Folio xiiij
oeterminare de eſſentia ſub̓aꝝ īmaterialiū ⁊ diuidit̉ h̓tractatꝰ in duo capitula. Primo em̄ doctor determīatde eēntia ſub̓aꝝ īmaterialiū metaphiſice et ẜm ſe. Secūdo determinat de hac ip̄a logice ⁊ ꝑ relatōem ad intētiones ſcd̓as ibi. Et qꝛ in iſtis. Prima ꝑs ſubdiuidit̉pͥmo em̄ doctor repellit poſitōem falſam. ſcd̓o ꝓſeqͥt̉ veritate ibi Hmōi gͦ ſub̓e. adhuc ſubdiſtīguit̉ ꝑs pͥma. pͥmo doctor p̄mittit intentūdicens ꝙ poſtqͣꝫ doctor determinauit qͣliter reꝑiatur eſſentiā in ſubſtātijs materialibꝰ ſuꝑeſt nunc videre quō reꝑiat̉ eſſentia in ſubſtātijs ſeꝑatis ſcꝫ in aīa in intelligētia ⁊ in cauſa pͥma Cauſa aūt ordinis patuit ſuꝑius in eiuſdē libelli exordioDein̄ ibi qͣꝫuis em̄ ſimplicitatē. doctor deſtruit poſitōem falſam de eſſentia ſub̓aꝝ īmaterialiū. ⁊ pͥmo ponit eā dicens ꝙ lꝫ ꝯcorditer ph̓i ꝯcedant pͥmā cām eſſeſimplicē omifarie Uerū tn̄ qͥdā ph̓i dicere conant̉ interligentias ⁊ aīas eē cōpoſitas ex forma ⁊ ex materia. ethuius poſitōis autor pͥmus videt̉ Auicebron fuiſſe quiedidit librū fontis vite Dein̄ ibi tn̄ hoc dictꝭ ph̓oꝝimprobat doctor hanc poſitōem pͥmo autoritate ph̓oꝝqͥ dicūt intelligētias ⁊ etiā aīas ſaltē poſt ſeꝑatōem eſſeſubſtātias ſeꝑatas ⁊ īmateriales. Dem̄ ibi. cuiꝰ demonſtratio eſt potiſſima cuiꝰ dicti. improbat eā ſcd̓o rone tali illud ē īmateriale cuiꝰ virtus eſt imaterialis cumꝟtus ſeqͣt̉ eē. ſꝫ ꝟtus cuiuſſibet ſub̓e intelligētis ē īmaterialis. igit̉ q̄libet ſub̓a intelligens ē īmaterialis. Minor huiꝰ rōnis pꝫ ſic. virtꝰ cuiuſlibet ſub̓e intelligentisin ſe recipit ⁊ etiā agit formā actu intelligibilē. ſꝫ ſi ꝟtusſub̓e intelligentis eſſet materialis tūc forma in ip̄am recepta ⁊ ab ip̄a actu nō eēt intelligibilis. igit̉ ⁊c̄. Illiusronis minor iteꝝ pꝫ. ⁊ ꝓbat̉ in lr̄a. nā forma nō ē actu intelligibil̓ niſi ẜm ꝙ a materia ſeꝑat̉. ſꝫ ſi virtus ſub̓e inEtelligētis eēt materialis tūc forma in ip̄am recepta eſſetetiā a materia cōp̄henſa. nā qͥlibet actꝰ inexiſtens formematerie īmerſe etiā ineſt ip̄i materie. Sil̓r ſi ꝟtus ſub̓eintelligentis eſſet materialis tūc nō poſſet agere formaꝫactu intelligibilē eo ꝙ nihil agit vltra gradu ꝓpriū ſaltēꝟtute ꝓpria. Un̄ ſi ip̄a ꝟtus eēt materialis tunc actionedū attribueret̉ forme. ſꝫ toti ex forma ⁊ ex materia cōſtituto. qd̓ cū nō ſit actu intelligibile nō poſſet ꝓducereformā actu ītelligibilē ſicut nec eā poſſet recipere. Relinquit̉ igitur ꝙ intelligentia ⁊ aīa ſint forme actu intelligibiles ⁊ oīno a materia ſeꝑate. Et exponit doctor qͣliter eſſe debēt oīno a materia ſeꝑate dicens ꝙ nec debēthabere materiā tāqͣꝫ ꝑtē ſui nec eē debent forme materieimpreſſe. pͥmū ꝯuenit vl̓r intelligentijs ⁊ aīabꝰ tā ſeꝑatis qͣꝫ ꝯiūctis. Scd̓m āt ꝯuenit aīabꝰ ſeꝑatꝭ pͥncipal̓r ⁊nihilominꝰ qͦdāmō cōpetit aīabꝰ ꝯiūctꝭ ſaltē rōnabilibus inqͣꝫtū ille nō ſunt materie īmerſe ſicut cetere formecorꝑales. ſꝫ ſunt ſup̄ capacitatē materie qͦdāmō eleuateinqͣꝫtū nō ſunt a materia apprehēſe Dem̄ ibi. nec et iāp̄t aliqͥs. Rn̄det doctor cuidā cauillatōi tacite qͣ qͥs ꝯͣrōem iā aſſumptā poſſet ſic obijcere. non q̄libet materiaimpedit intelligibilitatē. ſꝫ materia corꝑalis dūtaxat. inintelligētijs āt nō pono materiā corꝑale ſꝫ materiā ſpūalem. Rn̄det doctor ꝙ hec cauillatio nō valet. qꝛ materia īpedit intelligibilitatē actu. nō ẜm ꝙ eſt corꝑalis ſedẜm ꝙ eſt materia. qd̓ ſic ꝓbat. qꝛ ſi materia īpediret intelligibilitatē forme inqͣꝫtū eēt corꝑalis ſeq̄ret̉ ꝙ forma/corꝑal̓ etiā ꝑ ītellectū abſtracta a materia nō foret actuītelligibil̓ qd̓ ē falſum Dem̄ ibi. vn̄ in aīa. doctor cōciudit ꝓpoſitū dicēs. q inliigentijs ⁊ inaba pō
cōpoſitia ex materia ⁊ ſorma ſꝫ philominꝰ in eia ſt ijpoſitio ſcꝫ ex eē ⁊ ex forma ad qd̓ allegat autoritatē libricauſaꝝ. ſꝫ iſtud inferiꝰ latiꝰ oſtendetur Dem̄ ibi. etquō hoc fit. Doctor ꝓbat ꝓpoſitū iā p̄miſſum rōne tali. qn̄cūqꝫ aliqͣ ſic ſe hn̄t ꝙ vnū eſt cā alterius. tūc id qd̓hꝫ rōnem cauſe eē p̄t ſine altero licꝫ nō ecōtra. ſed formaſumpta ẜm totā ſuā latitudinē eſt cā materie formalisvel effectiua. nā cā pͥma q̄ ē cā ⁊ purꝰ actꝰ eſt cā materieeffectiua. iō īpoſſibile eſt materiā eē ſine forma ⁊ tn̄ poſſibile eſt formā eſſe ſine materia. Un̄ forma in eo ꝙ forma nō dependet a materia. ſꝫ potiꝰ in eo ꝙ forma multum eſt diſtās ab actu pͥmo. ſeqͥt̉ igit̉ ꝙ forme pͥmo pͥncipio ꝓpinquiſſime cuiuſmodi ſunt intelligētie ſint ꝑ ſeſine materia ſubſiſtentes. Dem̄ ibi. in hoc gͦ differt.doctor aſſignat drn̄am triplicē inter eſſentiā ſub̓arumimmaterialiū. ⁊ ſub̓aꝝ materialiū. Prima drn̄a eſt pͥncipalis. ⁊ reliq̄ ſunt ꝯcomitātes. dicēs ꝙ eſſentia ſub̓e materialis cōplectit̉ formā ⁊ materiā. eſſentia at ſube ſeꝑate eſt forma tm̄ Dem ibi. ⁊ ex hoc cauſant̉. Aſſignatſcd̓am drn̄am dicens ꝙ eſſentia ſub̓e cōpoſite materialis p̄t deſignari vel vt totū vel vt ꝑs. Eſſentia āt ſub̓eſeꝑate ſolū p̄t vt totū deſignari. Cuius ſubdit cam. qꝛin ſubſtantijs materialibꝰ p̄ter eſſentiā includit̉ materiadeſignata q̄ ē ꝑs indiuidui recipiens eſſentiā ⁊ ab eſſentia realiter diſtincta. ſꝫ in ſubſtātijs ſeꝑatis nō eſt aliqͥdin indiuiduo qd̓ recipiat eſſentiā. ſic ꝙ ab eſſentia eſſentialiter ſit diuerſum. Et iō d̓t Auicena ꝙ qͥdditas ſimplicis eſt ip̄m met ſimplex. qꝛ nō eſt aliqd̓ aliud recipiens ip̄am Dem̄ ibi. ſcd̓a drn̄a eſt. Hic ponit terciaꝫdrn̄am. q̄ tn̄ ſcd̓a d̓r inter duas drn̄tias pͥmā ꝯcomitantes. Dicens ꝙ eſſentia ſub̓aꝝ materialiū multiplicaturnūeraliter. Sꝫ eſſentia ſub̓aꝝ ſeꝑataꝝ nō plurificat̉ numeraliter ſub vna ſpe. Cuius aſſignat cām. qꝛ materiaſignata diuiſa ꝑ qͣꝫtitate eſt cā diſtinctōis numeralis q̄materia reperitur in ſubſtantijs materialibus. nō autēin ſubſtantijs ſeparatis.MT Pro lucidiori intelligentia p̄dictoꝝ. vtꝝ inteligentie ⁊ rōnalis aīa actu intelligibiles etiamꝓut in natura ſunt indiuidualiter. ex materia ſpūali etex forma coelementate ſint ſubaliter Et arguit̉ pͥmoꝯͣ p̄ſuppoſitū videt̉ em̄ ꝙ ſub̓e ſeꝑate nō ſunt intelligibiles ẜm ꝙ exiſtunt indiuidual̓r in natura. Nā ſpēs intelligibiles in intelligentijs ſunt vniuerſaliores qͣꝫ ſpēs intelligibiles in humano intellectu. Sꝫ ſpēs intelligibiles in humano intellectu rep̄ſentant vl̓e tm̄ ⁊ nō ſingulare. ſaltē directe. igit̉ nec ſpēs ītelligibiles in intelligētijsrepſentant intelligentias indiuidualiter. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vna intelligentia nō intelligit aliā ẜm ſuum indiuiduale eſſe.Scd̓o ſic. ītellectꝰ ſub̓aꝝ ſeparataꝝ ē vniuerſalior ⁊ſeꝑatior qͣꝫ humanꝰ. ſꝫ humanꝰ intellectꝰ nō ītelligit resꝓut exiſtunt ſingulariter. gͦ nec intellectꝰ intelligētieTercio ſic d̓t Areſto. vij. metaphiſice ꝙ ſingulariūnec ſunt definitōes nec demoſtratōes. q̄ tn̄ vt videt̉ cōpeterent qͥbuſdā ſingularibꝰ. ſi q̄dā ſingularia eſſent intelligentia Quarto ſic. ph̓s inſinuat in pleriſqꝫ locisꝙ ſingularia nō ſunt intelligibilia. ſꝫ ꝙ intellectꝰ ſit dūtaxat vl̓ium. Nec valet ſi dicat̉ ꝙ aſſertio ph̓i verificet̉tm̄ de ſingularibꝰ materialibꝰ ⁊ nō de ſingularibꝰ ſeꝑatis cuiuſmodi ſunt intelligentie. hoc ſic oſtendit̉. qꝛ nōſolū materialitas ſꝫ ſola ſingularitas intelligibilitatemimpedit vt videt̉. nā ip̄a qͥdditas materialiū ſub̓aꝝac-
c ij