Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
XXIr
Einzelbild herunterladen
 

Sancti Thome

-AIIC XXII

Sancti Thomefectū reſpectu vitalis ſenſitiui. intellectualis.ip̄m eſſe trāſcendens logice. ẜm rōem intrinſece ꝯͣhetium. ſil̓r qͣꝫuis ip̄m receptū in aliquā naturā ſpecialem ſine ꝑfectōe vitali. cuiuſmodi eſt lapidis ſit iꝑfectū reſpectu ip̄ius vital̓ in arbore. vel reſpectu ītellectualis in hoīe. tn̄ ip̄m ſingularit̓ in ſe ſubſiſtēs ſingulas ꝑfectōes in ſe cōp̄hēdit. Un̄ nec ip̄m ē ex natura rei ītrinſece ꝑfectibile vt trāſcendens nec eſt īꝑfectū reſpectu alicuiꝰ eſſe ī alio reꝑti. qͣliter eſt īꝑfectū eſſe viuentꝭ. reſpectu ſcꝫ eſſe viuetis. Ad qͣrtā patuitin cōmento qͥd dd̓m Ad qͥntā dd̓m militaret ſiꝑfectōes reꝝ eēnt in deo pariformit̉ qͣliter ſunt ī rebꝰ.ius oppoſitū ſuꝑius dicebat̉ Ad ſextā dd̓m lꝫ eſſeſumptū abſolute ẜm ſe poſſit ſaltē ẜm rōem accipimuniter inqͣꝫtū ꝯͣhit̉ ẜm rōem vitale ſenſitm̄et ſic de alijs. Uerū tn̄ d̓r ſub̓e aīalis vl̓ eſſe hoīstūc deſignat̉ vaga ſingularitate. ſicut d̓r curſushoīs curſus deſignat̉ vage indiuidual̓r. ſicut currere attribuit̉ hoī. ꝓut accipit̉ in ſua cōitate. ſꝫ inqͣꝫtū eſt ſingulariſatus actōes ſint ſuppoſitoꝝ. ita ꝯſil̓rnec eſſe attribuit̉ ſeu ꝯuenit alicui cōi inqͣꝫtum illud cōeꝯſiderat̉ in ſua cōitate. qꝛ ſic vl̓ia vl̓r exiſterent in naturaſꝫ ꝯuenit cōibꝰ inqͣꝫtū ip̄a ſunt ſingulariſata in indiuiduo cui pͥmo cōpetit exiſtere tāqͣꝫ ei qd̓ eſt. lꝫ ẜm rōempͥus ꝯueniat forme vel eſſentie tāqͣꝫ ei eſt ad ſenſumſuꝑius expoſitū. Ex his pꝫ cōitas eſſe aīalis ēportionabilis cōitati eſſentie aīalis. ſꝫ potiꝰ cōitati huiqd̓ d̓r aliqd̓ aīal qd̓ eſt vagū indiuiduum Un̄ eſſe ſub̓eꝓportionat̉ in cōitate huic qd̓ d̓r aliqͣ ſub̓a eſſe corꝑishuic qd̓ d̓r aliqd̓ corpꝰ. ſic de alijs Sic itaqꝫ cōitasaīalis eſt ſola cōitas īdiuidual̓ vaga. ſed cōitas eſſentisaīalis eſt cōitas etiā cōplete vl̓itatis. Un̄ irrōnabiliter ꝯcedit̉ Cexēpli gr̄a) aſinus diuerſificant̉in eſſentia aīalis tn̄ diuerſificant̉ in aīalis. Scd̓o patꝫqͣre rōnabiliter ꝯcedit̉ aſinꝰ ꝯueniant in aīaliſiderato eſſentialiter. in aīali ꝯſiderato exiſtētial̓r. aīal exn̄s deſignat̉ vage indiuidual̓r. vt aīal currēsTercio pꝫ qͣre eſſentia aīalis attribuit̉ hoī aſino etiaꝫꝯſideratꝭ in ſua cōitate. ſꝫ aīalis nec eis nec aīali cōpetit ꝯſideratis cōiter. ſꝫ vt ꝯſiderant̉ in indiuiduis tāqͣꝫvl̓ia in re ſingulariſata. Quarto pꝫ eſſentia rōnabilitpͥus attribuit̉ ſpēi qͣꝫ īdiuiduo. ecōtra ꝟo eſſe pͥus attribuit̉ indiuiduo qͣꝫ ſpēi. Quinto pꝫ qͣꝫuis ſuꝑius dicebat̉ eſſe exiſtentie etiā cōpetit nature ſpecifice. vel nature accepte cōiter hoc tn̄ eſt intelligendū exiſtere ꝯueniat nature ſpecifice. ſeu cōi inqͣꝫtū ip̄a cōiter accipit̉. ſꝫ inqͣꝫtū ip̄a ꝯſiderat̉ in ſingularibꝰ in qͥbꝰ lꝫ ſitꝓprie ſingularis vel indiuidua. eſt tn̄ ſingulariſata īdiuiduata. iſtud eſt memorie cōmendandū Ad ſeptimam ad pͥmā ꝑtē d̓r deꝰ eſt ſub̓a ꝓut ſub̓a ponitur genꝰ generaliſſimū vt dictū eſt. ſub̓a ē res ſe ſubſtās ip̄i cuiuſmodi ē deꝰ. ſi āt ſub̓a capiat̉trāſcendentiꝰ. vtputa ꝓut eſt res ſe ſubſiſtēs. tūc deus dici poſſet ſub̓a. ſꝫ tūc ſub̓a ē mēbrū ꝯdiuidēs ipſumens qd̓ īmediate diuidit̉ in decē genera. ſꝫ ē mēbrūꝯdiuidens ens acceptū trāſcendentiꝰ. Quo ad ſcd̓amꝑtē d̓r ſi ens dicat̉ ſub̓a vel accn̄s oportebit. vl̓ ſubſtantiā caꝑe trāſcendentiꝰ qͣꝫ ꝓut ē genꝰ generaliſſimūvel oꝑtebit ens caꝑe reſtrictiꝰ qͣꝫ ſumit̉ de deo creaturis p̄dicat̉ analogice Ad octauā d̓r interemptōnem ſeq̄le. plura em̄ ſunt noīa appellatiua ẜᵐ grāmaticūvt chimera vel oīs alia ſyncathegoremata ſunt

vl̓ia apud logicū. Nam grāmaticus attendit modumẜcandi. logicꝰ aūt ꝓtendit ad ip̄am naturam rei Adnona d̓r in ſpē ſolū eſt diſtinctio rōnis rei rōnabil̓.qͣlem doctor in deo ponit. veꝝ etiā in qͣlibet ſpē reꝑibil̓eſt diſtinctio ex ip̄a natura rei. etiā in ſe accepte. qͣlem indeo ponere eſſet error. Ad decimam patuit in quarta ꝓpone quid ſit dd̓m. Eirca lrām occurrit iſta dubi☞Atatio. vtꝝ qͣꝫuis ſit preſtantius qͣꝫ eſſentia. tn̄ eſſentia ſit infinita: eſſe ſit finitū inip̄a intelligentia. Et arguit̉ pͥmo ꝯͣ pͥmā ꝑtē tituli. nampͥncipiū eſt p̄ſtantius ſuo pͥncipiato. ſꝫ eſſentia eſt pͥncipium ip̄ius eſſe. igit̉ eſſentia eſt preſtantior qͣꝫ ip̄m eſſe:Scd̓o arguit̉ ꝯͣ ſcd̓am ꝑtē tituli. qꝛ ſi eſſentia in ſeparatis eſſet infinita. hoc vel eſſet infinitate molis vel qͣꝫtitatis. vel infinitate ꝑfectōis. Non pͥmū. qꝛ illa infinitasꝯuenit ſolū quātitati. nec ſcd̓m. qꝛ ſic eſſentia intelligentie eſſet infinite ꝑfectōis. vel eſſet ſaltē longe ꝑfectior qͣꝫip̄m eſſe In oppoſitū vtriuſqꝫ eſt autoritas doctorisin lr̄a Ad iſtud dubiū dd̓m pͥmo nedū in intelligētia veꝝ etiā vbilibet ip̄m eēpuenit ſimpl̓r eſſentia infectōe. Patet qꝛ in qͦlibet creato eſſe cōꝑatur ad eſſentiam ſicut forma ad materiā. Un̄ ſicut forma eſt actuseſſentialis materie eiuſdē generis materia. ita eſſeeſt exiſtentialis actualitas eſſentie. eſt eiuſdem generis cum eſſentia: Ex iſto ſeqͥtur correlarie etſi eſſeeteſſentie intelligentiaꝝ ꝯcreantur ſimul teme. tn̄ eſſe prius ꝓducit̉ natural̓ ordinis pͥoritate. Scd̓o dd̓min intelligentijs eſſentia d̓r infinita. eo ip̄a in aliudrecipit̉ ꝯͣ ip̄m eſſe ſuſceptū in eſſentiā finiri d̓r. pꝫ nameſſe recipit̉ in eſſentiā ſicut actꝰ in potentiā. actꝰ āt potentiā qͦdāmō finit̉ inqͣꝫtū ī ip̄aꝫ recipit̉ Eſſentia ꝟo inintelligentijs recipit̉ in materiā. eo intelligētie ſtꝭſub̓e a materia ſeꝑate ſuntqꝫ ſe indiuidue. Ex iſtoſeqͥtur correlarie infinitas eſſentie in ip̄is intelligētijsinfinitati materie ꝑtim ē diſſil̓is. ꝑtim pariformis. Patet. qꝛ ſicut materia in aliud ſuſcipit̉. ita nec eſſentiaUerū tn̄ materia ē viciſſim. ſuſceptiua formaꝝ diuerſarum rōne cuius īdeterminata infinita d̓r. Eſſentia ꝟovniꝰ rei nequit viciſſim in ſe ſuſcipere diuerſas exn̄tias Ad pͥmā d̓r eēntia formay A noſtę pͥncipia exn̄tie niſi inqͣꝫtū pͥus natural̓r in forma ſuſcipit̉ vel in eſſentiā qͣꝫſuſcipiat̉ in ſuppoſitū vel in materia vt ſuꝑius ē late declaratū. Uerutn̄ ip̄a forma ꝑtis d̓r pͥncipiū ꝯſtitutiuūip̄ius eēntie inqͣꝫtū ē eiꝰ ꝑs. etiā pͥncipalis Ad ſecundā d̓r eēntia nec ē īfinita infinitate molis. nec īfinitate ꝑfectōis. ſꝫ īfinitate irreceptibilitatꝭ. qꝛ ſcꝫ recipitur in aliud. vt patuit ſuperiusj Occurrit/ iſta dubitatio. vtꝝ rōnalesvl L. M aīe īdiuiduate corpꝰ occaſional̓r poſt2ſeꝑatōem diſtinguant̉ dūtaxat numeral̓r. Et arguit̉pͥmo ſic. ip̄a aīa intelligit̉ indiuidua ꝓut ē terminuscreatōis. eo actōes ſunt circa ſingularia. ſꝫ aīa ē priusnatural̓r terminꝰ creatōis qͣꝫ informet corpꝰ. igit̉ aīmap̄intelligit̉ īdiuidua an̄ ip̄ius corꝑe vnionē Scd̓oſic. drn̄a formal̓ ē drn̄a ſpecifica. ſꝫ aīe ſeꝑate dn̄t formaliter. igit̉ drn̄t ſpecifice Minor pꝫ qꝛ aīe ſeꝑate ſunt ſolūforme ab inuicē diuerſe Tercio. ſi aīe ſeꝑate diſtinguerent̉ nūeral̓r ſeq̄ret̉ ip̄e eēt quāte. Seq̄la pꝫ. qꝛ eis attribueret̉ nūerꝰ indiuidual̓ videt̉ de genere qͣꝫtitatꝭ

diij