ApologiaGerardi

na vnius ⁊ eiuſdē rei ẜm ſubſtantiā. Ita ꝙ inſtituētes nomina illa diuerſis rei ꝓprietatibus inſtituendo fuerūt affecti vt enſis mucro ſpata gladius framea et hmōi. Realiter indiuiſi hic admittit ꝙ in hac materia p̄fati duo doctores realiter ſint cōcordes. Ex equiuoco loquēdi mō dep̄henditur in re dicta diſſenſio. nō eſt modus loquēdi ſancti Thome magis varius a modo loquendi venerabilisAlberti qͣꝫ modus loquēdi editoris tractatus ꝓblematici. Quapropter ꝑ hoc argumentū non magis on̄dit ſanctum Thomā qͣꝫ ſemetip̄m venerabili Alberto eſſe diſſonum. Conſtat nihilominus ꝙ eadem ſententia p̄t exprimi diuerſis modis ſicut etiam eadē res poteſt definiri diuerſis definitionibꝰ. ſcꝫ definitione quidditatiua. cauſali.deſcriptiua et quid nomīs. In re dicta diſſenſio. hic illudmutat quod prius admiſerat. ſcꝫ ꝙ ſanctus Thomas etvenerabilis Albertus in hac materia eſſent realiter indiuiſi. Ex ſola vi accidentiū ſingulariū abſtractiua. Hoc neqͣqͣꝫ eſt verum. nam ſanctus Thomas naturā ſpecificamindiuiduatā ſiue ſingulariſatam. quā in ſecundo ſcriptodiſtinctione tercia in cōmento perihermeniaꝝ ⁊ in tractatu de quidditatibꝰ entium ponit eſſe vniuerſale in re. dicitde ſe eſſe cōmunicabilem. al̓s em̄ non recte aſtrueret eaꝫ eēvniuerſalem. Et ipſam ſubſtantiā ſingularem etiam conceptam ſine accidētibus d̓t non eſſe cōmunicabilem vt ꝑex his que ponit tractatus cōcordie in determinatione q̄ſtionis que eſt de principio indiuiduatōnis. Ille ſpecteꝫ intelligibilem eſſe quidditatē om̄ino negat. Hoc etiam nōeſt verum. Nam ſanctus Thomas cōcedit ꝙ ipſum verbum poſſet diciforma vel ſpecies intelligibilis. vt patet intractatu concordie. Hoc etiam ponit in tractatu ſuo de rerum quidditatibꝰ. Et venerabilis Albertus vt allegatūeſt in tractatu concordie d̓t in libro de hoīe ſi proprie leqͣmur ſpecies intelligibilis nō eſt materia conſideratiōis circa quā eſt cōſideratio. ſed potius tes cuius eſt illa ſpeciesHec ſunt verba eius. Et ſubiūgit. ſed ſi non fiat vis in hͦtunc ſpecies intelligibilis eſt in duplici cōſideratione. Eſtem̄ ſpecies rei vt ſpecies intellectꝰ. Notet̉ ꝙ d̓t ſi nō fiatvis in hoc. per hec em̄ verba eius innuitur ꝙ in iſto mō loquendi ꝓprietate nō vtitur. Et conſideretur hic diligēteran extrema ipſius enūciationis mentalis que eſt verbummentale complexum. formatū ⁊ cōſtitutū per poſſibilē intellectum dici poſſent proprie ip̄e ſpecies intelligibiles intellectui poſſibili formaliter inherentes. Poterit manuducere huiuſmodi conſideratio ad dep̄hendendum quidſignificet ſimplex dictio. Paſſionū. id eſt ſpecierum intelligibilium. ſanctus Thomas d̓t paſſiones eſſe conceptiones intellectus. venerabilis Albertus d̓t ꝙ paſſiones ſuntforme ⁊ intentiones reruꝫ. ⁊ ꝙ pallio anime eſt ſpecies reiet ꝙ paſſiones ſunt ſimilitudines rerum. ⁊ ꝙ vox ſignificat mentis conceptum. ⁊ ꝙ voces ſunt note intellectuumet ꝙ vbi verum ⁊ falſum. ibi iaꝫ eſt compoſitio intellectuūHuiuſmodiexpoſitionibus expoſitio ſancti Thome eſtconformis. Non diſcernendo eloquiuꝫ eius rōnale ab eloquio ſuo reali. ph̓us frequenter artificialibꝰ aſſimilat naturalia vt ꝙ materia prima naturaliū per analogiam ⁊ proportōem ad materiam artificialiuꝫ eſt cognoſcibilis. ⁊ ſicin alijs Similiter Porphirius d̓t ꝙ ſpēs conſtituitur exgenere ⁊ differentia. vt ſtatua ex ere ⁊ figura Et venerabil̓Albertꝰ vt patuit ſuperius in pūcto ꝓxīo aſſimilat intellectum ſpeculatiuū ad virtutem artificis. Poſſunt ergo tales comparatōnes fieri ſine eloquiorum confuſione reprehenſibili. Inſipiēter mordet Tractatus ꝓblematicujs d̓t.

ꝙ eſſe humanitatis vt eſt ante rem ⁊ in re eſt de genere ſubſtantie ⁊ vt eſt poſt rem eſt de genere accidētis et aliqͥbusinterpoſitis d̓t ꝙ venerabilis Albertus aſſerat ꝙ ſit etiamde prima ſpecie qualitatis Dicit tractatus ꝯcordie ꝙ hecverba magis ſonant maximam diuerſitatem qͣꝫ identitatem. Deinde d̓t tractatus problematicus ꝙ albedo ꝓuteſt intentio ſiue ſpecies notionalis eſt de pͥma ſpecie qualitatis. ⁊ vt eſt natura de tercia ſpecie qualitatis. Dicit tractatus concordie. Cōſideret ſtudioſus an cōueniat dicereꝙ intentio luminis aut albedinis ſit ſpēi alterius qͣꝫ lumenet albedo cum ſpecifica diſtinctio ſit eſſentialis. Dicit editor tractatus problematici ꝙ per hec verba oſtenſor concordie inſipienter mordeat. ſed qͣꝫ ſapienter editor ip̄e hocdixerat diſertus profeſſor veritatis iudicare poteritInuectiuanonaOnum eſt ꝙ ẜm cōſonam eorūdem doctorum ſententiam principium indiuiduationis ſubſtantie corporee intrinſecum quo ip̄a exiſtit incōmunicabiliter in ſeeſt radicalis materie om̄ibus formis receptibilibus interminabiliter ſubiecte ſubſiſtentia qua ſubſtantia prima pͥmo ſubſtat ⁊ cōmunicabilem ſubſtantiarum ſecundaruꝫeſſentiam quidditatē aut naturam tam genericam qͣꝫ ſpecificam vltimate terminat finit ſiue ad hic ⁊ nūc limitat ꝙqꝫ virtute eiuſdem materie extrinſecus per quātitateꝫ numeraliter deſignate eadem natura cōmunis accipit ſimulindiuidualem ⁊ ſuppoſitalem a quolibet alio diſcretiōemſupponentes pariter hanc tam eſſentialem qͣꝫ ſuppoſitaleꝫmaterie cōmunis ⁊ ſingulis diſtinctionem ꝙ illa pars eſtſpeciei hec indiuidui contra quā differentiam optime militat rōnabilis principiorum eſſendi nature cōmunis et exiſtendi ſuorum ſuppoſitoꝝ ei tam vage qͣꝫ ſignanter ſubiectorum equiuocatio penes vniuocam ⁊ analogiam directam ⁊ indirectam propriam et accomodatam intrinſecaꝫet extrinſecaꝫ forme totius ⁊ ſuppoſiti ei participatiue ſubditi cōmunitate in prefato tractatu per conſona Areſtotelis ⁊ Alberti in hac veritate eius philoſophiā peripatheticam chriſtifideliter interp̄tantis teſtimonia irreprobabiliter declarata. Ac per theologicam horum quattuor grecorum nominum vſya vſyos ypoſtaſis ⁊ proſopoy q̄ſignificant latine naturam. appellatum. ſuppoſitum. ⁊ indiuiduuꝫ ſeu modo loquendi Areſtotelis ꝙ quid erat eſſe. qd̓quid eſt ipſum et hoc aliquid. Modo vero loquendi cōmuni theologorum eſſentia ens ſubſiſtentia perſona. interpretationem prout hec attribuuntur creaturis certiſſimeaffirmata. Quam declarationem ſi iſte redargutor bn̄ notaſſet manū ori ſuo tanqͣꝫ chriſtianꝰ philoſophus ſuperpoſuiſſet. ⁊ hoc ridiculoſum temerarij obtrectoris principiuꝫSi tacuiſſes philoſophus fuiſſes. ſapienter euaſiſſes. Hecſunt verba inuectiue.ReſponſioTractatus problematicus d̓t ſanctum Thomamaut thomiſtas dicere ꝙ in indiuiduo ſunt duo ſciliceteſſe indiuiſum in ſe ⁊ hoc eſt a materia: Aliud eſt eē diuiſum a quolibet alio quod dicuntoriri a quantitate.Sed ſi inſpiciantur premiſſa vtrūqꝫ eſt a materia ſubſtantialiter exquo quātitas nō diſtinguit vel numeratniſi indiuiduata per eſſe materiale ſubiecti eius. Hecſunt verba ꝓblematici tractatus. Sed ꝙ ſcūs Tho-