QueſtioII
habitū fidei hꝫ rectū iudiciū de his q̄ ꝯͣueniūt illi ꝟtuti⁊ hoc mō etiā ꝑ lumē fidei diuinitꝰ infuſū hoī hō aſſentithis q̄ ſunt fidei nō aūt ꝯͣrijſ. ⁊ ideo nihiſ ꝑiculi vel dānationis ineſt his qͥ ſunt ī xp̄o ieſu ab ip̄o illumīati ꝑ fidē.Ad tertiū dd̓m ꝙ inuiſibilia dei altiori mō qͣꝫtū ad plura ꝑcipit fides qͣꝫ rō naturalis ex creaturis ī deū ꝓcedēs.Un̄ d̓r Ecc̄. iij. Pl̓ima ſuꝑ ſenſū hoīs oſtēſa ſunt tibi.Ad quartuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ea q̄ rōne naturali ꝓbari pn̄t nō ſit neceſſariūcredere. In oꝑbꝰ enī dei nihil ſuꝑfluū īuenit̉ multo minus qͣꝫ ī oꝑbꝰ nature ſed ad id qd̓ ꝑ vnū p̄t fieri ſuꝑflueapponitur aliud. ergo ea q̄ ꝑ naturalē rōnem cognoſci pn̄tſuꝑfluū eēt ꝑ fidē acciꝑe¶ Preterea ea ncc̄e ē credere deqͥbꝰ ē fides. ſꝫ nō ē de eodē ſcīa ⁊ fides. vt ſupͣ habitū ē. cūergo ſcīa ſit de oībꝰ illis q̄ naturali rōne cognoſci pn̄t. videt ꝙ nō oporteat credere ea q̄ ꝑ naturalē rōneꝫ ꝓbātur.¶ Preterea oīa ſcibilia vidēt̉ eē vniꝰ rōnis. ſi ergo q̄dameoꝝ ꝓponunt̉ hoī vt credēda pari rōne oīa hmōi ncc̄e eētcredere. hoc aūt ē falſū. nō ergo ea q̄ ꝑ naturalē rōneꝫ cognoſci pn̄t ncc̄e ē credere ¶ Sꝫ ꝯͣ ē. qꝛ ncc̄e eſt deū credereeē vnū ⁊ incorporeū q̄ naturali rōne a philoſophis ꝓbāt̉¶ Rn̄ſio dd̓m ꝙ neceſſariū ē hoī acciꝑe ꝑ modū fidei nonſolū ea q̄ ſunt ſupͣ rōneꝫ. ſꝫ etiā ea q̄ ꝑ rōneꝫ cognoſci pn̄t.⁊ hoc ꝓpt̓tria. primo qͦdē vt citiꝰ hō ad veritatis diuinecognitionē ꝑueniat. Scīa enī ad quā ꝑtinet ꝓbare deuꝫeē. ⁊ alia hmōi de deo. vltima hoībꝰ addiſcēda ꝓponit̉ p̄ſuppoſitis multꝭ alijs ſciētijs. ⁊ ſic nō niſi poſt multū tp̄svite ſue hō ad dei cognitōeꝫ perueniret. ſcd̓o vt cognitiodei ſit coīor. Multi enim ī ſtudio ſcīe ꝓficere nō pn̄t. velꝓpt̓ hebetudinē īgenij. vel ꝓpt̓ alias occupatiōes ⁊ neceſſitates tꝑalis vite. vel etiā ꝓpt̓ torporē addiſcēdi qͥ oīno deicognitōe fraudarēt̉ niſi ꝓponerent̉ eis diuina ꝑ modū fidei. tertio mō ꝓpt̓ certitudinē. Rō enī hūana ī rebꝰ diuinis ē multū deficiēs. Cuiꝰ ſignuꝫ ē. qꝛ philoſophi de rebꝰhūanis naturali īue ſtigatiōe ꝑſcrutātes ī multis errauerūt. ⁊ ſibijpſis ꝯͣria ſenſerūt. vt ergo eēt indubitata ⁊ certa cognitio apud hoīes de deo oꝑtuit ꝙ diuina eis ꝑ modū fidei traderēt̉ qͣſi a deo dicta qͥ mētiri nō pōt. ¶ Ad primum ergo dd̓m ꝙ īueſtigatio naturalis rōnis nō ſufficithūano generi ad cognitōeꝫ diuinoꝝ etiā q̄ rōne on̄di pn̄t⁊ iō nō ē ſuꝑfluū vt talia credāt̉/ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ d̓ eodēnō p̄t eē ſcīa. ⁊ fides apud eūdē. ſꝫ id qḋ ē ab vno ſcitū p̄teē ab alio creditū. vt ſupͣ dictū eſt. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ ſioīa ſcibilia ꝯueniāt ī rōne ſcientie. nō tn̄ cōueniūt in hocꝙ equaliter ordinēt ad beatitudinē. ⁊ ideo non equaliteroīa ꝓponuntur vt credenda.Adquintū ſic procediturUidet̉ ꝙ nō teneat̉ hō ad credēdū aliqͥd explicite. Nullꝰenī tenet̉ ad id qd̓ nō ē ī eiꝰ ptāte. ſꝫ credere aliqͥd explicite nō ē ī hoīs ptāte. Dr̄ enī Ro. x. Quō credet ī illumquē n̄ audier̄t. quō audiēt ſine p̄dicāte quō aūt p̄dicabūtniſi mittāt̉. ergo credere aliqͥd explicite hōn̄ tenet̉/ Preterea ſic̄ ꝑ fidē ordinamur ī deū. ita etiā ꝑ charitate. ſꝫ adꝯſeruādū p̄cepta charitatis hō nō tenet̉. ſꝫ ſufficit ſola p̄paratio animi. ſic̄ ptꝫ ī illo p̄cepto dn̄i qd̓ ponit̉ Ulat. v.Si qͥs ꝑcuſſerit te ī vna maxilla p̄be ei ⁊ aliā ⁊ ī alijs cōſil̓ibꝰ. vt Augꝰ exponit ī li. d̓ ẜmone dn̄i ī mōte. ergo etiānō tenet̉ hō explicite aliqͥd credere. ſed ſufficit qd̓ habeataīuꝫ p̄paratū ad credēdū ea q̄ a deo ꝓponūt̉. ¶ Pretereabonū fidei ī qͣdā obediētia ꝯſiſtit. ẜm illud Ro. i. Ad obe
diēdū fidei ī oībꝰ gētibꝰ. ſꝫ ad ꝟtutē obediētie nō reqͥrit̉ꝙ hō aliqͣ determinata p̄cepta obſeruet. ſꝫ ſufficit ꝙ hēatꝓmptū aīuꝫ ad credēdū ẜm illd̓ pͣs. Paraiꝰ ſū ⁊ n̄ ſū turbatꝰ. vt cuſtodiā mādata tua. ergo videt̉ ꝙ etiā ad fideꝫſufficiat ꝙ hō habeat ꝓmptū aīuꝫ ad credēdū ea q̄ ei diuinitꝰ ꝓponi pn̄t. abſqꝫ hoc ꝙ explicite aliqͥd credat. ¶ Sꝫ ꝯͣē qd̓ d̓r ad Heb. xi. Accedētē ad deū oꝑtet credere. qꝛ ē ētꝙ inqͥrētibꝰ ſe remunerator ē. ¶ Rn̄ſio dd̓m ꝙ p̄cepta ſegis q̄ hō tenet̉ implere dāt̉ de actibꝰ ꝟtutū qͥ ſunt via ꝑueniēdi ad ſalutē. Actꝰ aūt ꝟtutis ſic̄ ſupͣ dictū eſt ſumit̉ẜm habitudinē habitꝰ ad obiectū. ſed ī obiecto cuiuſlibetꝟtutis duo pn̄t ꝯſiderari. ſcꝫ id qd̓ ꝓprie ⁊ ꝑ ſe obiectumꝟtutis qd̓ neceſſariū ē ī oī actu ꝟtutis. ⁊ iteꝝ qd̓ ē ꝑ accidēs ſiue ꝯſequenter ſe hꝫ ad ꝓpriā rōneꝫ obiecti. ſic̄ adobiectū fortitudinis ꝓprie ⁊ ꝑ ſe ꝑtinet ſuſtinere periculamortis ⁊ aggredi hoſtes cū periculo ꝓpt̓ bonū. ſꝫ ꝙ hō armetur vel enſe ꝑcuciat ī bello iuſto. aut aliqͥd hmōi faciat. reducit̉ qͥdē ad obiectū fortitudinis. ſꝫ ꝑ accn̄s. Determinatio ergo ꝟtuoſi actꝰ ad ꝓpriū. ⁊ ꝑ ſe obiectū ꝟtutisē ſub neceſſitate p̄cepti. ſic̄ ⁊ ip̄e ꝟtutis actꝰ. ſꝫ determīatio actꝰ ꝟtuoſi ad ea q̄ accidētaliter vel ſecundario ſe hn̄tad ꝓpriū ⁊ ꝑ ſe ꝟtutis obiectū nō cadūt ſub neceſſitate p̄cepti. niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Dicēdū ē ergo fidei obiectū ꝑ ſe ēid qd̓ hō beaꝰꝰ effict̉. vt ſupͣ dictū ē. ꝑ accidēs aūt aūt ſecūdario ſe hn̄t ad obiectū ꝟtutis oīa q̄ in ſacra ſcripturadiuinitꝰ tradita ꝯtinēt̉. ſic̄ ꝙ abraaꝫ habuit duos filiosꝙ Dauid fuit filiꝰ Iſai. ⁊ alia hmōi. Quātū ergo ad primacredibilia q̄ ſunt articuli fidei tenet̉ hō explicite credere ſicut ⁊ tenet̉ hr̄e fidē. Quātū aūt ad alia credibilia nōtenet̉ hō explicite credere. ſꝫ ſolū implicite. vel ī p̄paration animi inqͣꝫtū paratꝰ ē credere qͥcqͦd diuina ſcripturaꝯtinet. ſꝫ tunc ſolū hmōi tenet̉ explicite credere qn̄ hoc eiꝯſtiterit ī doctrina fidei ꝯtineri. ¶ Ad primuꝫ ergo dd̓mꝙ ſi ī ptāte hoīs eē dicat̉ aliqͥd excluſo auxilio gr̄e. ſic adml̓ta tenet̉ hō ad q̄ n̄ p̄t ſine gr̄a reparāte. ſic̄ ad diligēdūdeū ⁊ ꝓximū. ⁊ ſil̓iter ad credēdū articl̓os fidei. ſꝫ tn̄ hocp̄t hō cū auxilio gr̄e. qd̓ qͥdē auxiliū qͥbuſcūqꝫ diuinitꝰ datur. miſericorditer datur quibus autem non datur ex iuſticia non datur in penam precedētis peccati ⁊ ſaltē originalis pct̄i. vt Augꝰ dic̄ ī li. de correctiōe ⁊ gr̄a. ¶ Ad ſcd̓ꝫdd̓m ꝙ hō tenet̉ ad determīate diligēdū ea diligibilia qͣſunt ꝓprie ⁊ ꝑ ſe charitatꝭ obiecta. ſcꝫ deꝰ ⁊ ꝓximꝰ ſꝫ obiectio ꝓcedit de illis p̄ceptis charitatis q̄ qͣſi ꝯn̄ter ꝑtinentad obiectū charitatis. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ virtꝰ obediētieꝓprie ī volūtate ꝯſiſtit. ⁊ ideo ad actum obedientie ſufficitꝓmptitudo volūtatis ſubiecta p̄cipiēti q̄ ē ꝓprie ⁊ ꝑ ſe obiectu obediētie. ſꝫ hoc p̄ceptū vel illud ꝑ accn̄s vel ꝯn̄ter ſehn̄t ad ꝓprium ⁊ ꝑ ſe obiectū obedientie.Ad ſextum ſic procediturUidet̉ ꝙ eqͣliter oēs tenēt̉ ad habēdū fidē explicitā. Adea enī q̄ ſunt de neceſſitate ſalutis oēs tenēt̉. ſic̄ ptꝫ de p̄ceptis charitatis. ſꝫ explicatio credēdoꝝ ē d̓ neceſſitate ſalutis vt dictū ē. ergo oēs eqͣliter tenēt̉ ad explicite credēdū. ¶ Preterea nullꝰ dꝫ examinari de eo qd̓ explicite credere nō vidēt̉. ſꝫ qn̄qꝫ ſimplices examināt̉ de minimis articulis fidei. ergo oēs tenēt̉ explicite oīa credere ¶ Pretere a ſi mīores nō tenēt̉ hr̄e fide explicitā. ſꝫ ſolū implicitāoꝑtet ꝙ habeāt fidē implicitā ī fide maioꝝ. ſꝫ hoc videt̉ periculoſū. qꝛ poſſet ꝯtīgere ꝙ illi maiores errarēt. ergo videt̉ ꝙ mīores etiā debeant hr̄e fidē explicitā. ſic ergo oēseqͣliter tenēt̉ ad explicite credēdū. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ d̓r Ioh .i.