mo ſic arguitur eſſentie rerū etiam materialium ſunt incorruptibiles al̓s em̄ de ipſis nō eſſet ſcientia. cum ſcientia ſit incorruptibiliuꝫ. vt dicitur in primo poſteriorum.Sed ſi materia eſſet pars eſſentie tūc eſſentia eſſet corruptibilis etiam per ſe. eo ꝙ materia eſt radix corruptibilitatis et ꝯtingentie. vt d̓r ſexeo metaphifice. ¶ Octauoſic arguitur. eſſentia rei ꝯſtituit̉ ex genere et drn̄a. ſꝫ ntcgenus eſt materia nec differentia. vt patet de ſe. igit̉ materia nō ꝯſtituit eēntiam ¶ Nono ſic arguit̉. forma ꝑtisnō diſtinguit̉ a forma totiꝰ. qꝛ eſt eadē forma dās eē materie ⁊ dās eē toti cōpoſito qꝛ niſi ſic eēt plures for̄e ſubſtātiales in eodē. ſꝫ materia nō eſt pars forme ꝑtis. igit̉nec eſt ꝑs forme totius Preterea ph̓s cōiter eiſdē noībꝰnominat formā ꝑtis et formaꝫ totius. vocat em̄ eas qd̓qͥd erat eē formam et ſpēm ¶ Decimo ſic. ph̓s dicit primo celi qͥ d̓t celū d̓t formā. qui aūt dicit hͦ celū d̓t formāin materia Sed celum nominat totam eſſentiaꝫ huiꝰ celi. qꝛ teſte Boetio. ſpecies eſt tota ſubſtantia indiuiduorum. igitur eſſentia rerū materialiū ē ſola forma ¶ Undecimo ſic. ſi eſſentia ſubſtātie materialis includeret materiaꝫ. tunc in materialibꝰ ſuppoſitū nō differret ab eſſentia amplius qͣꝫ ſuppoſitū differt ab eſſentia in ſubſtantijsſeparatis. Quia ſicut hec intelligentia vel hic Gabrielnominat ſolam formā quā eandē etiam nominat Gabriel licet cōmuniori modo. ita et Sortes exempli gratia in ſua ſignificatione ſolum includit formam cū materia ſicut pro nūc ſupponitur q̄ ſcꝫ materia et forma etiamincludūtur in ſpecie. ſcꝫ in hoīe licet cōmuniori modo¶ Tuodecimo videtur etiam ꝙ cōceſſo ꝙ materia ingrediatur definitionē ſubſtantie materialis nō oportetconcedere ꝙ ſit de eius eſſentia. Accidens em̄ definit̉ſubiectum et anima per corpus. et tamen nec ſubiectumeſt de eſſentia accidentis nec corpus de eſſentia anime¶ Tredecimo et vltimo videt̉ ꝙ quādo materia pontur pars intrinſeca eſſentie tūc ip̄a nō conſiderat̉ ẜm ſuāpotentiam ſubiectiuaꝫ. ſed ẜm ſuam potentiam obiectiuam ſiue formalem formabilem que eſt habitus cōfuſusformaꝝ in materia. vt dicunt Albertiſte. preſumētes perhoc palleare ꝯtrauerſiam doctoris ſancti. ⁊ Alberti. Atſerūt em̄ ꝙ doctor ſanctus intelligat materiam. eſſe ꝑteꝫintrinſecam quidditatis ẜm ſuam potentiā formalē formabilem que ẜm eos eſt forma inchoata. et hoc etiam cōcedit Albertus. Non tamē ẜm eundem materia ingreditur definitionē ſicut pars intrinſeca ẜm ſuā ſubſtantiāſubiectiuam. ſed dūtaxat ſicut extrinſecū receptiuum ſicut ad lumen concurrit dyaphanū.INI O PP OL Ccacibꝰ et ratonibꝰ adduo¶ Arguitur. primo autoritis in littera per doctorē. quibꝰ inſuper annecti poſſuntratōnes ſubſequētes. Prima Boetius dicit. ꝙ ſpecieseſt tota ſubſtantia ſuorū indiuiduorū. Conſtat aūt ꝙ ſiſpecies dūtaxat nominaret formā exempli gratia. ſi homo ſolum nominaret animam rationalem tūc homo nōeſſet tota ſubſtantia ſortis. ſed pars ſubſtātie eius. igit̉Secūda. hee proprie paſſiones riſibile naturale ⁊ corruptibile ⁊c̄. effluunt ex principijs intrinſecis ſpēi. Sedhmōi paſſiones cooriuntur ex materia ⁊ non ex formatm̄. igitur materia eſt pars intrinſeca ſpeciei. ⁊ per conſequens ip̄ius eſſentie ſpecifice. Tertia. materia eſtcōmuniter intelligibilis ſꝫ materia cōmuniter intellectanon eſt limitata ad aliquod indiuiduū. ſed eſt indifferēs

ad quodlibet ⁊ receptibilis ẜm rationē. ergo illa eſt parsintrinſeca ſpeciei phiſice. Quarta ph̓us dicit ſecundophiſicorum. ꝙ materia et forma ſunt cauſe intrinſece rerum naturalium. non quidem tantūmodo indiuidualium. ſed etiam rerum naturalium in cōmuni. igitur materia cōincluditur intrinſece. in eſſentia rei naturalis Poſſent autem plures alie rationes aſſignari de quibus fuperſedeo gratia breuitatis.ANotandum. pro terminatōne huius☞queſiti. ꝙ quidditas ſeu eſſentia alicuius indiuidui eſt natura ſpecifica vel quidditas ip̄iusindiuidui concͣretiue vel abſtractiue. implicit̓e vel exp̄licite deſignata vt eſſentia Sortis eſt homo vel humanitas vel animal rationale que idem ẜm rem important. licet diuerſimode ẜm ratiōem. ⁊ albedo eſt eſſentia huiusalbedinis. Et gabriel eſt eēntia huius gabrielis. Undeipſa indiuidua dicuntur habere quidditates vel eſſentias ipſe autem ſpecies important indiuiduorum quidditates.y¶Notandum. ꝙ quidditas vel eſſenV tia dicitur forma ſui indiuidui nonquidem phiſice quēadmodū anima eſt forma corporis.ſed ẜm ratōnem et logice ſicut ſuperius forma inferioriset predicatum dicitur forma ſui ſubijcibilis. Ex quopatet ꝙ eſſentia dat eſſe ſuis indiuiduis nō quidem phyſice. et ita realiter. vt aīa dat eſſe corpori. ſed ẜm rationeet logice exempſi gratia. homo dat eſſe eſſentie Sorti. ideſt eſſe quod eſt eſſentia Sortis inquātū homo eſt forma eius in ipſum receptibilis ẜm rationem ſicut ſuperius in inferius. Poſſet etiam dici ꝙ homo det Sortieſſe exiſtentie. quia homo eſt forma totius a qua ſorteshabet eſſe exiſtentie ẜm ratiōem ſicut anima eſt forma ꝑtis qua materia habet eſſe ẜm rem et phyſice. Quāuisem̄ eſſe exiſtentie attribuatur primo ipſi indiuiduo tanqͣꝫ ei quod eſt. attribuitur tamē prius ẜm rationē formetotius tanqͣꝫ ei quo indiuiduum eſt. Sicut in conſimiliqͣꝫuis agere primo attribuatur ſingulari tanqͣꝫ ei quodagit. attribuitur tamen plus forme. vt ei quo agit. Et ſimiliter albedo dat eſſe huic albedini ẜm rationē. albo ātdat eſſe phyſice ⁊ ẜm rem. Nā albedo reſpectu huius albedinis habet ſe vt forma totius. ſed reſpectu albi habet ſe vt forma partis. Unde eſſentia dicitur quādoqꝫforma totius intrāſitiue tm̄. id eſt forma que eſt totuꝫ idcuius eſt forma. et ſic albedo dicit̉ forma totius huius albedinis. Quādoqꝫ aūt eſſei.itia dicitur forma totius ꝑ̄tim tranſitiue ⁊ partim intranſitiue. vt homo dicitur forma totius Sortis. et quia eſt forma que ē totuꝫ. ⁊ quiaeſt forma ipſius ſuppoſiti. quod eſt totum et compoſitū.Ex quibus patet ꝙ non eſt inconueniens materiā eſſepartem quidditatis ſeu eſſentie. quia materia cōmuniter intellecta recipi poteſt ſaltem logice in materiam ſignatam Sicut em̄ dicitur. hec forma eſt forma. ſic dici poteſt. hec materia eſt materia. ¶ Dicēdum eſt igitur adqueſitum concluſiue. ꝙ qͣꝫuis eſſentia ſubſtantiarum ſeparatarum ſit dūtaxat forma foris manens et eſſentia accidentium ſit tantū forma informans. verum tamē eſſentia ſubſtantiarum materialium cointegratur intrinſecex forma partis et ex ſubſtantia materie ſubiectiua accepta tamen communiter. vt humanitas integratur exanima et corpore. Fruius concluſionis due prime