QueſtioXI L I I

non credatur. ſed in hoc ꝙ contemnatur. ¶ Ad ſcd̓mdicendum ꝙ obſtinatio ⁊ impenitentia non ſolum differunt ẜm p̄teritum ⁊ futurū ſed ẜm quoſdaꝫ formales rationes ex diuerſa cōſideratione. eoꝝ que in peccato ꝯſiderari pn̄t. vt dictum eſt. Ad tertiū dicendū ꝙ gr̄am ⁊ ꝟitatē xp̄s facit ꝑ dona ſpūſſancti que hoībus dedit. ¶ Adquartū dicendū. ꝙ nolle obedire ꝑtinet ad obſtinationē.ſimulatio pnīe ad impnīam. ſciſma ad inuidentiā gratiefraterne. ꝑ quam membra eccleſie vniuntur.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ pctm̄ in ſpm̄ſanctum non ſit irremiſſibile. Dic̄enī Aug. in li. de verbis domini. De nullo deſperandumeſt qͣꝫdiu patientia domini ad penitentiam adducit. ſedſi aliqd̓ pctm̄ eēt irremiſſibile. eēt d̓ aliqͦ pctōre d̓ſperādūergo peccatum in ſpiritumſanctum non eſt irremiſſibile.Preterea nullum peccatum remittitur niſi per hoc ꝙaīa ſanat̉ a deo. ſed oīpotenti medico nullus inſanabilislanguor occurrit. ſicut dicit glo. ſuꝑ illud pͣs. Qui ſanatoēs infirmitates tuas. ergo pct̄m in ſpm̄ſanctū non eſt irremiſſibile. ¶ Preterea liberū arbitriū ſe hꝫ ad bonum ⁊ad malū. ſed qͣꝫdiu manet ſtatus vie pōt aliquis a quacūqꝫ virtute excidere. cum etiam angelus de celo ceciderit.Un̄ dicit̉ Iob. iiij. In angelis ſuis reꝑit prauitateꝫ. qͣꝫtomagis qui habitāt domos luteas. ergo pari rōne poteſtaliquis a quocunqꝫ pctō ad ſtatuꝫ iuſticie redire. ergo peccatū in ſpm̄ſanctū non eſt irremiſſibile. ¶ Sed ꝯtra ē qd̓dicit̉ Mat. xij. Qui dixerit verbū ꝯtra ſpm̄ſanctu. non remittet̉ ei neqꝫ in hoc ſcl̓o neqꝫ in futuro. Et Aug. dicit inli. de ſermone dn̄i in monte. ꝙ tanta eſt labes huius pctīꝙ humilitatē dep̄candi ſubire nō pōt. ¶ Rn̄ſio dicendum ꝙ ẜm diuerſas acceptiōes pct̄i in ſpm̄ſanctum. diuerſimode irremiſſibile dr̄. Si enī dicat̉ pctm̄ in ſpm̄ſantum finalis īpnīa. ſic dicit̉ irremiſſibile. qꝛ nullo modo remittit̉. Peccatū enī mortale in quo hō ꝑſeuerat vſqꝫ admortē. qꝛ in hac vita nō remittit̉ ꝑ pnīam. nec etiā in futuro dimittetur. Scd̓m aūt alias duas acceptiones dicitur irremiſſibile nō ꝙ nullo modo remittat̉. ſed qꝛ qͣꝫtuꝫeſt de ſe hꝫ meritum vt non remittat̉. ⁊ hoc dupl̓r. Unomodo qͣꝫtum ad penam. Qui enī ex ignorantia vel infirmitate peccat. minorē penam meret̉. qui aūt ex certa malitia peccat nō habet aliquā excuſationem vnde eiꝰ pena minuatur. Sil̓r etiam qui blaſphemabat in filiū hoīs eiusdiuinitate nondū reuelata poterat hr̄e aliquam excuſationē ꝓpter infirmitatē carnis quā in eo aſpiciebat. ⁊ ſic minorē penam merebat̉. ſed qͥ ip̄am diuinitatem blaſphēabat oꝑa ſpūſſancti dyabolo attribuēs nullam excuſationēhabebat vnde eiꝰ pena diminueret̉. Et ideo d̓r ẜm expoſitionē. Chriſo. Hoc pctm̄ iudeis nō remitti neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. qꝛ pro eo paſſi ſunt penā. ⁊ in pn̄ti vita ꝑ romanos. ⁊ in futura vita in pena inferni. Sicut etiāAthanaſius inducit exemplū de eoꝝ parentibꝰ. qͦ primoquidem ꝯtra Moyſen ꝯtēderūt ꝓpter defectū aque ⁊ panis. ⁊ hoc dn̄s ſuſtinuit patienter. Habebāt enī excuſationem ex infirmitate carnis. ſed poſtmodū grauius peccauerunt quaſi blaſphemātes in ſpm̄ſanctū. beneficia dei qͥ eoſde egypto deduxerat. idolo attribuētes cū dixerūt. Hi ſūtdij tui iſrl̓ qui te eduxerunt de terra egipti. Et ideo dn̄s ⁊tꝑaliter facit eos puniri. qꝛ ceciderunt in die illa vigintitria milia hoīm ⁊ in futuro eis penā cōminat̉ dicēs. Egoaūt in die vltionis viſitabo hoc pctm̄ eoꝝ. Alio mō pōt intelligi quo ad culpaꝫ ſicut aliquis dicit̉ morbus incurabil̓

ẜm naturā morbi ꝑ quem tollit̉ id ꝑ qd̓ morbus pōt curari. puta cū morbꝰ tollit virtutē nature. vel inducit faſtidiū cibi ⁊ medicine. licet etiā talē morbū deus poſſit curare. Ita etiā pct̄m in ſpm̄ſanctū dicitur irremiſſibile ẜm ſuam naturā inqͣꝫtū excludit ea ꝑ que fit remiſſio pct̄oꝝ. etꝑ hoc tn̄ non p̄cludit̉ via remittēdi ⁊ ſanādi oīpotentie etmiſcd̓ie dei ꝑ quam aliqn̄ tales quaſi miraculoſe ſpūaliter ſanant̉. ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ de nemine deſperandū eſt in hac vita ꝯſiderata oīpotentia ⁊ miſcd̓ia dei. ſꝫꝯſiderata ꝯditōe pctī dicunt̉ aliqui filij diffidentie vt habet̉ ad Ephe. ij. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ rō illa ꝓcedit exꝑte oīpotentie dei. non ẜm cōditionē pctī. ¶Ad tertiū dicendū ꝙ liberū arbitriū remanet quidē ſꝑ in hac vita vertibile. tn̄ qn̄qꝫ abijcit a ſe id ꝑ qd̓ verti pōt ad bonū qͣꝫtuꝫin ip̄o eſt. vnde ex ꝑte ſua pctm̄ eſt irremiſſibile licet deusremittere poſſit.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ hō non poſſit primo peccare in ſpm̄ſanctuꝫ nonp̄ſuppoſitis alijs pctīs. Naturalis enī ordo eſt vt ab imꝑfecto ad ꝑfectū quis moueat̉. ⁊ hoc quidē in bonis apparet. ẜm id Prouer. iiij. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſplendēſcreſcit ⁊ ꝓficit vſqꝫ ad ꝑfectū diem. ſed ꝑfectū dr̄ in maliſqd̓ eſt maximū malum. vt ptꝫ ꝑ philo. in. vi. metha. cumergo pct̄m in ſpm̄ſanctū ſit grauiſſimū. videt̉ ꝙ hō ad hocpctm̄ ꝑueniat ꝑ alia pct̄a minora. ¶ Preterea peccare inſpm̄ſanctū eſt peccare ex certa malitia ſiue ex electōe. ſedhoc nō ſtatim pōt homo anteqͣꝫ ml̓totiēs peccauerit. Dicit enī philo. in. vi. ethicoꝝ ꝙ ſi hō poſſit iniuſta facere. n̄tn̄ poteſt ſtatim oꝑari ſicut iniuſtus .ſ. ex electōe. ergo videt̉ ꝙ pctm̄ ī ſpm̄ſanctū nō poſſit cōmitti niſi poſt alia peccata. ¶ Preterea pnīa ⁊ impnīa ſunt circa ideꝫ. ſed pnīanon eſt niſi de peccatis p̄teritis. ergo etiā neqꝫ impnīa q̄eſt ſpēs peccati in ſpm̄ſanctū. pctm̄ ergo in ſpm̄ſanctū ſcꝫqd̓ dictū eſt impnīa. p̄ſupponit alia pct̄a. Sed ꝯtra eſt ꝙfacile eſt in ꝯſpectu dei ſubito honeſtare pauꝑem. vt dicitur. Ecc̄. xi. ergo ecōtrario poſſibile eſt ẜm malitiā demonis ſuggerētis vt ſtatim aliquis inducat̉ ad pct̄m grauiſſimū qd̓ ē ī ſpm̄ſanctū. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ ſicut dictū ēpeccare in ſpm̄ſanctū vno mō eſt peccare ex certa malitia.Ex certa aūt malitia dupl̓r peccare cōtingit ſicut dictū eſtUno mō ex inclinationē habitꝰ. qd̓ non eſt ꝓprie peccarein ſpm̄ſanctū ⁊ hoc modo peccare ex certa malitia nō contingit a principio. Oꝑtet enī actus pct̄oꝝ p̄cedere ex quibus cauſet̉ habitus ad peccandū inclinās. Alio mō poteſtaliquis peccare ex certa malitia abijciēdo ꝑ cōtemptū eaꝑ que homo retrahit̉ a peccādo qḋ ꝓprie eſt peccare in ſpm̄ſanctū ſicut dictū eſt ⁊ hoc etiā plerūqꝫ p̄ſupponit alia peccata. qꝛ ſicut dicit̉. Prouer. xviij. Impius cū in profundum pctōꝝ venerit. ꝯtemnit. Pōt tn̄ contingere ꝙ aliqͦsī primo actu peccati in ſpm̄ſanctū peccet ꝑ contemptū. tūꝓpter libertate arbitrij. tum etiā ꝓpter multas diſpoſitiōeſp̄cedentes vel etiā ꝓpter aliquod motiuū vehemēſ ⁊ debilem affectū hoīs ad bonū. ⁊ ideo ī viris ꝑfectis hoc vixaut nunqͣꝫ accidere pōt ꝙ ſtatim a principio peccent in ſpiritū ſct̄m. Un̄ dicit Origen̄ in .i. ꝑiarchon. Non arbitrorꝙ aliqͥs ex his qͥ in ſūmo ꝑfectoqꝫ gradu exiſterīt ad ſubitum euacuet̉. aut decidat. ſed paulatim ac ꝑ ꝑtes eum decidere neceſſe eſt. Et eadem ratio eſt ſi pctm̄ in ſpm̄ſancūaccipiat̉ ad litteram ꝓ blaſphemia ſpūſſancti. Talis eniꝫblaſphemia de qua dn̄s loquit̉ ſemper ex malitie ꝯtēptuprocedit. Si vero ꝑ peccatū in ſpm̄ſanctum intelligat̉ fi-