Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
XXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

et torruptione

Folio xxxij

poſſet ex homīe generari aſinus. qꝛ vtrūqꝫ illoꝝ eſtniſi ꝯgregatio elementoꝝ. qꝛ generans non habēs for inducit formā in generato. nec ꝯuenit cum eo in forma. Etiā ſi caro os ita ꝯponant̉ .ſ. quandā accumulationē elementoꝝ ꝯuenientibꝰ elemētis vt ꝯtingit .i. fortuitu. tūc nihil generat̉. qꝛ ſꝑ fit generatio rōnabilē vnioneꝫelementoꝝ. huius eſt aliqͣ vna. ſed qͣttuor elemēta illa ſint plura ꝯtraria in qͣlibet ꝯpōne Sed iſtaeſt amicicia. qꝛ illa ē ſolū cauſa ꝯgregatōis. nec lis eſt ſo ſegregatōnis. Ergo neceſſariū erit ſit forma rei ofacit hoīem eſſe hoīem. carnē eſſe carnem. illa forma eſtſub̓a natura vniuſcuiuſqꝫ rei. Et mixtio non ſolū eſt acōgregatōe ſegregatōe noīat̉ ab Empe. fortuna. ſed ēro. i. forma rei. eſt entiū. qͣre ſcꝫ ab hoīe ſꝑ generat̉.Sed de hac forma vel natura nihil d̓t Empe. tn̄ eſt bo optimū vniuſcuiuſqꝫ rei. bonū qͥdē in ſe. optimuꝫ inordine vniuerſi. Et laudat Empe. ſolā illā mixtōem fit ꝯgregatōem ſegregatōem. in veritate eſt mixtōſed ſolū quedā ꝯpō. qꝛ elemēta ẜm Empe. ſunt natura pͥora deo. i. celo. ſegregent̉ ex ꝯpoſito in quo ſunt ſaluata. hoc facit lis. ſed hec .i. amicicia. vult ea ꝯgregaread homo genia. dicūtur aūt priora celo. quia Empedoclesdixit celum eſſe compoſitū ex elemētisAmplius de motu d̓t ſimpl̓r. Non em̄ ſufficit dicere qm̄ amicicia lis mouēt. ſed hocfuit amicicie eſſe motu. tali liti aūt quod taliOportebat igit̉ aut determīare. aut ſupponereaut demōſtrare. aut certe. aut molliter. aut aliter qualiter Amplius aūt qm̄ vident̉ vt ei etp̄ter naturā moueri corꝑa. ẜm naturaꝫ (verbigratia) ignis qͥdem ſuꝑius qͥdem vi inferiꝰaūt vi. vis aūt ei qd̓ ẜm naturā contrariuꝫ. Eſtaūt quod vi eſt. igit̉ ẜm naturā moueri. Hancigit̉ amiciciā mouet aut. contrariū em̄ terrāſuꝑius ſegregatōni aſſimilat̉. magis liseſt eius ẜm naturā motus qͣꝫ amicicia. qͣpropter vniuerſalit̓ p̄ter naturā amicicia erit magis. ſimpl̓r aūt niſi amicicia aut lis moueat eorum corpoꝝ nullus motus eſt neqꝫ mora. ſꝫ incōueniens. Ampliꝰ aūt vident̉ mota ſegregauit qͥdē em̄ lis. ductus eſt autē ſuꝑius ether a lite. ſed qn̄qꝫ qͥdē inqͥt vi vt a fortuna. ſicꝯſtituit currēs tūc. multotiēs aūt aliter qn̄qꝫ em̄ innatū ignē ſuꝑius agi. ether aūt ingrediebat̉ terre ꝓfundas radices. Sil̓ aūt mun ſil̓r habere inqͥt in lite nūc pͥus in amiciciaQuid igit̉ eſt qd̓ mouet pͥmū et motꝰ em̄amicicia lis. ſed cuiuſdā motus hec cauſa ſieſt illud principiumHic ꝯn̄ter ph̓s reprobat Empe. qꝛ non potuit̉ ꝯgrueſaluare motū localē. nec fuit de eo loquutꝰ vt debuit tresrōnes. quaꝝ pͥma eſt. qꝛ Empe. loquēdo de motu d̓t. id ēnarrat ſimpl̓r amicicia lis ſint pͥncipia mouētia qͣſi exnatura ſua haberēt cauſare talē motū. ſed hoc eſt de

ne amicicie vel litis. oꝑtebat hoc determīaret aut certe .i. cauſam ꝓpriā. aut molliter .i. cām cōuertibilē ſiue remotā. aut aliter qͣliter .i. rōnes ꝓbabiles. vt inductionē vel exēplū. Sꝫ Empe. nihil hoꝝ fecit. narrat ſimpl̓r inſufficiēter. Scd̓a tangit̉ ibi (Amplius aūt.)Et eſt tal̓. corꝑa naturalia mouent̉ violēter. etiā mouent̉ẜm naturā (ꝟbi gr̄a) ignis mouet̉ naturalit̓ ſurſuꝫ deorſum violentiā. illi motꝰ hn̄t fieri circa ideꝫ. qꝛ ꝯͣriant̉. etꝯtraria hn̄t fieri circa idē. Querit̉ ab Empe. vtꝝ motamicicie ſit natural̓ vel violētus. videt̉ ſit natural̓ẜm Empe. qꝛ ponebat amiciciā ꝯgregare. ſꝫ nunqͣꝫ ꝯgregāt̉ elemēta niſi ignis deſcēdat ad terrā. vel terra aſcedatad ignē. qd̓ eſt ꝯͣ naturā. natural̓ motꝰ aſſil̓abit̉ congregatōni ſꝫ ſegregatō in. Tūc em̄ mouent̉ elemēta naturalit̓ qn̄ ſegregant̉. qd̓ libet vadit ad ſuā ꝓpriā ſpherā. ſicvl̓r lis erit magis motꝰ natural̓ qͣꝫ amicicia. qd̓ eſt ꝯͣ. etiā ẜm. eſt īpoſſibile ponere litē amiciciā pͥncipia motiua. Si ſtꝭ pͥncipia motīa. ẜm Empe.ſunt alia pͥncipia. tūc nullꝰ erit motꝰ natural̓ corpoꝝ. necaliqͣ qͥes. qꝛ hītus pͥuatio hn̄t fieri circa idē. hoc aūt ē manifeſte falſuꝫ. Tercia tagit̉ ibi (Ampliꝰ aūt vidēt̉)Dicēs Empe. ſibijp̄i ꝯtradicit. qꝛ ponit tm̄ duo pͥncipia motiua .ſ. litē amiciciā. tn̄ poſuit motuꝫ a caſufortuna. ſicut (exēpli gr̄a) qn̄ aliqd̓ corrūpit̉ tūc ſegre gāturelemēta litē. mouet̉ ignis ſurſum a lite. ſed qꝛ ſꝑ mouet̉ ſurſuꝫ ẜm. ſed qn̄qꝫ ingredit̉ ad radices .i. ad cauernas terre. vt apparet in montibꝰ arntibꝰ. ẜm ignisaliqn̄ mouet̉ a fortuna ſurſum deorſum. Et in hoc peccat Empedo. qꝛ dicebat naturā ſubiacere caſui fortuneEt ſil̓r dictis impoſſibilibꝰ dixit mundū eſſe genituꝫ exchaos ꝯfuſo. in quo tꝑe amicicie groſſa ꝑmixtōe fuerūt omnia. ſed poſtea litem ſegregabant̉. in ſegregatiōe ignisa fortuna qn̄qꝫ aſcēdit qn̄qꝫ deſcēdit. Sꝫ qꝛ caſus et fortuna ſunt cauſe accn̄s oꝑtet reducant̉ ad aliquā cām ſe. ſed illa eſt amicicia lis. qꝛ illa ſolū eſt cācuiuſdammotus .ſ. ꝯgregatōis ſegregatōis. oꝑtet ponere aliquāaliā cauſam que vl̓iter eſt cauſa. motusIncōueniēs auteꝫ ſi aīma ex elemētis. autvnū aliqd̓ eoꝝ alteratōes em̄ anime qūo erunt(Uerbi gratia) muſicū eſſe et rurſus ſine muſica aut memoria aut obliuio. palā qm̄ ſi ignisanima paſſiōes erūt ei q̄cunqꝫ igni ẜm ignisſi aūt miſcibilia corꝑalia. hoꝝ autē nulla corꝑalis. ſꝫ de his alterius opus eſt cōtemplationisHic reprobat opinionē Empe. in hoc dicebat aīamꝯponi ex elemētis duas rōnes. Dicens pͥmo. incōueniēs eſt dicere aīa ſit ꝯpoſita ex elemētis omībus. vel exaliqͥbus. vel ex aliqͦ eoꝝ. qꝛ ſi aīa eſſet elementū aliqd̓. putaignis vel ex elemētis. tunc non erunt alteratiōes aīe (verbi gratia) ſi anima eſſet elementū vel ex elemētis. tunchabebit habitū muſice .i. rurſus mutadit̉ de muſica inpriuatōem muſice. ita ſit ſine muſica. nec etiam potertimutari de memoria in obliuionē vel ecōuerſo. Sed ſi aīaſit ignis. tūc quecūqꝫ paſſiōes inſunt igni ẜm ignis etiāinerūt aīme. qd̓ eſt impoſſibile. Secūda. qꝛ om̄ia miſcibilia ſunt corꝑalia. vt in pͥmo dcm̄ eſt. ſed nulla aīa eſt corporalis. cōſtat aīa ſit elementū nec mixta ex elemētis. Sed de his determinare eſt opus alterius contemplationis. quia ꝑtinet ad librum de anima