Druckschrift 
Opera, lat. Mit Expositiones textuales dubiorum.
Seite
IIIIr
Einzelbild herunterladen
 

et corruptione

Folio iiij

et ſi incido lignū ẜm quodcūqꝫ ſignū om̄ino igitur diuiſum eſt in poteſtate. Quid igit̉ erit preter diuiſionē. Si em̄ eſt aliqua paſſio. ſꝫ quōin has diſſoluunt̉ generant̉ ex his. aut quo ſeparabunt̉ hec Quapropter ſi impoſſibile eſt extactibꝰ aut punctis aut paſſionibꝰ aut ex nihilomagnitudinē eſſe neceſſe eſt corpora indiuiſibilia eſſe magnitudines. Sed hoc ponentibꝰ minus ꝯtingit impoſſibile. Scrutatum eſtaūt de his in alijs.Hic ꝯn̄r ꝓſequit̉ pͥmā queſtionē ad quā manifeſtādam introducit rōnem Democriti ducentē ad hoc impoſſibile corpꝰ ſit oīno diuiſum qͣꝫtūcūqꝫ diuidi p̄t.Dicens poſſibile eſt qd̓libet corpꝰ ſenſibile oīnodiuiſibile id ē ẜᵐ qd̓cunqꝫ ſignū. vel punctū. ponat̉ ineſſe nullū accidit īpoſſibile. qꝛ poſſibili poſito in nullūꝯſeqͥtur impoſſibile. Tunc q̄rit̉. facta illa diuiſione. vtrūremaneant corpora diuiſibilia vel nihil vel magnitudines īdiuiſibiles .i. ſuꝑficies vel paſſiones vl̓ pucta vl̓ corpora indiuiſibilia Sꝫ qͥnqꝫ pͥma ſunt īpoſſibilia. ſextūerit neceſſariū. Primū eſt īpoſſibile. qꝛ tūc corpꝰ eſſꝫdiuiſum ẜm vnūquodqꝫ ſignū. vt tn̄ ſupponit̉. Simil̓iſecundū. qꝛ totū p̄t eſſe cōpoſitū ex nihilo. Etiamterciū alias em̄ corpus eſſet diuiſibile ẜm ꝓfunditatem. Sed quartū ſit impoſſibile. ꝓbat duabꝰ rōnibꝰPrima. qꝛ tunc tales paſſiones exiſterent ſine ſubiectoScd̓a. qꝛ tunc magnitudo eſſet cōpoſita ex magnitudinibꝰ Q aūt quintū ſit īpoſſibile ꝓbat quinqꝫ rōnibus. Prima qꝛ tunc corꝑa eſſent cōpoſita ex punctis.qd̓ eſt falſum. qꝛ punctū additū puncto facit ipſummaius. Scd̓a qꝛ eſſet īpoſſibile illis pūctis aſſignare locum. Tercia. qꝛ talia nec eſſent mobilia eo ſunt indiuiſibilia. nec immobilia. qꝛ mouerent̉ ad motuꝫ totiusQuarta qꝛ tunc iſta puncta tangerent ſe qd̓ eſt īpoſſibile. Quinta qꝛ ſi illa puncta ſic diuiſa remonerenturtunc ꝯſtituerent corpꝰ equale priori qd̓ eſt falſum. quiaindiuiſibile additum indiuiſibili non facit ip̄m maius.Tunc ibi. ſed ſi qua diuiſio. oſtēdit p̄t aſſignariꝗͥd ſit reſiduū diuiſionis. tāqͣꝫ aliqd̓ qd̓ elabit̉. Et pͥmooſtendit tale p̄t corpꝰ ſi ponat̉ om̄e corpꝰ diuiſibile. qꝛ ſuppoſitū eſt ſuperius corpꝰ naturale omnino diuiſum Scd̓o oſtendit tribꝰ rōnibꝰ tale reſiduū p̄t eſſe aliqd̓ incorporeū id ē punctū ſeu aliqͣ ſpeciesid eſt forma ſegregabilis ſeꝑabilis a ſubiecto aut etiāaliqua paſſio ſicut ponit Anaxagoras paſſiones habitus ſeꝑari et miſceri. ita hmōi paſſio ſe haberet permodū puncti. vel tactus qd̓ idē eſt. Prima. qꝛ ſeq̄ret̉ magnitudo cōponat̉ ex magnitudinibꝰ qd̓ eſt incōueniens. qꝛ vnūqd̓qꝫ cōponit̉ ex rebꝰ ſui generꝭ ſicut colores cōponunt̉ ex figuris nec ecōtra Scd̓agitur ibi. Amplius aūt his. Et eſt. qꝛ ſi magnitudoponeret̉ ex punctis ſiue motis ſiue motꝭ oporteretpuncta haberent determinatū ſitū in magnitudine. qd̓falſum eſt. qꝛ punctꝰ videt̉ eſſe in magnitudine. niſivbi fit qͥdā ꝯtactus partiū linee vel diuiſio partiū lineeſed tactus ſemꝑ eſt vnus duoꝝ exn̄s aliqͥd p̄ter punctum. eſt poſſibile magnitudo habeat diuiſiones in puncta vel tactꝰ. Tercia tangit̉ ibi. Amplius ſi diuidens. Et eſt qꝛ ſi corpus puta lignū diuide

retur in paſſiones ſeq̄ret̉ cōponeretur ex eis qd̓ ē impoſſibile. qꝛ neqꝫ ſubſtantia neqꝫ quantitas generat̉ expaſſionibꝰ. Nec pn̄t paſſiones eſſe ſeꝑate. Ex om̄ibꝰp̄dictis ꝯcludit ſi ſit poſſibile magnitudinē cōponi ex tactibꝰ aut punctꝭ ſicut dicte rōes ꝯcludūt. tūc neceſſe eſt ponere ſint q̄dā corꝑa indiuiſibilia. et ſintq̄dā magnitudines indiuiſibiles. vt dixit ſexta ꝑticulaſuperius poſita. Subdit tn̄ ph̓us hoc ponentibꝰ ſcꝫcorꝑa eſſe indiuiſibilia no minus accidit impoſſibile. vtoſtenſuꝫ ē in alijs ſcꝫ in tercio libro de celo mūdoSꝫ hoc tentandū ſoluere. ideo rurſus a pͥncipio queſtionē dicendū. Om̄e qͥdem igit̉ corpus ſenſibile eſſe diuiſibile ẜm quodcūqꝫ ſignūet indiuiſibile eſt incōueniens. hoc em̄ poteſtate. hoc āt endelechia exiſtit. eſſe aūt om̄ino ſil̓diuiſibile poteſtate impoſſibile vtiqꝫ videbitureſſe. Si em̄ poſſibile fieret vt ſint ſil̓ actuambo indiuiſibile diuiſum ſed diuiſum ẜm qd̓cunqꝫ ſignū. Nullū igit̉ erit reliquū incorporeum corruptū corpꝰ erit generabit̉ vtiqꝫ ruiſus. aut ex punctis. aut ex nihilo om̄ino. hocquomō poſſibile. Sed qm̄ diuidit̉ ſic in ſeꝑabilia ſemꝑ minores magnitudines in ſemotaet ſegregata manifeſtū. Neqꝫ itaqꝫ ẜm partē diuidentem erit infinita fractura neqꝫ ſil̓ poſſibileeſt diuiſum eſſe ẜm omē ſignū. em̄ ome poſſibile. ſꝫ vſqꝫ ad qͥd. Neceſſe igit̉ indiuiſibiles exiſtere magnitudines inuiſibiles. Et aliterſic erit generatio corruptio. hec qͥdē ꝯgregatōne. hec vero ſegregatōe Cogens igit̉ ſermo magnitudines eſſe indiuiſibiles hic eſt Qm̄ aūtlatet paralogiſans quō latet dicamus; Quoniā em̄ latet. eſt punctus ꝯtiguus vndiqꝫom̄ino diuiſibile eſt qͥdē qualiter exiſtit magnitudinibꝰ eſt aūt qualiter. Uidet̉ aūt quandohoc ponit̉ vndiqꝫ vbiqꝫ punctus eſt. Quapropter neceſſe diuidere magnitudinē propterpuncta vbiqꝫ em̄ eſt punctū. Quapropt̓ aūt extactibꝰ aut ex punctis. Hoc aūt eſt qd̓ exiſtitvbiqꝫ qm̄ vna vbiqꝫ oīs vnuſquiſqꝫ. pluresaūt vno ſunt. Conſequēter em̄ ſunt. quapropter vbiqꝫ. Si em̄ ẜm mediū diuiſibile.et ẜm ꝯtihuū punctū erit diuiſibile. āt poſſibile. em̄ eſt ꝯtiguū ſignū ſigno. aut punctuꝫpuncto. hec aūt eſt diuiſio aut cōpoſitio. Quapropter eſt ꝯgregatio ſegregatio. ſed eſt inathomo. ex athomis. multa em̄ impoſſibilianeqꝫ itaqꝫ vbiqꝫ diuiſio fiet. Si em̄ eſſet contiguus punctus puncto: hoc vtiqꝫ eſſet. ſed ſi inparua minima eſt ſegregatio congregatio exminimis. Sed ſimplex ꝑfecta generatō

ll i