SecundusMetherologorum

naturales maris propter cauſam īmediate aſſignatam.Et ponit exemplū ſil̓e de illo qd̓ accidit in corporibꝰ aīaliū. qꝛ qn̄ nutrimētum eſt diuerſum in ſtomacho vel in vētre tūc dulce et ſubtile ꝑ calorē naturaleꝫ trahit̉ ad carnēet ad alias partes corporis. ſed amarū et groſſuꝫ mittit̉foras. et tn̄ nihilominus venter eſt locus cibi qͦ ad vtrūqꝫ. ergo etiam ſic erit in ꝓpoſito de mari. ſcꝫ ꝙ locus occupatꝰ a mari ſit naturalis locus aque. In ſignū ciliꝰ oīsaqua alibi generata mouetur ad ipſum ſicut ad locū ꝓpriū et maxime ꝯcauū. Et qͣꝫuis iſte locus ſit naturalisaque tn̄ id qd̓ eſt dulcecito fert̉ ſurſum. ꝓpter ſolē eleuātem vapore. et illud qd̓ eſt ſalſum remanet inferius ⁊c̄.Querere aūt antiquā dubitatōem ꝓpter qͥdtāta multitudo aq̄ nuſqͣꝫ iā apparet. ꝑ ſinguloseī dies fluuijs fluētibꝰ inūerabilibꝰ et magnitudine īmenſis nihil mare fit āplius Hoc nulluꝫqͥdē incōueniēs dubitare aliquos nō tn̄ intuētem difficile videre Eadem em̄ multitudo aquein latū diffuſa et tota ſimul nō inequali tꝑe exiocatur. ſed differt intantū. vt hoc quidē ꝑmanetper totam diem. Hoc aūt quēadmodū ſi quisſuꝑ mēſam magnā diffuderit aque cyathū ſil̓ ꝑſpiciētibꝰ vtiqꝫ extermīabit̉ totū. qd̓ vtiqꝫ ⁊ circa fluuios accidit Continue em̄ fluētibꝰ ſil̓ totūſꝑ qd̓ ꝑuenit in īmēſum ⁊ latum locū exiccat̉ cito et latēter Qd̓ āt ſcriptū ē in Phedrone defluuijs et mari īpoſſibile eſt. Dicit̉ em̄ ꝙ oīa qͥdem adinuicē perforata ſunt ſub terra. pͥncipiūaūt oīm ſit et fons aqͣꝝ. ⁊ vocatus tartarꝰ circamediū aque q̄dā multitudo. ex quo ⁊ fluētia etnō fluentia ꝓdeūt oīa. Circūfluentia āt faceread ſingula rheumatū. propterea ꝙ moueat̉ ſꝑqd̓ primū et pͥncipiū Nō habere em̄ ſedē ſꝫ ſꝑcirca mediū volui Motū aūt ſurſum ⁊ deorſuꝫfacere effuſionē rheumatibꝰ. Hoc āt in multisquidē locis ſtagnari quale ⁊ qd̓ apud nos eſſemare. oīa āt iteꝝ circulo circūduci ad pͥncipiuꝫvnde inceperūt fluere multa quidē ẜm eūdē locum Quedā aūt ⁊ eregione ponere effluxui. puta ſi fluere inceperūt deſubtꝰ deſuꝑ īgredi. eē ātvſqꝫ ad mediū deſcenſuꝫ Decetero etem̄ ad ſurſum oībꝰ eē lationē Sapores aūt ⁊ colores habere aquā ꝑ qͣlē vtiqꝫ ꝯtingit fluēs terrā. Accidit em̄ fluuios fluere non ad eūdem ſꝑ locū ẜmrōem hāc Quoniā eī ad mediū influūt. aque circū effluūt. nihil magis fluūt deſubtꝰ qͣꝫ deſuꝑSed ad qd̓cūqꝫ tenderet fluctuās tartarus qͣꝫuis hoc accidēte fiet qd̓ d̓r ſurſuꝫ fluuioꝝ. qd̓ qͥdem īpoſſibile. Adhuc q̄ ſit aqua et q̄ iterū ſurſum ducit̉. vnde iteꝝ erit hoc totū excludere neceſſariū. ſiquidē ſꝑ ſaluat̉ equalis quātū em̄ extra fluit iterū fluit ad pͥncipiū. qͣꝫuis oēs fluuij

videāt̉ terminātes ad mare quicūqꝫ nō in aliosIn terrā āt nullus. ſed etſi diſpareāt iteꝝ ꝓdeūt.Magni aūt fiūt fluuiorū qui longe fiūt ꝑ cōcauum. Multorū eī ſuſcipiūt rheumata fluuioꝝdetrūcātes loco et longitudine vias. ꝓpter qͦdqͥdē et Hiſterus et Nilus maximi fluuioꝝ ſunteorū qͥ in hoc mare exeunt et de fontibꝰ. Alij dicunt vniuſcuiuſqꝫ fluuioꝝ alias cās. qꝛ multi ineundē incidūt. Hec itaqꝫ oīa manifeſtū ꝙ īpoſſibile eſt accidere aliterqꝫ et mari pͥncipiuꝫ indehabere. Ꝙ quidē igit̉ aque locus eſt iſte et nonmaris: et ꝓpter quā cām. qd̓ quidē potabile immanifeſtum. verūtamē fluēs. hoc āt ſubſidēs.Et qꝛ terminus magis aque qͣꝫ pͥncipiuꝫ ē mare. quēadmodū qd̓ incorporibꝰ ſuꝑfluū alimēti. ⁊ oīs et maxīe ꝙ hūidi dicta ſunt nobis tātaHic Areſto. mouet vnā dubitatōem circa hoc. ſcꝫ ꝙmare ſit terminus fluuiorū quā d̓t eſſe antiquā. Et eſtiſta cū ꝑ ſingulos dies multa et magna flumina intrentmare. qͣre eſt ꝙ mare nō videat̉ creſcere Dicit ph̓s ꝙ ſiqͥs recte cōſideret. tūc nō eſt difficile videre ſolutōem haius. qꝛ fluuij nō ſil̓ ſed paulatim fluūt ad mare. et ꝓpt̓ latitudinē maris ſol ꝯtinue eleuat multos vapores. ⁊ ſic mare inſenſibiliter deſiccat̉ ꝑ ꝯtinuā euaporatiōem aqͣ. Eponit ph̓s exēplū de aqua diuerſimode diffuſa. qꝛ ſi cyathus .i. ꝑuꝰ ciphus. aque diffunderet̉ ſupra latā ⁊ magnāmenſam. ſtatim exterminaret̉ ꝑ exiccatōem. ſi aūt in aliqͦparuo loco et ſtricto effunderet̉ tantū de aqͣ diu ꝯſeruaret̉ Tunc ibi (qͦd aūt ſcriptū) Excludit quādā falſaꝫſolutōem p̄dcē dubitatōis Dicens ꝙ īpoſſibile eſt eē verum qͦd d̓ra Platōne de mari et fluuijs in libro ſuo qͥ intitulat̉ Phedronis d̓t em̄. ꝙ flumina et maria ꝯcurruntſub terra ad aliqͦd principium. ac ſi terra ſit ꝑforata a maribus et fluuijs Et circa mediū mūdi ponit vnū pͥncipium oīm aquarū qd̓ vocat̉ tartarus a quo ꝑ talia foramīa veniūt mare. fontes. fluuij et alia rheumata ⁊ ꝑ quādaꝫ circulatōem iterū reducūt̉ ad illud pͥncipiū vn̄ pͥmoeffluxerūt diuerſimode ꝓpter diuerſuꝫ motū illiꝰ tartari ⁊eius vacillationē hinc inde. Et ẜm iſtam ſolutiōem eſtfacile aſſignare cām diuerſitatis coloris ⁊ ſaporis in aqͥsqꝛ iſta diuerſificāt̉ ẜm diuerſitateꝫ terre ꝑ quā aqͣ effluit.Uūc ibi (Accidit em̄) Improbat dictam ſolutionēet poſitōem quinqꝫ rōnibꝰ. Prima qꝛ ſi hoc eſſet veruꝫtunc flumina nō magis fluerent ſub fontibꝰ qͣꝫ ſupra. qͥatartarus ille fluctuās tendit indifferentet ad oēm. gͦ etiāaqua impulſa a tartaro debet indifferent̉ moueri ad quacunqꝫ ꝑtem. Scd̓a ratio. qꝛ ẜm p̄dictā poſitōnem oporteret ſꝑ eſſe equalem magnitudinē oīm fluuiorū. qꝛ quātum fluit de aqua a tartaro oꝑtet etiam ꝙ tantū refluatad ipſam. et ſic oportet totaliter excludere generatōnemaque in aere. ⁊ eleuatione aque a terra ꝑ euaporatōnemqd̓ ptꝫ eſſe falſuꝫ. Tertia rō qꝛ om̄es fluuij termināturad mare mediate vel īmediate. ſꝫ nullus ſic terminat̉ adterrā ip̄am ꝑforando vt vadat ad tartarū Quarta ratioquia ſi hoc eſſet verum tunc ip̄a flumina ſtatim a principio haberent illam magnitudinem quam habent poſteaſed hoc videmus ad ſenſum eſſe falſum.Quinta ratio. quia mare eſt naturalis locus aquarum