QueſtioV
altero dupliciter. Uno modo ꝑ ſe. Alio modo ꝑ accn̄s.Per ſe qͥdē inter oēs ꝟtutes prima ē fides. Cum enī inagibilibꝰ finis ſit principiū. vt ſupra dictū ē: ncc̄e ē ꝟtutes theologicas quarū obiectū eſt vltimꝰ finis eē prioresceteris ꝟtutibꝰ ip̄e aūt vltimꝰ finis oꝑtet ꝙ priꝰ ſit in intellectu qͣꝫ in volūtate: qꝛ volūtas nō fert̉ in aliqͥd. niſi ꝓut ē in intellectu apprehēſum. Unde cū vltimꝰ finis ſit qͥdē in volūtate ꝑ ſpem ⁊ charitatē. in ītellectu aūt per fidē. ncc̄e ē ꝙ fides ſit prima inter oēs ꝟtutes: qꝛ natural̓cognitio nō p̄t attingere ad deū ẜm ꝙ eſt obiectū btītudinis ꝓut tēdit in ip̄m ſpes ⁊ charitas. Sed ꝑ accn̄s p̄t aliqua ꝟtꝰ eē prior fide Cauſa enī ꝑ accn̄s eſt ꝑ accn̄s priorremouere aūt ꝓhibēs ꝑtinet ad cāꝫ ꝑ accn̄s. vt patet perphiloſophū in octauo phiſicoꝝ. et ẜm hoc aliq̄ virtutespn̄t dici ꝑ accn̄s priores fide inqͣꝫtū remouēt impedimenta credendi. ſicut fortitudo remouet inordinatū timoremimpediētē fideꝫ. hūilitas aūt ſuꝑbiā ꝑ quā intellectꝰ recuſat ſe ſubmittere veritati fidei. Et idem pōt dici de aliqͥbꝰalijs virtutibꝰ. qͣꝫuis nō ſint vere virtutes niſi p̄ſuppoſitafide. vt ptꝫ ꝑ Aug. in li. ꝯͣ Iulianū. Un̄ ptꝫ reſponſio adprimū. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ ſpes nō pōt vniuerſaliter ītroducere ad fidē. Nō enī pōt ſpes haberi de eterna beatitudine niſi credat̉ poſſibile. qꝛ impoſſibile non cadit ſubſpe. vt ex ſupra dictis ptꝫ. ſꝫ ex ſpe aliqͥs introduci pōt adhoc ꝙ ꝑſeueret in fide. vel ꝙ fidei firmiter adhereat. ⁊ ẜmhoc d̓r ſpes ītroducere ad fidē. 7 Ad tertiū dicēdū ꝙ obiectū dupliciter d̓r. Qn̄qꝫ enī importat inclinatione volūtatis ad implēdum diuina mādata. ⁊ ſic nō ē ſpecialisvirtus. ſꝫ generaliter īcludit̉ in oī virtute. qꝛ oēs actusvirtutū cadūt ſub p̄ceptis legis diuine vt ſupra dictū eſt⁊ hoc modo ad fidē reqͥrit̉ obiecta. Alio modo pōt accipi obiecta ẜm ꝙ importat īclinationē qͣꝫtum ad implēdūmandata ẜm ꝙ habent rationē debiti. ⁊ ſic obiecta ſpecialis virtus eſt ꝑs iuſticie. Reddit enī ſuꝑiori debitu obediendo ſibi. ⁊ hoc modo obiecta ſeqͦt̉ fidē ꝑ quā manifeſtatur homini ꝙ deꝰ ſit ſuꝑior cui debeat obedire. ¶ Adqͣrtū dicēdū ꝙ ad rationē fundamēti nō ſolū reqͦrit̉ ꝙ ſitprimū. ſꝫ etiā ꝙ ſit alijs ꝑtibꝰ edificij ꝯnexū. Nō enī eētfundamētū niſi ei alie ꝑtes edificij coheterent. connexioaūt ſpūalis edificij ē ꝑ charitateꝫ. ẜm illud Col̓. iij. Suꝑoīa charitatē habete q̄ ē vinculū ꝑfectiōis. ⁊ ideo fides ſine charitate fundamētū eſſe nō pōt. nec tn̄ oꝑtet ꝙ charitas ſit prior fide. ¶ Ad qͥntū dicēdū ꝙ actꝰ vplūtatis p̄exigit̉ ad fidē. nō tn̄ actus voluntatis charitate informatꝰſed talis actus p̄ſupponit fidem. qꝛ nō pōt voluntas ꝑfecto amore in deum tendere niſi intellectus rectam fideꝫhabeat circa ipſum.Adoctauum ſic proceditur. videtur ꝙ fides nō ſit certior ſcīa ⁊ alijs virtutibusī tellectualibꝰ. Dubitatio enī opponit̉ certitudini. vn̄ videt̉ illud eē certiꝰ qd̓ minꝰ pōt habere de dubitatiōe. ſicutē albiꝰ qḋ ē nigro impermixtiꝰ ſꝫ ītellectꝰ ⁊ ſcīa ⁊ etiā ſapīanō habet dubitationē circa ea qͦꝝ ſunt. credēs aūt īterdūp̄t pati motū dubitatiōis ⁊ dubitare de his q̄ ſunt fideiergo fides ē certior ꝟtutibꝰ ītellectualibꝰ. ¶ Pret̓ea viſioē certior auditu. ſꝫ fides ē ex auditu vt d̓r Ro. x. in ītellectu aūt ⁊ ſcīa ⁊ ſapiētia includit̉ q̄dā intellectualis viſio.ergo certior ē ſcīa vel ītellectꝰ qͣꝫ fides. ¶ Preterea qͣꝫtoaliqͥd ē ꝑfectiꝰ in his q̄ ad ītel lectū ꝑtinet. tātoē certiꝰ. ſedintellectꝰ ē ꝑfectior fide. qꝛ ꝑ fidē ad intellectū ꝑuenit̉. ẜmillud Eſa. xxviij. Niſi credideritis nō ītelligetis ẜm aliā
lr̄a 3. Et Augꝰ dicit etiā de ſciētia. xiiij. de trini. ꝙ ꝑ ſciētiāroborat̉ fides. ergo videt̉ ꝙ certior fit ſcīa vel intellectꝰ qͣꝫfides. ¶ Sed ꝯͣ e qd̓ apl̓s dicit i. ad Theſſal̓. ij. Tū accepiſſetis a nobis v̓bū auditꝰ .ſ. ꝑ fidē accepiſtis id non vtverbū hoīuꝫ. ſꝫ ſic̄ vece ē verbū dei. ſꝫ nihil certiꝰ ꝟbo dei ergo ſcīa n̄ ē certior fide nec aliqͥd aluid ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙſic̄ ſupͣ dictū ē. virtutū ītellectualiū due ſunt circa ꝯtingetia .ſ. prudētia ⁊ ars. qͥbꝰ p̄fert̉ fides in certitudine ratiōeſue materie. qꝛ ē de eternis q̄ nō ꝯtingit aliter ſe habere.Tres aūt relique ꝟtutes .ſ. ſapīa ſcīa ⁊ ītellectꝰ ſunt d̓neceſſarijs. vt ſupra dictū ē. Sed ſciēdū ē ꝙ ſapiētia ⁊ ſcīa⁊ intellectꝰ dupliciter dicūt̉. Uno modo ẜm ꝙ ponūturvirtutes ītellectuales a philoſopho in .vij. ethicoꝝ. Aliomodo ẜm ꝙ ponūt̉ dona ſpūſſancti. Primo modo dicendū eſt ꝙ certitudo pōt ꝯſiderari dupliciter. Uno modoex cauſa certitudinis. ⁊ ſic d̓r eſſe certiꝰ illud qd̓ hꝫ certiorem cauſam. ⁊ hoc modo fides ē certior tribꝰ p̄dictis. qꝛfides īnitit̉ veritati diuine. tria aūt p̄dicta īnitunt̉ rationihūane. Alio modo pōt cōſiderari certitudo ex ꝑte ſubiecti. ⁊ ſic d̓r eſſe certiꝰ qd̓ pleniꝰ cōſeqͦt̉ intellectꝰ hoīs. et ꝑhūc modū qꝛ ea q̄ ſunt fidei ſunt ſupra ītellectū hoīs. nōaūt ea q̄ ſubſunt tribꝰ p̄dictis ideo ex hac ꝑte fides eſt minus certa Sꝫ qꝛ vnūquodqꝫ iudicat̉ ſimpliciter qͦdē ẜmcauſam ſuā. ẜm aūt diſpoſitionē q̄ ex ꝑte ſubiecti ē iudicat̉ ẜm quid. Inde ē ꝙ fides eſt ſimpliciter certior ſꝫ aliaſunt certiora ẜm qͥd ſ. qͦ ad nos. Sil̓iter aūt ſi accipiant̉tria p̄dicta ẜm qd̓ ſunt dona pn̄tis vite cooꝑant̉ ad fideꝫſicut ad principiū dn̄ p̄ſupponūt. vnde etiā ẜm hoc fidesē eis certior. ¶ Ad primū ergo dicēduꝫ ꝙ illa dubitationō ē ex ꝑte cauſe fidei. ſꝫ qͦ ad nos inqͣꝫtum nō plene aſſequimur ꝑ ītellectū ea q̄ ſunt fidei. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙceteris paribꝰ viſio ē certior auditu. ſꝫ ſi ille a qͦ auditur.multū excedit viſum vidētis. ſic certior ē auditꝰ qͣꝫ viſus.ſicut aliqͦs parue ſcientie magis certificat̉ de eo qḋ auditab aliqͦ ſciētifico qͣꝫ de eo qd̓ ſibi ẜm ſuam ratione videt̉.⁊ multo magis hō certior ē deeo qḋ audit a deo qui fallinō pōt qͣꝫ de eo qd̓ vidit ꝓpria rōne q̄ falli pōt. ¶ Ad tertium dicēdū ꝙ ꝑfectio ītellectꝰ ⁊ ſciētie excedit cognitionē fidei qͣꝫtū ad maiorē manifeſtationē nō tn̄ qͣꝫtū ad certiorē inheſionē. qꝛ tota certituoh ītellectꝰ vel ſciētie ẜm ꝙſunt dona ꝓcedit a certitudīe fidei. ſicut certitudo cognitionis cōcluſionū ꝓcedit ex certitudīe principioꝝ. Scd̓ꝫaūt ꝙ ſciētia ⁊ ſapiētia ⁊ intellectus ſunt virtutes ītellectuales īnitunt̉ naturali lumini rationis qd̓ deficit a certitudine ⁊ a verbo dei cui īnititur fides.Einde confiderandūede habētibꝰ fidē. Et circa hoc q̄runt̉ qͣttuor. primo viꝝ angelꝰ aūt hō in prima ſui ꝯditiōe habuerit fidēſcd̓o viꝝ demones habet fidē. tertio vtꝝ heretici errātesī vno articulo fidei habeāt fidē de alijs articulis. quartovtꝝ fidē hn̄tiū vnꝰ ab alio habeat maiorē fidem.Ad primuꝫ ſic procediturvidet̉ qd̓ angelꝰ aūt hō in ſua prima cōditiōe fidē nō habuerit. Dicit enī Hugo de ſan. vict. ꝙ qꝛ hō oculū ꝯtēplationis nō hꝫ deū ⁊ q̄ in deo ſunt videre non valet. ſedangelus in ſtatu ſue prime cōditionis ante cōfirmationēvel lapſuꝫ habuit oculū contemplationis. Uidebat enīres in verbo. vt Augꝰ dicit ſcd̓o ſuꝑ Gen̄. adiraꝫ. Et ſimiliter primꝰ hō in ſtatu īnocentie videt̉ habuiſſe oculūꝯtēplatiōis aꝑtū. Dicit enī Hugo de ſan. vic. ī ſuis ſnīs