AreſtotelisFolio xxij

Fxxij

ſiue vt nos: lato aūt ſole hoc modo ⁊ proptereap̄mutatōne ⁊ generatōne et corruptōne exiſtente. Ꝙ quidē dulciſſimū ⁊ ſubtiliſſimū ſurſuꝫ ducitur ꝑ ſingulos dies et fertur diſgregatū. ⁊ vaporans in ſuperiorē locū. Ibi aūt rurſum ꝯſtāsꝓpter infrigidatōem deorſum fert̉ iterū ad terram. Et hoc ſꝑ vult facere natura: ſicut dictumeſt prius Propter qd̓ ⁊ deridendi oēs quicūqꝫpriorū exiſtimauerūt ſoleꝫ cibari humido. et ꝓpter hoc quidā etiā aiunt facere verſiones ip̄iꝰNō em̄ ſꝑ poſſe eadē loca exhibere ipſi alimētūneceſſariuꝫ aūt hoc eē accidere circa ipſum autcorrūpi. Etem̄ manifeſtuꝫ ignē qͣꝫdiu habueritalimētum vſqꝫ ad hoc viuere. humidum auteꝫigni eſſe alimentū ſolū. tanqͣꝫ ꝑtingat vſqꝫ ad ſolem qd̓ ſurſum ducit̉. humidi aūt aſcēſus talisfit. qualis quidē facte flamine: ꝓpter quā ſignūaccipientes ſic et de ſole putauerūt. hoc aūt nōeſt ſimile. Flamma quidē em̄ ꝓpter ꝯtinuū humidū et ſiccū ꝑmutata fit et nō alitur. Non em̄eadē exiſtens ꝑmanet nullo tempore. vt eſt dicere. circa ſolem aūt impoſſibile hoc accidere.qm̄ alito qͥdē eodē modo ſicut illi quidē dicūt.palam ꝙ et ſol nō ſolū ſicut Eraclitus ait in dieeſt. ſꝫ ſꝑ nouus ꝯtinue. Adhuc āt q̄ a ſole eleuatio humidi ſil̓is ē calefactis aquis ab igne. Siigit̉ neqꝫ ſubardēs alit̓ ignis neqꝫ ſoleꝫ veriſil̓eerat exiſtimare neqꝫ ſi oēm calefaciens euaporare fecerit aquā. Incōueniēs āt ⁊ ſolū curaſſe deſole. aliorū aūt aſtrorū ipſos negligere ſalutemtantis et multitudine et magnitudine exiſtētibꝰIdem aūt accidit et his irrationabile. et dicentibus pͥmo humido exiſtente terra et mūdo. quicirca terrā a ſole calefactū aerem aut factū eē ettotū celū augmētatū. Et hoc ſpūs exhibere etverſiones ip̄ius facere Manifeſtū em̄ ſꝑ ſurſuꝫdictū videmus deſcēdens iterū aquā. et ſi nonꝑ vnū reddat̉ et ꝑ ſingulas regiones ſil̓r. ſꝫ in aliqͥbꝰ ordinatis tꝑibꝰ reddit̉ oē acceptū velut neqꝫ alitis ſuꝑioribꝰ Ne hoc quidē manēte aere iam poſt generationem: hoc autem facto etcorrupto iterū in aquam.Hic ꝯſequēter anteqͣꝫ ph̓us ponat ſcd̓am opinionēantiqͦꝝ p̄mittit duas ſuppones. Prima ꝙ aqua eſt ordinata circa terrā. ſicut ſphera ignis ſuꝑ aerem. ⁊ ſpheraaeris ſupra aquā. ignis em̄ eſt ſup̄mū elemētū fiue ſit corpus celeſte ſiue ſubceleſte. vt nos dicimꝰ. Scd̓a ſuppoſitio eſt. ꝙ ſol mouet̉ circulariter circa terrā et aquā. et extali motu diſgregat et eleuat qͥd eſt ſubtile et dulce. vſqꝫad mediā regionē aerꝭ. vbi illud iterū ꝯdēſat̉ ꝓpter ꝟtu

tem frigoris. et ſic fertur ad terram deorſuꝫ Ex illis ſuppoſitionibꝰ infert ph̓s ſecūdā opinionē Dicens ꝙ antiqͥſint deridendi. qui dicūt ſolem cibari humido aquoſo. etꝙ propter illā cam moueat̉ circulariter. qꝛ idem locus nōpōt ſꝑ p̄bere hmōi nutrimētum. vel oporteret ip̄m ſoleꝫfinaliter corrupi. qꝛ putabāt ꝙ ſol eſſet ignee nature. ſedignis tādiu durat qͣꝫdiu habet nutrimentū. et iſto modonutrit̉ flāma humido in oleo. Sed ph̓s reprobat illamopinionē qͥnqꝫ rōnibꝰ. Prima qꝛ vapor ſurſum eleuatꝰnō aſcendit ad locū ſolis. vt inde cibari poſſet. Secūdacā. qꝛ ſi hoc eēt verū ſol non ſolū renouaret̉ de die indiē(ſicut dicebat Eraclitus) ſꝫ ꝯtinue eēt alius et alius ſolſicut ī ſil̓i ptꝫ de flāma q̄ ꝯtinue fit noua ꝓpter aliā ⁊ aliāmateriā. Tertia cā qꝛ eleuatio vaporis humidi ad ſoleꝫaſſimilat̉ calefactōi aqͣꝝ ī ollis ab igne ſuppoſito. ſꝫ ignisardēs ſub olla nō nutrit̉ ab aqͣ euaporāte. gͦ nec ſol etiamſi faciat euaporare totā aquā Quarta cā. qꝛ aſil̓i alia aſtradeberēt ſic nutriri. tn̄ ẜm eos ſint ignee nature. qd̓ ſi eſſetverū tota aqua nō ſufficeret ad nutrimentum eorūdem.Quinta cā qꝛ illud qd̓ eleuat̉ ſurſum ab aquis iterū videmꝰ redire ad terra. et ſi non per eundē locum nec ſil̓r ꝑom̄es regiones. qꝛ quandoqꝫ in aliquibꝰ regionibꝰ pluseuaporat qͣꝫ pluit.Potabile quidē igit̉ et dulce ꝓpter leuitateꝫſurſum ducit̉ om̄e. Salſum aūt ſubtus manetet ꝓpter grauedinē vt in eo qͥ ipſius ꝯueniēti loco ꝓprio. hoc em̄ putandū dubitatū eſſe ꝯuenienter Irratiōabile eī ſi nō aliqͥs eſt locus aquę.ſicut ⁊ aliorū elemētorū. ⁊ hāc eē ſolutō em̄. quēem̄ videmus locū occupās mare. iſte nō eſt maris. ſꝫ ſolū aque Uidet̉ aūt maris. qꝛ qd̓ ſalſuꝫqͥdē deorſuꝫ manet ꝓpter pōdus. dulce āt ⁊ potabile ſurſuꝫ ducit̉ ꝓpt̓leuitatē. quēadmodū īaīaliū corꝑibꝰ Etem̄ in his alimēto īgredientedulci hūidi alimēti hipoſtaſis et ſuꝑfluū apparet amarū ens et ſalſum. Dulce em̄ et potabileab innato calore attractū in carnes et in aliā cōpactōem venit partiū vt q̄libet nata eſt. Sicutigit̉ ibi incōueniēs. ſi qͥs potabilis alimēti nonputet locū eſſe ventrē ſolū. qꝛ cito aſſumit̉ ſꝫ ſuꝑflui. qꝛ hoc videt ſubſidēs. nō vtiqꝫ exiſtimabitbn̄ Sil̓r āt et in his. eſt qͥdē em̄ ſicut dicimꝰ iſtelocꝰ aq̄ Propter qͦd et fluuij fluūt ī ip̄m oēs. etoīs q̄ fit aqͣ. Si qͥ em̄ qd̓ maxime cōcauū fluxꝰet mare talē obtinet locū Sꝫ hͦ qͥdē ſurſuꝫ fert̉ cito ꝓpt̓ ſolē eē. hoc āt derelinqͥt̉ ꝓpter dictā cāmHic ꝯn̄r ph̓s tangit locū maris. et cū hͦ ponit rōemp̄miſſe dubitatōis circa oppōem pͥme opinionis Dicēsꝙ potabile ⁊ dulce qd̓ eſt in mari fert̉ ſurſuꝫ ꝓpter leuitate. ſꝫ ſalſum et groſſum remanet inferius ꝓpter grauitatēEt iō ille locus inferior ē ſibi ꝯueniēs. eſſet em̄ irrōabileꝙ aq̄ nō eſſet aliqͥs locus. ſicut alioꝝ elemētoꝝ. ſꝫ motiodubitatōis ꝯtra hoc eſt ſolum propter ſalſedine. et ergoprobat ꝙ locus quem mare occupat non ſit locus naturalis aque in quatum aqua. ſꝫ tamen videtur eſſe locusiij

d iiij