Arecotelis

xxijoLo

duꝫ de memoria ⁊ reminiſcētia ⁊ ſōno ⁊ vigilia¶ Hic ꝯſequēter probat quod ſupra poſuerat ſcꝫ ꝙ nihil ſentitur niſi quātum Dicens manifeſtū eſſe ꝙ om̄eſenſibile eſt magnitudo ⁊ ꝙ nullum indiuiſibile eſt ſenſibile. Et ad hoc ꝓbandū inducit ꝙ eſt quedā diſtantiaex qua non poteſt aliquid videri. Et hanc diſtantiā d̓teſſe infinitā. qꝛ ſi ininfinitum ꝓtendat̉ nihil inde videturAlia eſt diſtantia vnde aliquid videt̉ et hec eſt finita qͥaa finita diſtātia incipit aliquid videri. Et ſil̓e eſt de alijsſenſibꝰ qͥ ſentiunt ab aliqua diſtantia ꝑ mediū extrinſecūſicut ſunt auditus et odoratus qui nō tangentes ſenſibilia ſentiunt Cū ergo diſtantia vnde nō videt̉ aliqͥd ſit infinita ꝑ remotōem a viſu finita aūt verſus viſum ſequit̉ꝙ ſit dari vltimū aliquod vnde nihil videatur. diſtantiaaūt ex quo aliquid videtur eſt ex vtraqꝫ ꝑte finita. eſt ergo dare aliquod vltimū vn̄ pͥmo poſſit aliqͥd videri Eſtergo aliqd̓ mediū indiuiſibile illarū duarū quātitatū adinuicē ꝯtinuatarū vltra qd̓ nihil poſſit ſentiri ⁊ circa qd̓neceſſe ſit aliquid ſentiri. Si igitur aliquod indiuiſibileſit ſenſibile et ponatur in illo indiuiſibili termīo ſequeret̉ꝙ illud ſit ſimul viſibile ⁊ inuiſibile. Inuiſibile qͥdē inqͣꝫtum eſt in termino inuiſibilis diſtātie. viſibile aūt inqͣꝫtūeſt in termino viſibilis. ſed hoc eſt īpoſſibile. ergo et primum ſcꝫ ꝙ aliqd̓ indiuiſibile ſit ſenſibile. Si aūt aliqd̓diuiſibile in predicto termīo ponat̉ tūc partim videbit̉ etpartim nō videbit̉ qd̓ de inuiſibili dici non poteſt.Tūc ibi. De ſenſitiuis quidē igit̉. Epilogat que dicta ſunt in hͦ libro et cū hoc continuat ſe ad ſequentia Dicens. ꝙ dictū eſt de ſenſitiuis. id eſt de organis ſentiendiet de ſenſibilibꝰ qūo ſe habeāt ad ſenſus ⁊ cōſequēter dictum ē ẜm vnūqd̓qꝫ organū ſenſus partiꝫ in hoc libro etpartim in libro de aīa. Inter reliqua vero primo ꝯſiderandū occurrit de memoria ⁊ reminiſcentia et de ſomnoqꝛ ſicut ꝑ ſenſum ꝯgnoſcūtur pn̄tia ita ꝑ memoriā ꝯgnoſcunt̉ preterita et in ſomno fit aliqͣ p̄cognitio futurorū.QuVcendū ꝙ indiuiſibile ſimpliciter cuiuſP Utrū indiuiſibile ſit ſenſibile Dimōi ē pūctꝰ nō ē ꝑ ſe ſenſibile licet bn̄ ꝑ accn̄s. Primū pꝫex rōe ph̓i in textu poſita Sed ſcd̓m ꝓbat̉ qꝛ indiuiſibile ſimpliciter eſt aliquid illius qd̓ ꝑ ſe ſentit̉. qꝛ eſt terminus ꝯtinui. ergo etiā ꝑ accidēs ſentit̉ qn̄ ꝯtinuū ſentiturEt dicitur notanter indiuiſibile ſimpliciter qꝛ illud qd̓actu eſt indiuiſuꝫ aptitudine tn̄ diuiſibile p̄t ſentiri Etiāindiuiſibile ẜm qͥd ſicut ſuperficies vel linea ſentiri pōt.Ultimū rei eſt ſenſibile ſꝫ hoc eſt indiuiſibile.I . ergo indiuiſibile eſt ſenſibile. Dicendumẜm doctorē ſanctum. ꝙ indiuiſibile nō pōt ſentiri niſi forte ẜm ꝙ eſt terminus ꝯtinui ſicut et accn̄a ꝯtinuoꝝ ſentiūtur ſed hoc eſt ꝑ accidens Et qn̄ dicit̉ linea et ſuꝑficies ſunt indiuiſibiles et tamen ſunt ſenſibiles Dicendum ꝙ ſunt indiuiſibiles ẜmquid qꝛ ẜm aliquas dimenſiones ſed non ẜm oēs et de tali indiuiſibili hic nonfit ſermoy . Genet conſequentia. qꝛ imaginari eſt ſentireIndiuiſibile eſt imaginabile. ergo ſenſibile.Dd̓m dupliciter. Primo ꝙ indiuiſibile non eſt imaginabile per ſe ſed ſolum per accidensᵍ qͥa ſcꝫ magnitudo a qualitatibus ſenſibilibus abſtracta eſt imaginabilis cuius indiuiſibile eſt terminus. et hoc conuenit vir-

tuti imaginatiue inquātum ſtat ſub participatione intellectus. Secūdo dicendum. ꝙ licet indiuiſibile ſit ſenſibile ſenſu interiori iuxta modū iam dictum non tamen ſenſu exteriori ¶ Ut quādo dicitur nihil eſt in ſenſu interiori qͥn prius fuerit in ſenſu exteriori ſicut nihil ē ī intellectu qd̓ prius nō fuerit in ſenſu Qd̓m ꝙ hͦ verū eſt aliquo modo non tamen eodem modo quia multa apprehendimus ſenſu interiori que eodem modo non fueruntin ſenſibus exterioribus ſicut manifeſte patet de intentionibus a ſenſibilibus elicitisNU AL darealiquem terminū. vnde omnia¶ Contra rationem ph̓i. quia nō eſtſenſibilia incipiant videri. ergo videtur ꝙ ratio ph̓i innitatur falſo fundamento. Antecedens probatur qꝛ maiora a maiori diſtantia videntur ⁊ minora a minori.Dd̓m ẜm doctorem ſanctum. ꝙ vnūqd̓qꝫ ſenſibilevidetur ab aliqua determinata diſtantia. ſi ergo illud indiuiſibile qd̓ ponitur poſſe videri videatur ex aliqua determinata diſtantia ſicut ⁊ aliquod diuiſibile ꝯcludit ratio Areſto. Si vero non ſit determinarealiquam diſtātiam ex qua ſimul incipiat videri cum aliquo diuiſibiliſequitur iterū ꝙ nullo modo poſſet videre. quia oportetaccipere proportionem diſtantie ex qua videtur aliquiddiuiſibile ẜm proportionem magnitudinū que videturſꝫ non eſt aliqua proportio indiuiſibilis ad magnitudinem diuiſibilem ſicut puncti ad lineam. et ita ſequiturꝙ ex nulla diſtantia poſſit videri indiuiſibile. qꝛ cuiuſſibet diſtantie eſt aliqua proportio ad aliam diſtantiam.Ex omnibus his ſequitur ꝙ ſi indiuiſibile quod eſt terminus cōtinui non ſit per ſe ſenſibile. ſicut eſt punctus inꝑmanentibus. et momentum in ſucceſſiuis. tunc multominus indiuiſibile quod eſt extra totuꝫ genus continuierit ſenſibile. ſicut eſt deus angelus et anima. qꝛ tale nonapplicatur ad ꝯtinuum ſicut aliquid eius ſed inqͣꝫtuꝫ cōtingit illud ſua virtute. Unde ſecundum ꝙ virtus ſuapoteſt ſe extendere ad vnum vel ad multū ad paruuꝫ velad magnum ẜm hoc eſt in vno vel pluribus locis ⁊ in loco paruo vel magno. Et in hoc finit̉ liber de ſenſu ⁊ ſenſato ad laudem et honorem illius indiuiſibilis qd̓ eſtvbiqꝫ et ſemper deus glorioſus in ſecula benedictus.¶ Sequitur liber de memoriaet reminiſcentiahabeat noticia generalis eorū q̄ in libro dememoria et reminiſcentia tradunt̉☞ Querit̉ primo. vtrū cōueniēter et ordine cōtinuo. liber de memoria et reminiſcentia ſequatur librum de ſenſu et ſenſato Proreſponſione Conſiderandum eſtcum doctore ſancto in forma ꝙ ẜm ph̓m in ſeptimo dehiſtorijs animalium natura ex inanimatis ad animaliapaulatim procedit. ita ꝙ genus inanimatorum prius inuenitur qͣꝫ genus plantaruꝫ. qd̓ quidem ad alia corpora

D iiij