Areſtotelis
Folio xxvij
¶ Pd̓m ẜm doctorē ſcm̄ ꝙ hoc qd̓ Areſto. hic d̓t. ſeꝫ auſtrū flare ab alio polo. loqͥtur ẜm opinionē alioꝝ. ſed ꝯtrariū d̓t inferius ẜm ſuā opinionem.Pluuia ꝯmouet vētos. gͦ male d̓r in ſecūdo ſigNL̓. nō ꝙ faciat ipſos ceſſare. An̄s ꝓbatur. qꝛ ꝯmuniter poſt pluuias venti inualeſcūt ꝓpter nouā exalatōema pluuia miniſtratā ¶ Qd̓m ẜm doctoreꝫ ſanctum ꝙvtrūqꝫ iſtoꝝ eſt verū. ſed reſpectu diuerſoꝝ. qꝛ facit ceſſare ventos propter contrarietatem principiorum. Namprincipium pluuie contrariatur principio venti. ſed pluuia cōmouet ventos. quia poſtqͣꝫ pluuia cecidit ⁊ humectauit terram tunc iterum a terra exalat exalatio ſicca. queeſt materia ventorum deſiccata ipſa terra tum a caliditate intrinſeca. tum etiā a ſuꝑiori caliditate ſolis.¶ Exalatio auteꝫ hec ventus eſt. rōnabilitervtiqꝫ hinc fient propter frigus extincta exalatione. velut cum fuerit gelu. forte autē madefactaa ſuffocatōe. Plurime aūt ⁊ intermedijs temporibꝰ aut eo ꝙ nondū facta ſit exalatio. aut eoꝙ iam preterierit exalatio ⁊ actio nōdum aduenerit: Indiſcretus aūt ⁊ difficilis orion eſſe videtur ⁊ occumbens ⁊ oriens. quia in permutatione temporis accidit occaſus ⁊ ortus eſtateaut hyeme: ⁊ propter magnitudinē aſtri dictuꝫſit pluralitas. Permutatōnes autē omniū turbatione plene propter indeterminatōem ſunt.Etheſie aūt flant poſt verſiones ⁊ canis ortum. neqꝫ tūc quando maxime prope fuerit ſol.neqꝫ quando longe: ⁊ diebꝰ quibꝰ flant noctibꝰaūt ceſſant: Cauſa autē quia prope qͥdem exiſtens peruenit exiccās anteqͣꝫ fiat exalatio. Cūaūt abſceſſerit modicum. mediocris iam fit exalatio ⁊ caliditas. vt ꝯgelate aque liqueſcāt. etterra exiccata ⁊ a propria caliditate ⁊ ab ea queſolis quaſi turgeſcat ⁊ exalat. Nocte autē deficiūt. qꝛ congelate liqueſcentes deſiſtūt propterfrigiditatē noctium. Exalat autē neqꝫ congelatum. neqꝫ nihil habens ſiccum. ſed cum habeat ſiccam humiditatē hoc calefactū exalat. Dubitabant autē quidaꝫ propter quid Boree quidemfiunt cōtinue. quos vocamus Etheſiaspoſt eſtiuales tropicos. nothi autē ſic nō fiuntpoſt hyemales. habꝫ autē non irrōnabiliter. fiunt em̄ vocati leuconothi oppoſito tēpore Nōſic aūt fiūt ꝯtinui propter qd̓ latentes faciūt inquirere. Cauſa autē quia boreas qͥdem a locisq̄ ſub arcto flat que plena aque ⁊ niue ſunt multa quibꝰ liquefactis a ſole poſt eſtiuales verſiones magis qͣꝫ in ipſis flant Etheſie. ſic em̄ etſuffocatōes fiūt. nō qn̄ maxime appropinquauerit ad arctū. ſed cū calefecerit ampliori tēpo
re. adhuc aūt prope. Sil̓iter aūt ⁊ poſt hyemales verſiones flant Orinthie. etem̄ hyeteſie ſūtdebiles minores ⁊ tardiores Etheſijs flāt Septuageſimo em̄ die incipiūt flare ꝓpter longeexiſtentē ſolē inualeſcere minus. Nō ꝯtinui autem ſil̓iter flant. qꝛ hec qͥdem in ſuꝑficie ⁊ debilia queqꝫ ſegregant̉. Hec aūt magis congelataampliori indigent caliditate. ꝓpter qd̓ inter pellantes illi flant donec ſubuerſionibꝰ iterū eſtiualibꝰ flauerint. Etheſie em̄ qm̄ vult que qͣꝫmaxime ꝯtinue hinc ſemꝑ flare ventus. Auſter autē ab eſtiua verſione flat ⁊ nō ab altera vrſa. duabus em̄ exiſtentibꝰ deciſionibꝰ poſſibilis habitari regionibꝰ. hac qͥdem ad ſuꝑiorem poluꝫ qͥẜm nos. hac āt ad alterū ⁊ ad meridiē ⁊ vtraqꝫexiſtente velut tympano. Talē em̄ figuram terre excidūt qͥ ex centro ipſius ducte ⁊ faciūt duos conos. plurimi ⁊ pͥncipaliſſimi ſpirituū vocant̉ aūt qͥ quidē ab arcto Boree. qui qͥdē a meridie Auſtri. latio aūt ipſoꝝ obliqua eſt. Circaterraꝫ em̄ flant in rectū facta exalatiōe: qꝛ om̄isqui in circuitū aer ꝯſeqͥt̉ latōem Propter qd̓et dubitabit vtiqꝫ qͥs vnde pͥncipiū ſpirituū eſtvtrū de ſupra aut de ſubtus. Motus qͥdeꝫ em̄deſuꝑ. ⁊ ꝯtingit ante flare. aer aūt euidens ſi fuerit nubes aut caligo. Significat em̄ mota ſpiritus pͥncipiū ante manifeſte venire ventū tanqͣꝫ deſuꝑ ipſis hn̄tibꝰ pͥncipiū. Qm̄ aūt eſt vētus multitudo quedam ſicce ex terra exalatōismote circa terrā Palam ꝙ motus qͥdē pͥncipiūdeſuꝑ. materie aūt ⁊ generatōis deſubtꝰ. quaqͥdem em̄ tenderit quid aſcendit inde cā Latioaūt eorum que longius a terra dn̄a. ⁊ ſimul deſubtus quidē in rectū ſurſum fert̉ ⁊ om̄e cauſatum exiſtēs prope ſuum pͥncipium valet magis prope. Generatōis aūt pͥncipiuꝫ palā ꝙ exterra eſt. Ꝙ aūt exalatōibꝰ cōuenientibꝰ ẜmmodicū ſicut fluuioruꝫ pͥncipia fiunt emanēteterre palā ⁊ in oꝑibꝰ. Unde em̄ ſingulariter flātminimi om̄es ſunt: procedētes aūt ⁊ longe validi flant. Adhuc aūt ⁊ qͥ circa arctum in hyeme trāquilla ⁊ ſine flatū ẜm illum ip̄m locū. ſedẜm modicum vlterius flans ⁊ latens extra ꝓcedens. iam ſpūs fit inſignis. Que qͥdē eſt venti natura. ⁊ quo fit. Adhuc auteꝫ de ſiccitate. ⁊de imbroſitate. ⁊ ꝓpter quaꝫ cām et ceſſant etfluūt poſt imbres. et ꝓpter quid borea et nothiplurimi ventorum ſunt dictū eſt. adhuc autemde latione ipſorum.
e iij