nome et Niberti

Folio xxix

cidentia indiuiduant̉ ꝑ ſubiectū qd̓ eſt ſubſtantia Et q̄ſtione. lvi. ar. pͥmo d̓t ſic. in rebꝰ corporalibꝰ materia eſt indiuiduatōnis principium. Et q̄ſtione. lxxvix. d̓t ſic. materia eſt pars ſpēi in rebꝰ materialibꝰ. nō qͥdē materia ſignata q̄ eſt pͥncipiū indiuiduatōis ſed materia cōis. Deinde in t̓cia ꝑte. q̄ſti. lxxvij. ar. ij. d̓t materia eſt īdiuiduationis pͥncipiū om̄ibꝰ formis inherentibꝰ. qꝛ cū hmōi forme inqͣꝫtum eſt de ſe ſint nate in aliquo eſſe ſicut in ſubiecto. exquo aliqua earū recipit̉ in materiā que non eſt inalio nec ipſa ſic̄ exiſtens poteſt in alio eſſe diuiſio aūt ſubſtantie accidit ratione quantitatis. vt d̓r primo phiſicoꝝCeterū in queſtionibꝰ diſputatis de potentia. materia.nona arti. pͥmo d̓t ſic. in ſubſtantia ꝑticulari p̄ter materiam cōmunē eſt materia indiuidualis. q̄ eſt ſingularitatis principium. Et ſubdit accidentia nō indiuiduant̉ niſi ex ſuis ſubiectis. ſola aūt ſubſtantia ꝑ ſeip̄am indiuiduat̉. ⁊ ꝑ ꝓpria principia Et articulo ſcd̓o d̓t ſic. ſubſtantia ex ꝓprijs pͥncipijs indiuiduat̉ et nō ex alio extraneo ſicut accidens ex alio ſubiecto. Et ſubdit ꝙ hoc ſingulareindiuiduat̉ ꝑ hanc materiā. et illud ꝑ illam Et ar. iij. d̓tin rebꝰ materialibꝰ in quibꝰ forme nō ſunt per ſe ſubſiſtētes. ſed materie inherentes. oportet ꝙ principiū indiuiduatōnis ſit ex materia. Et in q̄ſtionibꝰ de ſpūalibꝰ creaturis q̄ſti. v. d̓t materia eſt principium īdiuiduatiōis inqͣꝫtum nō eſt nata in alio recipi. Et in ſumma ꝯtra gētiles. li. i. capl̓o .xxv. d̓t ꝙ eſſentie vel qͥdditates geneꝝ velſpēꝝ indiuiduant̉ ꝑ materiā ſignatā huiꝰ vel illiꝰ indiuidui licet etiā qͥdditas generis vel ſpēi includat materiam ⁊ formā in cōi. ⁊ libro. ij. ca. lviij. ꝑ hoc forme indiuiduant̉. qꝛ ſtꝭ ī materia Pro āpliori p̄miſſoꝝ declaratōeConſiderandū eſt. ꝙ incōicabilitas q̄M. V eſt de rōne indiuidui nō eſt encōicabilitas in reciꝑe. qꝛ in reciꝑe materia etiam indiuidual̓ eſt cōmunis. ſꝫ incōicabilitas ī recipi q̄ irreceptibilitas p̄t diciet hec incōicabilitas ꝯuenit indiuiduali materie ſimpliciter et ꝑ ſe. qꝛ ipſa nec rōne nec ẜm ſe nec ẜm eius ꝑtem eſtad modum forme in aliud ſubiectū receptibilis. ipſi aūtſuppoſito materiali ꝯuenit incōmunicabilitas ratōe ꝑtis. ſcꝫ rōne materie indiuidualis. ſed ip̄i nature ſpecificeīdiuiduate ⁊ ip̄i forme ꝑtis ⁊ formis accn̄talibꝰ indiuiduatis ꝯuenit hec incōicabilitas ꝑ accidens ⁊ ẜm qͥd. ꝑaccn̄s. qꝛ rōne extrinſeci .ſ. ſuppoſiti aūt ſubiecti. ẜm quidvero qꝛ hmōi nō ſunt incōicabilia et irreceptibilia ſimpliciter. qꝛ iā ſunt recepta. ſed dicūtur incōicabilia. qꝛ nōſunt ꝯmunicabilia aliqͥbꝰ alijs aut receptibilia in aliquaalia qͣꝫ in illa in quibꝰ iam ſunt indiuidualiter recepta. qꝛnō ꝯuenit forme migrare de ſubiecto in ſubiectumConſiderandū. ꝙ eſſe diuiſumSlILIN ¶ Oabalio eiuſdeꝫ ſpei nō eſt de rōeindiuidui. in intelligētijs em̄ et corꝑibꝰ celeſtibꝰ neq̄unteſſe multa ſub eadē ſpē īdiuidua. in illis tn̄ in qͥbus ſuntmulta ſub vna ſpē indiuidua. ibi eſſe diuiſum ab alio eiuſdem ſpēi eſt ſecūdaria q̄dam additio ſeu ꝓprietas indiuidualis et illius prīcipiū proximū formale et actuale ponitur ipſa qͣntitas. qꝛ tn̄ qͣntitas orit̉ ex materia. igit̉ materia etiam eſt illius principium originale potentiale primariū et fundamentale.¶ Conſiderādū. ꝙ qͣntitas oritur ex maVteria. et eſt materia magis ꝓpinqua qͣꝫ

alia accidentia. ⁊ ideo ſibi magis ꝯuenit non eſſe in alioet eſſe ſubiectū qͣꝫ alijs accidentibꝰ. Unde in ſacramētoaltaris qͣntitas nō eſt in alio. et eſt ſubiectum aliorū accidentium et quodāmō quātitas ibidem ꝑticipat ꝯditionem materie in ſubſtando. ita etiam quodāmo ꝑticipat ⁊ſcd̓ario conditionē materie in indiuiduando inqͣꝫtum illa quātitas in indiuiduatōne quā habuit ex ſubiecto etmateria virtute diuina conſeruata ꝯſeruat ꝯſequēter indiuiduationē aliorum accidentiumº que etiam prius inſubſtantia panis et vini indiuiduabant̉ mediante qͣꝫtitate dimenſiua. Hanc indiuidualem conditōem quātitatis et eius propinquitatem ad ſubſtantiam ſtudent doctores catholici ꝓtendere. ideo vt tanto ꝑcipiat̉ maior cōgruentia indiuidualis ſubſiſtētie ipſius quātitatis ſineſubiecto et diſtinctōis numeralis vnius qͣꝫtitatis ab aliain ſacramento altaris Unde venerabilis Albertꝰ qͣrtoſcripto. diſtinctōne duodecima dicit ſic. ſuꝑficiei ⁊ quātitati que ẜm aliqͥd cōueniunt cū ſubiecto. ſcꝫ in ſuſtinendo qualitates quaſdā datur ad vſum ſacramēti in totocum ſubiecto ꝯuenire. ſcꝫ qͣꝫtum ad ens ꝑ ſe exiſtere ſineſubiecto. Et ſubdit ꝙ ſicut qͣꝫtitas conuenit in hoc cumſubſtantia ꝙ ipſa eſt ſubiectum quorūdam accidentiumita etiam cōuenit cū ꝓprietate ſubſtātie ꝙ ipſa ẜm ſui mutationem recipit cōtraria. non tn̄ eſt ſubſtantia. quia hocnon cōuenit ei per ſe ⁊ primo. ſed per accidens. ſcꝫ ꝑ ſubſtantiam tenentem eam in eſſe. et hoc ex eo ꝙ virtute diuina loco ſubiecti in eſſe contineturN Conſiderandū ꝙ ſicut recipere nōQAO conuenit materie per rationem materie. ſed ꝑ rōem cōmunē potētie receptiue. ſicut ſenſibileconuenit homini non per rationē hominis ſed per rationem animalis. ita nec indiuiduare cōmuniter ſumptumconuenit materie per rationem materie. quia indiuiduare reperitur etiam in ipſis immaterialibꝰ. ſed indiuiduare conuenit materie per ratōem incōmunicabilis exiſtētie aut per rationē irreceptibilitatis in aliud. aut per rationem entis non in alio. aut per ratōnem fundamenti inquo fundat̉ eſſe ratum huius ſuppoſiti ſeu ipſius quodeſt. Et ita licet vt d̓t dominus Ulricus de argentina libro quinto tractatu primo. capitulo vndecimo Criſtushumanā naturam in ſe indiuiduat et humana natura eſtin chriſto indiuiduata. nō tamen ꝓpter hoc ſequit̉ ꝙ reſpectu humane nature verbū habeat cauſalitatem et influētiam materie inqͣꝫtum materia eſt. vt dicit ſanctus Thomas quodlibeto nono. queſtione ſecūda. humanitas nōeſt forma partis que dicatur forma quia informat aliquāmateriam vel ſubſtantiam. ſed dicitur forma totius in qͣſuppoſitum nature ſubſiſtit. Unde non oportet ponereꝙ in chriſto ypoſtaſis increata informetur humanitate.ſed ꝙ ſubſtet in ea. Et eſt diligenter attendēdū. ꝙ ſicutin ſacramento altaris quantitas prius per ſubiectum indiuiduata conſeruatur eadem numero virtute diuina.ita quodammodo viceuerſa ſi de potentia abſoluta verbum relinqueret ſeu deponeret naturam humanam inchriſto iam indiuiduatam tunc eadem natura numeroconſeruaretur indiuiduata per ſuppoſitum proprium hominis quod tunc reſultaret ex hoc ꝙ per depoſitiōem illam preter et vltra corpus in criſto indiuiduatum intelligitur ẜm ratōem aduenire corpori prout habet conditionē et modū fundamēti incōmunicabilis ⁊ irreceptibilis. et ꝑ ꝯſequēs indiuiduantis ⁊ ſuppoſitātis Un̄ liceꝫ