A ꝙ 2gvp.et reminiſcentiaDe memoria
id eſt menſuram tꝑis ⁊ hoc ꝯtingit ꝓpter debilem impreſſionem ſicut ꝯtingit in his que vident̉ a remotis q̄indeterminate cognoſcūturꝘ qͥdem igitur nō ijdem ſunt memoratiui etreminiſcitiui in prioribus dictum eſt Differt ātmemorari a reminiſci nō ſolum ẜm tp̄us ſꝫ qm̄ip̄o qͥdem memorari ⁊ aliorū aīaliū ꝑticipantmulta ſed reminiſci nullum vt eſt dicere q̄ cognoſcūtur aīalium niſi homo cauſa aūt quare reminici eſt vt ſyllogiſmus qͥdā. Qd̓ em̄ prius vtvidit aūt audiuit aut aliqͥd hmōi paſſus ē. ſyllogiſat reminiſcens et eſt vt queſtio quedā. hocaūt qͥbus ⁊ deliberatiuū ineſt natura ſolum accidit et nāqꝫ deliberare ſyllogiſmus qͥdā eſt.Memoria et reminiſcentiatripliciter dicitur.Poſtqͣꝫ ph̓s oſtendit modum reminiſcendi. Hic cōſequēter oſtēdit drām memorie et reminiſcētie. Et īnuittres drās quarū prima eſt ex aptitudine ad vtrūqꝫ. qꝛ dictum eſt ſupra. ꝙ nō ijdem hoīes ſunt bn̄ memoratiui etreminiſcitiui Scd̓a aūt eſt ex ꝑte tꝑis. qꝛ cū reminiſcētiſit via ad memoriā tꝑe ip̄am p̄cedit. vt ex p̄dictis patetTertia drn̄a eſt ex ꝑte ſubiecti in quo vtrūqꝫ eorū inueniri p̄t̄. qꝛ hoc qd̓ eſt memorari multa alia aīalia ꝑticipātp̄ter hoīem vt etiam ſupra dictum eſt ſed nullū aīal qd̓a nobis cognoſcit̉ reminiſcit̉ niſi hō qd̓ iō dicit. qꝛ apuoquoſdā dubiū fuit an̄ aliqd̓ aīal eſſet rōale preter hoīemCauſa āt quare ſoli hoī ꝯueniat reminiſci eſt qꝛ reminiſcētia hꝫ ſimilitudinē cuiuſdā ſyllogiſmi. ſicut em̄ in ſyllogiſmo ꝑuenit̉ ad ꝯcluſionē ex aliquibꝰ principijs. ita etiāin reminiſcendo aliqͥs quodāmō ſyllogiſat ſe pͥus aliqͥdvidiſſe aūt audiuiſſe aut aliquo alio modo ꝑcepiſſe ex qdam principio in hoc deueniens Et reminiſcentia eſt qͣſiquedā inquiſitio. qꝛ nō a caſu reminiſcens ab vno in aliud ꝓcedit ſed cū intentione deueniendi in memoriā alicuiꝰ. Qd̓ aūt aliqͥs inquirat in aliud ꝑuenire ſoluꝫ illisaccidit quibꝰ ineſt ſolū naturalis virtus ad deliberandūqꝛ eorum deliberatio fit modū cuiuſdam ſyllogiſmi Seddeliberatio ſolis hominibꝰ ꝯuenit qꝛ cetera aīalia nō exdeliberatione ſed ex quodā naturali inſtinctu oꝑant̉. ergo etiā reminiſcētia ip̄is ſolū cōuenit.¶ Utrū reminiſcēdi actus ſolū inſit hoMV̓.minibꝰ Pro reſponſione notanduꝫẜm doctorē ſcm̄. ꝙ pars ſenſitiua in hoīe eſt nobilior etꝟtuoſior eo ꝙ ſenſitiuū in hoīe accedit ad ꝓprietatē rōiset quodāmō eſt participatm̄ rōnis qꝛ in ordine rerū ſupremū inferioris ordinis ⁊ infimū ſuperioris hn̄t eaſdeꝫꝓprietates ⁊ ꝯditōnes ꝓpter ꝯiūctōem quā hn̄t. ſꝫ ſenſitm̄ hoīs eſt ſupremū ſenſitiuoꝝ. gͦ aliqͦ mō ꝑticipat cōditōem ⁊ ꝓprietatē intellectus et ꝓ tanto eſt capax rōiset d̓r rōnale ꝑ ꝑticipatōem qd̓ nō ꝯuenit ſenſitiuo qd̓ eſtin brutis ſine intellectu. Tūc dd̓m ad q̄ſitū ꝙ reminiſcētia ſolū ꝯuenit hoībꝰ. pꝫ qꝛ inter oēs potētias ſenſitiuasmemoria humana eſt ſuprema ⁊ altioris gradus. ⁊ ſic accedit ad ꝯditōem rōnis ſꝫ rōis eſt ꝓcedere de noto ad ignoti noticiā. gͦ ſequit̉ ꝙ ipſa memoria aliquo mō ꝓcedatde noto ad ignotū ⁊ ille ꝓceſſus eſt reminiſcētia. gͦ reminiſcētia ſolū ꝯuenit hoībꝰ ⁊ nō brutis cū nō habeāt rōem
5⁊ Qꝭ ſicut intelligimꝰ aliqn̄ ſimNUTANOpliciter et ſine diſcurſu ⁊ aliqn̄cū diſcurſu venimꝰ ī noticiā alicuiꝰ. ita etiā memormuraliqn̄ ꝑ ſimpliceꝫ memoriā ſine motu reminiſcētie. aliqn̄vero nō poſſumus memorari abſqꝫ collatōne et diſcurſuqd̓ ꝑtinet ad remiſcentiā. et qꝛ bruta nō hn̄t illā vim collatiuū vnius cū alio. gͦ in ipſis reminiſcētia nō inueniturD F Reminiſcētia ꝑtinet ad memoriā cuꝫ ſit qui.dam motus ad memoriam ſed memoria in eſtbrutis. ergo et reminiſcentia. Dd̓m ꝙ reminiſcentianō ꝑtinet ad memoriā abſolute ſꝫ inqͣꝫtū ſtat ſub influxurōnis. et ſic ſolū ꝑtinet memoriā humanā ꝓpter affinitatem quā hꝫ ad intellectū Et qn̄ d̓r aīalibꝰ ꝑfectis inſuntoēs vires ſenſitiue ſꝫ reminiſcētia eſt ꝟtus ſenſitiua. igit̉Dd̓m ꝙ reminiſcētia eſt actus virtutis ſenſitiue ſcꝫ memorie nō tn̄ abſolute ſꝫ inqͣꝫtum ꝑticipat ꝯditionē rōis.et gͦ actus reminiſcendi in ſolis hoībꝰ reꝑitur.F Qulta aīalia bruta vident̉ rōcinari ⁊ diſcurI rere in ſuis actibꝰ. ſicut patet in canibꝰ cattis ⁊ſymeis. ergo videt̉ ꝙ in eis ſit reminiſcētia Dd̓m ꝙſicut prius dictū eſt ꝙ illis aīalibꝰ ineſt quedā naturalisꝯgnitio que eſt quodāmodo ſimilis ꝯgnitōni q̄ habet̉diſcurſuꝫ ſꝫ ꝓprie nō fit cū diſcurſu. qꝛ fit ſolū ex naturaliinſtinctu ſiue ꝑ naturalē inclinatōnem q̄ regit̉ inſtinctunature ⁊ intelligentie nō errantisꝘ aūt corporea quedā paſſio reminiſcentiaqueſtio ī tali fantaſmatis ſignū turbari quoſdācum nō poſſunt reminiſci valde adhibētes intelligentiā et nōad hoc conātes reminiſci nihilminus et maxime melācolicis. hos em̄ fantaſmata mouēt maxime. Cauſa aūt cuius ꝙ nonin ſeipſis eſt reminiſci qꝛ ſicut ꝓijcientibus nonamplius in ipſis ſiſtere ſic et reminiſcēs et inueſtigans corporale aliqd̓ mouet in quo paſſio ēMaxime aūt turbātur quibus humiditas fuerit exiſtēs circa locum ſenſitiuū. Non em̄ facile pauſat mota quouſqꝫ ſuꝑueniat qd̓ querit̉ etrecte procedat motus¶ Hic cōſequēter oſtendit qualis paſſio ſit reminiſcētiaqꝛ eī dixerat ꝙ reminiſcētia ſit ſicut ſyllogiſmus qͥdā ſyllogiſare aūt eſt actus rōnis qͥ nō eſt actꝰ corꝑis alicuiusvt ꝓbat̉ ſecūdo de aīa. Poſſet ergo alicui videri ꝙ reminiſcentia nō eſt paſſio corporea. id ē oꝑatio exercita ꝑ organū corꝑale Sed ph̓s oſtendit ꝯͣriū primo qͥdē ꝑ qͦddāqd̓ accidit reminiſcentibꝰ ſcd̓o ꝑ eos qͥ hn̄t īpedimetumreminiſcentie. Dicit ergo pͥmo ꝙ ſignum huius ꝙ reminiſentia ſit q̄daꝫ corporea paſſio. ſcꝫ exiſtens inqͥſitiophantaſmatis in tali .i. aliquo ꝑticulari vel in tali. i. in qͦdā organo corporeo eſt ꝙ qͥdā cū dn̄t reminiſci turbant̉id ē quadā inquietudine ſollicitāt̉ ⁊ valde apponūt mentem ad reminiſcēdū ⁊ ſi ꝯtingat qd̓ iā de cetero nō conētur ad reminiſcendū id eſt ceſſent a ꝓpoſito reminiſcendinihilominus tn̄ adhuc remanet eis illa inquietudo cogitatōnis Et hoc maxime ꝯtingit in melancolicis qͥ maxime mouent̉ a phantaſmatibꝰ qꝛ ꝓpter naturā terreſtrēimp̄ſſiones phātaſmatū in eis magis formāt̉ UūcibiCā āt aſſignat p̄dicti accn̄tꝭ rōem Dicēs ꝙ cā eius ī qd̓eſt reminiſci nō eſt in ip̄is reminiſcētibꝰ. id ē in poteſtate