materie cōuenire equiuoce cōueniunt ſubſtan/Ltijs intellectualibus ⁊ corporalibꝰ. vt in tercio.de anima dicit cōmentator Et quia vt dictūeſt intelligentie quidditas eſt ip̄a intelligentia.ideo quidditas vl̓ eſſentia eius eſt ipſum quodeſt ⁊ ſuū eſſe receptum a deo eſt ip̄m quo ſubſiſtit in rerum natura. Et propter hoc a qͥbuſdaꝫdicunt̉ huiuſmodi ſubſtātie cōponi ex quo eſt Get qd̓ eſt. vel ex quod ⁊ quo vt d̓t Boetius.Et quia in intelligētijs ponit̉ potētia ⁊ actꝰ.nō erit difficile inuenire multitudinē intelligentiaꝝ. quod eſſet impoſſibile ſi nulla potentia ineis eſſet. Unde d̓t cōmentator in tercio de aīaſi natura intellectus poſſibilis eſſet ignota nōpoſſemus inuenire multitudinē in ſubſtantijsſeꝑatis. Eſt ergo diſtinctio eaꝝ ab inuiceꝫ ẜmgradum potētie ⁊ actus. ita ꝙ intelligētia ſuperior que magis ꝓpinqua eſt primo. plus habꝫde actu ⁊ minus de potētia. ⁊ ſic de alijs. ⁊ hoccōpletur in anima humana. que tenet vltimuꝫgradum in ſubſtātijs intellectualibꝰ. vnde intellectus poſſibilis eius ſe habet ad formas intelligibiles ſicut materia pͥma q̄ tenet vltimumgraduꝫ in eſſeſenſibili ad formas ſenſibiles. vtcōmentator in tercio de aīa dicit. ⁊ ideo ph̓uscomparat eum tabule raſe in qua nihil pictumeſt Et propter hoc inter alias ſubſtātias intellectuales plus habet de potētia. ⁊ ideo efficitur in tantū ꝓpinqua rebus materialibꝰ vt materialis res trahat̉ ad ꝑticipandū eſſe ſuū. ita ꝙex anima ⁊ corpore reſultat eſſe vnū in vno cōpoſito. qͣꝫuis illud eſſe ꝓut eſt anime non ſit dependēs a corꝑe. ⁊ poſt iſtā formā que eſt animainueniunt̉ alie forme plus de potētia habēteset magis propinque materie intantū vt eē earūſine materia nō eſt. in qͥbus inuenit̉ etiā ordo etgradus vſqꝫ ad pͥmas formas elementoꝝ queſunt propinquiſſime materie. vnde nec aliquaꝫoperationē habent niſi ẜm exigentiā qualitatūactiuarum ⁊ paſſiuarum ⁊ aliarum quibus materia ad formas diſponiturl Preoſtēſo ꝙ in intelligētijs nō ſit ꝯpoſitio forme ⁊ materie. In hac parte ꝯn̄ter oſtendit doctor ꝙ in ipſis nō ſitom̄imoda ſimplicitas. ſed in eis ſit aliqͣlis ꝯpō. Et hec ꝑsdiuidit̉ in duas ꝑtes. in pͥma em̄ ꝑte explicat ꝯpōem quein eis eſt. in ſcd̓a vero ex hmōi ꝯpone elicit rōem multitudinis ipſaꝝ intelligentiaꝝ. ibi. Et qꝛ in intelligentijs. Prima ꝑs adhuc ſubdiuidit̉ in tres ꝑtes ẜm ꝙ hanc ip̄am cōpoſitōem noīat trifarie. noīat em̄ eā pͥmo ꝯpōem eē ⁊ eēntie. ſcd̓o actus ⁊ potētie. tercio ꝯpōem ex quo eſt ⁊ quod ēProſeqͣtur gͦ pͥmo qͣliter in intelligentijs reꝑiatur ꝯpō ex
25 Heſſe ⁊ eēntia. ⁊ p̄mittit ꝙ qͣꝫuis intelligentie ſint forme tm̄XlP 4GAſine materia tn̄ in eis non eſt oīmoda ſimplicitas. nec ſuntactus puri. ſed habēt ꝑmixtionē potētie. inqͣꝫtuꝫ .ſ. ſe habepotētialiter reſpectu ip̄ius eſſe quod e ipſaꝝ actualitasDein̄ ibi. Et hoc ſic pꝫ Probat rōelꝙ eē ⁊ eēntia realemꝯpōem ꝯſtituat in intelligētijs. ſed nedū in intelligentijs.verūetiā in qͥbuſlibet alijs creaturis. Et eſt iſta rō. qͥcquidineſt alicui realit̓ ⁊ nō eſt de intellectu eiꝰ. hoc nō exiſtit eiꝰ ꝓꝑs intrinſeca. ſed ſibi ſuꝑaddit̉ ⁊ facit realē ꝯpōm cuꝫ ip̄oſed eē inexiſtit oībꝰ eēntijs creatis. ⁊ nō eſt de ipſaꝝ intellectu. gͦ eē cuiuſlibet create rei vel eēntie realit̓ diſtinguit̉ abip̄a re vel eēntia creata. Maior euidēs eſt de ſe. Et minorin lr̄a deducit̉ ſic. q̄libet eſſentia p̄t intelligi non cointellectoeius eē. Poſſumꝰ em̄ intelligere qͥd eſt hō ⁊ qͥd eſt fenix. etnihilominꝰ dubitare an eē habeāt in reꝝ natura. qd̓ nō eētſi eēforet de ipſoꝝ intellectu. vel ſi eē ſe haberet ad eēntiā ſicut vnū ad ens. tūc em̄ hec eēt nccāria. fenix eſt. ſicut iſta. hōeſt aīal. ⁊ ſicut iſta. eſſe eſt qͦ aliqͥd eſt in reꝝ natura Dein̄ibi. Niſi forte. doctor remouet qͦddā dubiuꝫ qd̓ poſſet exiā dictis ſuboriri. Poſſet em̄ aliqͥs ambigere an vl̓ ter in oībus ſubſtātijs immaterialibꝰ eſſet talis ꝯpō. Andet doctor ꝙ nō. ſed ꝙ ſit aliqͣ res q̄ eſt ip̄m ſuū eē in ſe ſubſiſtens.Nec tn̄ nō p̄t eſſe niſi vna. qd̓ ſic ꝓbat. plurificatio alicuiꝰſit iſtis tribꝰ modis. vt puta vel ꝑ additōeꝫ drn̄e. ſicut genus plurificat̉. vel ꝑ hoc ꝙ forma in diuerſis materijs recipit̉. ſicut multiplicat̉ ſpēs. vel ꝑ hͦ ꝙ aliqͣ forma ē alicubi ſeparata. q̄ alibi eſt recepta. ſed res q̄ eſt ip̄m ſuū eē ſubſiſtēsnō p̄t reciꝑe additōem alicuiꝰ drn̄e. qꝛ iā nō eſſꝫ eē tm̄. ſedeē. ⁊ p̄ter hͦ aliqͣ forma⁊ multo minus reciꝑe poſſꝫ additōnē materie ꝑ quā ip̄m plurificaret̉. qꝛ iā nō eēt eē ſubſiſtēs.ſed receptū. Relinqͥtur gͦ ꝙ talis res nō ſit plurificabil̓. ſꝫſit tm̄ vna q̄ ſit ip̄m ſuū eē in ſe ſubſiſtēs. in alijs aūt eſſe eſtreceptū. ita ꝙ in ipſis aliud eſt ip̄m eē ⁊ ip̄aqͥdditas natura ſeu forma. Dein̄ ibi. Om̄e aūt qd̓ cōuenit. Declaratdoctor. ꝙ hec ip̄a ꝯpō nūcupari poſſit ꝯpō ex actu ⁊ potentia. ⁊ hoc ſic. Om̄e qd̓ recipit aliqͥd ab alio exiſtit in potentia reſpectu eius a quo recipit illud. ⁊ hoc qd̓ recipit̉ in ip̄meſt eius actus. Sed ip̄a qͥdditas vel natura intelligētie eērecipit ab alio .ſ. a deo. gͦ ipſa ſe hꝫ vt potētia receptiua reſpectu eius a quo recipit. ⁊ ip̄m eē eſt eius actus. Maiorclaret inductiue. minor in lr̄a deducit̉. nā om̄e qd̓ conuenitalicui ⁊ inexiſtit ſibi. vel eſt cauſatū ex pͥncipijs ſue natureſicut riſibilitas in hoīe. vel aduenit ſibi ab extrinſeco. ſicutlumen eſt in aere. Eſſe aūt nō p̄t eſſe cauſatū ab ip̄a natura ſeu qͥdditate rei. cauſatū dico ſicut ex cā efficiente. qꝛ ſicaliqua res eſſꝫ ſuijp̄ius cauſa. ⁊ ſeip̄am in eſſe ꝓduceret qd̓eſt impoſſibile. Relinqͥtur gͦ ꝙ omecreatū eſſe ꝑticipet abalio. Et qꝛ om̄e qd̓ eſt ꝑ aliud reducit̉ ad illud quod ē ꝑ ſeoꝑtet ꝙ ſit aliqua res q̄ ſit cauſa eēndiin oībus. ⁊ hec ē ipſum ſuū eſſe in ſe ſubſiſtēs. al̓s em̄ ꝓcederet̉ in infinituꝫ incauſis. Dein̄ ibi. Et qꝛ vt dcm̄ eſt. Doctor declarat ꝙhec ip̄a ꝯpō nominari p̄t compō ex quo eſt ⁊ qd̓ eſt. vel exquo eſt ⁊ qͥd eſt talitōne illud in quo eſt cōpoſitio ex eſſe eteentia. in eo eſt cōpoſitio ex quo ⁊ quod eſt. ſed in intelligētia eſt cōpoſitio ex eē ⁊ eēntia. gͦ ⁊c̄. Maior patꝫ. qꝛ qͥdditas intelligētie eſt ip̄amet intelligētia. ⁊ ita qͥdditas intelligentie eſt ip̄m qd̓ eſt. ſed ſuū eſſe a deo receptū eſt ipſum qͦexiſtit intelligētia in reruꝫ natura. Deinde ibi. Et qꝛ inintelligētijs. Doctor ex iā dicta cōpoſitione elicit rōnemmultitudīs ſubſtantiaꝝ ſimpliciū. dicens ꝙ qꝛ in intelligētijs ponunt̉ actus ⁊ potētia non erit difficile in ip̄is mulcimē inuenire nō poſſemus ſi in eistudinē inuenire