QueſtioI
Sicut enī ꝑ alios habitꝰ virtutū hō videt illud qd̓ ē ſibicōueniēs ẜm habitū illum. ita etiā ꝑ habitū fidei īclinat̉mens hoīs ad aſſentiēdū his q̄ ꝯueniūt recte fidei ⁊ nonalijs. ¶ Ad qͣrtū dicēdū ꝙ auditꝰ ē ꝟboꝝ ſignificātiū eaq̄ ſunt fidei. non aūt ē ipſaꝝ reꝝ de qͥbus ē fides. ⁊ ſic nonoportet vt huiuſmodi res ſint viſe.Ad quintū ſic procediturUidet̉ ꝙ ea q̄ ſunt fidei pn̄t eſſe ſcita. Ea enī q̄ nō ſciunt̉vident̉ eſſe ignorata. qꝛ ignorātia ſciētie opponit̉. ſed queſunt fidei nō ſunt ignorata. Hoꝝ enī ignorātia ad infidelitatē ꝑtinet. ẜm illud i. ad Timo. i. Ignorās feci incredulitate mea. ergo ea q̄ ſunt fidei poſſunt eē ſcita. ¶ Preterea ſciētia ꝑ rōnes acquirit̉. ſꝫ ad ea q̄ ſunt fidei a ſacrisauctoribꝰ rōnes inducunt̉. ergo ea q̄ ſunt fidei pn̄t eē ſcita. ¶¶ Preterea ea q̄ demonſtratiue ꝓbāt̉ ſunt ſcita. qꝛ demonſtratio ē ſyllogiſmꝰ faciēs ſcire. ſꝫ q̄dā q̄ in fide cōtinent̉ ſunt demōſtratiue ꝓbata a philoſophis ſic̄ deum eē⁊ deū eſſe vnū. ⁊ alia hm̄oi. ergo ea q̄ ſunt fidei pn̄t eē ſcita. ¶ Preterea opinio plus diſtata ſcīa qͣꝫ fides. cum fides dicat̉ eē media īter opinionē ⁊ ſcīaꝫ. ſꝫ opinio ⁊ ſcīapn̄t eē aliqͦ modo de eodem. vt d̓r in pͥmo poſterioꝝ. ergoetiam fides ⁊ ſcīa. Sed ꝯͣ ē qd̓ Gregꝰ dicit ꝙ apparētianō hn̄t fidē ſꝫ anguitionē. ea ergo de qͥbꝰ eſt fides agnitionem non habēt. ſed ea que ſunt ſcita agnitionem habētergo de eis que ſunt ſcita nō poteſt eſſe fides ¶ Rn̄ſio didicēdū ꝙ oīs ſcīa habet̉ ꝑ aliqͣ principia ꝑ ſe nota. ⁊ ꝑ cōſequēs viſa. ⁊ ideo oportet ꝙ q̄cunqꝫ ſunt ſcita aliqͦ modo eē viſa. Nō aūt ē poſſibile ꝙ idem ab eodē ſit viſum ⁊creditū. ſicut ſupͣ dictū ē. Unde etiaꝫ impoſſibile ē ꝙ abeodē idē ſit ſcitū ⁊ creditū pōt tn̄ ꝯtingere vt id qd̓ ē viſum vel ſcitū ab vno ſit creditū ab alio. Etenī q̄ de trinitate credimꝰ nos viſuros ſperamus. ẜm id. i. ad Coꝝ. xiiij.Uidemꝰ ꝑ ſpeculū nūc ī enigmate. tūc aūt facie ad faciē.quā qͦdeꝫ viſionē iā angeli hn̄t. Un̄ qd̓ nos credimꝰ illivident. Et ſil̓iter pōt ꝯtingere vt id qd̓ ē viſum vel ſcitūab vno hoīe etiā a ſtatu vie. ſit ab alio creditum qͥ hoc demōſtratiue nō nouit. id tn̄ qd̓ cōiter oībꝰ ꝓponit̉ hoībusvt credēdū eſt cōiter nō ſcitū. ⁊ iſta ſunt q̄ ſimpliciter fidei ſubſunt. ⁊ ideo fides ⁊ ſcīa nō ſunt de eodē. ¶ Ad primum ergo dicēdū ꝙ infideles eoꝝ q̄ ſunt fidei ignorātiāhabēt. qꝛ nō vidēt aūt ſciūt ea in ſeipſis. nec cognoſcuntea eē credibilia. ſꝫ ꝑ hūc modū fideles habēt eoꝝ noticiaꝫnō qͣſi demōſtratiue. ſꝫ inqͣꝫtum ꝑ lumē fidei vident̉ eſſecredēda vt dictū ē. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dicēdū ꝙ rōnes q̄ inducūt̉a ſanctis ad ꝓbādū ea q̄ ſunt fidei nō ſunt demōſtratiue.ſꝫ ꝑſuaſiones q̄dā manifeſtātes nō eē impoſſibile qd̓ ī fide ꝓponit̉ vel ꝓcedūt ex principijs fidei. ſcꝫ ex auctoritatibus ſacre ſcripture. ſicut dicit Dyoꝰ. ij. capl̓o. de diui. nominibꝰ. ex his aūt principijs ita ꝓbat̉ aliqͥd apud fidelesſic̄ etiaꝫ ex principijs naturaliter notis ꝓbat̉ aliqͥd apudoēs. vnde etiā theologia ſcīa ē vt ī principio oꝑis dictū ē¶ Ad tertiū dicēdū ē ꝙ ea q̄ demōſtratiue ꝓbari poſſentīter credēda numerāt̉. non qꝛ de ipſis ſimpliciter ſit fidesapud oēs. ſed qꝛ p̄exigunt̉ ad ea q̄ ſunt fidei. ⁊ oportet eaſaltē ꝑ fidē p̄ſupponi ab his qͥ eoꝝ demōſtrationē non habent. ¶ Ad qͣrtū dicēdū ꝙ ſicut philoſophus ibideꝫ dic̄ adiuerſis hoībꝰ de eodeꝫ oīno pōt haberi ſcīa ⁊ opinio. ſic̄⁊ ſupͣ dictū ē de ſcīa ⁊ fide. ſꝫ ab vno ⁊ eodē pōt haberi fides ⁊ ſcīa de eodē ẜm qͥd ſcꝫ ſubiecto ſꝫ non ẜm idē. Pōtenī eſſe ꝙ de vna ⁊ eadeꝫ re aliqͦs aliqͥd ſciat ⁊ aliqͦd aliudopinet̉. Et ſil̓iter de deo pōt aliquis demōſtratiue ſcire ꝙ
ſit vnꝰ. ⁊ credere ꝙ ſit trinꝰ. Sed de eodē ẜm idē nō pōteſſe ſimul ī vno hoīe ſcīa. nec cū opinionē. nec cū fide. aliatn̄ ⁊ alia rōne. ſcīa enī cū opinione ſimul eē non pōt ſimpliciter de eodē. qꝛ de rōne ſcīe ē ꝙ id qd̓ ſcit̉ exiſtimet̉ eēimpoſſibile aliter ſe hr̄e. De rōne aūt opinionis eſt ꝙ idqd̓ ē opinatū exiſtimet̉ poſſibile aliter ſe hr̄e. ſꝫ id qd̓ fide tenet̉ ꝓpter fidei certitudinē exiſtimat̉ etiā īpoſſibilē aliter ſe hr̄e. ſꝫ ea rōne nō pōt ſimul idē ⁊ ẜm idē eſſę ſcitū ⁊creditū. qꝛ ſcitū ē viſum. ⁊ creditū ē nō viſum. vt dictū ē.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ ꝙ credibilia nō ſint ꝑ certos articulos diſtinguēda. Eoꝝ enī oīuꝫ q̄ ī ſacra ſcriptura ꝯtinēt̉ ē fides habenda. ſꝫ illa nō pn̄t reduci ad aliquē certū numeꝝ ꝓpter ſuimultitudinē. ergo ſuꝑfluū videt̉ articl̓os fidei diſtinguere. ¶¶ Preterea materialiter diſtinctio cū ī infinitū fieripoſſit ē ab arte p̄termittēda ſꝫ formalis ratio obiecti credibilis ē vna ⁊ indiuiſibilis. vt ſupͣ dictū ē. ſcꝫ veritas prima. ⁊ ſcd̓m rōneꝫ formalē credibilia diſtingui nō pn̄t ergo p̄termittēda ē credibiliū materialis diſtinctio ꝑ articulos. ¶ Preterea ſic̄ a qͥbuſdā d̓r. articulꝰ eſt indiuiſibilisveritas de deo artās nos ad credēdū. ſꝫ credere ē voluntariū qꝛ ſicut Augꝰ dicit. Nullꝰ credit niſi volēs. ergo videtur ꝙ incōueniēter diſtinguantur credibilia ꝑ articulos.¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Iſidorꝰ dic̄. articulꝰ ē p̄ceptio diuine veritatis tendēs in ipſam. ſꝫ p̄ceptio diuine veritatis cōpetitnobis ẜm diſtinctionē quādā. Que enī in deo vnū ſuntin nr̄o ītellectu multiplicāt̉. ergo credibilia debēt ꝑ articulos diſtingui. ¶ Rn̄ſio dicēdū ꝙ nomē articuli ex grecovidet̉ eē deriuatū. Arthon enī in greco qd̓ ī latino articulus d̓r ſignificat quandā coaptionē aliqͦꝝ ꝑtiū diſtinctaꝝ⁊ ideo ꝑticule corporis ſibi inuicē coaptate dicūt̉ mēbrorū articuli. Et ſil̓iter ī grāmatica apud gͣcecos dicūt̉ articuli q̄daꝫ ꝑtes orationis coaptate alijs dictionibꝰ ad exprimendū eaꝝ genꝰ numeꝝ vel caſum. Et ſil̓iter ī ihetorica articuli dicūt̉ q̄dam ꝑtiū coaptationes. Dicit enī Tulius in. ij. rhetorice ꝙ articulꝰ d̓r cū ſingula v̓ba interuallis diſtinguunt̉ ceſa oratione hoc modo. Acrimonia vocevultū aduerſarios ꝑterruiſti. Unde ⁊ credibilia fidei chriſtiane d̓r non ꝑ articulos diſtingui inqͣꝫtum in qͣſdā ꝑtesdiuidūt̉ habētes aliquā coaptationē ad inuicē. Eſt aūt obiectū fidei aliqͥd nō viſum circa diuina vt ſupͣ dictum ē.Et ideo vbi occurrit aliqͥd ſpeciali rōne nō viſum ibi eſtſpecialis articulꝰ. vbi aūt multa ẜm eādeꝫ rationem ſuntcognita vel nō cognita ibi nō ſunt articuli diſtinguēdi ſic̄aliā difficultatē habet ad videndū ꝙ deꝰ ſit paſſus. ⁊ aliāꝙ mortuꝰ reſurrexerit. Et ideo diſtinguit̉ aruculꝰ reſurrectionis ab articulo paſſionis. ſed ꝙ ſit paſſus mortuꝰ etſepultꝰ vnā ⁊ eādē difficultatē habet. ita ꝙ vno ſuſceptonō ē difficile alia ſuſcipere. ⁊ ꝓpter hoc oīa hec ꝑtinent advnū articulū. ¶ Ad primū ergo dicēdū ꝙ aliqͣ ſunt credibilia de qͥbꝰ ē fides ẜm ſe. Aliqͣ vero ſunt credibilia deqͥbꝰ nō ē fides ẜm ſe ſꝫ ſolū in ordine ad alia. ſicut etiaꝫ inalijs ſciētijs. q̄dā ꝓponūt̉ vt ꝑ ſe intēta. ⁊ q̄dā ad manifeſtationē alioꝝ. Quia vero fides principaliter ē de his q̄vidēda ſperamꝰ ī patria. ẜm illud Heb. xi. Fides ē ſubſtācia ſperandaꝝ reꝝ. ⁊ ideo ꝑ ſe ad fidem ꝑtinēt illa q̄ directe nos ordināt ad vitā eternā. ſic̄ ſunt tres ꝑſone oīpotentis dei. myſteriū incarnationis xp̄i. ⁊ alia hmōi. Quedam vero ꝓponūtur in ſacra ſcriptura vt credēda nō qͣſiprincipaliter intēta. ſꝫ ad p̄dictoꝝ manifeſtationē. ſicut ꝙAbraam habuit duos filios. ꝙ ad tactū oſſium Heliſei
a 3