De ſenſuet ſenſato
qualitates diuiderentur in infinitum communis eſſet ꝙſenſus. ideſt ipſum ſentire in infinitum diuideretur.Et quia moueri diuiditur in infinitum ẜm diuiſionemmagnitudinis ẜm quā aliqͥd mouetur ſic ſequeretur ꝙſicut id qd̓ mouetur pertranſit quālibet magnitudinem.ita ſentiens ſentiret omnem magnitudinem quātūcunqꝫparuaꝫ qd̓ eſt impoſſibile. quia viſus non poteſt viderealbum niſi quantū. et eadem eſt ratio de alijs ſenſibilibꝰ.Tūc ibi Si em̄ nō ſic. Obijcit ad propoſitum duabꝰrōnibꝰ quarū prima eſt talis qꝛ ſi corpus ſit diuiſibile ininfinitum et non qualitates ſenſibiles ſequeretur ꝙ eſſꝫaliquod corpus minimū tranſcendens diuiſionē ſenſibilium qualitatū nullam habens ſenſibilem qualitatē id ēneqꝫ coloreꝫ neqꝫ grauitatē. et ita tale corpus nō erit ſenſibile qd̓ eſt inconueniens. qꝛ prima et minima corporaſunt ꝑtes totiꝰ corporis qd̓ eſt ſenſibile. Sꝫ īpoſſibile ēſenſibile eſſe ꝯpoſitū ex nō ſenſibilibꝰ qꝛ nō poteſt dicicorpus ſenſibile ꝯponatur ex mathematicis corporibꝰ inquibꝰ conſiderat̉ quātitas ſine qualitatibꝰ. ergo relinquitur ꝙ oportet qualitates ſenſibiles in infinitū diuidi.Tūc ibi Amplius cui. Ponit ſecūdam rōem q̄ talis ē.aīa ē nata oīa cognoſcere aūt ẜm ſenſuꝫ aūt ẜm intellectum vt habitum eſt in tertio de aīa. ſi ergo predicta corſpora minima que tranſcendūt diuiſionem qualitatū ſenſibilium non ſint ſenſibilia quaſi carentia qualitatibusſenſibilibus tūc non poterint cognoſci niſi per intellectūſed hoc non poteſt dici. ergo ⁊c̄. Qinor probatur. qꝛ intellectus non intelligit ea que ſunt exterius extra animāniſi ſimul ea ſentiat ſed iſta corpora minima ſunt extraanimam et non ſentiuntur. igitur ⁊c̄. Et dicit notanterexterius propter intentiones intelligibiles que ſolū ſuntin anima ẜm ꝙ apprehenſe ſunt per intellectum. et ergoſolus intellectus eas cognoſcit Uūc ibi. Sed ſi hec.Excludit quandam falſam ſolutionem poſſet em̄ aliqͥsdicere ꝙ quedā ſint magnitudines īdiuiſibiles ideo etiāalique ſunt qualitates ſenſibiles indiuiſibiles ſed dicitph̓us hoc eſſe īpoſſibile ſcꝫ aliquas magnitudines eē indiuiſibiles. vt patet per ea que dicta ſunt in ſermonibusde motu. id eſt in ſexto phiſicorūDe ſolutione autem eorum ſimul manifeſtūerit quare determinate ſpecies coloris et ſaporis et ſonorum et aliorum ſenſibilium. Quorūquidem enim ſunt vltima neceſſe determinataeſſe que intus. contraria autem vltima. omneautem ſenſibile habet contrarietatem velut incolore album et nigrum et ſapore dulce et amarum et in alijs itaqꝫ omnibus ſunt vltima quecontraria Continuū quidem igitur ad infinta diuiditur inequalia ad equalia vero finita.Quod autem ſecundum ſe continuum in ſpecies finitas.Hic conſequenter accedit ad ſoluendam predictamqueſtionem quaꝫ mouerat de diuiſione quātitatiua. prius tamē determinat dubitationem de diuiſione qualitatiua Dicens primo ꝙ cum ſolutione p̄dictaꝝ dubitationū ſimul manifeſtādū erit qͣre ſint finite ſpes coloriset ſaporis. qꝛ hec ſupra determinanda promiſerat. Et
aſſignat talem rationem. quia ſi eſt deuenire ad vltimūex ꝑte vtriuſqꝫ extremi neceſſe erit ea que in medio ſunteſſe finita. vt probatum eſt in primo poſteriorum. ſed inquolibet genere ſenſibilium eſt quedā contrarietas queeſt maxima diſtantia et ita contraria oportet eſſe vltimaergo relinquitur ꝙ ſpecies medie ſint finite. Tunc ibiContinuum quidem igitur. Soluit queſtionem priusmotam de diuiſione quātitatiua ſenſibilium qualitatuꝫprius tamen ponit duas ſuppoſitiones quarum primaeſt. Ꝙ continuū vno modo diuiditur in infinita. Aliomodo diuiditur in finita. quia ſi fiat diuiſio in partes equales tunc non poterit diuiſio in infinitum procederedūmodo continuum ſit finitum. quia ſi ab vnoquoqꝫ finito ſemper ſubtrahatur aliquid ad menſuraꝫ palmētotaliter conſumetur. Si vero fiat diuiſio in ꝑtes inequales tunc procedit diuiſio in infinitum puta ſi totum diuidatur in dimidiuꝫ ⁊ dimidium iterum in dimidium qd̓eſt qͣrta pars totius procedet diuiſio in infinitum Secunda ſuppoſitio. illud qd̓ nō eſt ẜm ſe continuū ſed peraccidens (ſicut color et alia huiuſmodi) diuiditur per ſequidem formaliter in ſpecies finitas. ſicut paulo ante dictum eſt.Quoniam ergo paſſiones quidem vt ſpecies dicendum. exiſtunt autem in continuitateet in his ſumendis quia qd̓ potentia et qd̓ actu aliud et propter hoc decimum milleſimummilij latet viſum quamuis viſus ſuperueniat etqui in dieſiſonus latet quamuis continuus exiſteus. auditur omnis cantus. diſtantia verointer exiſtēs ad vltima latent. ſimiliter autem etin alijs ſenſibilibus parua omnino potētia nāqꝫ viſibilia ipſa actu autem non niſi quādo ſeparauerit. et enim in eſt potētia que pedalis bipedi actuqꝫ diuiſa Separate autem tante ſuperabundantie rationabiliter vtiqꝫ reſoluunturin cōtinētia velut minimus ſapor mari infuſusQuinimo qm̄ neqꝫ ſenſus ſuperabundantia ſecundum ip̄am ſenſibilis nec ſeparata potentiaineſt certiori ſuperabūdantia nec tātum ſenſibile ſeparatum erit actu fentiri ſed tamen erit ſenſibile potentia em̄ ineſt iam actu ⁊ erit adueniens. Ꝙ quidem ergo quedam magnitudines ⁊paſſiones latēt ⁊ propter quam cauſaꝫ et quomodo ſenſibilia et qūo nō dictum eſt¶ Hic conſequenter procedit ad ſoluendum principalem queſtionem que erit de diuiſione ſenſibilium qualitatum. Et quia ad hanc queſtionem rationem aſſumpſerat ex apparentia ſenſus. Ideo primo inquirit de diuiſione in infinitum quantum ad ipſum ſentire. Secundo concludit propoſitum quantum ad ipſa ſenſibilia. Circa primum duo facit quia primo inquirit vtruᵐſentire procedat in infinitum. ſecūduꝫ partes in potentiaque non ſunt ſeparate. Dicens primo ꝙ quia paſſiones id eſt ſenſibiles qualitates dicende ſunt quaſi quedam ſpecies et forme que forme non ſunt infinite ẜm fe