QueſtioR

ꝯtrariat̉ ei quod eſt principalius in ꝟtute. ſed principaliꝰin fide eſt fides vnitatis diuine a qua deficiunt gentilesmultitudinē deorum credentes. ergo eorum infidelitas ēgrauiſſima. ¶ Preterea. Inter hereticos tanto hereſisaliquorum deteſtabilior eſt qͣꝫto in pluribus ⁊ p̄ncipalioribus veritati fidei ꝯtradicunt. ſicut hereſis Atrij qui ſeꝑauit dīnitatem. deteſtabilior fuit qͣꝫ hereſis Neſtorij q̄ſeꝑauit humanitatē chriſti a perſona filij dei. ſed gentilesin pluribus ⁊ pͥncipalioribꝰ recedunt a fide qͣꝫ iudei ⁊ heretici. quia oīno nihil de fide recipiunt. ergo eorum infidelitas eſt grauiſſima. ¶ Preterea. Omne bonū eſt viminutiuū mali. ſed aliquod bonū eſt in iudeis quia confitentur vetus teſtamentū eſſe a deo. bonū etiam eſt in hereticis ꝙ venerant̉ nouū te ſtamentū. ergo minus peccātqͣꝫ gentiles qui vtrunqꝫ teſtamentū deteſtant̉. ¶ Sed ꝯͣeſt quod dicitur. ij. Pet. ij. Uelius enim erat illis nō cognoſcere viam iuſticie qͣꝫ poſt cognitionē retrorſum ꝯuerti. ſed gentiles non cognouerūt viam iuſticie. heretici ātet iudei aliqualiter cognoſcētes deſeruerūt. ergo eorū peccatum eſt grauius. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ in infidelitate ſicut dictum eſt duo poſſūt ꝯſiderari. Quorum vnū eſt cōꝑatio eius ad fidem. ⁊ ex hac parte aliquis grauius ꝯtrafidem peccat qui fidei renititur ſuſcepte qͣꝫ qui renititurfidei nondū ſuſcepte. ſicut grauius peccat qui non impietquod ꝓmiſit qͣꝫ ſi non impleat quod nunqͣꝫ ꝓmiſit. ⁊ ẜmhoc infidelitas hereticoꝝ qui ꝓfiteretur fidem euangelijet ei renitunt̉ eam corrūpentes grauius peccant qͣꝫ iudeiqui fidem euangelij nunqͣꝫ ſuſceperūt. ſed quia ſuſceper̄teius figuram in veteri lege quam male interp̄tantes corrumpunt. ideo etiam eorum infidelitas eſt grauius peccatum qͣꝫ infidelitas gentiliū qui nullo modo fidem euangelij ſuſceperūt. Aliud quod ī infidelitate ꝯſiderat̉ eſt corruptio eorum que ad fidem pertinent. ⁊ ẜm hoc cum inpluribus errent gentiles qͣꝫ iudei. ⁊ iudei qͣꝫ heretici. grauior eſt infidelitas gentiliū qͣꝫ iudeoꝝ. ⁊ iudeoꝝ qͣꝫ hereticoꝝ. niſi forte quorūdam. puta Manicheoꝝ qui etiā circa credibilia plus errant qͣꝫ gentiles. Harum famen duarum grauitatū prima preponderat ſecūde qͣꝫtum ad rationem culpe. quia infidelitas habet rationē culpe. vt ſupradictum eſt magis ex hoc ꝙ renitit̉ fidei qͣꝫ ex hoc ꝙ nō habet ea que ſunt fidei. hoc enī videtur vt dictuꝫ eſt magisad rationem pene pertinere. vnde ſimpliciter loquēdo infidelitas hereticoꝝ eſt peſſima. Et per hoc patet reſponſio ad obiecta.Ad ſeptimū ſic procedit̉Uidetur ꝙ non ſit cū infidelibꝰ publice diſputandū Dicit enim apoſtolus. ij. ad Timoth. ij. Noli verbis ꝯtendere. ad nihil enī vtile eſt niſi ad ſubuerſionē audientiū. ſꝫdiſputatio publica cū infidelibꝰ fieri non poteſt ſine ꝯtētione verboꝝ. ergo non eſt publice diſputandū cum infidelibꝰ ¶ Preterea. Lex Marciāi auguſti per canoneſ cōfirmata ſic dicit. Iniuriā facit iudicio religioſiſſime ſynodi ſiqͥs ſemel iudicata aut recte diſpoſita reuoluere ⁊ publice diſputare ꝯtendit. ſed oīa que ad fidem ꝑtinēt ſuntper ſacra ꝯcilia determīata. ergo grauiter peccat iniuriamſynodo faciens ſiquis de eis que ſunt fidei publice diſputare p̄ſumat. ¶ Preterea. Diſputatio argumētis aliquibus agitur. ſed argumentū eſt ratio rei dubie faciens fidem. ea aūt que ſunt fidei cum ſint certiſſima non ſunt indubitationē adducenda. ergo de eis que ſunt fidei non ēpublice diſputandū. ¶ Sed ꝯtra eſt quod Act. ix. dicit̉

ꝙ ſaulus inualeſcebat ⁊ ꝯfundebat iudeos ⁊ ꝙ loquebat̉cū gentibꝰ ⁊ diſputabat cū grecis. ¶ Rn̄ſio dicendū ꝙ īdiſputatione fidei duo ſunt ꝯſiderāda. Unū quidem exparte diſputantis. Aliud aūt ex parte audientiū. Ex parte quidem diſputantis eſt ꝯſideranda intentio. Si enimdiſputet tanqͣꝫ de fide dubitans ⁊ veritatem fidei ꝓ certo non ſupponens ſed argumentis exꝑiri intendens. proculdubio peccat tanqͣꝫ dubius in fide ⁊ infidelis. Si aūtdiſputet aliquis de fide ad ꝯfutandū errores vel etiam adexercitiū laudabile eſt. Ex parte ꝟo audientiū ꝯſiderandum eſt vtrum illi qui diſputationē audiunt ſint inſtiucti ⁊ firmi in fide. aut ſimplices ⁊ in fide titubātes. Et qͥdem coram ſapientibꝰ in fide firmis nullū periculum eſtdiſputare de fide. ſed circa ſimplices eſt diſtinguendumQuia aut ſunt ſolicitati ſiue pulſati ab infidelibꝰ. puta iudeis vel hereticis ſiue paganis nitentibꝰ corrūpere in eisfidem. Aut oīno non ſunt ſolicitati ſuper hoc. ſicut in terris in quibus non ſunt infideles. In primo caſu neceſſariū eſt publice diſputare de fide. dumodo inueniant̉ aliqͦad hoc ſufficientes ⁊ idonei qui errores ꝯfutare poſſunt.Per hoc enī ſimplices in fide firmabunt̉. ⁊ tolletur in fidelibus decipiendi facultas. ⁊ ipſa taciturnitas eoꝝ qͥ reſiſtere deberent ꝑuertētibꝰ fidei veritatē eſſet erroris ꝯfirmatio. Unde Gre. in. ij. paſtoral̓. Sicut incauta locutioin errorem ꝑtrahit. ita indiſcretū ſilentiuꝫ eos qui erudiripoterant in errore derelinqͥt. In ſecūdo ꝟo caſu ꝑiculoſuꝫeſt pubſice diſputare de fide coram ſimplicibꝰ quoruꝫ fides ex hoc eſt firmior quia nihil diuerſum audierunt abeo qd̓ credunt. ⁊ ideo non expedit eis vt verba infideliuꝫaudiant diſputantiū ꝯtra fidem. ¶ Ad primū ergo d̓ cēdum ꝙ apl̓s non ꝓhibet totaliter diſputationē. ſed inordinatam que magis fit in ꝯtentione verboꝝ qͣꝫ firmitateſententiarū. ¶ Ad ſecundū dicendū ꝙ lex illa ꝓ hibet publicam diſputationē de fide que procedit ex dubitationefidei. non autem illam que eſt ad fidei ꝯfirmationē ¶ Adtertiū dicendū ꝙ non debet diſputari de his que ſunt fidei quaſi de eis dubitando. ſed ꝓpter veritatem manifeſtandam ⁊ errores ꝯfutandos. Oportet enī ad fidei ꝯfirmationē aliqn̄ cum infidelibꝰ diſputare qn̄qꝫ quidem defendendo fidem. ẜm illud. i. Pet. iij. Parati ſemper adſatiſfactionē omni poſcenti vos ratione de ea que eſt ī vobis ſpe ⁊ fide. quandoqꝫ autem ad ꝯuincēdos errantes.ẜm illud Titum. i. Ut ſit potens exhortari in doctrina ſana. ⁊ eos qui ꝯtradicunt arguere.Ad octauū ſic ꝓceditur.Uidet̉ ꝙ infideles nullo mō compellēdi ſint ad fidem.Dicit̉ enī Matth. xiij. ꝙ ſerui pr̄iſfamilias in cuius agroerant zizania ſemīata q̄ſierūt ab eo. vis imꝰ ⁊ colligimusea. ⁊ ip̄e rn̄dit. Non ne forte colligētes zzaniā eradicētiſſimul cū eis triticū. Ubi dicit Chry. Hec dicit dn̄s ꝓhibens occiſiōes fieri. Nec enī oportet interficere hereticūquia ſi eos occideritis neceſſe eſt multos ſctōꝝ ſimul ſubuerti. ergo videt̉ ꝙ pari rōne nec aliqͥ infideles ſint ad fidem cogēdi. ¶ Preterea. In decre. diſ. xlv. ſic d̓r. De iudeis p̄cepit ſcā ſynodus neminē deīcepſ ad credēdū viminferre. ergo pari ratione nec alij infideles ſunt ad fidemcogēdi. ¶ Preterea. Aug. dicit ꝙ cetera p̄t hō nolēs. credere ꝟo n̄ niſi volēs. ſꝫ volūtas cogi n̄ p̄t. ergo vr̄ ꝙ ī fideles n̄ ſint ad fidē cogēdi. ¶ Preterea. Ezech. xviij. d̓r exꝑſona dei. Nolo mor. pec. ſꝫ nos debemꝰ volūtatē nr̄aꝫ cōfor̄are dīne. v. s. dc̄m ē. ergo etiā nos n̄ debemꝰ velle ꝙ ī

b5