Deente et eſſentis
uenienter dictū. qꝛ ſicut natura aīalis ꝯſiderata generaliter nō diſtinguit̉ in hoīe ⁊ in aſino. ita vt videt̉ nec eſſeaīalis ꝯſideratū ẜm ꝓportionabilē cōitatē diſtinguit̉ inhoīe ⁊ in aſino. et ſicut eſſe aīalis ꝯſideratū ſpēaliter inhoīe ⁊ in aſino diſtinguit̉. ita et eēntia aīalis accepta ſpecialiter diſtinguit̉ in hoīe ⁊ in aſino. ⁊ ſil̓r argueret̉ de eēhoīs ⁊ de eſſentia hoīs reſpectu ſuoꝝ ſingulariū Septimo. deus eſt in genere ſub̓e. igit̉ ⁊c̄. Aſſumptū pꝫ. tūpͥmo. qꝛ ſub̓a d̓r res ꝑ ſe exn̄s. ſꝫ deꝰ eſt ꝑ ſe ſubſiſtens.igit̉ deꝰ eſt ſub̓a. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt in p̄dicamento ſub̓e. Uūſcd̓o. qꝛ oē qd̓ eſt aūt eſt ſub̓a aut accn̄s. cū igit̉ deꝰ nonſit accn̄s relinqͥt̉ ꝙ ſit ſub̓a. ⁊ idē ſeqͥtur qd̓ pͥus Octauo. deus eſt nomē appellatm̄ ẜm grāmaticū. igit̉ ē vl̓eapud logicū. cū igit̉ deꝰ nec ſit genꝰ nec drn̄a nec ꝓpriuꝫnec accn̄s. relinqͥt̉ ꝙ ſit ſpēs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ponit̉ in p̄dicamēto etiā ꝑ ſe. igit̉ ⁊c̄. Nono ad hͦ ꝙ aliqͥd in genere collocet̉ ſufficit ꝙ in ſe habeat diſtinctōem rōnis ex ꝑte reirōnabilis qͣliter diſtinguunt̉ genus ⁊ drn̄a. ſꝫ doctor admittit ī deo diſtinctōeꝫ rōnis rei rōnabil̓. igit̉ deus p̄t inp̄dicamento collocari Ultimo. oē pͥncipiū eſt reductiue in eodeꝫ p̄dicamento cū ſuo pͥncipiato. ſicut puntus ⁊ vnitas reducunt̉ ad genꝰ qͣꝫtitatꝭ. Deꝰ aūt ē pͥncipiū ſub̓e. igit̉ deꝰ ē in genere ſub̓e reductiue. igit̉ ⁊c̄.In oppoſitū eſt veritas ⁊ autoritas doctoris¶ Queſtionē eſt ꝑticulatim rn̄denND IANM dū vn̄ dd̓m pmo ꝙ cā pͥma nec ēcōponibilis cū alio. nec in ea ex natura rei eyſla cōpoſitōPrima ꝑs pꝫ. qꝛ in cōpōe q̄libet ꝑs cōponens ſe hꝫ potentialiter reſpectu totius ⁊ ip̄ius vnionis. Sūt em̄ ꝑtes pͥus potential̓r vnibiles qͣꝫ actual̓r ſint vnite. ſꝫ oīspotētialitas a deo relegat̉. igit̉. Scd̓a ꝑs ptꝫ. tum qꝛ inoī cōpoſito reperiunt̉ ex natura rei actꝰ ⁊ potētia. Tūqꝛ oē cōpoſitū eſt poſterius ſuis cōponentibꝰ. deus atēſimpl̓r ens pͥmū. Tum qꝛ oē cōpoſitū indiget aliqͦ cōponēte. igit̉ ⁊c̄. Ex iſto ſeqͥt̉ correlarie ꝙ deus ip̄e ē actꝰſimplex ⁊ puriſſimꝰ nec ẜᵐ ſpem nec ẜm nuerū plurificabilis. Prima ꝑs patuit in lr̄a p̄cedentis lcōnis. Secundo dd̓m ꝙ eē diuinū eſt eē in ſe ſubſiſtens ſine vllaadditōe ſeip̄o diſtinctū ab eē cuiuſlibet creature. Prima ꝑs pꝫ qꝛ eē dei nō eſt cū aliqͦ cōponibile ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄mſeip̄m fulcit. Scd̓a ꝑs pꝫ. qꝛ eē dei nec ē in alteꝝ receptibile. nec ē ex natura rei ꝑ aliqͥd hn̄s modū dr̄ntie ꝯͣhibile. ⁊ ita ſibi nihil ſuꝑaddit̉. Tercio pꝫ. qꝛ cū eē diuinūſit eē ſingularit̓ in ſe ſubſiſtens ip̄m eſt eē diſtinctū a qͦlibet alio eē. et qꝛ eē diuinū nō deſignat̉ ꝑ drn̄am. igit̉ ſeip̄o. ⁊ nō ꝑ drām ab alijs eſt diſtinctū. Ex iſto ſeqͥt̉ correlarie ꝙ eſſe dei nō eſt pͥncipiū reꝝ formale. cuiuſmodiē eē tranſcendeis de rebꝰ p̄dicabile. pꝫ ex ꝓpone. Dicendū tercio ꝙ ſingule ꝑfectōes etiā ip̄aꝝ reꝝ cōp̄hendunt̉ in diuino eē nō vt in rebꝰ ſunt. ſꝫ ſuꝑeminētiꝰ ⁊ vnitiſſime. Prima ꝑs pꝫ. tū qꝛ quicqͥd eſt ꝑfectōnis in effectibꝰ in eoꝝ cā pexiſtit deus at eſt cā oīm effectiua. Tūſicut pͥmū pͥncipiū materiale. eo ꝙ eſt maxime potētialeeſt īꝑfectiſſimū. ita pͥmū pͥncipiū effectiuū. eo ꝙ ē actusab oī potētialitate relegatus eſt ſimpl̓r ⁊ vl̓r ꝑfectū Tūpꝫ a ſil̓i. qꝛ ſi calor ꝑ ſe exiſteret haberet intētiſſime totāꝟtute ⁊ caliditatē cuiuſlibet caloris inherētis. ita eſſe inſe ſubſiſtens hꝫ ꝑfectōem totiꝰ latitudinis eſſendi. Sꝫqꝛ deus eſt cā reꝝ nō vniuoca. ſꝫ eqͥuoca. iō oꝑtet ꝑfectōes reꝝ eſſe ſuꝑeminentiꝰ in deo qͣꝫ ſint in rebꝰ. ⁊ qꝛ indeo nō ē vlla cōpoſitio. relinquit̉ ꝙ ꝑfectōes reꝝ in ip̄o
ſtꝭ vnitiſſime. ⁊ ſic̄ pꝫ reſidua ꝑs ꝓpōis Ex iſto ſedicorrelarie ꝙ ꝑfectōes reꝝ in deo nō diſtinguunt̉ ex natura rei inter ſe. vel ab ip̄o eſſe dei. patꝫ ex dictis Qd̓mquarto ꝙ ip̄e deꝰ cuiꝰ entitas eſt nequaqͣꝫ limitabil̓ neceſt ꝑ ſe nec ꝓprie reductiue in genere collocabilis. Patꝫpͥma ꝑs. qꝛ deꝰ nec eſt limitabilis ꝑ recipiens extrinſecū. nec ꝑ ꝯͣhens intrinſecū Scd̓a ꝑs patꝫ. qꝛ ſi deus perſe poneret̉ in genere. hoc eēt ſicut ſpes. vt dicūt aduerſarij. ſꝫ hoc īprobat̉ ſic. in oī ſpē reꝑit̉ ex natura rei actus ⁊potentia. limitabile ⁊ limitans formabile ⁊ formās. nāgenus ſe hꝫ ad drn̄am vt potentia ad actū limitabile adlimitans. ⁊ ſic de alijs A deo aūt relegat̉ oīs limitatiopotētialitatis ⁊ formalitas. igit̉ ⁊c̄. Preterea ſi ſic deꝰex natura rei eſſet definibilis. et ita eſſet intrinſece finitꝰꝑ genus ⁊ dr̄nam. Tercia ꝑs ptꝫ. videlicet ꝙ deus nōſit ꝓprie reductiue in p̄dicamento. qꝛ etſi deus ſit pͥncipiū reꝝ. nō tn̄ eſt pͥncipiū eaꝝ intrinſecū. ſꝫ extrinſecumdūtaxat. Tū qꝛ nedū eſt adeqͣte pͥncipiū reꝝ vnius generis. ſꝫ eſt tranſcendēs pͥncipiū reꝝ cuiuſlibet cathegorie. qͣ viceuerſa punctus ⁊ vnitas q̄ collocant̉ in genereqͣꝫtitatis reductiue. ſunt ⁊ pͥncipia quātitatis intrinſecaet ſunt generi qͣꝫtitatꝭ adequata. igit̉ ⁊c̄. Poſſet tn̄ deꝰreductōe īpropria ⁊ longinq̄ reduci ad pͥncipale ꝑte entis .ſ. ad genus ſub̓e. cuius deus eſt cā īmediatiꝰ ⁊ potiſſime. ⁊ ſic ſaluaret̉ doctor in libro de potentia dei materia ſeptima. vbi videt̉ deū ponere in genere ſub̓e reductiue Ex iſto ſeqͥtur correlarie ꝙ ens de deo ⁊ de creaturis dictū tranſcendentius accipit̉ qͣꝫ ens. qd̓ immediate in decē genera diuidit̉. Patet. nā ens dictū de deoet de creaturis accipit̉ in tanta trāſcendentia. vt vl̓ nominet ip̄m eē in ſe ſubſiſtens. vel nominet eſſentiā ꝯcretiue q̄ ſubſtat ip̄i eē ꝓut aūt ens īmediate diuidit̉ in decem genera. tūc nominat eſſentiā. q̄ ſubſtat ip̄i eē. Exqͦ ſeqͥt̉ ꝙ in oī eo qd̓ ꝑ ſe in p̄dicamēto ponit̉ reꝑit̉ eſſentia ſubſtans ip̄i eē. Un̄ ſub̓a nominat eſſentiā ꝑ ſe ſubfiſtentē ip̄i eſſe. accn̄s ꝟo nominat eſſentiā ſubſtantemeſſe ꝑ aliud. ſcꝫ ꝑ ſub̓am. Ex eodē ꝯcomitāter ſeqͥtur ꝙſi deus eſſet in genere tūc ens eſſet acceptū trāſcendentius qͣꝫ accipit̉ dū īmediate in decē genera diuidit̉. quiaeſſentia dei nō ſubſtat ſuo eē. ſꝫ ē ip̄e ſuū eē. iō ens qd̓ diuidit̉ īmediate in decem p̄dicamēta nō poteſt eſſe genꝰreſpectu dei. nec de deo predicari.y¶ Ad pͥmā d̓r ꝙ eē vnoND AVIIITo nōecat cōpōemn ppōnis. ⁊ hoc mō de deo cognoſcimꝰ eē ꝯcipiendo hāc ꝓpoſitōem. deus eſt. ſꝫ iſto mō eſſe nō idē eſt ꝙ dei eēntiaAlioº eē accipit̉ ꝓ actu eſſendi ſeu exiſtēdi. qͦ mō in deopenitꝰ idē ſunt eſſe ⁊ eſſentia. ⁊ hoc mō ſcimꝰ ⁊ ignoramus ſil̓ dei eē ⁊ eiꝰ eſſentiā. Un̄ ex creaturis cognoſcimus et eſſe dei ⁊ eiꝰ eſſentiā ſub cōi intentōe attribuimꝰem̄ deo tā eē qͣꝫ eſſentiā. qͥd aūt ſit dei eſſe ſub ꝓpria rōeet qͥd eiꝰ eſſentia ignoramꝰ. nō em̄ ſcimus ſpecialiter qͥdſit eē dei vel eiꝰ eſſentia. ſꝫ potius qͥd nō ſit. Un̄ ſcimꝰqͦdāmō affirmatiue ꝙ deꝰ ſit actus ꝙ aūt ſit purus negatiue cognoſcimꝰ cognoſcētes ꝙ nō ſit potētie ꝑmixtus Ad ſcd̓am d̓r. ꝙ lꝫ deus in ſe ſit ſimplex. tn̄ ipſecadit cōpoſite in noſtrū intellectū. et ita dei eſſentia a nobis in hac vita neqͥt rōe apprehendi. veꝝ etiā nec a beatis p̄t cōp̄hendi. qꝛ et ſi beati cognoſcant eā totā. nō tn̄totaliter cognoſcūt eā .i. oībꝰ modis qͥbꝰ eſt ip̄a cognoſcibilis. Ad terciā dd̓m ꝙ lꝫ eē tm̄ trāſcēdēs ſit imꝑ-