Folio xlv

ſit vel corrumpitur omnis forma ad quam per ſe ⁊ pͥmofit tranſmutatio. ſicut ſunt qualitates tercie ſpeciei. Aliomodo dicitur aliquid fieri vel corrumpiratione alterius.ſicut illuminatio fit in aere rōne alteriꝰ ſcꝫ ſolis. ⁊ iſto ſecūdo modo dicitur ſcientia fieri vel corrumpi. quia ſequiturtranſmutatōem factam in quodā alio Sicut in ſimili habens habitum ſcientie exiſtens in ebrietate non poteſt conſiderare niſi facta tranſmutatione ebrietatis. ſic etiam nonpoteſt fieri ſcīa in aliquo niſi facta pͥus tranſmutatione inviribꝰ ſenſitiuis qua tolluntur impedimenta que impediunt intellectum a receptione ſcientie. ſicut ſunt ſenſuū paſſiones. falſe imaginationes. ⁊ ſophiſtice deceptiones. quibus amotis ſtatim intellectus recipit ſcientiam. ſicut aerrecipit lumen ad preſentiam corporis luminoſi Ad confirmationem dicendum. ꝙ licet ſcientia non habeat contrarium ẜm ꝙ eſt in intellectu. tamen bene habet contrarium in ſuis cauſis. quia ſcientie generantur in anima ex qͦbuſdā propoſitionibus veris quibꝰ contrariantur propoſitiones falſe. et ergo qui adheret propoſitionibꝰ falſis quecontrariantur propoſitōibꝰ veris ex quibꝰ generata eratſcientia ⁊ non reſiſtit eis per ſuam ſcientiam. talis ex cōſequenti ꝑdit ſuam ſcientiamA Scientia eſt in intellectu ſicut in ſubiecto. ſed inI tellctus eſt in corruptibilis vt pꝫ tercio de animaergo male hic ſupponitur ꝙ ſcientia corrumpatur ad corruptionem ſubiecti ¶ Dicendum ẜm doctorem ſanctum ꝙ qͣꝫuis ſcientia ſit in intellectu. tamen pro ſtatu huius vite ſcire ⁊ intelligere dependēt ex toto coniūcto ex corpore ⁊ anima nedum ad primam acceptionem ſcientie. ſꝫetiam quantum ad vſum ⁊ actum ſcientie iam acquiſitequia oportet quemlibet intelligentem phantaſmata ſpeculari. Et ergo ſi aliquis habeat organum phantaſie leſumnon poterit conſiderare ẜm ſcientiam quam habet. ⁊ iſtomodo debet intelligi philoſophus hic ⁊ in predicamētisſcꝫ ꝙ ſcientia aliquo modo corrūpitur ad corruptōem hominis. ſcilicet quo ad illum moduꝫ quē habet in viribusſenſitiuis¶ Forte autem vtiqꝫ quis dubitabit rationabiliter vtruꝫ eſt vt incorruptibile erit qd̓ corruptibile vt ignis ſurſum vbi non eſt contrarium. corrumpuntur em̄ que quidem inexiſtuntcontrarijs ẜm accidens. eo ꝙ illa corrumpuntur. interimūtur em̄ contraria ad inuicem Secundum accidens autem nihil contrariorumin ſubſtātijs corrumpitur propter de nullo ſubiecto predicari ſubſtantiam vel ſubiectū. Quare cui nullum eſt contrarium. ⁊ ibi non eſt impoſſibile vtiqꝫ erit corrumpi. quid em̄ erit corrumpens ſi quidem a contrarijs accidit ſolis.Hoc em̄ nō exiſtit aut totaliter. aut hic: authoc. ſi quidem verum eſt. ſic autem nō. impoſſibile em̄ materiam habenti nō exiſtere aliqualiter contrarium. Om̄ino quidem em̄ ineſſe calidum aut rectum cōtingit. om̄e autem eſſe impoſſibile aut calidum aut rectū aūt album. erūt

em̄ paſſiones ſeparate.¶ Hic conſequenter ph̓us ſecundo mouet vnam dubitationem Dicens ꝙ forte aliquis rationabiliter dubitabit vttuꝫ ſi corruptibile ponatur in aliquo alio loco poſſet fieri incorruptibile. vt ſi ignis ſit corruptibilis deorſumſi ponatur ſurſum vbi non habet contrarium ſit incorruptibilis. Et arguit ꝙ ſit incorruptibile. qꝛ illa que inexiſtunt contrarijs corrumpuntur ẜm accidens ad corruptionem contrariorum. id eſt quando vnum contrariuꝫ interimitur ab alio. ſed ſubſtantia non eſt in contrarijs. eo ꝙſubſtantia de nullo ſubiecto predicari poteſt. ergo non poteſt corrumpi ad corruptionem contrarij. Nec corrumpitur a contrario. quia non habet contrariū. ergo a nullo corrumpitur. Et quia anima eſt ſubſtantia ſic non corrumptur quaſi ſit in contrarijs. nec corrumpitur quaſi habeatcontrarium. quia in corpore non habet contrarium. nec habet contrarium ſimpliciter. ſed ſolum illis duobus modisaliquid corrumpitur. ergo ⁊c̄. ¶ Tunc ibi. (Aut hoc ſiqͥdē) Soluit p̄dictā dubitatōeꝫ ꝑ diſiūctōeꝫ. Dicēs ꝙ ſianima non habeat contrarium aut totaliter aūt in corpore. ipſa erit incorruptibilis. aut totaliter aut ī corpore vbinon habet contrarium. Et hoc ſcilꝫ animam habere contrarium eſt quodāmodo verum ⁊ quodāmodo non verum. animam enim exiſtentem in materia nō habere contrariuꝫ eſt verū per ſe. ſed ipſam habere contrarium eſt verum per accidens. quia anima eſt in corpore habente contrariuꝫ Impoſſibile eſt em̄ habenti materiam nō ineſſe cōtrariū aliquo modo. Sꝫ ꝙ materie ſemper inſit aliquodcontrarium ſic manifeſtat. quia vniuerſaliter in omni materia oportet eſſe alterum contrariorum. vt calidū aut frigidum. aut rectū aut curuum ⁊c̄. Materiam em̄ impoſſibile eſt ſeparari ab altero contrarioruꝫ. quia ſemper oportet materie ineſſe aliquod accidens. Nec poteſt dici ꝙ aliquod accidens puta calidum aut rectum non ſit in ſubieiecto. quia tunc paſſiones eſſent ſeparate a ſubſtantijs. qd̓reputat impoſſibile.¶ Si igitur quando ſimul fuerint factiuumet paſſiuum. hoc quidem ſemper facit. hoc auteꝫ patitur. impoſſibile nō permutare. Adhucſi neceſſe ſuperfluum facere. ſuperfluum autemcontrarium. ex contrario em̄ ſemper permutatio. ſuperfluum autē reliquie prioris Si autem omne expellit quod actu contrarium. etſihoc corruptibile vtiqꝫ ſit aut non. ſed a continente corrumpitur. Si quideꝫ ſufficiens ex dictis. ſi autem non ſupponere oportꝫ quia ineſtaliquid actu contrarium ⁊ ſuperfluum fit Propter quod ⁊ minor flamina comburitur a multa ẜm accidens. quia alimētū quod illa in multo tempore cōſumit fumum hec flamma multa cito. propter qd̓ omnia ſemper in motu ſuntet fiunt aut corrumpunt̉. continens autem autcooperatur. aut contraoperatur. ⁊ propter hoctranſpoſita durabiliora quidem fiunt ⁊ paucioris durationis natura. eterna autem nuſſͣꝫ qͥ

H iij