TertiusMetherologorum

iuſcūqꝫ medij. ergo nec radius obliquꝰ Tenet conſequentia. quia procedunt ambo ab eodem corpore lucido ⁊ ſtee. uſdem rationis ¶ Dicendū ꝙ non eſt ſimile quia radius viſualis perpendicularis equaliter reſpicit ſuperficiem ſuper quam cadit. ſic auteꝫ non eſt de obliquo. vt patet ex dictisSi radius viſualis refrangereNr̓INI I AL rurinoccurſu medū rarioris ſequeretur ꝙ nulla res appareret in loco ſuo in quo tamereſt veraciter neqꝫ ſub vera quantitate. Probatur ſequela. quia illud quod apparet per refractionem apparet maius ⁊ alibi qͣꝫ fit ¶ Dicendum ꝙ totum argumentuꝫverum probat loquendo de refractione a ꝑpendiculari inoccurſu medij rarioris. ſed non cōceditur ſi res videat̉ ꝑmediū vniforme in certa diſtantia.FIxꝗNI INIC IuI Inoccurſu meduj deuſioris¶Si radius viſualis refrangerevel rarioris. ſequeretur ꝙ quilibet radius viſualis refrangeretur in oculo. quia tunice oculi ſunt denſiores qͣꝫ aer exterior ¶ Dicendum ꝙ hic fit ſermo de medio quoddiſtat ab oculo. vt ſatis patet ex dictis. que tamen magisſpectant ad perſpectiuam cōmunem. ſed ad cognoſcendum impreſſiones que apparent ꝑ refractionem aut reflexionem ſunt quedā generalia hic introducta.¶ Ꝙ quidem igitur viſus refrangit̉ ſicut⁊ ab aqua ſic ⁊ abaere ⁊ omnibꝰ habentibusſuperficiem planam. ex his que circa viſuꝫ oſtēſa ſunt oportet acciꝑe fidem. Et qꝛ ſpeculoꝝ inquibuſdā quidē ⁊ figure apparent. in quibuſdāaūt colores ſolum. talia autē ſunt q̄cunqꝫ parua ſpeculoꝝ ⁊ nullā ſenſibilē habēt diuiſionemIn his em̄ figurā impoſſibile apparere. videbit̉ em̄ diuiſibilis. Om̄is em̄ figura ſimul videt̉ figura eſſe ⁊ diuiſionē habere. Qm̄ autemapparere aliqͥd neceſſariū. hanc aūt impoſſibile relinquit̉ colorē ſolum apparere. Color aūtaliqn̄ qͥdem clarus videt̉ claroꝝ. aliqn̄ autē autꝓpter miſceri ei qui ſpeculi. aut ꝓpter debilitatem viſus alterius coloris efficit phantaſiam.Sit aūt de his nobis ſpeculatū in demonſtratis circa ſenſus. ꝓpter qd̓ hec qͥdem dicamus.his aūt qūo exiſtāt vtamur ipſis¶ Iſtud eſt ſecūdū capituluꝫ huius tractatus in quoph̓s determinat de cā ⁊ pͥncipio p̄dictorum magis in ſpeciali. Et pͥmo p̄mittit tres ſuppoſitiōes. quibꝰ vtitur admanifeſtatōem predictorum Prima eſt. radij viſuales ꝓcedentes ab oculo refrangūtur ab aliquo prohibente directam eoꝝ alterationem ꝓpter groſſiciem ſicut ab aqua ⁊aere ingroſſato a frigido. ⁊ vniuerſaliter ab omnibꝰ corporibꝰ groſſis habentibꝰ planam ſuperficiem ꝓpter quā vniformiter recipiūtur ⁊ refrangūtur ad aliqd̓ corpus lucidū¶ Secūda ſuppoſitio. corpora ſpecularia a quibꝰ fit refractio in quibꝰ apparet ſpecies viſibilis ſunt duplicia. quia q̄dam ſunt in quibꝰ apparēt figura ⁊ color obiecti determi

nate. quedam autem in quibꝰ apparent colores. nō autemfigura determinata. ſicut ſunt illa que ſunt valde parua ⁊non poſſunt diuidi in partes que comprehendantur a viſu. quare relinquitur ꝙ in talibus ſolus color apparebit.¶ Tercia ſuppoſitio eſt ꝙ in corporibus ſpecularibus aliquando apparet color clarus. quando ſcꝫ ſpeculum eſt purum ⁊ mundum non habens aliquem colorem extraneuꝫet ſimiliter medium eſt tale cuꝫ fuerit viſus fortis .i. benediſpoſitus. Aliquando autem color corporis clari apparet obſcurus. propter defectum illorum trium de quibꝰdemonſtratum eſt in libro de ſenſu ⁊ ſenſato. vel in librode ſenſu. id eſt in perſpectiua ꝯmuni Et iſtis ſuppoſitis dicendum eſt ꝯſequenter de alijs.Nl̓ III IINI. minoſo procedit refrangiturLumen quod a corpore lua corpore obiecto ad viſum. ergo male dicit hic ph̓s ꝙ radij viſuales a viſu procedentes refrangant̉ a corpore denſo ad aliquod corporum fulgidorum. ¶ Et cōfirmatur. quia ẜm hoc ſequeretur ꝙ duo corpora eſſent ſimul.quia illi qui dicunt radios procedere ab oculo. ponunt illos radios eſſe corpora. Etiam eſt impoſſibile ꝙ aliquodcorpus procedens ab oculo poſſet extendi vſqꝫ ad aſtra.cum maximum corpus. puta ignis vel huiuſmodi per rarefactionem hoc facere non poſſet. Nec poteſt dici ꝙ radijegredientes ab oculo ſint illuminatio medij ẜm rectum.quia virtus illuminatiua oculi non poteſt extendi vſqꝫ adviſibile. ſicut manifeſte patet de aſtris viſis. ¶ Dicendum ẜm doctorem ſanctum. ꝙ omnia illa verum probātSed ad Areſtotelem hic in prima ſuppoſitione loquiturẜm ꝯmunem opinionem mathematicorum ſui temporisNec refert ad propoſitum quodcūqꝫ iſtorum dicere. quiaeodem modo accidunt omnia circa halo ⁊ iridem quocūqꝫ iſtorum poſito¶ Primo aūt de figura halo dicamꝰ. ⁊ quare circulus fit. ⁊ quare circa ſolem aut lunā. ſimiliter aūt ⁊ de alijs aſtris. Eadē em̄ in om̄ibꝰꝯgruet rō Fit qͥdem igit̉ refractio viſus ꝯſiſtente aere ⁊ vapore in nubē. ſi regularis ⁊ paruaꝝ partiū ꝯſiſtens extiterit. ꝓpter qd̓ ⁊ ſignuꝫꝯſiſtentia qͥdem aque eſt. tn̄ diſtractiōes ⁊ marcedines he qͥdem ſerenitatis. Diſtractiōes aūtſpūs. ſi qͥdem em̄ neqꝫ marceſcat neqꝫ diſtrahatur. ſed ꝑmittat̉ ꝓcedere ꝓpria natura aque ſignum veriſil̓iter eſt. Inſinuat em̄ iam fieri taleꝫꝯſiſtentiam. ex qua ꝯtinuitatem accipiente inſpiſſatione neceſſarium in aquam venire. propter qd̓ ⁊ nigrefiūt colore he maxime alijs Cuꝫaūt diſtrahat̉ ſpūs ſignum. Diuiſio em̄ a ſpūfacta eſt. iam qͥdem ente nondū autem p̄ſenteSignū aūt huius. qꝛ hinc fit ventꝰ vndecūqꝫpͥncipal̓ facta fuerit diſcuſſio marcefacta aūt ſerenitatis. Si em̄ non poneretur aliqualiter ſicaer. vt obtineret interceptum calidum neqꝫ veniret in ſpiſſationem aquoſam. palam ꝙ ſic va