Concordātiedictorum

dicit. natura humana in chriſto dicitur vergere in accn̄s ꝓpter ꝯuenientiam cum accidētis ꝓprietate quadam. ⁊ inlibro de homine. queſti. iij. dicit. anima nō eſt ſpēs in natura ſed pars ſpēi. Et ſubdit ſi conſideretur vt ſpēs ſic improprie ſumitur ⁊ vane. quia ſpēs non eſt. licꝫ quidaꝫ aliter dicant. Et ſi aliquis dicat ꝙ ſit ſpēs ille non loquiturniſi ad ſimilitudinem eorum que ſunt ſpēs per ſe exiſtentes. Et patꝫ ꝙ anima non eſt ẜm hūc modum. ⁊ ideo talis intellectus de anima error eſt. etiam ſi logice loq̄murde ipſa. Et in ſecūda parte ſue ſumme dicit celum eſſentiali compōne ꝯpoſitum eſt ex forma ⁊ materia. Et ph̓usdicens ꝙ celum ſit ſimplex intelligit. qꝛ nō eſt ex ꝯtrarijsſiue elementis. Et ſubdit ꝙ celum ẜm ratōem reſoluiturin partes eſſentiales que ſunt materia ⁊ forma. Et in dequatuor coequeuis. queſt. iij. d̓t. celum eſt compoſituꝫ exmateria ⁊ forma. Et illud quod d̓r in libro de ſubſtātia orbis ꝙ celum non eſt ex materia ⁊ forma. intelligit̉ de materia que ꝓprie eſt materia. ſcꝫ que eſt in potentia ad eſſe. ⁊forma que acquiritur ꝑ tranſmutatione ſubiecti. Et in ſecunda parte ſue ſumme. diſtinctione tercia dicit. ph̓us dicit in primo celi. cum dico celum dico formam. ⁊ cuꝫ dicohoc celum dico formam in hac materia. ꝑ formam intelligens naturam ꝯmunem que eſt forma totius predicabilis de toto. que vniuerſale nūcupatur. ⁊ per formā in hacmateria intelligens incōmunicabile ſuppoſitum ſubſtāsnature ꝯmuni Et in de homine. q̄ſti. xxij. d̓t ꝯpoſitū ex materia ⁊ forma partes ſue eēntie nō habet compoſitas. ſcꝫmateriam ⁊ formā Ex premiſſis colligitur primo ꝙ ſicut ſe habet humana natura in Socrate indiuiduata queſumpta ꝯcretiue eſt vniuerſale in re. ita ſe habet humananatura in chriſto indiuiduata. niſi ꝙ in Socrate eſt indiuiduata per ꝓprium ſuppoſitum. in chriſto autem ꝑ ſuppoſitum non propriuꝫ. Unde Ulricus dicit libro quinto tractatu primo. capitulo. xi. ꝙ chriſtus humanam naturamin ſe indiuiduat. ⁊ ꝙ humana natura eſt in chriſto indiuiduata. Colligitur ſecundo ꝙ etiam ẜm mentem venerabilis Alberti in aliquo intrinſece comprehenditur ſubſtātia materie. quod tamen ex hoc ipſo non eſt per ſe indiuiduum aut per ſe ſingulare. patet de humanitate chriſti ⁊de corpore celeſti. Sed d̓t ipſe tractatꝰ ꝙ ipſa quidditasſubſtantie materialis nō ꝯſtituit̉ ex ipſa materia. ſed ex eēformali formabili qd̓ eſt in materia. ⁊ ꝙ ſubſtantia materie eſt de integritate ſuppoſiti. qualitas autem formalis potentie pertinet ad veritatē eſſentie. Contra hoc eſt ꝙ eſſetale ꝯfuſum formale formabile nequaqͣꝫ habet locuꝫ in hominis eſſentia ſeu quidditate. nam rōalis anima per increationem eſt producta ⁊ non p̄eſt confuſe ſeu formaliterformabiliter in materia. Nec etiam habet locum circa qͥdditates ſeu eſſentias celorum quorum forme ſunt ſuis materijs concreate. non ergo materia ꝯtinetur aliter in hominis ⁊ celorum quidditatibus qͣꝫ ẜᵐ ſubſtantiam eius. ⁊ ꝑꝯſequens ſubſtantia materie non ratiōabiliter excluditura quidditatibꝰ aliarum materialium ſubſtantiarum. Etiterum paſſiones ꝓprie fluūt ex principijs non indiuidui.ſed aut ex pͥncipijs analogi aut generis aut ſpēi. ſed quātitas. mobilitas. infinitas locabilitas. corruptibilitas. ſenſiblitias. rudibilitas. ⁊ q̄dā alie ꝓprietates ſub̓e material̓non fluūt a forma tm̄. ſed etiam a materia. igitur ipſa materia non ſolum eſt pͥncipium indiuidui. ſed etiam quidditatis ⁊ ſpeciei. Et ſic verificatur ꝙ illud quod eſt propterquid paſſionis eſt quid ſubiecti. Preterea dicit ph̓us ꝙforma ⁊ materia ſunt per ſe principia conſtitutiōis ſubſtā

tie materialis. hoc autem non conuenienter accipitur tm̄de ſingulari materiali ſubſtantia. qꝛ de illa non intromittit ſe ſcientia. intelligitur ergo ſaltem de ſubſtantia materiali accepta ẜm ſpēm. Et d̓t ph̓s ſeptimo metaphyſice. ꝙhomo ⁊ equus ſunt ſimul totū quoddaꝫ ex hac materiaet hac rōne vt vniuerſaliter. ſingulare ꝟo ex vltima materia Socrates iam eſt. Et eſt ꝯſiderandū ꝙ in definitōeforme accn̄talis ſubiectū ponit̉ vt additamentū alteriꝰ generis predicamentalis. ⁊ in definitione ſubſtātialis formepartis materia ponitur vt additamentum eiuſdem generis. Sed in definitione ſpēi ſeu forme totius ipſius ſuppoſiti materialis ponitur materia ſpecifice forme partis proportionata non vt additamentum. ſed vt cōprincipiumintrinſecum ꝯſtitutionis. hec ipſa etiam materia ꝑ analogiam ad formam partis iam cognita eſt ꝯprincipiū ſpēi ⁊forme totius que d̓r forma totius aut intranſitiue. qꝛ ip̄aeſt totum. aut quodāmodo tranſitiue. qꝛ ipſa eſt formaindiuidui quod eſt totum. Preterea conſiderandū ꝙ definitio qua definitur homo per animal rationale etiaꝫ implicat materiam. nam aīal nominat ꝯpoſitum ex aīa ſenſitiua ⁊ corpore animali. Et rōnale nominat ꝯpoſituꝫ exanima rōnali ⁊ corpore humano. ⁊ ideo dicta definitio cūilla definitione qua dicitur. homo eſt quoddam ꝯpoſitūex anima rationali ⁊ humano corpore coincidit re. ſed abea diſtinguitur modaliter ⁊ ratione Nam prima explicatgenus ⁊ differentiam que diſtinguūtur ẜm rationē ⁊ implicat formā ⁊ materiā que diſtinguūtur realiter. Scd̓avero definitio viceuerſa explicat realiter diſtincta ⁊ implicat diſtincta ẜm rōnem.Ꝙ ſanctus Thomas et venerabilis Albertus cōcordātcirca animationem celiNonam ꝯtrarietatē tractatus ponit circa hoc Utrūcelum ſit corpus phyſicum ⁊ animatū. et d̓t tractatus ꝙin iſto diſſonant fides catholica ⁊ ſecta ph̓oꝝ. vnde ponitph̓iam Areſtotelis circa animatōem celi obuiare fidei catholice. Sed ꝯtra hanc ipſius tractatus aſſertiōem ꝯcordant ſanctus Thomas ⁊ venerabilis Albertus. vt pꝫ exdicendis. Nam d̓t ſanctus Thomas pͥma parte q̄ſtiōelxxi. Corpora celeſtia non ſunt animata eo mō quo plante ⁊ animalia. ſed equiuoce. vnde Platonici ponentes etiāanimas vniri corporibꝰ nō ponebāt niſi per contactum.virtutis ſicut motor mobili. Et ſic ꝑ hoc ꝙ Plato ponitcorpora celeſtia aīata nihil aliud datur intelligi qͣꝫ ꝙ ſubſtātie ſpirituales vniūtur corporibꝰ celeſtibꝰ vt motoresmobilibꝰ. Unde inter ponentes ea eſſe aīata ⁊ ponētes eanon aīata parua ⁊ nulla drn̄a īuenitur in re ſꝫ voce tm̄ Etidem ponit ſanctus Thomas in queſtionibꝰ de ſpiritualibꝰ creaturis ⁊ in ſecūdo ſcripto. diſtinc. xiiij. dicit. probabile eſt dicere ꝙ aliquis intellectus creatus ſit motor proprius celi. vnde poſſumus dicere ſuperiores angelos qͥ habent formas magis vniuerſales eſſe motores ſeparatos ⁊remotos. angelos autem inferiores qui habent formasmagis particulatas eſſe motores proximos. vnde Auicēna dicit ꝙ intelligentie apud philoſphos ſunt qui in legevocantur angeli ſuperiores. ⁊ cherubin ⁊ ſeraphin. animevero orbiū dicūtur inferiores angeli q̄ dicūtur angeli miniſterij. Premiſſis conformiter in de quatuor coequeuisqueſti. iiij. ar. xxij. dicit venerabilis Albertus intelligentiedicūtur anime orbiū non vniuoce cum intelligentijs ho