Sancti ThomeFolio vi

beritatem ex iam dictis. dicens ꝙ ex dictis patet ꝙ eēntia hominis accepta communiter. et eſſentia Sortis accepta ſpecialiter ſimiliter et materia hominis ſumptacōmuniter. et materia Sortis accepta ſpecialiter non differunt realiter. ſꝫ ſolū ſicut ſignatū ⁊ nō ſignatū. Unded̓t ꝯmētator. ꝙ Sortes nihil aliud ē ſupple eēntialiter qͣꝫaīalitas ⁊ rōnalitas que etiam important eſſentiā hoīs.Et ſubiūgit doctor ꝙ pariformiter ſicut ſpēs et indiuiduū differūt ꝑ ſignatū ⁊ nō ſignatū. ſic ſil̓r genus ⁊ ſpecies ſolū differūt penes ſignatuꝫ et nō ſignatū ſiue determinatū et indeterminatū. Aſſignat tn̄ differentiā interdeſignatōnem generis ⁊ deſignationē ſpēi ſpecialiſſime.Nam deſignatio ſiue determinatio generis ad ſpeciē eſtꝑ drn̄am ꝯſtitutiuā ſpeciei. q̄ ex forma rei ſumitur. deſignatio aūt ſpeciei ſpecialiſſime eſt per materiā acceptamindiuidualiter ſub determinatis dimenſionibꝰ Deinde ibi (Hec aūt determinatio) Reſpondet cuidam tacite queſtioni et primo ponit reſponſionē et reſponſionisꝓbatōem. Secundo declarat reſponſionē exemplariteribi (hoc aūt quomō ꝯtingat) Tertio applic at̄ illā declaratōem exemplarē ad ſuū ꝓpoſitum ibi. ⁊ talis etiā ē habitudo Unde poſſet aliquis querere. an deſignatio generis ad ſpeciem eſſꝫ per aliquid quod eſt in ſpē et tamēnō eſt in genere Reſpondet ꝙ nō īmo qͥdqͥd eſt in ſpecieeſt etiam in genere licet diuerſimode. quod em̄ ſpēs importat actualiter et ſpecialiter ſiue determinate hoc genimportat poteſtatiue generaliter et indeterminate. qd̓ ꝓbat per hoc quia al̓s genus eſſet pars ſpeciei et non totūreſpectu ſpeciei etiam ẜm rem. ⁊ per conſequēs nō poſſet de ſpecie predicari Deinde ibi (Hoc autem qūoHic declarat reſponſionem exemplariter. dicens quomodo hoc contingat ſcꝫ ꝙ qͥcquid contineatur in ſpecieetiam aliqualiter in genere contineatur. patet ſi attendamus quomō corpus differt ꝓut ponitur pars animaliset prout nominat ipſum totum aīal. licet indiſtincte.Unde doctor aſſignat tres acceptiones corporis. vno eīmodo accipit̉ corpus ẜm eū ꝓ ipſa trina dimēſione. ⁊ ſiccorpus eſt ſpēs qͣntitatis ꝯtinue. ⁊ ſic hec eſt falſa homoeſt corpus. licet hec ſit vera. homo eſt corporalis Scd̓omodo accipitur corpus prout eſt pars animalis. et tuncimportat rem habentem formā ex qua eſt nata ſequi trina dimenſio cū preciſione vlterioris ꝑfectionis. Un̄ corpus ſic acceptum eſt pars aīalis nō includens poteſtatiue in ſua ſignificatione ꝑfectōnes ſpecialiores quēadmoidum corpus acceptū tertio mō. Et etiarū corpus ſic acceptū non eſt in predicamēto ſubſtātie directe ſed ſolumreductiue. Et ſi hoc mō accipiatur corpus hec eſt falſa.homo eſt corpus. Tertio modo accipitur corpus ꝓuteſt genus corporis aīati. ⁊ ſic importat ſubſtantiam cōpoſitam ex materia et forma in qua nata eſt fundari trina dimenſio ſine actuali incluſione. et etiam ſine excluſione aliarū poſteriorum perfectionum que ſunt animatuꝫvegetatiuum et ſenſitiuum et hoc modo hec eſt vera. homo eſt corpus. Deinde ibi. Talis etiam eſt habitudo. applicat ſuam declarationē exemplarem ad propoſitum preintentum. dicens ſicut ſe habet corpus ad anīalita ſe habet aīal ad hominem ꝓportionabiliter quod tamen intelligendū eſt qͣꝫtum ad duas vltimas acceptiones corporis. Unde aīal dupliciter poſſet accipi. vnomodo prout importat partem hominis. et ſic non predicaretur de homine. Alio modo prout acciperetur in ratione generis et tunc importat totum id quod importatQ.v

homo licet generalius.F Pro ampliori illucidatiōe littere exQVpoſite. Utrū deſignatōnis indiuidualis ꝯpleta pͥncipia. ſint ip̄a quātitas et materia ſub certis dimēſionibꝰ ſignata .i. ẜm vltimū gradū ¶ Et arguit̉pͥmo ꝯtra ſuppoſitū ſic. nulla res eſt vniuerſalis ſeu cōisigit̉ nō oportet inquirere pͥncipiū ſingulariſationis An̄spatet autoritate Boetij dicētis omne qd̓ eſt vnū nūeroeſt et ſingulare ¶ Scd̓o videt̉ ꝙ forma ſit principiū indiuiduatōnis ⁊ nō materia ſic. de rōe indiuidui eſt ꝙ ſitqd̓dā vnū alteri ꝯdiſtinctum ſed forma eſt pͥncipiū vnitatis et diſtinctōis. igit̉ forma ē principiū indiuiduationis et nō materia An̄s pro ſecūda parte patet. nā formaeſt principium eſſendi. ſiue entitatis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs eſt pͥncipium vnitatis. Neam ens et vnū cōuertunt̉. ſil̓r formaeſt principium diſtinctiuum. nā eadē ſunt principia eſſendi et diſtinguendi ſicut eadē eſt drn̄a diuiſiua ⁊ ꝯſtitutiua ¶ Tertio. indiuiduare eſt agere ſed agere eſt ip̄iꝰ forme ⁊ nō materie. igit̉ forma eſt cā indiuiduās ¶ Quarto. indiuiduatio eſt q̄dā limitatio ſiue determinatio alicuius cōis. Sed materia eſt quid indeterminatū habēsindifferentiam ad plures formas. forma aūt ꝯfuſam cōitatem materie determinat. ergo forma eſt principium indiuiduatōis ⁊ non materia ¶ Quinto ſic. ſi materia eētpͥncipiū indiuiduatōnis ſequeret̉ ꝙ in ſubſtantijs īmaterialibꝰ nulla fieret indiuiduatio cōſequens eſt abſurduꝫSed tenet conſequētia. quia deficiente cauſa deficit ⁊ effectus. in ſubſtantijs aūt ſeꝑatis nulla eſt materia quēadmodū nūc ſupponitur. ¶ Sexto ſic arguit̉. ſi materiaeſſet pͥncipiū indiuiduatōis. tunc ſequeret̉ ꝙ idē indiuiduaret ſeip̄m qd̓ videtur incōueniēs Sed ſequela patetqꝛ materia includit̉ in ſpē. gͦ materia indiuidualis indiuiduans ſpēm etiā ſeip̄am indiuiduat ¶ Septimo ſic. ſimateria eſſet principium indiuiduationis vel hoc eēt qꝛmateria ſed hoc nō. qꝛ ſic etiam eſt ꝑs ſpēi. vel qꝛ ſignataet hoc nō qꝛ ſignatio materie videt̉ fieri ꝑ qͣꝫtitatē q̄ eſtforma. et ſic finaliter forme attribueret̉ indiuiduatio. nonaūt materie niſi gratia qͣꝫtitatis ¶ Deinde arguit̉ octauoꝙ ſola materia ſit cauſa efficiens indiuiduatōnis formenam materia indiuiduat qͣꝫtitatē qͣꝫtitas em̄ eſt formade ſe cōicabilis. ſed ip̄a ꝑ ſuppoſitum in quo ſubiectaturindiuiduat̉ grā tn̄ materie. rōne cuius ſuppoſitum eſt indiuiduū. aut ergo materia indiuiduat quātitatē ſe ſola.et ſic habetur propoſitum. aut mediante alia qͣntitate. etſic ꝯſequenter queritur de illa quātitate an ſcꝫ adhuc indiuiduet̉ mediante alia quantitate. et ſi ſic. ꝓcederet̉ ſineſtatu. Eſt igit̉ materia ſe ſola ſufficiens principiū indiuiduatōis qͣꝫtitatis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs cuiuſlibet alterius formevt videt̉ ¶ Nono ſic. illud qd̓ de ſe eſt hoc et incōicabileeſt indiuiduatōnis ſufficiēs pͥncipiū. materia āt ē hmōicū ſit vltimū ſubiectū terminas fluxū cuiuſlibet forme etirreceptibilis in aliud. materia igit̉ eſt indiuiduatōis pͥncipium totale ¶ Decimo ſic d̓t Areſto. in quinto metaphiſice ſic. eadē nūero ſunt quoꝝ materia eſt eadeꝫ ꝑ qd̓inſinuat ꝙ materia eſt tota cauſa vnitatis numeralis. etper ꝯſequēs indiuiduatōnis ¶ Undecimo arguitur. ꝙquātitas nō ſit indiuiduatōis ꝯprincipiū ſic. oīs formaſalteꝫ informās eſt de ſe cōicabilis. ſꝫ qͣꝫtitas eſt forma.igit̉ eſt de ſe cōicabilis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs nō p̄t eſſe pͥncipiū incōmunicabilitatis q̄ reperit̉ ī indiuiduo ¶ Duodecimoſic. qͣꝫtitas eſt accidens cōmune. ſed accidens cōmune ꝑprius ineſt indiuiduis ⁊ cōcomitanter ineſt cōmunibꝰ.