Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioII

habitū fidei hꝫ rectū iudiciū de his ꝯͣueniūt illi ꝟtuti hoc etiā lumē fidei diuinitꝰ infuſū hoī aſſentithis ſunt fidei aūt ꝯͣrijſ. ideo nihiſ ꝑiculi vel dānationis ineſt his ſunt ī xp̄o ieſu ab ip̄o illumīati fidē.Ad tertiū dd̓m inuiſibilia dei altiori qͣꝫtū ad plura ꝑcipit fides qͣꝫ naturalis ex creaturis ī deū ꝓcedēs.Un̄ d̓r Ecc̄. iij. Pl̓ima ſuꝑ ſenſū hoīs oſtēſa ſunt tibi.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ea rōne naturali ꝓbari pn̄t ſit neceſſariūcredere. In oꝑbꝰ enī dei nihil ſuꝑfluū īuenit̉ multo minus qͣꝫ ī oꝑbꝰ nature ſed ad id qd̓ vnū p̄t fieri ſuꝑflueapponitur aliud. ergo ea naturalē rōnem cognoſci pn̄tſuꝑfluū eēt fidē acciꝑe¶ Preterea ea ncc̄e ē credere deqͥbꝰ ē fides. ſꝫ ē de eodē ſcīa fides. vt ſupͣ habitū ē.ergo ſcīa ſit de oībꝰ illis naturali rōne cognoſci pn̄t. videt oporteat credere ea naturalē rōneꝫ ꝓbātur. Preterea oīa ſcibilia vidēt̉ vniꝰ rōnis. ſi ergo q̄dameoꝝ ꝓponunt̉ hoī vt credēda pari rōne oīa hmōi ncc̄e eētcredere. hoc aūt ē falſū. ergo ea naturalē rōneꝫ cognoſci pn̄t ncc̄e ē credere Sꝫ ꝯͣ ē. qꝛ ncc̄e eſt deū credere vnū incorporeū naturali rōne a philoſophis ꝓbāt̉ Rn̄ſio dd̓m neceſſariū ē hoī acciꝑe modū fidei nonſolū ea ſunt ſupͣ rōneꝫ. ſꝫ etiā ea rōneꝫ cognoſci pn̄t. hoc ꝓpt̓tria. primo qͦdē vt citiꝰ ad veritatis diuinecognitionē ꝑueniat. Scīa enī ad quā ꝑtinet ꝓbare deuꝫ. alia hmōi de deo. vltima hoībꝰ addiſcēda ꝓponit̉ſuppoſitis multꝭ alijs ſciētijs. ſic niſi poſt multū tp̄svite ſue ad dei cognitōeꝫ perueniret. ſcd̓o vt cognitiodei ſit coīor. Multi enim ī ſtudio ſcīe ꝓficere pn̄t. velꝓpt̓ hebetudinē īgenij. vel ꝓpt̓ alias occupatiōes neceſſitates tꝑalis vite. vel etiā ꝓpt̓ torporē addiſcēdi oīno deicognitōe fraudarēt̉ niſi ꝓponerent̉ eis diuina modū fidei. tertio ꝓpt̓ certitudinē. enī hūana ī rebꝰ diuinis ē multū deficiēs. Cuiꝰ ſignuꝫ ē. qꝛ philoſophi de rebꝰhūanis naturali īue ſtigatiōe ꝑſcrutātes ī multis errauerūt. ſibijpſis ꝯͣria ſenſerūt. vt ergo eēt indubitata certa cognitio apud hoīes de deo oꝑtuit diuina eis mo fidei traderēt̉ qͣſi a deo dicta mētiri pōt. Ad primum ergo dd̓m īueſtigatio naturalis rōnis ſufficithūano generi ad cognitōeꝫ diuinoꝝ etiā rōne on̄di pn̄t ē ſuꝑfluū vt talia credāt̉/ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m eodē p̄t ſcīa. fides apud eūdē. ſꝫ id qḋ ē ab vno ſcitū p̄t ab alio creditū. vt ſupͣ dictū eſt. Ad tertiū dd̓m ſioīa ſcibilia ꝯueniāt ī rōne ſcientie. tn̄ cōueniūt in hoc equaliter ordinēt ad beatitudinē. ideo non equaliteroīa ꝓponuntur vt credenda.Adquintū ſic procediturUidet̉ teneat̉ ad credēdū aliqͥd explicite. Nullꝰenī tenet̉ ad id qd̓ ē ī eiꝰ ptāte. ſꝫ credere aliqͥd explicite ē ī hoīs ptāte. Dr̄ enī Ro. x. Quō credet ī illumquē audier̄t. quō audiēt ſine p̄dicāte quō aūt p̄dicabūtniſi mittāt̉. ergo credere aliqͥd explicite hōn̄ tenet̉/ Preterea ſic̄ fidē ordinamur ī deū. ita etiā charitate. ſꝫ adꝯſeruādū p̄cepta charitatis tenet̉. ſꝫ ſufficit ſolaparatio animi. ſic̄ ptꝫ ī illo p̄cepto dn̄i qd̓ ponit̉ Ulat. v.Si qͥs ꝑcuſſerit te ī vna maxilla p̄be ei aliā ī alijsſil̓ibꝰ. vt Augꝰ exponit ī li. ẜmone dn̄i ī mōte. ergo etiā tenet̉ explicite aliqͥd credere. ſed ſufficit qd̓ habeataīuꝫ p̄paratū ad credēdū ea a deo ꝓponūt̉. Pretereabonū fidei ī qͣdā obediētia ꝯſiſtit. ẜm illud Ro. i. Ad obe

diēdū fidei ī oībꝰ gētibꝰ. ſꝫ ad ꝟtutē obediētie reqͥrit̉ aliqͣ determinata p̄cepta obſeruet. ſꝫ ſufficit hēatꝓmptū aīuꝫ ad credēdū ẜm illd̓ pͣs. Paraiꝰ ſū ſū turbatꝰ. vt cuſtodiā mādata tua. ergo videt̉ etiā ad fideꝫſufficiat habeat ꝓmptū aīuꝫ ad credēdū ea ei diuinitꝰ ꝓponi pn̄t. abſqꝫ hoc explicite aliqͥd credat. Sꝫ ꝯͣē qd̓ d̓r ad Heb. xi. Accedētē ad deū oꝑtet credere. qꝛ ē ēt inqͥrētibꝰ ſe remunerator ē. Rn̄ſio dd̓m p̄cepta ſegis tenet̉ implere dāt̉ de actibꝰ ꝟtutū ſunt viaueniēdi ad ſalutē. Actꝰ aūt ꝟtutis ſic̄ ſupͣ dictū eſt ſumit̉ẜm habitudinē habitꝰ ad obiectū. ſed ī obiecto cuiuſlibetꝟtutis duo pn̄t ꝯſiderari. ſcꝫ id qd̓ ꝓprie ſe obiectumꝟtutis qd̓ neceſſariū ē ī actu ꝟtutis. iteꝝ qd̓ ē accidēs ſiue ꝯſequenter ſe hꝫ ad ꝓpriā rōneꝫ obiecti. ſic̄ adobiectū fortitudinis ꝓprie ſe ꝑtinet ſuſtinere periculamortis aggredi hoſtes periculo ꝓpt̓ bonū. ſꝫ armetur vel enſe ꝑcuciat ī bello iuſto. aut aliqͥd hmōi faciat. reducit̉ qͥdē ad obiectū fortitudinis. ſꝫ accn̄s. Determinatio ergo ꝟtuoſi actꝰ ad ꝓpriū. ſe obiectū ꝟtutisē ſub neceſſitate p̄cepti. ſic̄ ip̄e ꝟtutis actꝰ. ſꝫ determīatio actꝰ ꝟtuoſi ad ea accidētaliter vel ſecundario ſe hn̄tad ꝓpriū ſe ꝟtutis obiectū cadūt ſub neceſſitatecepti. niſi loco tꝑe. Dicēdū ē ergo fidei obiectū ſe ēid qd̓ beaꝰꝰ effict̉. vt ſupͣ dictū ē. accidēs aūt aūt ſecūdario ſe hn̄t ad obiectū ꝟtutis oīa in ſacra ſcripturadiuinitꝰ tradita ꝯtinēt̉. ſic̄ abraaꝫ habuit duos filios Dauid fuit filiꝰ Iſai. alia hmōi. Quātū ergo ad primacredibilia ſunt articuli fidei tenet̉ explicite credere ſicut tenet̉ hr̄e fidē. Quātū aūt ad alia credibiliatenet̉ explicite credere. ſꝫ ſolū implicite. vel ī p̄paration animi inqͣꝫtū paratꝰ ē credere qͥcqͦd diuina ſcripturaꝯtinet. ſꝫ tunc ſolū hmōi tenet̉ explicite credere qn̄ hoc eiꝯſtiterit ī doctrina fidei ꝯtineri. Ad primuꝫ ergo dd̓m ſi ī ptāte hoīs dicat̉ aliqͥd excluſo auxilio gr̄e. ſic adml̓ta tenet̉ ad p̄t ſine gr̄a reparāte. ſic̄ ad diligēdūdeū ꝓximū. ſil̓iter ad credēdū articl̓os fidei. ſꝫ tn̄ hocp̄t auxilio gr̄e. qd̓ qͥdē auxiliū qͥbuſcūqꝫ diuinitꝰ datur. miſericorditer datur quibus autem non datur ex iuſticia non datur in penam precedētis peccati ſaltē originalis pct̄i. vt Augꝰ dic̄ ī li. de correctiōe gr̄a. Ad ſcd̓ꝫdd̓m tenet̉ ad determīate diligēdū ea diligibiliaſunt ꝓprie ſe charitatꝭ obiecta. ſcꝫ deꝰ ꝓximꝰ ſꝫ obiectio ꝓcedit de illis p̄ceptis charitatis qͣſi ꝯn̄ter ꝑtinentad obiectū charitatis. Ad tertiū dd̓m virtꝰ obediētieꝓprie ī volūtate ꝯſiſtit. ideo ad actum obedientie ſufficitꝓmptitudo volūtatis ſubiecta p̄cipiēti ē ꝓprie ſe obiectu obediētie. ſꝫ hoc p̄ceptū vel illud accn̄s vel ꝯn̄ter ſehn̄t ad ꝓprium ſe obiectū obedientie.Ad ſextum ſic procediturUidet̉ eqͣliter oēs tenēt̉ ad habēdū fidē explicitā. Adea enī ſunt de neceſſitate ſalutis oēs tenēt̉. ſic̄ ptꝫ deceptis charitatis. ſꝫ explicatio credēdoꝝ ē neceſſitate ſalutis vt dictū ē. ergo oēs eqͣliter tenēt̉ ad explicite credē. Preterea nullꝰ dꝫ examinari de eo qd̓ explicite credere vidēt̉. ſꝫ qn̄qꝫ ſimplices examināt̉ de minimis articulis fidei. ergo oēs tenēt̉ explicite oīa credere Pretere a ſi mīores tenēt̉ hr̄e fide explicitā. ſꝫ ſolū implicitāoꝑtet habeāt fidē implicitā ī fide maioꝝ. ſꝫ hoc videt̉ periculoſū. qꝛ poſſet ꝯtīgere illi maiores errarēt. ergo videt̉ mīores etiā debeant hr̄e fidē explicitā. ſic ergo oēseqͣliter tenēt̉ ad explicite credēdū. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ d̓r Ioh .i.