Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXXT II

ad que oīa alia reducunt̉. vt ſupͣ habitū eſt. videt̉ ſi deſpe daretur aliqd̓ p̄ceptū deberet inter p̄cepta decalogicontineri. non aūt ibi cōtinetur. ergo videt̉ nullumceptū in lege debeat dari de actu ſpei. Preterea eiuſdērōnis eſt p̄ciꝑe actum virtutis ꝓhibere actū vitij oppoſiti. ſed inuenit̉ aliqd̓ p̄ceptū datū qḋ prohibeat̉ deſperatio eſt oppoſita ſpei. ergo videt̉ nec de ſpe ꝯueniat ali qd̓ p̄ceptū dari. Sed ꝯtra eſt Augꝰ dicit ſuper illudIo. hoc ē preceptū meū vt diligatis inuicē. De fide nobis qͣꝫ multa mādata ſūt. qͣꝫ multa de ſpe. ergo de ſpe ꝯuenit aliqua p̄cepta dari Rn̄ſio dicendū p̄ceptoꝝ quein ſacra ſcriptura inueniunt̉. quedā ſūt de ſubſtātia legisquedā ꝟo ſunt p̄ambula ad legē. Preābula quidā ſūt adlegē illa quibꝰ non exiſtētibꝰ lex locū hr̄e non pōt. hmōiaūt ſunt p̄cepta de actu fidei. de actu ſpei. qꝛ actū fidei.mēs hoīs īclīat̉. vt recognoſcat actorē legis talē cui ſe ſubdere debeat. ſpē ꝟo p̄mij īducit̉ ad obſeruātiā p̄cepto. Precepta ꝟo de ſubſtātia legis ſūt hoī ſubiectoad obediēdū ꝑato īponunt̉ ꝑtinētia ad rectitudinē vite.ideo hmōi p̄cepta ſtatim ī ip̄a legiſlatōe. ꝓponūt̉ modūp̄ceptoꝝ. Spei ꝟo fidei precepta non erāt ꝓponēda permodū preceptoꝝ. qꝛ niſi homo crederet ſꝑaret. fruſtraei lex ꝓponeret̉. ſed ſic̄ preceptū fidei ꝓponendū fuit modum denūciatōis cōmemoratōis. vt ſupra dictū eſt. itaetiā preceptū ſpei in prima legiſlatōe ꝓponenduꝫ fuit permodū ꝓmiſſionis. qui enī obedientibꝰ premia ꝓmittit. exhoc ipſo incitat in ſpem vn̄ oīa ꝓmiſſa que in lege ꝯtinentur ſunt ſpei excitatiua. ſed qꝛ lege iam poſita ꝑtinet ad ſapientes viros. vt non ſolū iuducāt hoīes ad obſeruantiāp̄ceptoꝝ. ſed etiā multomagis ad ꝯſeruandū legis fundamentū. ideo poſt primā legiſlationē ī ſacra ſcriptura multipliciter inducunt̉ hoīes ad ſperandū. etiā modū āmonitionis vel p̄cepti. non ſolū modum ꝓmiſſionis ſic̄in lege. ſicut ptꝫ in pͣs. Sꝑate in eo oēs ꝯgregationes populi. in multis alijs ſcripture locis. Ad primū ergodicendū. natura ſufficient̓ inclinat ad ſꝑandū bonū nature humane ꝓportionatū. ſed ad ſꝑandū ſuꝑnaturale bo oportuit hoīem induci auctoritate legis diuine. ꝑtimdem ꝓmiſſis ꝑtim aūt ad monitōibꝰ vel preceptis. tn̄ adea etiā ad naturalis ratio inclinat ſicut ſūt actꝰ virtutuꝫmoraliū neceſſarium fuit precepta legis diuīe dari ꝓptermaiorē firmitatē. precipue qꝛ naturalis hoīs obtenebrata erat concupiſcētias pctī. Ad ſcd̓m dicendūp̄cepta legis de calogi ꝑtinent ad primā legiſlationē id̓ointer precepta decalogi non fuit dandū preceptū aliqd̓de ſpe. ſed ſufficit aliquas ꝓmiſſiones poſitas induceread ſpem. vt ptꝫ in prīo qͣrto precepto. Ad tertiū dicēdum in illis a quoꝝ obſeruantiā tenet̉ ex rōne debiti. ſufficit preceptū affirmatiuū dari de eo qd̓ faciendū ē.in quibꝰ ꝓhibitōes eoꝝ que ſunt vitāda intelligunt̉. ſicutdat̉ preceptū de honoratōe parentū. non aūt ꝓhibet̉ parentes dehonorent̉ niſi hoc de honorātibꝰ pena adhibet̉ in lege. qꝛ debitum ē ad humanā ſalutē vt ſperethomode deo. fuit ad hoc inducendus aliquo predictorūmodoꝝ qͣſi affirmatiue. in quo intelligeretur ꝓhibitio oppoſiti.Ad ſcd̓m ſic procediturUidet̉ de timore non fuerit dandū aliqd̓ preceptum īlege. Timor enī dei eſt de his ſunt preābula ad legē. cuꝫſit initium ſapīe. ſed ea ſunt preābula ad legē cadūtſub preceptis legis. ergo de timore eſt dandū aliquod

preceptum legis. Preterea poſita cauſa ponit̉ effectꝰ.ſed amor eſt cauſa timoris. oīs enī timor ex aliquo amoreꝓcedit. vt dicit Augꝰ in li. lxxxiij. q. ergo poſito preceptode amore. ſuꝑfluū fuiſſet p̄ciꝑe timore. Preterea tīori aliqͦ opponit̉ p̄ſumptio. ſed nulla ꝓhibitio inuenit̉ īlege de p̄ſumptōe data. ergo videt̉ nec de timore aliqd̓p̄ceptū dari debuerit. Sed ꝯtra eſt qd̓ d̓r Deutro. x. Etnunc iſrl̓ quid dn̄s deus tuꝰ petit a te niſi vt timeas dn̄mdeū tuū. ſed illud a nobis reqͥrit qḋ nobis p̄cepit obſeruādum. ergo ſub p̄cepto cadit aliqͥs timeat deū. Rn̄ſio dicendū duplex eſt timor .ſ. ſeruil̓ filial̓. Sic̄ aūtaliqͥs inducit̉ ad obſeruantiā p̄ceptoꝝ legis ſpem p̄miorum. ita etiā inducit̉ ad legis obſeruatiā timorē penaꝝ. eſt timor ſeruil̓. Et ſicut ptꝫ ẜm p̄dicta. in ipſa legiſlatōe fuit p̄ceptū dandū de actu ſpei. ſed ad hoc fuerūt hoīesinducēdi ꝓmiſſa. ita nec de timore reſpicit penā fuitceptū dandū p̄cepti modū. ſed ad hoc fuerūt hoīes inducendi cōminatōꝫ penaꝝ. qd̓ fuit factū in ipſis preceptis decalogi. poſtmodū ꝯſequēter in ſcd̓arijs legis preceptis. Sed ſic̄ ſapiētes ꝓphete ꝯſequēter intendenteshoīes ſtabilire in obſeruātia legis. documēta tradiderūtde ſpe ꝑmodū āmonitōis vel precepti. ita etiā de timore. ſed timor filial̓ reuerentiā exhibet deo ē quaſi quod genꝰ ad dilectionē dei principiū quoddā oīm eoruꝫ ī dei obſeruāt̉ reuerētia. ideo de tīore filiali dant̉ p̄cepta ī lege ſic̄ de dilectiōe. qꝛ vtrūqꝫ ē preābulū ad exteriores actꝰ precipiatur in lege. ad quos ꝑtinēt precepta decalogi. ideo in auctoritate legis inducta reqͥritur ab homine timor. vt ābulet ī via dei colēdo ipſū. vt diligatipſum. Ad primū ergo dicendū timor filialis ē qͦddam preābulū ad legē. ſicut extrinſecū aliqͥd ſed ſicutprincipiū legis. ſic̄ etiā dilectio. de vtroqꝫ dātur precepta ſunt quaſi q̄dā prīcipia cōmunia totius legis.Ad ſcd̓m dicendū ex amore ſeqͥtur timor filialis. ſicutetiā alia bona oꝑa ex charitate fiūt. ideo ſic̄ poſt preceptū charitatis dantur precepta de alijs actibꝰ virtutuꝫita etiā ſil̓ dantur precepta de timore amore charitatisſicut etiā in ſciētijs demonſtratiuis ſufficit ponere prīcipia prima. niſi etiā ponātur ꝯcluſiōes ex his ſequuntur vel ꝓxime vel remote. Ad tertiū dicendū inductio ad timorē ſufficit ad excludēdū preſumptionē. ſic utetiā inductio ad ſpem ſufficit ad excludendū deſperationem vt dictum eſt. Queſtio. XXIII.Onſequenter conſiderādum ē decharitate. Et primo de ipſa chatitate. ſcd̓o de dono ſapīe ei correſpōdēte. Circa primū ꝑſiderāda ſunt qͥnqꝫ. prīo de ipſa charitatē. ſcd̓ode obi ecto charitatis. tertio de actibꝰ eius. qͣrto de vitijsoppoſitis. quinto de preceptis ad hoc ꝑtinētibꝰ. Eircaprimū eſt duplex ꝯſideratio. Prima qͥdē de ipſa charitate ẜm ſe. ſcd̓a de charitate ꝑcōperatōꝫ ad ſubiectū. Circa primū queruntur octo. prīo vtrū charitas ſit amicitia.ſcd̓o vtꝝ ſit aliqd̓ creatum in aīa. tertio vtrum ſit virtusqͣrto vtrū ſit virtus ſpecialis. quinto vtꝝ ſit vna virtus.ſexto vtꝝ ſit maxima virtutū. ſeptimo vtꝝ ſine ea poſſit eſſe aliqua vera virtus. octauo vtrū ſit forma virtutum.Ad primum ſic procedit̉Uidetur charitas ſit amicitia. Nihil enī ē ita ꝓpriūamicitie ſicut ꝯuiuere amico. vt dic̄ philo. in. vij. eth. coꝝſed charitas eſt hoīs ad deum ad angelos. quoꝝ non ē