⁊ ſpe. vn̄ cum charitas attingit deū. qꝛ cōiungit nos deo. vt ptꝫ ꝑ auctoritatē. Augꝭ inductā conſequens eſt charitatem eſſe virtuteꝫ. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ philoſo. in. viij. etic̄ non negat amicitiā eſſe virtutem. ſed dic̄ ꝙ eſt virtus vel cū virtute. Poſſet enī dici ꝙeſt virtus moralis circa oꝑationes q̄ ſūt ad aliū. ſub aliatn̄ rōne qͣꝫ iuſticia. nā iuſticia eſt circa oꝑatōes que ſūt adaliū ſub rōne debiti legalis. amicitia aūt ſub rōne cuiuſdādebiti amicabil̓ ⁊ moral̓ vel magis ſub rōne beneficij gratuiti vt pꝫ ꝑ philo. viij. ethic̄. Poteſt tn̄ dici ꝙ non ē virtus ꝑ ſe ab alijs diſtincta. non enī hꝫ rōnem laudabilis ⁊honeſti niſi ex obiecto. ẜm ꝙ fundat̉ ſuꝑ honeſtate virtutūqd̓ patet ex hoc ꝙ non quelibet amicitia habet rōnem laudabilis ⁊ honeſti. ſicut ptꝫ in amicitia delectabilis ⁊ vtiliſvn̄ amicitia virtuoſa magis eſt aliqͥd ꝯn̄s ad virtuteꝫ qͣꝫſit virtus. nec eſt ſimile de charitate q̄ non fundat̉ principaliter ſuꝑ virtutē humanā. ſed ſuꝑ bonitatem diuinam.Ad ſcd̓m dicendū ꝙ eiuſdē virtutis ē diligere aliqueꝫ⁊ gaudere de illo. Nā gaudiū amorē ꝯſequit̉. vt ſupra habiruꝫ eſt cum de paſſionibꝰ ageret̉. ⁊ ideo magis poniturvirtus amor qͣꝫ gaudiū qd̓ eſt amoris effectꝰ. Ultimū aūtqd̓ ponit̉ in rōne virtutis nō importat ordinē effectus ſedmagis ordinē exceſſus cuiuſdā. ſic̄ centum libre exceduntquadraginta. ¶ Ad terciū dicendū ꝙ oē accidens ẜm ſuum eſſe eſt inferius ſubſtātia. qꝛ ſubſtantia eſt ens ꝑ ſe. accidens aūt in alio. ſed ẜm rōnem ſui ſpeciei accidens quidem qd̓ cauſat̉ ex principijs ſubiecti eſt indigniꝰ ſubiectoſicut effectus cauſa. accidens aūt ꝙ cauſat̉ ex ꝑticipatiōealicuius ſuꝑioris nature. eſt dignius ſubiecto inqͣꝫtum eſt

ſimi litudo ſuperioris nature. ſicut lux dyaphano. Et hocmodo charitas eſt dignior aīa inqͣꝫtum eſt participatio q̄dam ſpirituſſancti.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ charitas non ſit virtus ſpecialis. Dicit enī Iero. Ut breuiter oīuꝫ virtutū diffinitionē cōplectar. viriꝰeſt charitas qua diligit̉ deus ⁊ ꝓximus. Et Augꝰ dic̄ inli. de moribꝰ eccle. ꝙ virtus eſt ordo amoris. ſed nulla virtus ſpālis ponit̉ in diffinitōe virtutis cōmunis. ergo charitas non eſt ſpecialis virtus. ¶ Preterea illud qḋ ſe extēdit ad oꝑam oīm virtutū non pt̄ eſſe ſpecialis virtus ſedcharitas ſe extendit ad oꝑa oīm virtutum. ẜm illud. i. adCoꝝ. xiij. Charitas patiēs eſt. benigna eſt ⁊c̄. Extendit ſeetiā ad oīa oꝑa humana. ẜm illud. i. ad Coꝝ. vl. Oīa enīoꝑa veſtra in charitate fiant. ergo charitas nō eſt ſpecial̓virtus. ¶ Preterea p̄cepta legis rn̄deant actibꝰ virtutū.ſed Augꝰ in li. de ꝑfectione hūane iuſticie. dic̄ ꝙ general̓iuſſio eſt. diliges. ⁊ generalis ꝓhibitio. nō concupiſces.ergo charitas non eſt generalis virtus. ¶ Sed ꝯtra nullum generale cōnumerat̉ ſpeciali. ſed charitas ꝯnumerat̉ſpecialibꝰ virtutibꝰ .ſ. ſpei ⁊ fidei. ſcd̓m illud. i. ad Coꝝ. xiijNunc aūt manet fides ſpes charitas tria hec. ergo charitas eſt ſpālis virtus. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ actus ⁊ habitus ſpecificant̉ ꝑ obiecta vt ex ſupra dictis pꝫ ꝓpriū autēobiectū amoris eſt bonū vt ſupra habitū eſt. ⁊ ideo vbi ēſpecialis rō boni ibi eſt rō amoris. Bonū aūt diuinū inqͣꝫtum eſt btītudinis obiectū hr̄ ſpecialem rōnem boni. ⁊ ioamor charitatis qͥ eſt charitas huius boni. eſt ſpecial̓ amorvn̄ ⁊ charitas eſt ſpālis virtus. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ charitas ponit̉ in diffinitionē oīs virtutis. nō qͥa ſiceſſent alit̓ oīs virtꝰ. ſed qꝛ dependēt ab ea aliqualit̓ om̄svirtutes. vt infra dicet̉. ſicut etiā prudētia ponit̉ in diffinitōe virtutū moraliū. vt pꝫ in. ij. ⁊ .vi. ethic̄. eo ꝙ virtutes morales dependēt a prudētia. ¶ Ad ſcd̓m dicendumꝙ virtus vel ars ad quā ꝑtinet finis vltimus imꝑat virtutibꝰ vel actibꝰ ad quas ꝑtinent alij fines ſecundarij. ſic̄militaris imꝑat equeſtri. vt dicit̉ in i. ethic̄. et ideo quiacharitas hꝫ pro obiecto vltimū finem humane vite .ſ. beatitudinē eternam. ideo extēdit ſe ad actus totius humanevite ꝑmodū imperij. non quaſi immediate elidēs oēs actus virtutū. ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ p̄ceptū de diligēdod̓r eſſe iuſſio generalis. qꝛ ad hoc reducūt̉ oīa alia p̄ceptaſicut ad finem. ſcd̓m illud. i. ad Thimo. i. Finis precepticharitas eſt.Ad quintum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ charitas non ſit vna virtus. Habitus enī diſtīguunt̉ ſcd̓m obiecta. ſed duo ſunt obiecta charitatis deuſ⁊ ꝓximus. que in infinitū adinuiceꝫ diſtāt. ergo charitasnon eſt vna virtus. ¶ Preterea diuerſe rōes obiecti diuerſificant habitū. etiā ſi obiectū ſit realit̓ idem. vt ex ſupradictis pꝫ. ſed multe ſunt rōnes diligēdi deū. qꝛ ex ſingulis bn̄ ficijs eius ꝑceptis debitores ſumus dilectōis ipſius. ergo charitas non eſt vna virtus. ¶ Preterea ſubcharitate includit̉ amicitia ad ꝓximū. ſed philo. viij. ethi.ponit diuerſas amicitie ſpēs. ergo charitas non eſt vnavirtus. ſed multiplicat̉ in diuerſas ſpēs. ¶ Sed contra.Sic̄ obiectū fidei eſt deus. ita ⁊ charitatis. ſed fides eſtvna virtus. propter vnitatē diuine veritatis. ẜm illud adEphe. iiij. Una fides. ergo etiā charitas eſt vna virtus ꝓpter vnitatē diuine bonitatis. Rn̄ſio dicendū ꝙ charitas