5IFolis xvijoAnetr. Thome. g
e¶ Ad ſcd̓am d̓r. ꝙ entia corruptibilia differūt ab inuicem per plura genera intermedia: vt lapis aſinus differunt ꝑ aīal irrōnale. ꝑ animal ⁊ ꝑ corpus animatū. ſednulla corꝑa celeſtia differūt ꝑ plura corꝑa intermediāſed q̄dam dūtaxat differūt ꝑ vnū genus. alia autē ſunteiuſdē generis ꝓximi. vt corpus celeſte diuidit̉ immediate in corpus celeſte qd̓ eſt cauſa ꝑmanentie ⁊ fixionis reꝝ. ⁊ hoc eſt pͥmū immobile qd̓ eſt ſpēs ſpecialiſſima. ⁊ in corpus celeſte qd̓ eſt cauſa mobilitatis rerumet hoc eſt genus qd̓ ſubdiuidit̉ coequeue in ſeptē ſperas tanqͣꝫ in ſpēs ſpecialiſſimas. Cuius ſil̓e eſt de animali qd̓ immediate diuidit̉ in hoīem ⁊ in animal irrōnale. ⁊ animal irrōnale ſubdiuidit̉ coeq̄ue in omīa bruta. intelligētie aūt ſunt vnius generis ꝓximi. nā intelligentia ſiue ſub̓a ſeꝑata diuidit̉ coequeue in gabrielemmichaelē ⁊c̄. tanqͣꝫ in ſpēs ſpecialiſſimas. quēadmodūaīal irrōnale diuidit̉ in ſuas ſpēs. Unde patet ꝙ ſit maior vnitas in corꝑibus celeſtibus qͣꝫ in corꝑibus corruptibilibꝰ. ⁊ adhuc maior in intelligetijs qͣꝫ in corꝑibus⁊celeſtibus. nō tamē adhuc oꝑtet ꝙ in intelligentijs ſit ꝯſola diuerſitas numeral̓. qd̓ etiā derogaret eis. qꝛ ſic ſo dlum accidētaliter eēt ordinate. cū tamē ordo pulcherrimus ſit in rebus ¶ Ad terciam d̓r. ꝙ nō eſt incōueni (ens ꝙ aliqͥd conſideratū vno mō ſit aptū in pluribꝰ exiſtere. ⁊ idē conſideratū alio mō habeat repugnantiā inpluribꝰ exiſtere. Exempli gr̄a. materia ẜm ꝙ ꝑ rōnemconſiderat̉ cōiter in ſpe eſt plurificabil̓ ꝑ receptibilitatem. ẜm vero ꝙ conſiderat̉ indiuidualit̓ qualit̓ in natura reꝑitur ſibi repugnat receptibilitas. ¶ Ad quartād̓r ꝙ due aīe ſeꝑate ⁊ due albedines nō diſtinguunturenumeralit̓ niſi ꝑ ꝯcretionē ad ſubiectū. nam due aīme.diſtinguunt̉ ꝑ naturalē reniſum ad ſua corꝑa. ⁊ due abedines ſeꝑate diſtinguunt̉ ꝑ quātitates diſtinctas qͥSus inexiſtūt ſicut ꝓximo ſtramento. quātitates autēet ſi reddant̉ incōmunicabiles ꝑ ſubiectum. tamē ꝑ ſeſunt diſtincte a ſeinuicē. quare ſecus eſt de quātitatibꝰet de formis alijs ¶ Ad quintā d̓r. ꝙ non repugnat intelligētijs diſtingui nūeraliter ab inuice. ſed repugnateis ab inuicē diſtingui ſolum numeraliter. vnde ꝑ eandem drn̄am ẜm rem intelligētie diſtinguunt̉ numeraliter ⁊ ſpecifice ¶ Ad ſextam d̓r ꝑ interemptiōem. nā eē l̓duarum intelligentiaꝝ. ⁊ ſi nō differant ꝓprie ſpecificeeo ꝙ eſſe drām non habeat: tamē ſunt diuerſa ſpecie. nā)eſſe exiſtentie aſini eſt diuerſum ſpē ab eſſe exiſtētie leonis. ¶ Ad ſeptimā d̓r pͥmo ad dubiū eſt an hoc veritatem habeat de animato ⁊ inaīmato. videt̉ em̄ ꝙ pluresſint ſpēs animatoꝝ qͣꝫ ſint ſpēs inanimatoꝝ. qͣꝫuis plura ſint indiuidua inanimatoꝝ qͣꝫ ſint indiuidua animatoꝝ. Secūdo d̓r ꝙ iſtud habet obſtantiā ſpecialiter decorporeo ⁊ incorporeo. nam quemadmodū corpora celeſtia fere incomparabiliter excedunt inferiora corpopora in magnitudine. ita ⁊ ſubſtantie ſeparate quaſi in 6cōparabilit̓ oīa corꝑalia ſuꝑexcellunt in multitudine.Huiuſmodi ergo ſubſtātie qͣꝫuis ſint formetm̄ ſine materia. non tamē in eis eſt omnimo/da ſimplicitas. nec ſunt actus purus. ſꝫ habētꝑmixtionē potētie Et hoc ſic pꝫ. qͥcquid em̄non eſt de intellectu eſſentie ⁊ quidditatis. hoceſt adueniens ⁊ faciens cōpoſitōem cum eſſentia. quia nulla eſſentia ſine his que ſunt partes
eſſentie intelligi poteſt. Am̄is autē eſſentia velquidditas p̄t intelligi ſine hoc ꝙ aliqͥd intelligat̉ de eſſe ſuo. poſſumus em̄ intelligere qͥd eſthomo ⁊ fenix. ⁊ tn̄ ignorare an eſſe habeāt in rerum natura. ergo pꝫ ꝙ eē eſt aliud ab eēntia velqͥdditate. Niſi forte ſit aliqͣ res cuſus quidditas ſit ſuū eſſe. ⁊ hec res nō p̄t eē niſi vna. At p̄terea qꝛ vt impoſſibile eſt fiat plurificatio alicuius niſi ꝑ additōem alicuiꝰ drn̄e. ſicut multiplicat̉ natura generis in ſpes. vl̓ ꝑ hoc ꝙ forma recipit̉ in diuerſis materijs. ſicut multiplicat̉ natura ſpēi in diuerſis īdiuiduis. vl̓ ꝑ hoc ꝙ vnūeſt abſolutū. ⁊ aliud in aliqͦ ē receptua ſicut ſi eētqͥdā color ſeꝑatus eēt alius a colore nō ſeꝑatoex ip̄a ſua ſeꝑatione. Si aūt ponat̉ aliqͣ res queſit eē tm̄. ita vt ip̄m eē ſit ſubſiſtēs. hoc eē nō recipiet additōem drn̄e. qꝛ iā nō eēt eē tm̄. ſed eſſeet p̄ter hoc aliqͣ forma. ⁊ multominus recipietadditōem materie. qꝛ iā eēt eē nō ſubſiſtens ſedmateriale. Un̄ relinqͥtur ꝙ talis res q̄ fice ſuūeſſe non p̄t eē nifi vna. vn̄ oꝑtet ꝙ in qͣlibet aliare p̄ter ea aliud ſit eē ſuū ⁊ aliud qͥdditas vel natura ſeu forma ſua. Un̄ oꝑtet ꝙ in intelligētijsſit eē p̄ter forma. ⁊ iō dcm̄ eſt ꝙ intelligentia ſiteſit forma ⁊ eē. Om̄e aūt qd̓ ꝯu̓enit alicui veleſt cauſatū ex pͥncipijs nature ſue ſicut riſibilein hoīe. vel aduenit ab aliqͦ pͥncipio extrinſeco.ſicut lumē eſt in aere ex influētia ſolis. nō auteꝫp̄t eſſe ꝙ ip̄m eē ſit cauſatū ab ip̄a forma vel qͥdditate rei: Dico ſic̄ ex cā efficiēte. qꝛ ſic aliqͣ reseēt ſuijp̄ius cā. ⁊ aliqͣ res ſeip̄am in eē ꝓduceretqd̓ eſt impoſſibile. gͦ oꝑtet ꝙ oīs talis res cuiꝰeſſe eſt aliud qͣꝫ natura ſua habeat eē ab alio Etqꝛ om̄e qd̓ ꝑ aliud eſt reducit̉ ad id qd̓ ꝑ ſe eſt ſicut ad cām primam. oportet ꝙ ſit aliqua res.que ſit cā eēndi oībus. eo ꝙ ip̄a eſt eſſe tm̄. al̓sgiretur in infinitum in cauſis cum omnis res q̄nō eſt eſſe tm̄ habeat cām ſui eē. ſicut dictuꝫ eſtPatet ergo ꝙ intelligentia eſt forma ⁊ eſſe. ⁊ ꝙhꝫ eſſe a pͥmo ente qd̓ eſt eē tm̄: ⁊ hoc eſt primacā que deus. Om̄e aūt qd̓ recipit aliqͥd ab alioeſt in potētia reſpectu illius. ⁊ hoc qd̓ eſt receptum in eo eſt actus eius. ergo oꝑtet ꝙ ip̄a qͥdditas vel forma q̄ eſt in intelligētia ſit in potenFtia reſpectu eē illius qd̓ a deo recipit. ⁊ illud eēreceptū ē in ea ꝑ modū actus. ⁊ ita inuenit̉ potētia ⁊ actus in intelligētijs. nō tn̄ materia ⁊ forma niſi equiuoce. Un̄ etiam pati recipere ſubiectuꝫ eſſe ⁊ alia huiuſmodi q̄ vident̉ rebꝰ rōne
c iiij