Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
Ir
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus aureus ſancti Thome Aquinatis de ente eſſentia ſeu de quidditatibꝰ reꝝintitulatus. qͣꝫartificioſiſſime mira verborūclaritate ad ꝯpendium recolligens vberioresflores metaphyſice: a ph̓is hincinde ſparſimplantatos. multis etiam obſcuritatibꝰ inuolutos quibꝰ iunioribꝰ ꝓficiēdi negātur auxilia

dium. velatū ſterili ꝟboꝝ obſcuritate. ſed eximiarū veritatū p̄claris ſententijs ditiſſime fecundatū Qd̓ nihilominus qm̄ mee fauorabilis collaudatōisp̄conio indiget. ip̄m ſe effectualiter recommendet.Catenus eqͥdem vlteriori recōmendatōe p̄termiſſa litteraleꝫ eius intentionem viciſſim reſerabo. quam deniqꝫdilucidabo qͥbuſdam dubijs notabilibꝰ ꝑmiſcue annotatis Cete̓rū pͥus aliqͣ dubia p̄ambula inſtitui libarePrimo ttaqꝫ querit. ande ente eſſentia ſit aliqͣ ſcīa Prenotandū triplex eſtmodus ſciendi. ſcꝫ definitōeꝫ qua res cognoſcit̉ eſſentialiter in ſe diuiſionē qua res cognoſcit̉ poteſtatiue in ſuisꝑtibꝰ ſubiectiuis. demonſtratōem res cognoſcit̉ cauſaliter in paſſionibꝰ oꝑationibꝰ ſuis ꝓprijs. Iſti aūt tresmodi ſciendi corrn̄dent tribꝰ oꝑationibꝰ intellectꝰ ẜm ordinē Rū̄dendū eſt igit̉ particulatim ad hanc q̄ſtionem de ente eſſentia eſt ſcīa definitōnem ꝓprie dictamſumptā a pͥori. ſed dūtaxat notificatōem a poſteriori acceptā. eo nihil ipſis p̄fertur in ꝯmunitate Secūdo dicendū nec de ipſis eſt ſcīa demōſtratiōem a pori. ſicutem̄ pͥma pͥncipia cōplexa ſunt demōſtrabilia a pͥori. ſꝫa poſteriori oſtendi poſſunt. ita pariformiter de pͥmis pͥncipijs incōplexis. cuiuſmodi ſunt ens eſſentia ſunt alique ꝓprietates demōſtrabiles a pͥori. ſed ſolū de ip̄is oſtēdūtur a poſteriori. Un̄ vnū verū bonū non poſſunt deente demonſtrari a pͥori. Qd̓m tercio de ipſis ē ſciētia diuiſionē in ſuas ꝑtes ſubiectiuas. nimitū. qꝛ diuiSſio aſſignet̉ poſteriora. ideo modus ſciendi diuiſionem.eſt potius adaptatus iſtis pͥmis ꝯmuniſſimis pͥncipijsſed duo alij modi ſciēdi. qꝛ illi potiſſime ꝓcedūt a pͥoriQuarto dd̓m de ꝑtibꝰ ſubiectiuis entis eēntie haberi p̄t ſcīa oībꝰ his tribꝰ modis. ſcꝫ definitiōem demo4ſtratōem a pͥori. diuiſionē a poſteriori M 5 45SETAOD ccibile p̄ſentis ꝯpendūj. Reſponſio.Querit̉ quid ſit ſubiectū ſiue genusdd̓m quidditas ſeu eſſentia ẜm ſe ẜm habitudineꝫ ad-lue xec E VVE ILLLSlabA d.

xt6 UP. aT4Intentōes logicas ꝯſiderata. Sciētia em̄ huius libelli duas ſcīas ꝯplectit̉. ſcꝫ metaphyſicā logicam. nec irrōnabiliter. nam ens rōnis qd̓ aſſignat̉ ſubiectum in logica eſtequalis ꝯmunitatis ente nature materialiter. eo omne ens nature cadere poteſt in noſtraꝫ apprehenſionē ſubqua ſibi attribuitur aliqua intentio logica. ſcꝫ vel generisvel ſpēi. p̄dicati vel ſubiecti ⁊c̄. Et idcirco logica non eſtſcīa ſpēalis qͣꝫtum ad ꝯſiderata materialiter. ſed qͣꝫtuꝫ adcius formalem cōſiderandi rōnem. Unde ens rōnis ſehabet quodāmodo ſimiliter. ſicut ſe haberet coloratum ſiom̄ia entia eſſent colorata. tūc em̄ coloratū eſſꝫ eque ꝯmune cum ente qͣꝫtum ad ſuppoſita materialiter. auteꝫformaliter. qꝛ formalis colorati eſt color adhuc eēt limitata ad genus qualitatis TILO Querit̉. que ſit huius libelli intitulatioEx¶ Reſponſio. dd̓m p̄ſens libellus abuſdā intitulatur de eſſe eſſentia. iſta intitulatio ſumit̉ex capitulo de quidditate ſubſtantiaꝝ ſeparataruꝫ. in quooſtendit̉ in omnibꝰ citra pͥmū eſſe differat ab eſſentia. Aquibuſdā aūt intitulat̉ de ente eſſentia. hec intitulatioſumit̉ ex prohemio. in quo d̓r dd̓m eſt quid noīe entiseſſentie ẜcetur. Et hec de p̄ambulis ſufficiantC Prohemium.Uoniā paruus error in pͥncipio magnus fit in fine ẜm philoſophū in primo celi mūdi.Ens auteꝫ eſſentia ſunt quepͥmo ab intellectu ꝯcipiūtur.vt dicit Auicēna in primo ſuemetaphyſice. Ideoqꝫ ne ex eorum ignorātiaerrare ꝯtingat. ad eorum difficultatem aperiēdam dicenduꝫ eſt quid nomine eſſentie entisẜcetur. quo in diuerſis diuerſimode inueniantur. et quomodo ſe habeant ad intentōeslogicas. ſcꝫ genus. ſpēm differentiā: Quiavero ex ꝯpoſitis ſimplicium cognitōem accipere debemus. ex poſterioribꝰ in priora deuenire. a facilioribꝰ inciꝑe. vt ꝯuenientior fiat diſciplina. igitur a ſignificatōe entis ad ſignificationem eſſentie procedendū eſt. Libellus iſte pͥma ſui diuiſione diuiditur in partemhemialem in partem executiuā. ſecūda ibi. Scienduꝫ eſtIigit̉. Pars ꝓhemialis in tres ſubdiuidit̉ partes ẜm triaẜm Cullium prohemiuꝫ efficiunt. primo em̄ doctor ſancStus tangit vtilitatem neceſſitatem huius libelli. per hocSreddit auditores beniuolos Secūdo explicat ſuam intenCationem ſue intentionis cauſam. hoc reddit auditores attētos. ibi Ideoqꝫ ne ex eoꝝ ignorātia Tercio determinat ordinem procedendi eius cauſam. per qd̓ redditli auditores dociles. ibi Quia vero ex cōpoſitis In pͥmaparte inſinuat implicite taleꝫ rationem. quicūqꝫ errat ali¶qͣliter circa pͥncipia multo amplius errat circa pͥncipiataſed ens et eſſentia ſunt pͥncipia cognitōis oīm. errās circa conceptionem entis eſſentie. maxime errat circa intellectiones omnium poſterioꝝ. per conſequens fuit oporP214420 59