et torruptione

Follo iij

mentoꝝ. ⁊ qꝛ Empedocles nos non certificauit. iō inſufficienter loquutus eſt.FTextus videt̉ ſibij p̄i cōtradicere circa opinionesy illoꝝ qͥ ponūt plura pͥncipia materialia. qꝛ dicit invno loco ꝙ illi habuerunt neceſſario dicere generatōem eialiā ab alteratione. ſed in alio loco d̓t ꝙ hec ſaluare nō poterāt Dd̓m pro cōcordia textus ꝙ antiqͥ iſti non poterant ſaluare diſtinctōem inter generatōem ⁊ alterationeꝫẜm veritatē ⁊ ẜm ꝙ reperiunt̉ in rebus naturalibꝰ. ſed tamen ẜm quandā apparentiā ⁊ vt talia reperiunt̉ in artificialibus poterant hmōi motus ⁊ trāſmutationes ſaluare.Et eſt ratio diuerſitatis. qꝛ artificialia nō ſunt vnū ſimpliciter. ſicut naturalia in qͥbus reꝑitur vnitas nature et forme. ſed in artificialibꝰ ſolum reꝑitur vnitas ẜm quandamaggregatōem ⁊ ordinem. Et ergo adhuc ſtat differentiainter philoſophos antiquos ponentes vnū principiū materiale ⁊ ponentes plura. quia ponentes vnū principiū materiale nullo modo poterant ſaluare. ſed ponentes pluraſaluabant ẜm quandā apparentiam.Uniuerſaliter itaqꝫ de generatione et corruptione ſimplici elementoꝝ dicenduꝫ vtrum eſtaut non eſt et quomō eſt. et de alijs ſimplicibꝰmotibꝰ puta de augmētatiōe et alteratiōe Plato qͥdem igitur ſolum de generatione ſcrutatꝰeſt et corruptōe quomō exiſtant in rebꝰ et de generatione nō om̄i. ſed de ea que eſt elementoꝝquomō autē carnes fiant aūt oſſa aut aliorū qͥdaliud talium nihil. Amplius neqꝫ de alteratōeneqꝫ de augmētatione quomō exiſtant rebus.Uniuerſaliter auteꝫ extra ea que ſuꝑficietenusde nullo alio aliqͥs cōſtituit p̄ter DemocritumHic aūt de om̄ibus videt̉ curā habere. Iā autem in qualiter et quomō differūt. de augmentatione aūt nullus determīauit. vt dicimus ꝙnō et quis diceret quoniā adueniēte ſimili augmentat̉. Quomō autē fiat augmētatio non adhuc. neqꝫ demixtione neqꝫ de aliquo alioꝝ conſimili. vt ita dicam nullo puta de facere et patiquomō hoc qͥdem facit hoc autem patitur ẜmnaturales operationesPoſtqͣꝫ ph̓us ꝓſequutus eſt opiniones antiquoꝝ circadifferentiā generatōis ⁊ alteratōis. Hic ꝯn̄ter incipit determinare de generatione ⁊ alteratōe. Et primo p̄mittitde quo eſt intentio. Dicens qꝛ antiqui philoſophi dubituerunt de differētia generationis ⁊ alterationis. Ideo dicendū eſt vniuerſaliter de ſimplici generatōe ⁊ corruptiōevtrū ſcꝫ ſit aliqua ſimplex generatio vel non. ⁊ quomō ſitEt ſimiliter dicendū eſt de alijs motibus qui ordinanturquodāmodo ad ſimplicē generatōem. ſcꝫ de alteratiōe etaugmentatione. Et eſt rō illius intentionis. quia aliqͥ philoſophi de illis inſufficiēter tractauerunt. ſicut Plato ſolūdeterminauit de generatione elementoruꝫ. ⁊ non oſtenditquomō generant̉ carnes aut oſſa vel aliqd̓ mixtoꝝ. Neqꝫetiam dixit Plato de alteratione ⁊ augmētatione quomodo ſint in rebus. Et vl̓iter nullus antiquoꝝ dixit de eisaliquid p̄ter ea que ſuꝑficie tenus apparēt. niſi ſolū Demo

critus qui videt̉ habuiſſe curam de oībus rebus diligēterinqͥrendo ipſaꝝ cauſas. ꝓbat. qꝛ nullus dixit qualiter fitaugmētatio. Neqꝫ etiam aliquid dixerūt de mixtione autaliquo ſimili aliorum puta de facēte ⁊ pati.Democritus aūt et Leucippus facientes figuras alteratōem et generatiōem ex his faciūtſegregatione qͥdem ⁊ cōgregatione et generatōnem et corruptōem. ordine aūt ⁊ poſitione alterationē Quoniā autem exiſtimabant verum inapparēdo. contraria aūt ſunt et infinita que inſenſu apparent figuras infinitas fecerūt. Quapropter tranſlatione cōpoſiti idem cōtrariumvidetur alij et alij et trāſmutat̉ paruo adueniente et vl̓iter aliud apparet vno trāſmutato. ex eiſdem em̄ comedia et tragedia fit litterisHic ꝯn̄ter ph̓us incipit ꝓſequi ſuum ꝓpoſitū. et primodetermīat de generatōe ⁊ alteratōe ſimul ꝓpter eoꝝ ꝯnexionē ẜm opinionē antiquoꝝ. poſtea ẜm opinionē ꝓpriaꝫ. ibi.Determīatis aūt hic. Dicēs pͥmo ꝙ Democritus ⁊ Leucippus ponūt corꝑa athomalia habere infinitas figuras. ⁊ex illis cauſabāt generatōem ⁊ corruptōem. qͥa dicebantꝙ ꝑ ꝯgregatōem ⁊ ſegregatōem dictoꝝ corpoꝝ figuratorū cauſaret̉ generatio ⁊ corruptio. ſed ꝑ mutatōem poſitionis ⁊ ordinis cauſaret̉ alteratio. Et eſt rō dicte opinionisqꝛ ſenſibiliter videmus ꝙ ꝯtraria ꝓpter infinitā variationē in ſitu ⁊ ordine ⁊ ꝯſtituūt infinita cōpoſita. ⁊ ꝓpter illātrāſlatōem aliqͥd videt̉ vni qd̓ non videt̉ alteri ſicut ꝓpterdiuerſum ſitū collum colūbe videt̉ eſſe alterius et alteriuscoloris. Et talis tranſpoſitio fit aliqd̓ modicū ⁊ indiuiſibile qd̓ facit corpus videri eſſe alid̓ ⁊ aliud. Et ponit ph̓sexemplū de ſermonibꝰ quoꝝ pͥma pͥncipia ſunt littere qͥbꝰtranſmutatis ẜm ordinē ⁊ poſitione fiūt diuerſi ſermonesſcꝫ comedia tragedia. ſic etiā in propoſito.Qm̄ aūt videt̉ oībus pene aliud eſſe generationē ⁊ alteratōem. generari qͥdē em̄ ⁊ corrūpicōgregata ⁊ diſgregata. alterari auteꝫ trāſlatispaſſionibꝰ de his ſcientibꝰ eſt ꝯſiderādū. Queſtiones em̄ multas hn̄t hec ⁊ rōnabiles. Si eīgeneratio ⁊ ꝯgregatio multa impoſſibilia ꝯtingunt. ſunt aut rurſus cogētes alie rōnes et nonabiles ſolui. qd̓ nō ꝯtingit aliter habere. ⁊ ſi nōeſt generatio ꝯgregatio. aut vl̓iter nō eſt generatio aūt ſi eſt. alteratio ē. aut ſi ⁊ hͦ difficile diſſoluere tētandū eſt. Principiū aūt hoꝝ oīmvtrū ſic generant̉ ⁊ alterant̉ ⁊ augmētant̉ entiaet contraria his patiunt̉ primis exiſtētibꝰ magnitudinibꝰ principijs omniū entiū indiſſolubilibus: aut nulla eſt magnitudo indiſſolubilis.differt em̄ hoc multū. Et rurſus ſi magnitudines ſint. vtrū vt Democritꝰ ⁊ Leucippus corporee he ſunt. aut vt in Thimeo planicies.Hoc qͥdem igitur ip̄m vt in alijs diximꝰ incōueniens vſqꝫ ad planiciē diſſoluere. Ideoqꝫ