Folioxxxiij

tur ſanguinem hoc eſt que circa corpus. om̄iaem̄ habentia ſanguinem cor habēt ⁊ principiūmotus ⁊ ſenſus pͥncipalis hinc eſt.¶ Hic ꝯſequenter ph̓s det̓minat de cā materiali ſomni. Et primo premittit quedam Dicens pͥmo ꝙ ampliꝰdicendum eſt quali motu ⁊ actu accidit animalibꝰ dormire ⁊ vigilare in corporibꝰ adueniētibꝰ. per quod tangit corpus materiale. Et ſtatim ſubiūgit ꝙ exiſtimandum eſt illas paſſiones ineſſe alijs animalibꝰ. ſcꝫ habentibꝰ fanguinem ⁊ exanguibꝰ ꝓpter eaſdeꝫ cauſas ꝓpter quas accidūtin hominibꝰ. ita ꝙ ex cauſa ſomni in hominibꝰ accipit̉ cauſa ſomni in alijs animalibꝰ. ¶ Tūc ibi (Qꝭ quidemigitur) Probat intentum ſuuꝫ. Et pͥmo quaſi narrandodicit. ꝙ in animalibꝰ ſit quedam particula que eſt pͥncipium ſenſus ⁊ motus. ſicut determinatū eſt pͥus in alijs. ſicut in libro de motibꝰ animaliū. qꝛ ibi dictum eſt ꝙ ab eadem parte eſt pͥncipium ipſius ſenſus a qua parte eſt pͥncipium motus localis. Et illa particula eſt locus meditrium locorū determinatoruꝫ qui eſt locus medius interſurſum capitis ⁊ deorſuꝫ ventris. et illa pars in animalibꝰhn̄tibꝰ ſauguinē eſt circa cor. vel eſt ipſum cor. Sed in nonhabentibꝰ ſanguinem eſt pars proportiōabilis cordi. ⁊ abiſta particula eſt pͥncipiū motꝰ ⁊ ſenſus ⁊ motꝰ pͥncipalis¶ Motus qͥdem igit̉ ⁊ ſpūs manifeſtū quoniam pͥncipium ⁊ om̄ino refrigeratiōis eſt hicet reſpirare autem ⁊ humido refrigerari ad ſalutem eius qui eſt in hac particula. caloris natura adepta eſt: dicit̉ autē de ipſa poſtea ẜm ſeNon habētibꝰ vero ſanguinē ⁊ entonijs ⁊ nonſuſcipiētibꝰ ſpm̄ in ꝓportionali plantatus ſpiritus inflans ⁊ reſidens videt̉. palam autē hocin his que ſunt rotala. puta veſpis apibꝰ ⁊ muſcis. ⁊ quecūqꝫ huiuſmodi ſunt Quoniā aūtmouere qͥdē aliquid aut facere ſine robore nō ēpoſſibile Uigorē āt facit ſpūs detētio ⁊ reſpirātibꝰ qͥdē q̄ deforis. nō reſpirātibꝰ ꝟo q̄ ꝯplātataiō ⁊ bōbātia alata vidētur cū moueāt̉ attractōeſpūs offendētis ad ſuccinctoriū rotaloꝝ.¶ Hic ꝯſequenter probat quod nūc ꝓpoſuit. Et primo oſtendit ꝙ pͥncipium motus eſt a corde ⁊ in corde. etintendit talem rōnem. Ubicūqꝫ eſt pͥncipium ſpiritꝰ ibierit pͥncipiuꝫ motus. quia ſpiritus eſt principium motuscum animalia ſint potentia per ſpiritū. ſed in code eſt pͥncipium ſpiritus. ergo ibi erit pͥncipium motus Circa iſtārationem pͥmo ꝓponit ſecundaꝫ ꝓpoſitōem ⁊ declarat eāDicens ꝙ manifeſtum eſt pͥncipium motus. ſcꝫ ip̄m ſpiritū eſſe in corde. qꝛ ſpiritus eſt quoddā corpꝰ valde ſubtile cauſatū a vapore ⁊ humore ſubtili mediāte caliditatenaturali. Ubi ergo eſt pͥncipium caloris ⁊ fons ibi erit pͥncipium ſpiritus. ſed tale eſt in corde. ꝓpter quod animalhabens ſanguinem indiget refrigeratiōe ⁊ reſpiratiōe adſalutem illius caloris qui eſt in corde. al̓s em̄ animalia ſtatim ſuffocarentur ꝓpter excellentem calorem ibi exiſtentē.ſicut dicetur poſtea in libro de expiratione ⁊ inſpiratione.ſed in animalibꝰ non habentibꝰ ſanguinem. ſicut in ento-

nijs (hoc eſt interciſis) ⁊ etiam in animalibꝰ non ſuſcipientibꝰ ſpiritum deforis eſt ſpiritus ꝯplantatus in parte proportionali cordi. ⁊ talis ſpiritus videtur ibi inflans ⁊ reſidens. Inflans quidem ſiue perflans ab illo principio in qͦeſt ad alias partes corporis. Et hoc eſt manifeſtū in hisque ſunt rotala. ſicut in veſpis apibꝰ ⁊ muſcis ¶ Tūeibi (Quoniā autem) Probat primam ꝓpōnem. ſcꝫ ꝙ ſpiritus ſit pͥncipium motus Dicens ꝙ mouere aut aliqͥdfacere non ꝯtingit ſine robore. nec eſt poſſibile ꝙ animaliaſine ſpiritu ſint potentia ⁊ robuſta. qꝛ detentio ⁊ ꝯſeruatio ſpūs facit robur ⁊ vigorem. ergo manifeſtū eſt ꝙ ſpiritus ſit pͥncipium motus. Et addit ph̓us ꝙ in animalibꝰreſpirātibꝰ attractio ſpiritus que eſt de foris ꝯſeruat ſpiritum. ſed animalibꝰ nō reſpirantibꝰ natura que eſt cōplantata ꝯſeruat ſpiritum. Et ergo animalia non reſpirantiaalata ſi moueant̉ de loco ad locum videntur bombantia.id eſt ſonātia actione illius ſpiritus. id eſt concuſſione ſpiritus obuiantis ad ſuccinctoriū rotalorum. id eſt ad quendam pelliculam que diuidit huiuſmodi animalia per medium. Unde cum talia animalia mouentur tūc illa parsin qua eſt ſpūs complantatus mittit ſpm̄ ad alias partesmotas. ⁊ cū ſic mouetur ſpūs ad alias partes motas obuiant. tūc obuiat illi ſuccinctoriū ⁊ caufatur ibi quedam attritio ex qua cauſatur ſonus.¶ Mouet̉ aūt omne aliquo ſenſu facto proprio vel alieno in pͥmo ſenſitiuo. Si eſt vero ſomnus ⁊ vigilia paſſio partis huiꝰ in quoloco quidem ⁊ in qua particula pͥmo fit ſomnus ⁊ vigilia manifeſtum Mouentur auteꝫquidam dum dormiūt ⁊ faciūt multa que vigilantium ſunt. nō tamen abſqꝫ phantaſmate etaliquo ſenſu. ſomniū em̄ eſt quodāmodo ſenſatum. dicendū eſt aūt poſtea de ipſis. quoniamvero ſomnia memorātur exꝑgefacti. vigilātiūvero actus non memorantur in problematibus dictum eſt¶ Ftic cōſequenter probat ꝙ in corde ſit pͥncipiuꝫ ſenſus. Dicens ꝙ ome animal mouetur facto aliquo ſenſuꝓprio vel alieno in pͥmo ſenſitiuo. qꝛ animalia mouētur ꝑappetitum. vt patꝫ tercio de anima. ⁊ appetitus ſequiturcognitiōem. ⁊ ſic ſenſus p̄cedit motum. vbi eſt ergo primum pͥncipium motus ibi oportꝫ eſſe pͥmū pͥncipiuꝫ ſenſus. ſed in corde eſt pͥmum pͥncipiuꝫ motus. vt prius oſtēſum eſt. ergo etiam ⁊ ſenſus. ⁊ ſic pͥmus ſenſus eſt in corde¶ Tūc ibi ¶Si eſt vero) Concludit cuius partis corporis ſomnus ſit paſſio Dicens ꝙ ſi ſomnus ⁊ vigilia ſitpaſſio huius. ſcꝫ pͥmi ſenſitiui. vt ꝓbauit pͥus. tūc manifeſtum eſt in quo loco ⁊ in qua particula ſicut in pͥmo ſubiecto ſit ſomnus ⁊ vigilia. qꝛ eſt in corde. ſicut ſenſus ꝯmunis cuius eſt paſſio. ¶ Tūc ibi (Mouentur autem qͥdam) Remouet dubium. dictum eſt em̄ pͥus ꝙ omne animal mouetur facto aliquo ſenſu. ſed hoc videtur eſſe dubium de dormientibꝰ qui mouentur ⁊ exercent opera vigilantium. ⁊ tamen in ipſis non videtur fieri ſenſus. Reſpondet ph̓us ꝙ hoc nō faciunt ſine ſenſu ⁊ phantaſmatequia non faciūt hoc ſine ſomnio. ſed ſomniū eſt quoddaꝫſenſatum. ſed de his ſcꝫ ſomnijs ⁊ illis que fiunt per ſomniū dicendum eſt poſtea. Quare autem dormientes exer

iijF