MetherologorumSecundus

¶ Hic ꝯn̄ter ph̓s determinat de generatiōe ventorūDicens ꝙ cū duplex ſit exalatio. ſcꝫ vna vaporoſa. ⁊ aliafumoſa ꝓpter duo ex qͥbꝰ ꝯſurgit. ſcꝫ terra ⁊ aqua. ncc̄ariūeſt ꝙ ex motu ſolis vtraqꝫ fiat. ſꝫ illa q̄ plus hꝫ de humidoeſt pͥncipiū pluuie. illa aūt exalatio que eſt ſicca eſt pͥncipiūventoꝝ. ¶ Tūc ibi (Qm̄ aūt) Tangit falſam opinioneꝫantiquoꝝ de ventis Dicens ꝙ aliqͥ dixerūt ꝙ eadem ſitnatura venti ⁊ pluuie. Quod quidem ph̓us ꝑ hoc excludit ꝙ diuerſoꝝ diuerſi ſunt effectꝰ. ſed exalatio humida ⁊ficca differūt. gͦ hn̄t diuerſos effectꝰ. ſcꝫ pluuiā ⁊ ventū. etꝑ ꝯſequēs nō eſt eadē natura venti ⁊ aqͣ pluentis. vt qͥdāpoſuerūt qui dixerūt ꝙ aer motus ſit ventꝰ. ſed qn̄ ꝯdeuſat̉ fit aqͣ. Sed ꝙ ille due exalatōes ſint diuerſe pꝫ. qꝛ vꝫpor eſt frigidus ⁊ humidꝰ ⁊ bene terminabilis ꝓpter groſſiciem. ſed fumus eſt calidus et ſiccus. ſiccus ꝓpter terrāet calidꝰ ꝓpter ignē. Et gͦ aer ſuꝑior qͥ eſt calidꝰ ⁊ humidus hꝫ ſil̓itudinē cū vtroqꝫ. ¶ Tūc ibi (Etem̄ incōueniens) Excludit falſam opinionē de ventis qͣꝫtū ad hoc ꝙdixerūt ꝙ ventꝰ nihil aliud eſſꝫ qͣꝫ aer motꝰ. Dicēs ph̓sꝙ eſt incōueniēs hoc dicere. qꝛ nō dicimus aere qualitercūqꝫ ⁊ vbicūqꝫ motū eſſe ventū Sicut in ſil̓i nō exiſtimameſſe flumen aquā qͣlitercūqꝫ fluentē. etiaꝫ ſi multa ſit. ſꝫ oꝫꝙ fluat a determinato pͥncipio. qd̓ eſt fons ex terra ſcaturiens. Sic etiā in ꝓpoſito aer motus aliquo caſu nō ē ventus. etiā ſi moueat̉ magna multitudine. ſed oꝑtet ꝙ habeat pͥncipiū qͣſi fontē. ſcꝫ exalatōem ſic cā eleuatā.¶ Atteſtāt̉ aūt que fiūt ex dictis. qꝛ em̄ cōtinueqͥdē. magis aūt ⁊ minus ⁊ maior ⁊ minor fit exalatio. ſemꝑ nubes ⁊ ſpūs fiunt ẜm tēpus vnūqd̓qꝫ vt nata ſunt. Quia āt aliqn̄ qͥdē vaporoſafit multiplicatio. aliqn̄ āt ſicca ⁊ fumoſa qn̄qꝫ qͥdem pluuioſi anni fiūt ⁊ humidi. qn̄qꝫ aūt ventoſi ⁊ ſicci. Aliqn̄ qͥdeꝫ igit̉ accidit ⁊ ſiccitateset imbres multos. In aliqua aūt parte ſimul ⁊ẜm ꝯtinuā fieri regionē. aliqn̄ aūt ẜm partes. ſepe em̄ q̄ in circuitu regio accipit temperaneosimbres ⁊ multos. In aliqua aūt ꝑte huius ſiccitas eſt. Aliqn̄ aūt ꝯtrariū ea q̄ in circuitu omniuꝫ. aut mediocriter vtente aqͥs. aut ⁊ magisſicca vna aliqͣ pars aque copioſam accipit multitudinē. Cauſa aūt qꝛ vt ẜm plurima qͥdē eandem paſſionē ad plurimaꝫ ꝑtingere veriſimileregionē. qꝛ ſil̓iter ponuntur ad ſolē. q̄ ꝓpe nihilaliqͥd differēs habebat ꝓpriū. Quinimo aliqn̄ẜm hanc qͥdē partem ficca exalatio facta eſt amplior. ẜm aliā aūt vaporoſa. aliqn̄ aūt ꝯtrariuꝫ.Et ipſius aūt huius cā. qꝛ vtraqꝫ trāſcēdit inhabitate regionis exalatōem. puta ſicca qͥdemẜm ꝓpriā fluit regionē. que aūt humida ad vicina. aut ⁊ in aliquē remotorū locū ꝓpulſa eſt aſpiritibꝰ Aliqn̄ āt hec qͥdē māſit ꝯtraria. aut idēfecit. Et accidit hoc ſepe ſicut in corꝑe aīaliū ſiſuperior venter ſiccus fuerit inferior. aut ꝯtrarie diſponat̉: ⁊ hoc ſicco exiſtente humidū eſſe

ſuperiorē ⁊ frigidū. ſic ⁊ circa loca anthiperiſteſim pati ⁊ ꝑmutari exalatiōes ¶ Adhuc aūtpoſt imbres ventos vt ẜm multa ſit in illis locis ẜm q̄ contingit fuiſſe imbres. ⁊ ſpūs ceſſantaqua facta. Hoc em̄ neceſſe accidere ꝓpter dicta pͥncipia Cuꝫ em̄ pluerit terra exiccata ab eoqd̓ in ipſo calido. ⁊ ab eo qd̓ deſuꝑ exalat. hocaūt erit venti corpus. ⁊ cū talis ſegregatio fuerit facta ⁊ venti obtineant ceſſantibꝰ. qꝛ ſegregat̉ calidū ſemꝑ ⁊ ſurſum fert̉ in ſuperiorē locūConſtat vapor infrigidatus ⁊ fit aqͣ. ⁊ cū in idēꝯpellant̉ nubes ⁊ que circūſtet erit ad ip̄as frigiditas aque: ⁊ īfrigidat ſic ꝯſequēter exalationem. Ceſſare faciunt igit̉ aque facte ventos. ⁊ceſſantibꝰ ipſe fiūt ꝓpter has cauſas. ¶ Adhuc aūt fiendi maxime ſpiritus ab vrſa ⁊ meridie eadē cā plurimi em̄ boree ⁊ auſtri fiūt ventorū. ſol em̄ ſola hec loca nō ſuꝑgredit̉. ſed adhūc ⁊ ab his. Suꝑ occaſus autē ⁊ ſuꝑ oriētesſemꝑ fert̉. ꝓter qd̓ nubes ꝯſiſtūt in lateralibꝰ. ⁊fit accedēte qͥdē exalatio humidi Abſcedēte autē ad ꝯtrariū locū aque. ⁊ hyemes ꝓpter latōeꝫqͥdē igit̉ que ad tropicos: ⁊ a tropicis eſtas fitet hyems. ⁊ eleuat̉ ſurſum aqua ⁊ fit iterū Qm̄aūt plurima qͥdē deſcendit aqua in his locis inqͥbꝰ vertit̉ ⁊ a qͥbꝰ. Hec aūt ſunt q̄ ad arctum ⁊meridiē. vbi aūt plurimā aquam terra ſuſcipithic plurimā nccāriuꝫ fieri exalatōem ſimili mōvt ex viridibꝰ lignis fumū.¶ Hic ꝯn̄ter ph̓s hoc qd̓ dictū eſt de generatōe ventoꝝmanifeſtat ꝑ tria ſigna Dicēs ꝙ ea que fiūt circa ventoset pluuias atteſtant̉ his q̄ dicta ſunt de generatōe ipſoruꝫEſt g pͥmū ſignū. qꝛ qn̄ eſt abūdantia humiditatis tuncfiūt maiores pluuie. Sed qn̄ eſt abudantia ſiccitatis. tucfiunt maiores venti. gͦ ſignū eſt ꝙ pluuia eſt ex vapore humido. ⁊ ventꝰ eſt exalatio calida ⁊ ficca. Et ſubdit. ꝙ ſi fuerit annus pluuioſus tūc ſequens annus erit venioſus. etideo anni ꝑmutant̉ ad inuicē ẜm ventos ⁊ pluuias. Et hͦnō ſolū accidit in diuerſis annis. ſed etiā in diuerſis ꝑtibꝰvnius anni. ⁊ etiā in diuerſis regionibꝰ. Et hoc declaratꝑ ſil̓e in corpore aīalis. ¶ Tūc ibi (Adhuc aūt) Ponitſecūdū ſignū. ⁊ eſt illud. quia venti faciūt ceſſare pluuias ⁊ecōtra. gͦ ſigᵐ ē ꝙ ſint ex materijs ꝯtrarijs ⁊ hͦ accidit propter diuerſitatē pͥncipioꝝ pluuie ⁊ venti. vt pꝫ ex dictis¶ Tūc ibi (Adhuc aūt) Ponit terciū ſignuꝫ. ſcꝫ ꝙ ventigenerant̉ ab exalatōe. qꝛ plures veniūt ab vrſa. id eſt a ſeptentrione. vbi due vrſe circūeunt polū ſeptēttionalē. ⁊ etiāa meridie. et hoc ideo. qꝛ ibi eſt maior multitudo exalationū ſiccarū. ⁊ iſti venti qͥ flant a meridie vocant̉ auſtri. ſedqui a ſeptētrione vocātur boree. Et hoc ad longū deducitur a ph̓o in littera.Areſtoteles aſſignat inferius aliam cām de ve¶. hementia illius venti qͥ vocat̉ auſter. ⁊ cū hocdicit ip̄m flare ab alio loco. gͦ videt̉ ꝙ ſit ſibi ipſi cōtrarius