x2iQueſtio

¶ Ad ſecūdū dicendū ꝙ ꝓpriū ⁊ principale obiectum timoris eſt malū quod quis refugit. ⁊ per hunc moduꝫ deus non poteſt eſſe obiectum timoris ſicut ſupra dictū eſtEſt autem per hunc modū obiectū ſpei ⁊ aliarū virtutuꝫtheologicarū. quia per virtutē ſpei non ſolum innitit̉ diuino auxilio ad adipiſcendū quecūqꝫ alia bona. ſed principaliter ad adipiſcendū ipſum deū tanqͣꝫ principale bonū. Et idem patet in alijs virtutibꝰ theologicis ¶ Ad tertium dicendū ꝙ ex hoc ꝙ amor eſt principiū timoris. nōſequitur ꝙ timor dei non ſit habitus diſtinctꝰ a charitateque eſt amor dei. qui amor eſt principiū oīum affectionūet tamen in diuerſis habitibꝰ ꝑficimur circa diuerſas affectiones in deo. cū amor magis habet rationē virtutiſqͣꝫ timor. quia amor reſpicit bonū ad qd̓ principalit̓ virtus ordinatur ẜm ꝓpriam rationem. vt ex ſupra dictis patet. etꝓpter hoc etiam ſpes ponitur virtus. timor autem principaliter reſpicit malum cuius fugam importat. vnde ē aliquid minus virtute theologica. ¶ Ad quartū dicendumꝙ ſicut dicitur Eccl. x. initiū ſuꝑbie homīs apoſtatare adeo. hoc eſt nolle ſubdi deo. qd̓ opponit̉ timori filiali quideū reueretur. ⁊ ſic timor excludit principiū ſuperbie ꝓpter quod datur .ſ. contra ſuperbiā. nec tamen ſequiturꝙ ſit idem cū virtute hūilitatis. ſed ꝙ ſit principiū eius.Dona enī ſpūſſancti ſunt principia virtutuꝫ intellectualium ⁊ moraliū. vt ſupra dictum eſt. ſed virtutes theologice ſunt principia donoꝝ. vt ſupra habitum eſt. Un̄ patet reſponſio ad qͥntum.Ad decimū ſic ꝓceditur.Uidetur ꝙ creſcente charitate diminuat̉ timor. Dic̄ enīAugu. ſuper primā can̄. Ioh. Quantum charitas creſcit. tm̄ timor decreſcit. ¶ Preterea. Creſcente ſpe diminuitur timor. ſed creſcente charitate creſcit ſpes vt ſuprahabitum eſt. ergo creſcente charitate diminuit̉ timor. ⁊Preterea. Amor importat vnionē. timor autē ſeꝑationēſed creſcente vnione diminuit̉ ſeꝑatio. ergo creſcēte amore charitatis diminuit̉ timor. ¶ Sed ꝯtra eſt quod dicit Augu. in li. lxxxiij. q. ꝙ dei timor non ſolum inchoat.ſed etiam perficit ſapientiā. id eſt. que ſumme diligit deūet proximū tanqͣꝫ ſeipſum. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ duplex ētimor dei ſicut dictum eſt. Unus quidem filialis quo qͥstimet offenſam patris. vel ſeꝑationē ab ipſo. Alius autēſeruilis quo quis timet penā. Timor autem filialis neceſſe eſt ꝙ creſcat creſcente charitate. ſicut effectus creſcitcreſcente cauſa. qͣꝫto enī aliquis magis diligit aliquē. tātomagis timet eum offendere ⁊ ab eo ſeꝑari. ſed timorſeruilis qͣꝫtuꝫ ad ſeruilitatē totaliter tollitur charitate adueniente. remanet tamen ẜm ſubſtantiam timor pene. vtdictum eſt. Et iſte timor diminuit̉ charitate creſcēte. maxime qͣꝫtum ad actū. quia qͣꝫto aliquis magis diligit deuꝫtanto minus timet penaꝫ. Primo quideꝫ quia minꝰ attendit ad ꝓpriū bonū cui ꝯtrariatur pena. Secūdo quiafirmius inherens magis confidit de premio ⁊ per conſequens minus timet de pena. ¶ Ad primū ergo dicēdū.ꝙ Augu. loquitur de timore pene. ¶ Ad ſecundū dicendum ꝙ timor pene eſt qui diminuit̉ creſcente ſpe. ſed eacreſcente creſcit timor filialis quia qͣꝫto aliquis certius expectat alicuius boni ꝯſecutionē per auxiliū alterius. tanto magis veretur eum offendere vel ab eo ſeꝑari. ¶ Adtertiū dicendū ꝙ timor filialis non importat ſeꝑationeꝫſed magis ſubiectionē ad ipſum. ſeꝑationē autem refugita ſubiectione ipſius. ſed quodāmodo ſeꝑationē impor-

tat per hoc ꝙ non preſumit ſe ei adequare. ſed ei ſe ſubijcit. que etiam ſeꝑatio inuenitur in charitate inqͣꝫtū diligit deum ſupra ſe ⁊ ſupra oīa. vnde amor charitatis augmentatus reuerentiā timoris non minuit ſed auget.Ad vndecimū ſic ꝓcedit̉Uidetur ꝙ timor non remanet in pr̄ia. Dicit̉ enī Prouerb. i. Abundantia perfruet̉ timore maloꝝ ſublato. qd̓intelligitur de hoīe iam ſapiētia ꝑfruente in btītudine et̓na. ſed oīs timor eſt alicuius mali. quia malum eſt obiectum timoris vt ſupra dictū eſt. ergo nullus timor erit īpr̄ia. ¶ Preterea. Hoīes in pl̓ia erunt deo conformes.ẜm illud. i. Ioh. iij. Cū apparuerit ſimiles ei erimꝰ. ſꝫ deꝰnihil timet. ergo hoīes in patria non habebūt aliqueꝫ timorem. ¶ Preterea. Spes eſt perfectior qͣꝫ timor. quiaſpes eſt reſpectu boni. timor reſpectu mali. ſed ſpes nonerit in pr̄ia. ergo nec timor erit in pr̄ia. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓dicitur in p̓s. Timor dn̄i ſanctus ꝑmanet in ſeculum. ¶Rn̄ſio dicēdū ꝙ timor ſeruilis ſiue timor pene nullo modo erit in pr̄ia. excludit̉ enī talis timor per ſecuritatē eterne btītudinis que eſt de ipſius bn̄tudinis ratione. ſicut ſupra dictum eſt. Timor autē filialis ſicut augetur augmētata charitate. ita charitate perfecta ꝑficietur. vnde nō habebit in pr̄ia eundē actū oīno quē habet modo. Ad cuiuseuidentiā ſciendū eſt ꝙ ꝓpriū obiectū timoris eſt malumpoſſibile. ſicut ꝓpriū obiectū ſpei eſt bonū poſſibile. ⁊ cuꝫmotus timoris ſit quaſi fuge importat timor fugam mali ardui poſſibilis. parua enī mala timorē inducunt. Sicut autē bonū vniuſcuiuſqꝫ eſt vt in ſuo ordine conſiſtat.ita malū vniuſcuiuſqꝫ ē vt ſuū ordinē deſerat. Ordo aucem creature rationalis eſt. vt ſit ſub deo ⁊ ſupra ceterascreaturas. vnde ſicut malū creature rationalis eſt vt ſubdat ſe creature inferiori per amorē. ita etiā malū eius eſtſi non deo ſe ſubijciat. ſed ī ipſum p̄ſumptuoſe inſiliat vl̓contēnat. hoc autē malū creature rationali ẜm ſuā naturāconſiderare poſſibile eſt ꝓpter naturalē liberi arbitrij flexi/bilitatē. ſed in beatis fit non poſſibile per glorie perfectionem. Fuga ergo huius mali quod eſt deo non ſubijci vtpoſſibilis nature. impoſſibilis aūt btītudini erit ī pr̄ia. invia aūt ē fuga huiꝰ mali. vt oīno poſſibilis. Et iō Greg.dicit. xvij. moral̓. exponēs illud Iob. xxvi. Colūne celi cōtremiſcūt ⁊ pauēt ad nutū eiꝰ. ipſe inqͥt ꝟtutes celeſtiuꝫ q̄hūc ſine ceſſatiōe reſpiciūt. in ipſa ꝯtēplatiōe ꝯtremiſcūt.ſed idē tremor ne eis penalis ſit nō timoris eſt. ſed admiratiōis. qꝛ .ſ. admirāt̉ deū vt ſupͣ ſe exn̄tē ⁊ eis incōprehēſibilē. Aug. etiā. xiiij. de ciui. dei. hoc mō ponit timorē īpatria. qͣꝫuis hoc ſub dubio derelinqͣt. Timor inqͥt illecaſtꝰ ꝑmanēs in ſeculū ſeculi ſi erit ī futuro ſeculo nō erittimor exiēs a malo qḋ accidere pōt. ſꝫ tenēs ī bono quodamitti nō pōt. vbi enī boni adepti amor īmutabilis ē ꝓfecto ſi dici pōt. mali cauēdi timor ſecurꝰ eſt. timoris qͥppe caſti noīe ea volūtas ſignificata ē. qua nos neceſſe eritnolle peccare. ⁊ nō ſolicitudine infirmitatꝭ ne forte peccemus ſed tranqͥllitate charitatꝭ cauere pctm̄. aut ſi nullusoīno generis timor ibi eē poterit. ita fortaſſe timor in ſeculum ſeculi dictus eſt ꝑmanens. quia id permanebit qͦ timor ipſe perducit. ¶ Ad primū ergo dicenduꝫ ꝙ in auctoritate p̄dicta excludit̉ a btīs timor ſolicitudinē habenſde malo precauens. non autem timor ſecurus vt Augy.dicit. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ ſicut dicit Dionyſiꝰ. ix.ca. de diui. no. eadē ⁊ ſimilia ſunt deo ⁊ diſſimilia hec qͦdem ẜm ꝯtingentē nō imitabilis imitationē. id eſt. inqͣꝫtū