Ueenti et eſſentia
qͥdditas. nec eſt de rōe qͥdditatis. ſꝫ qͥdditas in ip̄m recipit̉. cuiuſmodi ē materia indiuiduatōis ⁊ ſingularꝭ ꝑeſſentiā. nā exempli gr̄a. in ſorte includit̉ intrinſece materia irreceptibil̓ in alteꝝ. q̄ vt ſic in humanitate ſortis nōincludit̉. nā humanitas ſortis nō eſt irreceptibil̓ ꝑ eſſentiā. cū habeat rōem forme. nec ē ꝓprie ſingularis. ſꝫ potius diceret̉ ſingulariſata. ⁊ ꝯſil̓r dicet̉ de qͣlibet forma informante. ſꝫ in ſub̓a ſeꝑata indiuiduali nihil īcludit̉ ſubſtantialiter ⁊ intrinſece quin ſit ip̄a qͥdditas ẜm rē. cū inſeꝑatis tā qͥdditas qͣꝫ indiuiduū ſint tm̄ forma. lꝫ diuerſimode deſignata Scd̓a drūa eſt. ꝙ ſub̓am materialem indiuiduale vt ſic plurima accn̄tia ꝯſequunt̉. q̄ ſpēꝫvt ſic nō reſpiciunt. ſꝫ in ſeꝑatis q̄cūqꝫ accn̄tia ꝯſequuntur indiuiduū ꝯſequunt̉ ſpēm ⁊ ecōtra Ueꝝ qꝛ in ſeꝑatis ſub̓a indiuidualis ꝑ modū nō p̄ciſionis ſeu nō excluſionis qͦdāmō ꝯcernit eē exiſtentie ⁊ ip̄a accn̄tia q̄ in eisſunt q̄ tn̄ qͥdditas abſtractiue ſumpta p̄ſcindit aliqͣliterHinc doctor d̓t ī ſcd̓o qd̓libeto. articulo quarto. q̄ſtione ſcd̓a. ꝙ in ſeꝑatis nō oīno idē ſunt ſuppoſitū ⁊ natura. Un̄ ſi in ſeꝑatis ꝯſideret̉ indiuiduū dutaxat ẜm ſuāſub̓alitatē intrinſeca. tūc nō diſtinguit̉ a natura niſi ẜmrōnem. ⁊ ꝑmittit̉ p̄dicatio qͥdditatis de ſuppoſito ꝓpteridentitatē rei. ſꝫ ſi ꝯſideret̉ indiuiduū ꝓtenſe ꝑ relatōeꝫ fad ea q̄ ſue ſub̓alitati adheret. tūc āpliꝰ diſtinguit̉ a natura qͣꝫ ẜm rōem. ex qͦ dep̄hendit̉ ꝯcordia doctoris ſibijp̄i h̓ ⁊ in qd̓libetis qͦdāmō ſuꝑficialit̓ diſſonantisExhis elicit̓ etiā qꝫ in ſolo deo. in qͦ nec ē ſubalis necaccū̄talis compō ſunt idē oīfarie ſuppoſitū ⁊ natura Un̄he ex ꝑte rei ſunt oīfarie ꝯcedende. deꝰ ē deitas. deꝰ eſtvita. nā diuerſitas modoꝝ ẜcandi dei ⁊ deitatis nō ſtabilit̉ in ip̄a natura rei ẜm ſe. ſꝫ adherettm̄ noſtro mō cōcipiendi. hec āt. ſortes ē humanitas. potiꝰ penitꝰ eſt negāda qͣꝫ ꝯcedēda. ſꝫ hec. gabriel ē gabrielitas. nec ē oīfarie ꝯcedēda nec oīfarie negāda ē. n em̄ ip̄a ſil̓r ē ꝯcedēdaſic̄ iſta deꝰ ē deitas. eo ꝙ diuerſitas gabriel̓ ⁊ gabrieleitatis in mō ẜcādi ⁊ ītelligēdi nedū coheret nr̄o mō ꝯcipiēdi. ſꝫ etiā orit̉ ex natura rei cui qͥdem forinſecus coherētad que poteſt accipi concretiueTercio. vtꝝ in ſeꝑatis plurificatio numeralisxſub vna ſpē ſit poſſibil̓ At videt̉ ꝙ ſic nā aliq̄ ītelligētie ꝯueniūt ſpe. qd̓ pͥmo ſic on̄dit̉ pl̓esintelligentie ꝓpter caſum nunqͣꝫ fruitōem beatificā attingent. ad quā tn̄ pͥmo creabant̉. ſꝫ autor nature nō ꝑmittit ꝙ aliqͣ tota ſpēs pereat ⁊ fruſtraret̉ ſuo fine. igit̉ille ītelligentie ſunt eiuſdē ſpēi cum qͥbuſdā intelligentijs adhuc beatꝭ. ⁊ in beatitudine ꝯfirmatis. ¶ Scd̓ovl̓itas entiū creatoꝝ in tres diſtinguit̉ regiones. Reperiunt̉ em̄ q̄dā entia materialia ⁊ corruptibilia. q̄ differunt ẜm plura genera. vt hō ⁊ lapis lignū ⁊ aſinꝰ drn̄tꝑ plura genera intermedia. Dem in ſcd̓a regione reperiunt̉ materialia īcorruptibilia. vt ſunt corꝑa celeſtia. q̄vt videt̉ tm̄ ſpē drn̄t. ⁊ ſunt eiuſdē generꝭ ꝓximi Sedỉigit̉ ꝙ ip̄a īmaterialia q̄ collocant̉ in tercia regione dutaxat nūeral̓r diſtinguant̉. nā cū pͥmū ſit maxime vnū. ſeqͥtur ꝙ qͣꝫto aliqͣ regio entiū ſit pͥmo ꝓpinquior tāto ſitvnitior ¶ Tercio. in ſeꝑatis reꝑit̉ ſpēs. ſꝫ q̄libet natura ſpecifica ē apta nata eē in pluribꝰ. cū ſit vl̓is. gͦ poſſibilis ē plurificatio indiuiduoꝝ ſub vna ſpē in ſeꝑatꝭ Necvalet ſi dicat̉ ꝙ natura ſpecifica ē apta nata exiſtere ī pluribꝰ. ⁊ tn̄ in pluribꝰ eē nō p̄t. eo ꝙ potētia attendit̉ ex ꝑte materie. ⁊ aptitudo ex ꝑte forme. nā in ſeꝑatꝭ nullaprorſus ē materia. vt ſuꝑius on̄ſum ē. ¶ Quarto. dueaīe ſeꝑata indiuidual̓r ſunt diſtincte. ſil̓r ⁊ due qͣꝫtitates
et due albedines ſeꝑate. igitē poſſibile ꝙ due intelligentie tm̄ nūeraliter ſint diſtincte. ¶ Quinto. q̄libet intelligentia eſt ꝑ ſe īdiuidua ẜᵐ ꝙ exiſtit in natura. vt patuitſuꝑius. gͣ vna nūeral̓r diſtinguit̉ ab alia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in ītelligentijs ſunt reꝑibiles drn̄e nūerales. ⁊ ita eēnt ſub vnaſpē plurificabiles ¶ Sexto. q̄cūqꝫ ꝯueniūt in formalidn̄t in materialinūeraliter diſtinguunt̉. ſꝫ due intelligentie ꝯueniunt in eē. qd̓ ē formale. nā eē vniꝰ ſumptuꝫẜm ſe nō videt̉ differre ab eē alteriꝰ ſaltē ſpē. cū eē drāmnō habeat. Drn̄t āt in eēntia q̄ ē materiale. qͣſi hn̄s modū materie. igit̉ ⁊c̄. ¶ Ultimo. qn̄ genꝰ diuidit̉ ꝑ duasdrās. tūc ſpēs ꝯſtituta ꝑ imꝑfectiorē drn̄am ſubdiuiditur in plures ſpēs qͣꝫ ſpēs ꝯſtituta ꝑ drn̄tiam ꝑfectiorēvt pꝫ de irrōnali ⁊ rōnali de inſenſibili ⁊ ſenſibili. igiturſub̓a corporea ſubdiuidit̉ in plures ſpēs qͣꝫ ſub̓a incorporea. qd̓ nō eēt ſi tot eēt ſpes in intelligētijs qͦt ſunt indiuidua. Hoꝝ oppoſitum eſt de intentōne doctorisſancti hic in littera et in ſuis ſummisē̄ Itaqꝫ dd̓m pͥmo ꝙ q̄Ato AIIIIVIOEET Idec oue itelligentiesaſe inuicē diſtinguunt̉ ſpē Scd̓o dd̓m ꝙ repugnat duas ītelligētias nūeral̓r dūtaxat fore diſtinctas. vt pꝫ ꝑmiſcue. nā ītelligētie ſunt forme tm̄. vt ſupponit̉ ex p̄habitis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eaꝝ drn̄e tm̄ ſunt formales ⁊ intrinſece q̄includūt ſpecifica drn̄am. ⁊ nūqͣꝫ īdiuidualē tm̄. Preterea ſcd̓o. forme nō ſunt plurificabiles nūeral̓r ſub vnaſpe. niſi ꝑ materiā ꝑtitā qͣꝫtitate. vt innuit ph̓us in pleriſqꝫ locis. Un̄ ſi forme ꝯcipiant̉ ſub vna ſpē. prorſusſine habitudine ad ſubiectū. tūc intelligunt̉ ad inuicē cōfluere. In hac tn̄ aliqͣlit̓ p̄uilegiat̉ qͣꝫtitas. nā due qͣꝫtitates eiuſdē ſpēi ꝑ ſe hn̄t repugnantiā ſeinuicē penetrādicū igit̉ forme ſeꝑate cuiuſmodi ſtꝭ ītelligētie ꝓrſus nullam ꝯcernāt materiā. ſeqͥt̉ ꝙ nō ſunt plurificabiles ſubvna ſpē Preterea tercio. eēntialis ordo ē eminētior ⁊preſtātior accn̄tali ordine. ſꝫ in diſtinctis ſolū indiuidualiter ē accn̄talis ordo ⁊ in ſpē drn̄tibꝰ ē ordo eēntial̓. igit̉in ītelligētijs vbilibet ē ponēda diuerſitas ſpecifica. ⁊ n̄nūeral̓ tm̄ Preterea qͣrto. īdiuiduū ē ꝑfectiꝰ qd̓ totāſpēm occupat. qͣꝫ qd̓ ſolā ſpēm ꝑticipat. Un̄ ad ꝑfectōnem celi ꝑtinet ꝙ ſit ex ſua materia tota. cū igit̉ ītelligentie inter creaturas ſint ꝑfectiſſime. ſeqͥt̉ ꝙ q̄libet eaꝝ occupet ꝑfectōem totiꝰ ſpēi. ꝙ ſi qͥs in intelligētijs ponatmateriā ſpūalē. quā aſſerat illic pͥncipiū eē plurificatōisindiuidual̓ ſub vna ſpē arguat̉ ſic. vl̓ illa materia ſpūalisin duabꝰ ītelligētijs eiuſdē ſpēi ē eiuſdē rōis ẜm ſpēm ⁊ſi ſic tūc erit eiuſdē ptātis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s materia vnius ītelligentie erit in potētiā ad formā alteriꝰ intelligentie. ⁊ ſicpuatio ad formā ſub̓alē erit illi materie annexa. qͣre ītelligentia eēt corruptibil̓. cuiꝰ falſitas ē euidēs. Uel materia hec in duabꝰ ītelligētijs eſt alteriꝰ rōis ẜm ſpēm. ⁊ſi ſic. tūc ad minꝰ he ip̄ē intelligentie dn̄t ſpe ciec Aūt adductas ī oppoſitū eſtMTEMIMCS gordine rndendū ¶ Ad primāͣ dici p̄t ꝙ nō ē incōueniens aliqͥd fruſtrari ſuo ſuꝑnaturali fine. etiā ẜm totā ſpēm. non aūt fruſtrat̉ aliqͣ ſpēsſuo fine naturali. vn̄ nec ītelligentie ꝑ lapſum in naturalibꝰ erāt leſe. nā adhuc demones cognoſcūt deū limpideꝑ ſpēs ītelligibiles eis ꝯnaturales ⁊ ꝑ eaꝝ eēntias in qͦbus ē relucētia ip̄iꝰ dei. ſꝫ nō cognoſcūt deū ꝑ eſſentiamquēadmodū ītelligētie in beatitudine ſuꝑnaturali ꝯfirmate Preterea ẜm ꝟitatō in die nouiſſimo plures ſpēsꝑibunt. etiā ſub̓aliter. vt om̄ia mixta p̄ter hominem.