Folio ꝑIEL
tatem alicuius materie recipiētis eas. Et ideoin talibus ſubſtantijs nō inuenitur multitudoindiuiduorū vt dcm̄ eſt. niſi in anima humanapropter corpus cui vnitur Et licet indiuiduatio eiꝰ ex corꝑe occaſionaliter dependeat qͣꝫtuꝫad ſuā inchoatōem. qꝛ nō acqͥrit̉ ei eē indiuiduūniſi ex corꝑe cuiꝰ eſt actus. nō tn̄ oportꝫ vt ſubtracto corꝑe indiuiduatio aīe pereat. qͥa qͣꝫuishabeat eē abſolutū tn̄ ex qͦ ſibi acqͥſitū eſt eē indiuiduatū. ex hoc ꝙ facta eſt forma huiꝰ corꝑis ideē ſꝑ remanet indiuiduatū. Et iō d̓t Auicēnaꝙ indiuiduatio aīaꝝ vel multiplicatio depēdeta corꝑe qͣꝫtū ad ſui pͥncipiū ſꝫ nō qͣꝫtū ad ſui finēPoſtqͣꝫ ē aliqͣliter p̄oſtenſum qͣliter reꝑiat̉ ⁊ q̄ ſit eēntia in ſubſtātijs tam materialibꝰ qͣꝫ ſeꝑatis. In hac ꝑtedoctor cū qͣdā recapitulatōe ſubiūgit ſummariā declaratōem eiuſdē poſtenſi. Recolligit em̄ doctor ſummatīex p̄dictis. ⁊ declarat triplicē modū hn̄di. eſſentiā ī ſeꝑatis. ⁊ interſerit modū penes quē in ſubſtātijs ſeꝑatis ſumunt̉ genꝰ ⁊ drn̄a. Itaqꝫ hec ꝑs in qͣtuor diuidit̉ ꝑtes.Primo em̄ on̄dit qͣliter eēntia in deo reꝑit̉. Scd̓o recolligit quo eēntia reꝑiat̉ in ſubſtātijs ſeꝑatis ibi Scd̓o inuenit̉. Tercio manifeſtat modū penes quē genꝰ ⁊ drāin intelligētijs aſſignat̉. ibi. Et qꝛ in iſtis. Quarto recolligit qual̓r eēntia reꝑiat̉ ī ſubſtātijs materialibꝰ. ibi.Tercio inuenit̉. Prima ꝑs ſubdiuidit̉. pͥmo em̄ facit hͦqd̓ dictū ē. ſcd̓o ex hoc infert qd̓dā correlariū. ibi Et exhoc ſeqͥt̉. Tercio repellit duas cauillatōes. pͥmā ibi Neqꝫ oꝑtꝫ. ſcd̓am ibi. Sil̓r etiā qͣꝫuis. Premittit aūt pͥmoſuā intētōem dicēs. Uiſis his q̄ dicta ſunt ptꝫ ꝙ eēntiainuenit̉ in diuerſis diuerſimode. nā eēntia reꝑit̉ in ſubſtātijs tripl̓r. Repit̉ em̄ aliqͣ ſub̓a cuiꝰ eēntia ē ip̄m meiſuū eē. ita ꝙ in ea idē penitꝰ ſtꝭ eē ⁊ eēntia. ⁊ hmōi ē ip̄edeus. Un̄ qͥdā ph̓i dicebāt ꝙ deus nō deberet dici habere qͥdditate vel eſſentiā ſeu etiā hr̄e eē. cū hn̄s ab habito ſit aliqͣliter diuerſum. ſꝫ diceret̉ potiꝰ ꝙ deꝰ eēt ſuaeſſentia vel etiā ſuū eē Dem ibi. Et ex hͦ infert ex iādicto ꝙ deꝰ nō dꝫ in genere collocari. qd̓ ſic ꝓbat Om̄eqd̓ ē in genere hꝫ eſſentiā diuerſam a ſuo eē. ſꝫ deus nōhꝫ eſſentiā diuerſaꝫ a ſuo eē. igit̉ deꝰ nō ē in genere Maior deducit̉ in lr̄a ſic natura generis non diſtinguit̉ ẜmrōem nature in illis quoꝝ ē genꝰ vl̓ ſpēs. ſꝫ eē ē diuerſuꝫin diuerſis. igit̉ id qd̓ eſt in genere hꝫ eē diſtinctū ab eēntia Dem̄ ibi. Neqꝫ oꝑtꝫ. Hic repellit duas cauillationes. qͦꝝ pͥma ſic formari poſſet. ſi in deo ſint idē eſſe ⁊eēntia ſeqͥt̉ ꝙ deꝰ ſit eē tm̄ ſeu eē ſine additōne. qͦ ꝯceſſoꝯſeqͥ videt̉ ꝙ deꝰ ſit eē vl̓e ꝑ p̄dicatōem. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝙ ſitformale pͥncipiū reꝝ de rebꝰ p̄dicabile. quēadmodū fingebat error qͦrunda ph̓oꝝ Sꝫ rn̄det doctor ꝑ diſtinctionem nā ip̄m eē dici p̄t eē tm̄ ſiue eſſe ſine additōe dupl̓rUnoº qͣſi p̄ſcindens additōem cuiuſlibet alteriꝰ ab eodiuerſi. ⁊ hͦ mō eē diuinū eſt eē tm̄. ſeu eē ſine additōnenā eſt eſſe ſimplex in ſe ſubſiſtens nō cōmiſcibile extrinſece ꝑ informatōem alicui materie ab eo diuerſe. nec ē intrinſece ꝯͣhibile ſaltē ex natura rei ꝑ aliqd̓ hn̄s modumdrn̄e ꝯͣhentis vel ꝯſtituētis. Alioº ip̄m eē d̓r ſine additione vel eē tm̄ qͣſi eē nō includēs additōem alicuiꝰ alteriꝰ. nō tn̄ p̄ſcindēs hāc ip̄am additōem. ⁊ hͦ mō eē acSj.F
560 9ceptū trāſcendent̉ eſt eē tm̄. qꝛ nec includit additōeꝫ alicuius ip̄m ſuſcipiētis. vel ip̄m ꝑ modū drn̄e ꝯͣhentꝭ. qꝛtalis additio ſibi in deo repugnat Nec tn̄ p̄ſcindit hmōiadditōem. qꝛ hec ſibi ꝯuenit in creatis. ſi em̄ additōemp̄ſcinderet tūc illud nō poſſet intelligi eſſe in qͦ ſuꝑ eē adderet̉ aliqͥd qd̓ eſt falſum Dem̄ ibi. Sil̓e etiā doctorrepellit ſcd̓am cauillatōem. q̄ ſic formari poſſet. Si deeēt eē tm̄. ſeq̄ret̉ ꝙ ſibi deficerent reliq̄ ꝑfectōes poſteriores .ſ. viuendi ⁊ intelligēdi. ⁊ etiā ꝑfectōes q̄ reꝑiunt̉ increaturis. Rn̄det doctor ꝙ deꝰ d̓r eē tm̄ ſiue eſſe ſine additōe nō qͣſi p̄ſcindens quolibet ꝑfectōes viuendi ⁊ intelligendi. ſeu etiā ꝑfectōes ip̄aꝝ reꝝ. ſꝫ qͣſi nō ꝯtinensaliqͥs ꝑfectōes ſuo eē in ip̄o ex ip̄a natura rei aliqͦ mō ſuꝑadditas. vt ꝑfectōes viuendi. ⁊ etiā intelligēdi in deonihil ex natura rei adijciūt ſuo eē imꝑtibili. Sil̓r ꝑfectōnes hoīs ⁊ aſini ꝓut in deo ſunt idētificant̉ prorſus cuꝫeē diuino ſine qͣcūqꝫ ſuꝑadditōe. ſicut ſi exempli gr̄a eētaliqͥs calor qͦ qͥs efficere poſſet oꝑatōes oīm qͣlitatū: talis calor ꝯtinet eminent̓ ⁊ vnitim ꝑfectōnes oīm qͣlitatum Dem̄ ibi. ſcd̓o mō īuenit̉. doctor recolligit qͣlitereſſentia reꝑiat̉ in ſubſtātijs ſeꝑatꝭ. dicēs ꝙ in ſubſtātijsſeꝑatis reꝑit̉ eēntia diuerſa a ſuo eē. nā qͣꝫuis in illis eēntia nō ſit recepta in materia. tn̄ eaꝝ eē nō eſt abſolutū arecipiente. ſꝫ recipit̉ in eſſentiā. et iō d̓r in libro de cauſisꝙ intelligentie ſtꝭ īfinite inferiꝰ. ſꝫ ſunt finite ſuꝑius. nāeaꝝ eē qd̓ in eis eſt ſuꝑiꝰ finit̉ ꝑ eſſentiā in quā recipit̉.ſꝫ eaꝝ forma ſeu eſſentia nō finit̉ ꝑ aliqd̓ recipiens Exqͦ infert correlarie ꝙ in intelligentijs nō inuenit̉ pluralitas indiuiduoꝝ ſub vna ſpe vt dictū eſt ſuꝑiꝰ. qͣꝫuis aīahumana plurificet̉ īdiuidual̓r ꝓpter corpꝰ cui vnit̉ ⁊ a qͦindiuiduat̉ Dem̄ ibi. Et lꝫ īdiuiduatio. remouꝫ doctor qͣndā cauillatōeꝫ qͣ qͥs ſic obijceret. ſi aīa īdiuiduaret̉ ꝑ ip̄m corpꝰ ſeqͥt̉ ꝙ aīe ſeꝑate nō maneant īdiuiduenec diſtincte nūeral̓r. Rn̄det ꝑ interemptōem ſeq̄ſe. nālꝫ aīa indiuiduet̉ ꝑ corpꝰ occaſional̓r. ſicut a cā ſine quanō ip̄a tn̄ ſemel īdiuiduata manere p̄t īdiuidua ſine eorpore. vt d̓t Auicenna quem doctor allegat in lr̄a. Occaſione plenioris euidentie lr̄e p̄expoſite.AP Pimo. vtꝝ cā pͥma ſuꝑſimplex ſit eſſe tm̄ ſeupmee ſine additōe ꝯtines nihilominus ꝑfectōnesoīm. ⁊ ſi nō ſit in genere ¶ Et videt̉ pͥmo ꝙ deꝰ nō ſit ſuꝑſimplex ſic ſcire poſſumꝰ deū eē nō ſciētes qͥd ſit deꝰ.igit̉ in deo eē ⁊ ſua qͥdditas ſeu eēntia diſtinguunt̉. naꝫniſi ſic cognoſcere nō poſſemꝰ eē dei eēntiā ignorantes.¶ Scd̓o. ſi deus eſſet ſimplex. ſeq̄ret̉ ꝙ qͥlibet aliqͥd dedeo apprehendens cōp̄henderet totā eius eſſentiā. naꝫqͥ ꝯtingit ſimplex ꝯtingit ip̄m totū. ¶ Tercio. eſſe tm̄eſt qͥd ꝑfectiſſimū ſiue capiat̉ eſſe tm̄ ꝓ eſſe trāſcendenti qd̓ nō includit poſteriores ꝑfectōes. ſiue capiat̉ ſpēaliter ꝓ aliqͦ eſſe excludēte poſteriores ꝑfectiōes. ſicut eēlapidis qd̓ nō admittit ꝑfectōnes viuendi. ſentiendi. etintelligendi. Si igit̉ deꝰ ſit eē tm̄ ip̄e erit imꝑfectus nōincludens ꝑfectōes poſteriores. nec etiā ꝑfectōes ip̄aꝝreꝝ. ¶ Quarto ſi deꝰ eſſet eē tm̄. tūc deus eſſet eſſe vl̓eqͦ q̄libet res formal̓r eſſet. qd̓ eſt error. cū deꝰ nō ſit alicui cōmiſcibil̓. ¶ Quinto. ꝑfectōes reꝝ ſunt oppoſite. ſꝫoppoſita nō ſunt in eodē. igit̉ ꝑfectōes reꝝ nō ſunt ī deo¶ Sexto arguit̉ ꝯͣ rōem q̄ doctor nitit̉ oſtendete ꝙ deus nō ſit in genere. d̓r em̄ in rōe ꝙ natura generꝭ vl̓ ſpēinō diſtinguit̉ ẜm rōem nature in diuerſis ſpēbꝰ vel indiuiduis. ſꝫ eſſe eſt diuerſum in illis. Hoc aūt videt̉ incō-
d ij