tōem ſignificat̉ Et ideo ſciēdū ꝙ materia nōqͦlibet mō accepta eſt indiuiduatōis pͥncipiuꝫſꝫ ſolū materia ſignata. et dico materiā ſignatāq̄ ſub determinatis dimēſionibꝰ ꝯſiderat̉. hecaūt materia nō ponit̉ in definitōe hoīs inqͣꝫtūhomo. ſed poneret̉ in definitōe ſortis ſi ſortesdefinitōem habere poſſꝫ ī definitōe āt hoīs ponit̉ materia nō ſignata. nō em̄ in definitōe hominis ponit̉ hoc os vel hec caro ſed os ⁊ caroabſolute q̄ ſūt materia hoīs nō ſignata Sicergo ptꝫ ꝙ materia eēntialis hoīs ⁊ ſortis nondifferūt niſi ẜm ſignatū ⁊ nō ſignatum. Undeꝯmentator dicit ſupra ſeptimū metaphiſice. qͥſortes nihil aliud eſt qͣꝫ aīalitas ⁊ rōalitas queſunt qͥdditas eius. Sic etiam eēntia generis ⁊ſpēi ẜm ſignatū ⁊ nō ſignatū differūt qͣꝫuis aliꝰmodus deſignationis ſit vtrobiqꝫ. qꝛ deſignatio indiuidui reſpectu ſpēi eſt ꝑ materiā determinatā dimēſionibꝰ certis. deſignatio aūt ſpēireſpectu generis eſt per differētiā ꝯſtitutiuaꝫ q̄ex forma rei ſumit̉ Hec aūt determinatio q̄eſt in ſpē reſpectu generis nō eſt ꝑ aliqd̓ aliud incēntia ſpēi exiſtēs qd̓ nullo mō ī eēntia generisſit. īmo qͥcqͥd eſt in ſpē eſt in genere tn̄ vt nō deteminatū. ſi em̄ aīal nō eēt totū qd̓ eſt hō ſed ꝑseius nō p̄dicaret̉ de eo. cū nulla ꝑs integral̓ deſuo toto predicet̉. Hoc aūt quomō ꝯtingatvideri poterit ſi inſpiciaturqualiter corpus differt ẜm ꝙ predicat̉ vt genus ⁊ vt eſt pars integralis aīalis. nō em̄ poteſt eē eodē modo genꝰquomō ē pars integralis. Hoc igit̉ nomē qd̓ ēcorpus multipliciter accipitur. corpus em̄ ẜmꝙ eſt in genere ſubſtātie d̓r ex eo ꝙ habet talemnaturam vt in eo poſſint deſignari tres dimenſiōes. ipſe eī tres dimēſiōes deſignate ſunt corpus ẜm ꝙ eſt in genere qͣꝫtitatis. Cōtingit ātin rebꝰ naturalibꝰ vt qd̓ vnā habet perfectōemad vlteriorem etiam ꝑfectōem attingat. ſicut patet in hoīe. qui naturā ſenſitiuā habet et vlteriꝰhabet intelligentiam ſil̓r etiam ſuꝑ illaꝫ ꝑfectioneꝫ q̄ eſt habere talē formā vt in ea poſſint tresdimēſiones deſignari poteſt etiā alia ꝑfectō adiūgi vt vitalis vel aliqd̓ hmōi. Poteſt etiaꝫ corpus deſignare rē aliquā que habet talē formamex qua ſequit̉ deſignabilitas triuꝫ dimenſionūcum preciſione vt ſcꝫ ex illa forma nulla ꝑfectiovlterior ſequatur. ſed ſi quid aliud ſuꝑadditurfit p̄ter ſignificatōem corꝑis ſic dicti. et hoc mōcorpus erit ītegralis ⁊ materialis ꝑs aīalis. qͥa

ſic aīa erit preter id qd̓ deſignatum eſt noīe corporis: ⁊ erit ſuꝑueniēs ip̄i corpori ita ꝙ ex iſtisduobꝰ aīa .ſ. ⁊ corꝑe ſicut ꝑtibꝰ ꝯſtituat̉ aīmal.Poteſt etiā hoc nomē corpus hoc modo accipi vt ſignificet rē quādam q̄ talem formā habꝫex qua tres dimenſiones in ea poſſint deſignari q̄cunqꝫ ſit forma illa ſiue ex ea poſſit ꝓuenirealiqua vlterior ꝑfectio ſiue nō. et hoc corpus ēgenus aīalis. qꝛ in aīali nihil accipit̉ explicitequod nō īplicite in corpore cōtineat̉. nō em̄ aīalitas eſt alia forma ab illa per quam in re poterant deſignari tres dimēſiones. ⁊ ideo cū dicebatur ꝙ corpus eſt quod talem formam habetex qua poſſint deſignari tres dimenſiones ī eointelligebatur quecunqꝫ forma ſiue eſſet aīalitas ſiue lapideitas ſiue quecunqꝫ alia forma. etſic forma animalis īplicite in forma corporiscōtinetur ꝓut corpus eſt genus eius Talisetiam eſt habitudo animalis ad hominem. ſiem̄ animal tm̄ nominaret reꝫ aliquā que haberet talem formam vel perfectionē vt poſſit ſentire ⁊ mouere ꝑ principium in eo exiſtens cū p̄ciſione alterius ꝑfectōnis tūc quecūqꝫ alia vlterior ꝑfectio ſuperueniret ad aīal haberet ſe permodum ꝑtis ⁊ nō ſicut implicite contēta in ratione animalis. et ſic animal nō eſſꝫ genus hominis ſed eſt genus ẜm ꝙ ſignificat quādā remex cuius forma poteſt ꝓuenire motus ⁊ ſenſusquecūqꝫ ſit illa forma ſiue anima ſenſibilis tm̄ſiue ſenſibilis ⁊ rationalis ſimul.¶ In hac ꝑte doctor inducit quādam dubitatōem queoritur ex predictis. primo mouet ip̄am dubitationem. ſecūdo ſubiūgit eiꝰ ſolutōem ibi. Ideo ſciēdū. Dicit pͥmoſic. cū dcm̄ ſit ꝙ eſſentia ſubſtantie materialis cōplectit̉materiam que eſt principium indiuiduationis videturſequi ꝙ eſſentia ſubſtantiarū materialiū ſit tm̄ ꝑticularis ⁊ non ſit vniuerſalis nec poſſet vl̓iter deſignari. Exquo ſequit̉ ꝯſequēter ꝙ in materialibꝰ ſolū diffiniat̉ indiuiduū ⁊ nō vl̓e Nam ip̄a definitio importat eēntiā rei q̄vt arguebatur tm̄ poteſt indiuidualiter deſignari ſalteꝫin materialibꝰ Deinde ibi. Et ideo ſciendū. aſſignatſolutionem dubitationis. dicens ꝙ materia non eſt principium indiniduationis accepta qualitercūqꝫ. nō em̄ eſtprincipium indiuiduationis prout accipitur cōmuniterſed prout accipitur ſignate et indiuidualiter ſcꝫ ſub determinatis dimenſionibus vel ſub ratiōe vltimi ſubiectinō amplius receptibilis in aliud. vt ſi dicatur hoc os heccaro. hoc corpus. Unde materia hoc modo accepta nōeſt de eſſentia hominis nec in definitōne hominis ſumpti communiter debet poni ſed poneretur in definitioneSortis vel Platōnis ſi indiuidua definitionem haberent quā tamen nō habent. ſed materia ſumpta communiter ſicut corpus humanum eſt de eſſentia hominisDeinde ibi Sic ergo patet. hic elicit correlarie quandā