Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
VIv
Einzelbild herunterladen
 

FA. C.VDe enteet euentia

et per ꝯſequēs qͣꝫtitas an̄ ſui inherētiaꝫ p̄ſupponit indiuiduū ſubſtantiale. ante dico naturaliter etſi tēpore.Si aūt qͣꝫtitas eſſet principiū indiuiduationis. tūc ip̄mſubſtantie indiuidui naturaliter preueniret. Tecimotertio ſic. ſi qͣꝫtitas eſſet cōcauſa indiuiduans tūc indiuiduū ſubſtantiale eſſet vere vnū. ſed vnū accn̄s. qͥaincluderet qͣꝫtitatē. nec eſſet pure in predicamēto ſubſtātie. nec eſſꝫ eſſentialis predicatio. ſortes eſt. valerettantū ſicut qͣꝫtus ē. Sil̓r nec iſta ſortes eſt eētvera et ſe p̄dicatio. et ſic de alijs incōuenientijs. Deinde arguit̉ decimo qͣrto. ip̄a qͣꝫtitas ſola ſit indiuiduationis principiū ſufficiens ſic. indiuiduū et vnū numeroidē ſunt. ſed ſolā qͣꝫtitatem eſt aliqͥd vnū nūero. vnitas nūeralis ſit accidentalis et de genere qͣꝫtitatis. igitur ſolā qͣꝫtitatē eſt aliqͥd indiuiduuꝫ. Decimoqͥnto ſicqͣꝫtitas p̄t indiuidualiter exiſtere ſine materia. et tamennec materia neqꝫ aliqͣ alia forma poteſt indiuidualiter exiſtere ſine qͣꝫtitate. vt liquet inducenti. igit̉ qͣꝫtitas ē potiſſimū indiuiduationis principiū. Aſſumptū pro pͥmaꝑte patet de qͣꝫtitate hoſtie ſacramētalis. que poſt conſecratōem ſe exiſtit indiuidualiter Decimoſexto ſic.materia cōis incluſa in ſpē contrahit̉ indiuidualiterniſi quātitatem quā diuidit̉ ſpēs. eadē ſit differentia diuiſiua et conſtitutiua. igit̉ ipſa qͣꝫtitas eſt originalius principiū indiuiduationis qͣꝫ materia: cuius tn̄ oppoſituꝫ inferius dicet̉ Decimoſeptimo arguit̉. nec materia nec qͣꝫtitas eſt principiū indiuiduatōis argumentodoctoris ſolēnis. ſcꝫ Henrici de gandauo. indiuiduūcōſtituitur duplicē negatōnem. dicit̉ em̄ indiuiduū. qͣſi diuiſum vbi ſemel ponit̉ negatio expreſſe. ſcꝫ. et ſemel ponit̉ implicite in hoc d̓r diuiſum. igit̉ fit aliqd̓ indiuiduū duas negatōnes. et materiam et qͣꝫtitatem. Decimo octauo arguit̉ argumēto doctoris ſubtilis ſcꝫ Scoti ſic. indiuidua etiam cōtenta ſub vna ſpēdiſtinguunt̉ ſubſtantialiter Sortes aliā ſubſtantiā hꝫqͣꝫ Plato. igit̉ cōtractio indiuidualis diſtinctio fit differentiam ſubſtantialem indiuidualem. materiamet qͣꝫtitatem. Decimonono videt̉ materia ſignatavna qͣꝫtitate ſit ſufficiens principiū diſtinctōnis.Nam exempli gratia frigiditas de ſero corrupta in aquaet de mane regenerata in eadem aqua diſtinguunt̉ nuero. et tn̄ in aqua manet eadem materia ſignata et eademqͣꝫtitas. Oportet igit̉ illic q̄rere aliud principiū diſtinctiuum materialiter qͣꝫ materiā ipſa qͣꝫtitateEſt autoritas doctorisIN OPPOIIA cimn pleriſqꝫ paſſibꝰ. d̓tmateriā qͣꝫtitate eſſe indiuiduatōnis principiū. et ptꝫex dicendis inferius. Circa hāc queſtionē ſunt aliqͣ notanda ex qͥbꝰ eius ſolutio poterit deprehendi.. aliqͥd. Una logice ſiue ẜm rōnem Notandū. dupliciter indiuiduat̉et hoc modo ſpēs d̓r indiuiduari ſuppoſitū. vt ſortem. Sil̓r in ſubſtantijs ſeꝑatis forma ſeparata acceptacōiter. īdiuiduat̉ ſeip̄am acceptā indiuidualiter. et albedo accepta cōiter indiuiduat̉ logice hanc albedinē indiuidualem. ſed ꝯn̄r hec albedo ꝯtrahit phiſice et realiterindiuiduatōem a ſubiecto. Et hec indiuiduatio aſſimilatur ſpecificatōni qua genus ſpecificat̉ drām tn̄ idēimportat ipſo genere ẜm rem qͣꝫuis ab eodē diſtinguatur ẜm rationē. vnde ẜm hūc modū indiuiduationiseſt incōueniens idem aliter tn̄ acceptū indiuiduet ſe-

ip̄m. nam materia ꝯſiderata in ſorte ſingulariter indiuiduat ſeip̄am cōiter acceptam in hoīe. Alio indiuiduat̉ aliquid phiſice et realiter qualiter indiuiduat̉ forma ꝑtis vt aīa ſortis indiuiduat̉ eius materiā ſiue pereius corpus. Et d̓r hec indiuiduatio rōnabiliter phiſicaſeu realis. qꝛ iſtic indiuiduās et indiuiduatū realiter diſtinguunt̉. et indiuiduatuꝫ realiter recipit̉ in ip̄m indiuiduans. Forma em̄ partis de ſe cōicabilis phiſice recipitur in materiā. aūt eſt receptio realis et phiſica ſpecies recipi dicitur in ſuppoſitū vel indiuiduum.INotādū. aliqͥd dupliciter reꝑit̉l L QO indiuiduū. vnoº ſe primo. qn̄ aliqͥd de ſe eſt in alterū receptibile. Et hoc ſubſtantie ſeꝑate ẜm reꝑiunt̉ in rerum natura ſunt indiuidue.Sūt em̄ forme foris manētes receptibiles realiter. ſꝫſubſiſtentes ipſo eſſe exiſtentie. qͣꝫuis ſubſtantie ſeꝑate rōem cōiter ꝯſiderate ſint logice cōicabiles. et ſic indiuiduātur logice eaꝝ indiuidua ꝯdiſtinguunt̉ eisniſi ẜm rōem. Sil̓r materia pͥma ẜm reꝑit̉ in natura ē ſe primo quodāmo indiuidua. eſt em̄ ſe incōicabilis ſit vltimū ſtramentū oīm formarū non receptibile inalterū. Uerū notanter d̓r quodāmō. qꝛ materia ſe primo diſtinguit̉ numeraliter ab alia materia eiuſdē ſpēiſꝫ ip̄am qͣꝫtitatem. Sil̓r qͣꝫtitas eſt quodāmō de ſe indiuidua. inqͣꝫtum ex ſe primo habet ab alia quātitateindiuidualiter diſtinguatur. qd̓ etiam ꝑtinet ad ꝯpletaꝫrōem materialis indiuidui. Alio modo eſt aliquid indiuiduū ſe pͥmo. ſed alterū. et Sortes ē indiuiduū ſuā ꝑtem. ſcꝫ materiā que eſt pars ipſum intrīſece ꝯſtituēs qͣꝫtitatē que eſt pͥncipiū extrinſecū ip̄malteri nūeraliter ꝯdiſtinguēs Sil̓r aīa Sortis eſt indiuidua eius ſubiectū. ſcꝫ materiā quā eius cōicabilitasterminat̉. quātitatē eiꝰ quā ab aīa platōnis diſtinguit̉. Pariformiter accidētia Sortis indiuiduant̉ īmediate ſuū ſubiectū. ſcꝫ ip̄m Sortē qui vlterius eſt indiuiduū ſuā materiam. et ſuam quātitatem Ex iſtispatꝫ accidentia magis indiuiduant̉ alterū qͣꝫ formaſubſtantialis. et forma ſubſtantialis magis qͣꝫ ip̄m ſuppoſitum. Suppoſitū em̄ ꝑtim indiuiduatur per materiam que eſt pars ipſum intrinſece conſtituens;DuL V alis indiuidui ſunt duo. Primuꝫ eſt ꝙe Aduertendū. de ꝯpleta rōne materiip̄m in ſe ſit īdiuiſuꝫ. et qd̓dā incōicabile Scd̓me ip̄mſit diuiſum a quolibet alio eiuſdeꝫ ſpēi qd̓ vel actu eſt velpoſſibile eſt eſſe. Primū aūt hꝫ indiuiduū materiā ſolam ex hoc ipſo eſt infimū ſubiectū receptibile inaliud terminat cōicabilitatē forme deorſum. Secūdumaūt ſcꝫ eſſe diuiſum a quolibet alio indiuiduo eiuſdē ſpēi acquirit indiuiduū actualiter ſine ꝯprincipatōne qͣꝫtitatis per quā cauſatur actualis diſtinctio vnius indiuidui ab alio eiuſdem ſpēi qͣꝫuis materia ſit potentialis radix illius diſtinctōnis. eo ip̄a eſt quodāmodo origo qͣꝫtitatis. Et hec duo innuunt̉ in definitōne indiuidui. primum em̄. ſcꝫ eſſe indiuiſum in ſe innuitur. d̓r indiuiduum eſt qd̓ predicatur de vno .ſ. incōicabili. Scd̓m aūtſcꝫ eſſe diuiſum a quolibet alio. ſcꝫ eiuſdem ſpeciei innuit̉ d̓r ſolo. De rōne aūt ipſius vl̓is ſtꝭ duo iſtis duobusoppoſita. primū eſt ſit qd̓dam cōicabile Secūdū eſt ſit in pluribꝰ indiſtinctum. Unde loquēdo exemplariter dato aliquo ꝯtinuo patet ip̄m habere vnā formā vnāmateriam et vnā quātitatē.p̄m cōtinuum