Druckschrift 
2,2 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioI

Sicut enī alios habitꝰ virtutū videt illud qd̓ ē ſibicōueniēs ẜm habitū illum. ita etiā habitū fidei īclinat̉mens hoīs ad aſſentiēdū his ꝯueniūt recte fidei nonalijs. Ad qͣrtū dicēdū auditꝰ ē ꝟboꝝ ſignificātiū ea ſunt fidei. non aūt ē ipſaꝝ reꝝ de qͥbus ē fides. ſic nonoportet vt huiuſmodi res ſint viſe.Ad quintū ſic procediturUidet̉ ea ſunt fidei pn̄t eſſe ſcita. Ea enī ſciunt̉vident̉ eſſe ignorata. qꝛ ignorātia ſciētie opponit̉. ſed queſunt fidei ſunt ignorata. Hoꝝ enī ignorātia ad infidelitatē ꝑtinet. ẜm illud i. ad Timo. i. Ignorās feci incredulitate mea. ergo ea ſunt fidei poſſunt ſcita. Preterea ſciētia rōnes acquirit̉. ſꝫ ad ea ſunt fidei a ſacrisauctoribꝰ rōnes inducunt̉. ergo ea ſunt fidei pn̄t ſcita. ¶¶ Preterea ea demonſtratiue ꝓbāt̉ ſunt ſcita. qꝛ demonſtratio ē ſyllogiſmꝰ faciēs ſcire. ſꝫ q̄dā in fide cōtinent̉ ſunt demōſtratiue ꝓbata a philoſophis ſic̄ deum deū eſſe vnū. alia hm̄oi. ergo ea ſunt fidei pn̄t ſcita. Preterea opinio plus diſtata ſcīa qͣꝫ fides. cum fides dicat̉ media īter opinionē ſcīaꝫ. ſꝫ opinio ſcīapn̄t aliqͦ modo de eodem. vt d̓r in pͥmo poſterioꝝ. ergoetiam fides ſcīa. Sed ꝯͣ ē qd̓ Gregꝰ dicit apparētia hn̄t fidē ſꝫ anguitionē. ea ergo de qͥbꝰ eſt fides agnitionem non habēt. ſed ea que ſunt ſcita agnitionem habētergo de eis que ſunt ſcita poteſt eſſe fides Rn̄ſio didicēdū oīs ſcīa habet̉ aliqͣ principia ſe nota.ſequēs viſa. ideo oportet q̄cunqꝫ ſunt ſcita aliqͦ modo viſa. aūt ē poſſibile idem ab eodē ſit viſumcreditū. ſicut ſupͣ dictū ē. Unde etiaꝫ impoſſibile ē abeodē idē ſit ſcitū creditū pōt tn̄ ꝯtingere vt id qd̓ ē viſum vel ſcitū ab vno ſit creditū ab alio. Etenī de trinitate credimꝰ nos viſuros ſperamus. ẜm id. i. ad Coꝝ. xiiij.Uidemꝰ ſpeculū nūc ī enigmate. tūc aūt facie ad faciē.quā qͦdeꝫ viſionē angeli hn̄t. Un̄ qd̓ nos credimꝰ illivident. Et ſil̓iter pōt ꝯtingere vt id qd̓ ē viſum vel ſcitūab vno hoīe etiā a ſtatu vie. ſit ab alio creditum hoc demōſtratiue nouit. id tn̄ qd̓ cōiter oībꝰ ꝓponit̉ hoībusvt credēdū eſt cōiter ſcitū. iſta ſunt ſimpliciter fidei ſubſunt. ideo fides ſcīa ſunt de eodē. Ad primum ergo dicēdū infideles eoꝝ ſunt fidei ignorātiāhabēt. qꝛ vidēt aūt ſciūt ea in ſeipſis. nec cognoſcuntea credibilia. ſꝫ hūc modū fideles habēt eoꝝ noticiaꝫ qͣſi demōſtratiue. ſꝫ inqͣꝫtum lumē fidei vident̉ eſſecredēda vt dictū ē. Ad ſcd̓ꝫ dicēdū rōnes inducūt̉a ſanctis ad ꝓbādū ea ſunt fidei ſunt demōſtratiue.ſꝫ ꝑſuaſiones q̄dā manifeſtātes impoſſibile qd̓ ī fide ꝓponit̉ vel ꝓcedūt ex principijs fidei. ſcꝫ ex auctoritatibus ſacre ſcripture. ſicut dicit Dyoꝰ. ij. capl̓o. de diui. nominibꝰ. ex his aūt principijs ita ꝓbat̉ aliqͥd apud fidelesſic̄ etiaꝫ ex principijs naturaliter notis ꝓbat̉ aliqͥd apudoēs. vnde etiā theologia ſcīa ē vt ī principio oꝑis dictū ē Ad tertiū dicēdū ē ea demōſtratiue ꝓbari poſſentīter credēda numerāt̉. non qꝛ de ipſis ſimpliciter ſit fidesapud oēs. ſed qꝛ p̄exigunt̉ ad ea ſunt fidei. oportet eaſaltē fidē p̄ſupponi ab his eoꝝ demōſtrationē non habent. Ad qͣrtū dicēdū ſicut philoſophus ibideꝫ dic̄ adiuerſis hoībꝰ de eodeꝫ oīno pōt haberi ſcīa opinio. ſic̄ ſupͣ dictū ē de ſcīa fide. ſꝫ ab vno eodē pōt haberi fides ſcīa de eodē ẜm qͥd ſcꝫ ſubiecto ſꝫ non ẜm idē. Pōtenī eſſe de vna eadeꝫ re aliqͦs aliqͥd ſciat aliqͦd aliudopinet̉. Et ſil̓iter de deo pōt aliquis demōſtratiue ſcire

ſit vnꝰ. credere ſit trinꝰ. Sed de eodē ẜm idē pōteſſe ſimul ī vno hoīe ſcīa. nec opinionē. nec fide. aliatn̄ alia rōne. ſcīa enī opinione ſimul non pōt ſimpliciter de eodē. qꝛ de rōne ſcīe ē id qd̓ ſcit̉ exiſtimet̉impoſſibile aliter ſe hr̄e. De rōne aūt opinionis eſt idqd̓ ē opinatū exiſtimet̉ poſſibile aliter ſe hr̄e. ſꝫ id qd̓ fide tenet̉ ꝓpter fidei certitudinē exiſtimat̉ etiā īpoſſibilē aliter ſe hr̄e. ſꝫ ea rōne pōt ſimul idē ẜm idē eſſę ſcitūcreditū. qꝛ ſcitū ē viſum. creditū ē viſum. vt dictū ē.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ credibilia ſint certos articulos diſtinguēda. Eoꝝ enī oīuꝫ ī ſacra ſcriptura ꝯtinēt̉ ē fides habenda. ſꝫ illa pn̄t reduci ad aliquē certū numeꝝ ꝓpter ſuimultitudinē. ergo ſuꝑfluū videt̉ articl̓os fidei diſtinguere. ¶¶ Preterea materialiter diſtinctio ī infinitū fieripoſſit ē ab arte p̄termittēda ſꝫ formalis ratio obiecti credibilis ē vna indiuiſibilis. vt ſupͣ dictū ē. ſcꝫ veritas prima. ſcd̓m rōneꝫ formalē credibilia diſtingui pn̄t ergo p̄termittēda ē credibiliū materialis diſtinctio articulos. Preterea ſic̄ a qͥbuſdā d̓r. articulꝰ eſt indiuiſibilisveritas de deo artās nos ad credēdū. ſꝫ credere ē voluntariū qꝛ ſicut Augꝰ dicit. Nullꝰ credit niſi volēs. ergo videtur incōueniēter diſtinguantur credibilia articulos. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Iſidorꝰ dic̄. articulꝰ ē p̄ceptio diuine veritatis tendēs in ipſam. ſꝫ p̄ceptio diuine veritatis cōpetitnobis ẜm diſtinctionē quādā. Que enī in deo vnū ſuntin nr̄o ītellectu multiplicāt̉. ergo credibilia debēt articulos diſtingui. Rn̄ſio dicēdū nomē articuli ex grecovidet̉ deriuatū. Arthon enī in greco qd̓ ī latino articulus d̓r ſignificat quandā coaptionē aliqͦꝝ ꝑtiū diſtinctaꝝ ideo ꝑticule corporis ſibi inuicē coaptate dicūt̉ mēbro articuli. Et ſil̓iter ī grāmatica apud gͣcecos dicūt̉ articuli q̄daꝫ ꝑtes orationis coaptate alijs dictionibꝰ ad exprimendū eaꝝ genꝰ numeꝝ vel caſum. Et ſil̓iter ī ihetorica articuli dicūt̉ q̄dam ꝑtiū coaptationes. Dicit enī Tulius in. ij. rhetorice articulꝰ d̓r ſingula v̓ba interuallis diſtinguunt̉ ceſa oratione hoc modo. Acrimonia vocevultū aduerſarios ꝑterruiſti. Unde credibilia fidei chriſtiane d̓r non articulos diſtingui inqͣꝫtum in qͣſdā ꝑtesdiuidūt̉ habētes aliquā coaptationē ad inuicē. Eſt aūt obiectū fidei aliqͥd viſum circa diuina vt ſupͣ dictum ē.Et ideo vbi occurrit aliqͥd ſpeciali rōne viſum ibi eſtſpecialis articulꝰ. vbi aūt multa ẜm eādeꝫ rationem ſuntcognita vel cognita ibi ſunt articuli diſtinguēdi ſic̄aliā difficultatē habet ad videndū deꝰ ſit paſſus. aliā mortuꝰ reſurrexerit. Et ideo diſtinguit̉ aruculꝰ reſurrectionis ab articulo paſſionis. ſed ſit paſſus mortuꝰ etſepultꝰ vnā eādē difficultatē habet. ita vno ſuſcepto ē difficile alia ſuſcipere. ꝓpter hoc oīa hec ꝑtinent advnū articulū. Ad primū ergo dicēdū aliqͣ ſunt credibilia de qͥbꝰ ē fides ẜm ſe. Aliqͣ vero ſunt credibilia deqͥbꝰ ē fides ẜm ſe ſꝫ ſolū in ordine ad alia. ſicut etiaꝫ inalijs ſciētijs. q̄dā ꝓponūt̉ vt ſe intēta. q̄dā ad manifeſtationē alioꝝ. Quia vero fides principaliter ē de hisvidēda ſperamꝰ ī patria. ẜm illud Heb. xi. Fides ē ſubſtācia ſperandaꝝ reꝝ. ideo ſe ad fidem ꝑtinēt illa directe nos ordināt ad vitā eternā. ſic̄ ſunt tres ꝑſone oīpotentis dei. myſteriū incarnationis xp̄i. alia hmōi. Quedam vero ꝓponūtur in ſacra ſcriptura vt credēda qͣſiprincipaliter intēta. ſꝫ ad p̄dictoꝝ manifeſtationē. ſicutAbraam habuit duos filios. ad tactū oſſium Heliſei

a 3